Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Speyside’

16 jul

Tormore 29y 1984, Archives

De tweede in het rijtje van drie nieuwe Archives bottelingen is een Tormore 1984. Het is niet de enige 1984 die recent op de markt komt, wel de eerste die ik proef. Tormore is redelijk zeldzaam als single malt. Af en toe komt er een onafhankelijke botteling uit, officieel heb je momenteel enkel de 12. De distilleerderij werd in 1958 gebouwd en is sedert 2005 eigendom van Pernod Ricard. Deze Archives kost 145 euro.

 

Tormore 29 YO 1984/2013, 51%, Archives 'The Fishes of Samoa', Whiskybase, cask 3669Tormore 29y 1984/2013, 51%, Archives ‘The Fishes of Samoa’, Whiskybase, cask 3669, 90 bottles
Prikkelende neus met veel alcohol. Eau de vie, thinner, nagelakverwijderaar en ook hars. Vrij scherp. Maar dat scherpe maakt langzaamaan plaats voor citrus. Mandarijnen vooral, en in mindere mate ook appelsienen. Daar komen gele appels bij. Kruiden zwaaien evenzeer de plak, in de vorm van gember, peper en vanille. Een beetje eik ook, alhoewel het wat dat betreft beperkt blijft en vooral om hars gaat. De vanille wordt vervoegd door honing en nougat. Het wordt echt wel zoeter en zoeter. En dat is een pluspunt hier. De smaak zit meteen goed, daar hoef je niet te wachten. Minder dat alcoholische, meer eik, meer kruiden, met de citrus die om de aandacht blijft roepen. Appelsienen en mandarijnen, maar nu ook ananas. Verse ananas, geen blik. Minder scherp dan de initiële neus, maar het blijft wel prikkelen. Honing en peperkoek. Lichte mineralen krijg ik er nu ook plots bij. Best lange, verwarmende afdronk. Kruiden en citrus blijven hangen, en zijn alom tegenwoordig in deze botteling. Bijzondere en bijzonder lekkere Tormore. Knappe selectie. 88/100

15 jul

1 reactie

Longmorn 36y 1976, Malts of Scotland

Wat ben ik blij dat er nog eens een top-vintage van een grote naam wordt gebotteld. Longmorn 1976, ik dacht dat dat gedaan was. Net zoals Caperdonich 1972, Clynelish 1981, Tomatin 1976… Ten onrechte dus. Mooi mooi.

 

Longmorn 36 YO 1976/2013, 53.7%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS13029Longmorn 36y 1976/2013, 53.7%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS13029, 143 bottles
Yep, dit hebben we dus even moeten missen: die typische, zoete, fruitige en kruidige neus. Honingkoek, warme appelcake, gekonfijt fruit, overgaand in meloen, mango, ananas en appelsien, ondersteund door gember, nootmuskaat en zoethout. En door zachte, sappige eik. Het geheel is best waxy ook. Bijenwas, oud geboend leder. Honing en heide. Heerlijk. De smaak doet niet onder, integendeel. Warme appeltaart (of appelcake), met kaneel. Taart van kruisbessen ook, met poedersuiker. Veel appelsien. En wat pompelmoes. De kruiden van de neus keren terug: gember en nootmuskaat vooral, maar ook wat peper en munt. Honing en melkchocolade. Orangettes. Ronde eik zorgt voor de nodige body. Die eik is niet veel dominanter aanwezig dan bij z’n twee/drie jaar jongere broertjes. Het is allemaal perfect gebalanceerd. Knap. Lange afdronk met redelijk wat eik en kruiden, maar nog meer dan genoeg fruit en zoets. Prachtige, fruitige Longmorn die niet moet onderdoen voor z’n gemiddelde voorganger. 91/100

11 jul

1 reactie

Glenburgie 26y 1983/2010, The Nectar of the Daily Drams

Glenburgie, één van mijn favoriete ‘kleine’ distilleerderijen. Geen grote naam, wel vaak grote whisky. Het merendeel van de productie verdwijnt dan wel in de Ballentine’s blends, wat overblijft aan single malt vind ik vaak top. Zeker Glenburgie gedistilleerd in de jaren zestig, als je ooit de kans krijgt dat te proeven, niet twijfelen. Vandaag een iets recenter product, een 1983 van The Nectar.

 

Glenburgie 26 YO 1983/2010, 48.5%, The Nectar of the Daily DramsGlenburgie 26y 1983/2010, 48.5%, The Nectar of the Daily Drams
Cleane en frisse neus op mineralen, gras, weidebloemen en heide. De buitenlucht. Het heeft ook een vegetale toets, en een granige. En er komt een beetje was bij kijken. Schoensmeer en kaarsvet. Fruit? Jawel, appels en witte perziken. Best genietbaar zonder geweldig boeiend te zijn. Prikkelend en tintelend mondgevoel. De smaken zijn niet geheel geïntegreerd, het springt wat van hier naar daar. Appels en peren, dan gras, dan peper, dan aarde, dan vanille, dan granen, dan gember, dan noten, dan boter… niet slecht hoor, verre van, maar het mankeert hier aan verwevenheid. Het geheel is licht bitter. Geen al te lange afdronk, granig, fruitig en zoet en vooral beter gebalanceerd. Niet makkelijk te temmen, zeker niet op de smaak. 84/100

6 jul

1 reactie

Een schitterende Convalmore…

…die indertijd een kleine 100 euro kostte verdorie. Dat wordt veilingen in de gaten houden. Zeker omdat Convalmore van dit niveau echt uitzonderlijk is.

 

Convalmore 30 YO 1975/2006, 46%, Dun Bheagan, cask 3758Convalmore 30y 1975/2006, 46%, Dun Bheagan, cask 3758, 264 bottles
Zeer aangename romige, waxy neus. Dit barst echt van bijenwas, kaarsvet, schoensmeer… Die wastoestanden worden gevolgd door associaties van versgebakken brood, warme croissants, melkchocolade en praliné. Smeuig en romig allemaal. Geweldig. Er valt ook fruit te ontwaren. The orange kind. Abrikozen en perziken. Achterliggend ook wat ‘bos’: natte bladeren, varens, takken… Een subtiele rokerigheid, eerder tabaksrook en heide. Lichte kruiden. Oude Highland stijl, wat ik alleen maar kan toejuichen. En nog goed nieuws: dat profiel zet zich gezwind verder op de smaak. Waxy! Bijenwas, pollen, honing, we zitten duidelijk bij de imker. Nougat maakt het nog wat zoeter. De subtiele rook blijft voor een meerwaarde zorgen. Het fruit van de neus wordt vergezeld van appelsienen. Eik, wat ik in de geur zo goed als niet had, maakt hier wel z’n opwachting, samen met noten en een beetje peper. Peper en zout moet dat zijn. Lange afdronk, zilt, kruidig en zoet. Dit kan met sprekend gemak naast de beste (oude) Clynelish gaan staan. Convalmore? Wat een ontdekking! 92/100

4 jul

Glen Avon 35y

Glen Avon is de naam waaronder Gordon & MacPhail Glenfarclas bottelde. Glenfarclas, één van die distilleerderijen die het niet erg op prijs stelt dat onafhankelijke bottelaars onder zijn naam whisky op de markt brengt.

 

Glen Avon 35 YOGlen Avon 35y, 41.2%, Gordon & MacPhail mid 1990’s
Meer dan aangename sherryneus, waar veel kruiden, chocolade en eik de dienst uitmaken. Koffie, de geweldige sigarendoosjes en rook van het hout. Niet veel fruit, buiten een beetje sinaas. Ook niet veel zoete elementen. Tenzij sojasaus. Tamari. Op de smaak zet dat patroon zich verder, wat wil zeggen dat het behoorlijk droog is. Noten, donkere chocolade, eik, kruiden, je kent het plaatje. Eucalyptus en peper wat die kruiden betreft. Kersen en appelsienen compenseren, maar net iets te weinig. Zeker naar het einde wordt het mij te droog. Lange, licht bittere afdronk. De neus is geweldig, op de smaak is hij me wat te bitter. Een whisky die net boven de negentig startte maar er uiteindelijk stevig onder tuimelde. 85/100

3 jul

Glen Turret 75 proof

Jawel, Glen Turret en niet Glenturret. Dit is een officiële botteling van een veertig jaar geleden, toen het nog zo geschreven werd. 75 proof, dat is dus 43%. 26 2/3 fl. oz., dat is dus 75,7 cl.

 

Glen Turret 75 proofGlen Turret 75 proof, OB 1970’s, Paisley Whisky Co, 26 2/3 Fl. Oz.
Bizarre neus die nog behoorlijk start op zoete en florale tonen: zoete granen, appels, sinaas, marsepein, tuinkruiden en gedroogde bloemen. Potpourri. Maar het florale karakter slaat snel om in zeeptoestanden. Op de duur ruik je niet veel meer dan zeep. Of toch wel, kaarsvet, maar dan nogal stevig geparfumeerde kaarsen. En spijtig genoeg komt er ook nog nat karton om de hoek kijken, nog zo’n afknapper. Op de smaak is er geen ontkomen aan de zeep. Parfum op 43%. Ook niet aan het karton. Het natte karton. Dit is op het randje van vies. Het geheel wordt daarenboven erg bitter. Okkernoten en hout. De afdronk is niet erg lang, maar sowieso te lang. Lang geleden dat ik nog zo’n slechte whisky gedronken heb. 55/100

29 jun

Longmorn 36y 1970, Single Malts of Scotland

1969 is volgens velen (die ik niet tegenspreek) het beste jaar voor Longmorn. Met deze 1970 van Specialty Drinks zitten we daar dus dicht in de buurt.

 

Longmorn 36 YO 1970/2006, 56.1%, Single Malts of Scotland, sherry cask #28Longmorn 36y 1970/2006, 56.1%, Single Malts of Scotland, sherry cask #28, 255 bottles
Prikkelende geur. Wat alcoholisch (dit ís natuurlijk ook 56% alcohol) en scherp. Veel kruiden in het begin. Maar dat scherpe verdwijnt na enige tijd naar de achtergrond om plaats te maken voor fruit. Aardbeidenconfituur, bramen en cassis. Na enige tijd ook lichte tropische toetsen (lychee, meloen) maar niet zo rijk als de 1971 voor Spirito Divino bv. De kruiden verzachten wat van karakter. Gember en peper maken plaats voor nootmuskaat en kaneel. Gaat verder op vanille, marsepein en bijenwas. Onderliggend een lichte rokerigheid. En vrij veel eik ook. Op de smaak valt die eik nog meer op, het start behoorlijk droog. Maar er is voldoende zoets (zachte karamel) en fruit (perzik, meloen, aardbei, appelsien) aanwezig om het geheel te balanceren. Wel veel kruiden. Ik denk daarbij onder andere aan kruidnagel, kaneel, nootmuskaat en zoethout. En ook hier de zachte rook. Lange, kruidige afdronk met het fruit dat het onderspit delft. Misschien net iets te droog op de smaak om de negentig te halen. 89/100

24 jun

Strathmill 22y 1991, Asta Morris

Het dient gezegd, Bert Bruyneel laat zich niet leiden door de reputatie van distilleerderijen bij de selectie van z’n vaten. Blair Athol, Glenburgie, Auchroisk, Dailuaine… je kan dat moeilijk klinkende namen noemen. Ook Strathmill valt onder de categorie onbekend-is-onbemind. Maar ook nu was dat geen beletsel voor Bert om enkel en alleen op z’n smaak af te gaan. Deze Strathmill 1991 is vanaf heden verkrijgbaar bij de Asta Morris verdelers voor de erg schappelijke prijs van 79 euro.

 

Strathmill 22 YO 1991/2013, 50.3%, Asta Morris, cask #AM025Strathmill 22y 1991/2013, 50.3%, Asta Morris, cask #AM025, 239 bottles
Heerlijke neus, gedomineerd door zoet fruit. Zoet fruit zoals ananas en bananen. Geflambeerde bananen. En een beetje meloen. Maar ik moet ook denken aan kruisbessentaart (niets zurigs meer aan die bessen, en inclusief de taartbodem en poedersuiker). Romige chocolade. En we gaan verder op het zoets, met honing en nougat. Achter al dat zoets en fruit gaat er bijenwas schuil. En alles wat bijen nog met zich meebrengen. We hadden de honing al, maar ik ruik ook pollen. Schoenpoets ook. En geboend leder. Nat hooi, ook dat vind ik altijd een absolute meerwaarde. Zachte geur van noten en helemaal op de achtergrond zelfs een lichte rokerigheid. Die neus vertoont een complexiteit die je niet voor mogelijk houdt bij zoiets (met alle respect) ‘banaals’ als Strathmill 1991. De smaak is erg romig (boterig bijna), rond en vol. Het fruit blijft z’n ding doen. Ik proef ananas en appelsienen. Maar vooral de bananen blijven zich in de aandacht werken. De whisky krijgt hier een grassig kantje. En ook kruiden treden meer op de voorgrond. Het waxy karakter blijft (voor een stuk) behouden. Het natte hooi wordt wat droger en wordt vergezeld van heide. En zijn dat croissants? Jawel, vers gebakken croissants. Lange en complexe afdronk. Het fruit en de zoete elementen wijken niet en dulden enkel wat kruiden, zachte eik en vers gebak als gezelschap. Zéér lekker op smaak en afdronk, schitterend op de neus. Wat een vatselectie. Voor mij de beste Asta Morris van de voorbije 12 maanden. 91/100

11 jun

Images of Dufftown 24y 1988, Malts of Scotland

‘Images of…’ is een nieuwe reeks whisky’s van Malts of Scotland. Onder dit label worden vaten gebotteld die bij blenders zijn gekocht en dus nooit bedoeld waren om als single malt op de markt te komen. In zekere zin werden ze gered van de blenden. Er kunnen dus ook whisky’s bij zijn die je zelden of nooit als single malt tegenkomt. Ik heb er hier twee voor mij staan, een Images of Islay en een Images of Dufftown. Laat ons met deze laatste beginnen. Op het label staat de klokkentoren van Dufftown getekend. Het zou hier om Glenfiddich gaan. Wanneer heb jij nog eens onafhankelijke Glenfiddich gedronken? Of Glenfiddich van de jaren tachtig?

 

Images of Dufftown 24 YO 1988/2013, Malts of ScotlandImages of Dufftown 24y 1988/2013 ‘Clock Tower Dufftown’, 53.2%, Malts of Scotland, 254 bottles
Wel wel, dit is een lekkere neus! Ik ruik appels, lindethee, honing, vanille en zachte eik. Wat gras (de vers afgereden variant), de geur van boterbloemen, heide en zelfs een klein beetje zilt. Gezouten boter moet dat eigenlijk zijn. En is dat witte chocolade? Ik denk het wel. En peperkoek? Jawel, met honing. Het geheel is clean en erg recht-voor-de-raap. Hij is niet gelaagd of erg complex, hij evolueert niet spectaculair, maar geeft meteen alles wat hij te bieden heeft. En dat is hier geen minpunt, want het is allemaal meer dan aangenaam. Dat alles geldt trouwens evenzeer voor de smaak. Ik proef warme appeltaart (met kaneel), zachte karamel, opnieuw de witte chocolade, gezoete kruidenthee (kamille?) en appelsienen. Zachte, mooi drogende eik. Eerder korte en cleane afdronk, waarin de appelsienen en kruiden het langst blijven hangen. Gered van de blenders? Wel, om eerlijk te zijn doet deze whisky mij denken aan een super-blend. Een blend met een hoog percentage aan oude single malt. 100% in dit geval dus. 87/100

10 jun

Mortlach 1995, Asta Morris for Sweden

Vandaag het broertje van onze Mortlach 1995 voor Fulldram. We hebben lang getwijfeld welke te selecteren voor onze club, maar zijn uiteindelijk gegaan voor de meest toegankelijke van de twee. Het is nog niet helemaal duidelijk of deze botteling voor Zweden ook in België te krijgen zal zijn. Laat ons hopen van wel.

 

Mortlach 17 YO 1995/2013, 48.2%, Asta Morris for Whiskytaste Sweden, cask #AM023Mortlach 17y 1995/2013, 48.2%, Asta Morris for Whiskytaste Sweden, cask #AM023, 305 bottles
Vergelijkbaar met de botteling voor Fulldram, maar toch anders. Deze is minder direct, minder expressief. Maar het komt allemaal wel. Het witte fruit (appels, meloen, perziken), honing (minder vanille hier), de lichte bijenwas, het kaarsvet (meer kaarsvet dan bijenwas), de mineraliteit, de zachte kruiden… het laat zich meer in laagjes dan meteen ‘into your face’ kennen. Het is wat meer werken, je moet het meer tijd geven. De smaak is iets minder rond, de aroma’s komen en gaan, maar ik vind dit uiteindelijk niet minder lekker dan de onze. Veel fruit, dat zich net als op de neus iets schuwer opstelt, maar wel degelijk aanwezig is. Warm fruit (warme appeltaart, abrikozencompot), een mooie kruidigheid (peper, nootmuskaat), zachte eik, romige acaciahoning, nougat. Naar het einde toe nog wat zoethout en zilt (zoute drop). Prikkelende, lange afdronk. Anders, wat moeilijker misschien, maar in z’n geheel niet minder dan de Fulldram botteling. 89/100

1 jun

Glen Keith 40y 1970, The Whisky Agency

Geweldig veel Glen Keith 1970 is er niet geweest, maar het was wel allemaal top. Bij mijn weten bestaat er een Malts of Scotland, twee Silver Seals, een botteling voor The Whisky Fair en drie onder de vlag van The Whisky Agency: de Landscapes, een gedeelde botteling met Three Rivers Tokyo en deze, die gedeeld werd met The Nectar. In totaal zeven vaten. Of beter zeven bottelingen, er kan hier en daar nog wat opgesplitst zijn geweest. Een schande dat ik er daar maar één van heb besproken. Dankzij Gunther (geweldig bedankt voor de sample!) maak ik die schande ongedaan.

 

Glen Keith 40 YO 1970/2011, 54.2%, The Whisky Agency with The NectarGlen Keith 40y 1970/2011, 54.2%, The Whisky Agency with The Nectar, bourbon hogshead, 163 bottles
Hèhè, die neus beantwoordt perfect aan mijn (hooggespannen) verwachtingen. Geweldig aromatisch, zoet en super-fruitig. Vanillecrème, smeuïge honing en veel (heel veel) sappig fruit, zoals perziken, rijpe peren, sappige abrikozen, verse ananas, meloen en mango. Zalig! Zelfs een beetje kokos. Zachte kruiden zoals dille en munt, gevolgd door bloemen van de weide. Ondanks de leeftijd maar een heel weinig eik, amper waar te nemen. Op de smaak treedt deze eik iets meer op de voorgrond, zoals wel vaker, maar het blijft allemaal erg binnen de perken. Het fruit speelt duidelijk de eerste viool. Pompelmoes (fantastische bitterheid), mango, abrikozen, ananas, meloen en een hint van passievrucht (fantastische tropische toets). Hooi en heide komen ook nog om de hoek kijken en zorgen samen met de eik en kruiden (zoals daar zijn: peper, nootmuskaat en zoethout) voor wat extra body. Zelfs een lichte rokerigheid helemaal op het einde. Rook van het hout. Lange en vooral fruitige afdronk. Enkel een beetje kruiden mogen nog meespelen met het fruit. Wat een dijk van een whisky! En spijtig dat ik moet teruggrijpen naar bottelingen van twee jaar geleden om dit soort scores te kunnen geven. 93/100

30 mei

Benrinnes 24y 1972, Signatory

Benrinnes, zo één van die behoorlijk onbekende distilleerderijen. Het is ook nog maar de vijfde die ik hier bespreek. De vorige vier scoorden maar matig, dit is een kanon. Bedankt om deze te delen Bert!

 

Benrinnes 24 YO 1972, 56.3%, Signatory, cask 9602Benrinnes 24y 1972/1997, 56.3%, Signatory, cask 9602, 394 bottles
Zalige sherryneus. Erg rijk en vol. Noten, gekarameliseerde appels, warme cake, kersen, aardbeien met suiker, tabak, hooi, drop… en dat blijft maar komen, en dat blijft maar evolueren. Daarna gaat de geur de tropische kant op. Mango, meloen, papaja. Prachtig vind ik dit. Bruine suiker. En dan iets wat ik nog maar zelden in whisky heb geroken: geroosterde sesamzaadjes. Gomasio, iemand? Ja, ook dat beetje zout zit er in. Het geheel wordt ondersteund door sappige eik. Wat een ontdekking! De smaak houdt dit niveau niet helemaal aan, maar ook hier blijft het toch genieten. Appelsienen en kersen op een bedje, of zeg maar bed) van kruiden. Hoestsiroop. Karamel. En een licht vegetale toets. Veel eik en ook okkernoten, welke maken dat het naar het einde toe vrij droog en een beetje bitter wordt. Krachtig en explosief. De afdronk is redelijk lang en licht drogend, met koffie en munt als extra. Zou het kunnen dat 15 jaar flesrijping zo z’n meerwaarde heeft? De vraag stellen, is ze beantwoorden. 91/100

28 mei

Longmorn 21y 1992, Malts of Scotland

1992 is een zeer beschikbare vintage voor Longmorn. Malts of Scotland bottelde recent z’n tweede Longmorn 1992, de eerste vond ik best te pruimen.

 

Longmorn 21 YO 1992/2013, 54.2%, Malts of Scotland, bourbon hogshead MoS13014Longmorn 21y 1992/2013, 54.2%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS13014, 224 bottles
Wat me in de neus als eerste opvalt, is de geur van peperkoek. Zoet en kruidig dus. Peperkoek met gekonfijte gember, een favoriet van mij. Deze associaties worden gevolgd door warme appeltaart met kaneel, opnieuw een combinatie van iets zoets en kruiden. Vanille, kandijsuiker (iets van crème brûlée) en gekonfijt fruit vallen ook te noteren. Net als een stevige portie frisse eik, en een beetje hooi. Maar vooral de peperkoek valt op. Prikkelend en stevig mondgevoel op kruiden en hooi. Gember, peper, kaneel en zoethout. Niet zo veel fruit, wel wat abrikozen en mandarijnen. De vanille en de kandij blijven wel aanwezig. Middellange, kruidige en licht drogende afdronk. Het mineralige van de vorige botteling, wat daar toch een meerwaarde was, ontbreekt hier. Frisse, cleane en op de smaak licht scherpe whisky. 84/100

23 mei

Knockando 18y 1989, slow matured

Knockando, dat is lang geleden. Nog maar m’n tweede op Onversneden. De distilleerderij, die opgericht werd tijdens de whisky-boom eind negentiende eeuw, ligt aan de rivier Spey in Upper Knockando. De naam van de plaats en de distilleerderij verwijst naar het Gaelic voor ‘klein zwart heuveltje’.
Ik proef een 1989 die traag gerijpt is, wat dat ook moge betekenen. 18 jaar, ja, dat kan men traag noemen.

 

Knockando 18 YO 1989, 43%, slow maturedKnockando 18y 1989/2007, 43%, OB ‘slow matured’
Cleane, granige neus op associaties van havermoutpap, bierbeslag, pils. Niet mijn favoriet profiel. Daarachter zit er gelukkig ook wat fruit, citrus vooral. Citroen en witte pompelmoes. Iets vegetaals ook, de geur van noten en van boter. Eik en in de verte een klein beetje rook (van het hout). Zacht en romig in de mond. De granen zijn ook hier prominent aanwezig, maar op de smaak worden deze vergezeld van lichte sherrytonen. Wat zich vertaalt in rozijnen, zachte karamel, noten, appelsienen, kruiden en eik. Maar de granen verpesten toch een beetje de sfeer hier. Eerder korte, licht bittere afdronk. Foutloos maar saai. 77/100

22 mei

Glenburgie 23y 1989, Chester Whisky

We mogen de laatste van de vier Chester whisky’s niet vergeten. Dat is een Glenburgie 1989. Glenburgie is zo één van die minder bekende distilleerderijen waar ik toch wel een zwak voor heb, zowel voor het ouder als voor het recenter spul. Deze kost je een 90 euro.

 

Glenburgie 23 YO 1989/2013, 54.8%, Chester WhiskyGlenburgie 23y 1989/2013, 54.8%, Chester Whisky, bourbon barrel, 212 bottles
Frisse, cleane neus met veel ‘groene’ elementen. Groene thee, planten, nat gras (en z’n mineralen), kruisbessen en nog wat groene bananen. Kaarsvet en schoensmeer brengen de altijd welgekomen was met zich mee. Het geheel wordt daarna wat zoeter, op tonen van suiker en zoete ontbijtgranen. En nog wat later krijgt het een zuur kantje. Een aangenaam zuur kantje. Yoghurt, citroenen. Lekkere neus, zonder super te zijn. Wat trouwens ook gezegd kan worden van de smaak. Fruit (citrus vooral maar ook gele appels), granen, vanille en kruiden (peper, gember… lichte bitterheid), een doordeweeks bourbon-recept. Maar het is allemaal perfect, zonder de kleinste fout. Dat maakt het misschien niet de meest boeiende whisky, maar er valt anderzijds ook niets op aan te merken. De whisky blijft relatief lang hangen, waarbij de balans tussen de zoete en bittere tonen behouden blijft. Goed zonder meer. 84/100

14 mei

North British 51y 1962, Malts of Scotland

Jawel, u leest het goed, onderstaande whisky is liefst 51 jaar oud. Dat kan dezer dagen alleen maar een grain whisky zijn. Of het moet een wel very-high-end single malt in peperdure uitvoering zijn. Soit, één van de recente Malts of Scotland dus. Kost je 250 euro, wat niet goedkoop is, maar lees de leeftijd en vintage nog een keer…

 

North British 51 YO 1962/2013, 41.5%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS13017North British 51y 1962/2013, 41.5%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS13017, 85 bottles
En die leeftijd ruik je. In de vorm van balsamico, sojasaus, geroosterde noten, geroosterde eik, toast en oud leder. De geur van een sigarendoosje ook, net als wat zoethout. En mos. Maar hij heeft vreemd genoeg (en leuk genoeg) ook een jonger kantje. In de vorm van fris en sappig fruit. Aardbeien, frambozen, rabarberspijs. En geflambeerde banaan. Oud en tegelijkertijd toch ook erg levendig. Knap! Op de tong is het zacht en romig. Het patroon van de neus wordt verder gezet. Oude, wat belegen zaken, hand in hand met frissere associaties. Aardbeien, banaan, appelsienen, rozijnen, kersen, ananas, kokos, vanille, zachte karamel, oud leder, balsamico, tabak, kaneel, anijs, zoethout, kruidnagel, chocolade, koffie, eik… het blijft maar komen. Complex, subtiel, elegant, gelaagd, verweven, gebalanceerd, en nog een hoop andere termen die ik uit m’n hoed zou kunnen toveren. De eik en de kruiden treden iets meer op de voorgrond, wat alles behalve abnormaal is bij grain en bij deze leeftijd. Vrij korte, lichte afdronk op (geen al te sterke) koffie, kruidnagel, de steeds weer terugkerende balsamico, geflambeerde bananen en verdacht weinig eik. Complexe en verfijnde oude grain. 89/100

13 mei

2 Reacties

Braeval 21y 1991, The Whisky Mercenary

Braeval, in wat langer vervlogen tijden ook gekend als Braes of Braes of Glenivet, is een relatief jonge distilleerderij. Het werd gebouwd in 1973 en 1974. Vandaag is het eigendom van Pernod Ricard. Vandaag één van de twee nieuwe bottelingen van The Whisky Mercenary. De andere is een Cooley 1999.

 

Braeval 21 YO 1991/2013, 47.7%, The Whisky MercenaryBraeval 21y 1991/2013, 47.7%, The Whisky Mercenary
Erg aangename, zoete neus op tonen van witte chocolade, vanillepudding, vers gebakken wafels, kokos en marshmallows. Deze laatste even boven aan (kamp)vuur gehouden. Warme krieken en bramen, gevolgd door opgelegde peren en appeltaart zorgen voor de nodige en altijd zeer welgekome fruitigheid. Kruiden in de gedaante van zoethout en munt geven dan nog wat extra diepte. En om me helemaal te overtuigen, komt daar nog wat geuren van de boerderij (zoetzuur) om de hoek kijken. Nat hooi vooral. Braeval? Nou nou. Stevige smaak waar de kruiden, samen met wat eik meer op de voorgrond treden, weliswaar nog meer dan voldoende ruimte biedend aan het fruit en de zoetere elementen. Kokos, bramen en peren, misschien niet meteen de evidentste combinatie, maar het werkt wel. Ananas uit blik. Kandijsuiker, chocolade (melkchocolade nu) en vanillefudge. Het grassige van de neus blijft verder werken op de smaak. Behoorlijk lange afdronk, pittig en zoet. Chocolade met chili. Ben ik niet vies van. Ook een heel klein beetje zilt komt erbij. Braeval? Astemblief. 88/100

6 mei

Ardmore 18y 1992, Liquid Sun

Ardmore 1992, hebben we er daar al niet genoeg van gehad? Nha, never enough. Vandaag ééntje van Liquid Sun, je weet wel, één van die labels van The Whisky Agency. Hier betaal je een 90 euro voor.

 

Ardmore 18 YO 1992/2011, 49.1%, Liquid SunArdmore 18y 1992/2011, 49.1%, Liquid Sun, bourbon cask, 209 bottles
Ronde, olieachtige turf met daarop een deftige hoeveelheid fruit. Vooral sinaas valt op, maar ik heb ook meloen, roze pompelmoes en sappige appels. Amandelolie en cashewnoten. Zilt ook wel, iets wat misschien wat vreemd maar wel typisch lijkt te zijn voor Ardmore 1992, naast de olie en de zachte turf. De geur wordt hoe langer hoe mineraliger. Zilverpoets, nog zo’n marker. Op de smaak aardse tonen (wortels), teer en turf, vanille en notenolie, samen met fruit zoals appels (rode), perziken en appelsienen. Best wat kruiden ook (peper, gember) en de mineralen van de geur. Lange afdronk, op zoete turf, olie en rode appels. Een typevoorbeeld van hoe en hoe lekker Ardmore 1992 is. Op hetzelfde hoge niveau van een aantal andere. 89/100

2 mei

Glenlivet Alpha

The Glenlivet AlphaThe Glenlivet Alpha is volgens de aankondiging ‘the next big thing in the whisky industry’. Nu ja, we weten wat te denken van dit soort turbotaal. De vraag is of dit meer is dan een marketing gimmick. Dat gaan we zo dadelijk ontdekken, maar eerst wat achtergrond. Nu ja, veel kan er niet over gezegd worden. Het betreft een whisky op 50%, en dat is alles wat we ervan mogen weten. De fles vermeldt geen leeftijd, geen jaartal, geen vattype of vatnummer, enkel nog dat er 3350 flessen van zijn gebotteld. Het is een whisky om totaal onbevooroordeeld te ontdekken. Hij wordt op dinsdag 7 mei gelanceerd met een adviesprijs van 90 euro. Meer info over de whisky en tasting notes zullen pas zes weken na lancering bekend gemaakt worden.

 

Glenlivet AlphaThe Glenlivet ‘Alpha’, 50%, OB 2013, 3350 bottles
Wel, ik heb goed nieuws, ik vind de neus alvast verrassend lekker. Licht granig maar vooral erg fruitig. Peren, rode sappige appels, rijpe kruisbessen, witte perziken en ook lichte tonen van ananas. Vanille, butterscotch en gele rozijnen maken het zoet en rond. Eik, potloodslijpsel en kruiden geven het extra diepte. Best wat zoethout, maar ook een beetje gember en anijs. En daar houdt het niet bij op, hij gaat na enige tijd de florale richting uit. Heide, hooi en gedroogde bloemen. Echt mooi deze neus. Romige en rijke smaak waarin de eik en de kruiden aan de éne kant in balans zijn met de fruitige en zoete elementen aan de andere. In deze laatste categorie vallen appelmoes, cake, vanille en citroentaart te noteren. In het kruidencompartiment noteer ik onder andere zoethout en gember. Een beetje drop. Licht prikkelend mondgevoel. Middellange afdronk op verse eik, honing en kruiden. Op de smaak lijkt me dit jonger dan op de neus, maar in z’n geheel lijkt me dit geen heel jonge whisky te zijn. Het zou om een mix van jonge en oudere whisky kunnen gaan, alhoewel we hier ook te maken kunnen hebben met geweldig cask management. Benieuwd naar het verdict. 86/100

20 apr

2 Reacties

Mortlach 1995, Asta Morris for Fulldram

We zijn met onze club Fulldram ondertussen al toe aan onze vijfde clubbotteling. Deze keer een Mortlach 1995 uit de Asta Morris stal. Bert Bruyneel had de opdracht gekregen uit te kijken naar een bijzonder vatje, en kwam een tijdje geleden aandraven met drie samples. De uiteindelijke – moeilijke – keuze viel dus op deze Mortlach. Mortlach, en zeker jonge Mortlach, is vaak love-it or hate-it. Ofwel valt dat stevig tegen ofwel is het erg lekker. Het spreekt voor zich onder welke categorie deze whisky valt. Bedankt voor het speurwerk Bert!

 

Mortlach 17 YO 1995/2012, 50.2%, Asta Morris for Fulldram, cask AM022Mortlach 17y 1995/2013, 50.2%, Asta Morris for Fulldram, cask AM022, 314 bottles
Aromatische, ronde neus vol fruit. Fris, wit fruit. Sappige rode appels, witte perziken, zelfs een beetje meloen. Ananas uit blik ook wel, en wat abrikozen. Naast het fruit zijn er ook andere zoete elementen te ontwaren, zoals vanille en honing. Een klein beetje munt en een lichte mineraliteit voegen een frisse toets toe. De geur wordt ook hoe langer hoe waxier. Kaarsvet en ook pure bijenwas. Heel mooi. De smaak start al even rond op zoete en fruitige tonen. Appels, perziken, abrikozen, ananas, honing en lichte tonen van nougat. Zachte was en al even zachte kruidige tonen vullen aan. Peper, gember, kaneel. Meer eik dan op de neus, zonder dat het echt droog wordt. Daarvoor blijven het fruit en de zoete elementen te duidelijk in de driver’s seat. Wat het dan ook zo vreselijk drinkbaar maakt. Naar het einde toe komt er zelfs een klein beetje zilt bij. Vrij lange afdronk, zoet en kruidig. Ik wist al dat Mortlach 1995 lekker kon zijn, nu weet ik ook dat het heel lekker kan zijn. 89/100

« Oudere berichten
Nieuwere berichten »