Spring naar inhoud

Posts tagged ‘review’

Bruichladdich Peat

Over het algemeen is Bruichladdich niet geturfd, maar regelmatig worden er ook geturfde batchen gebotteld. De range moet immers zo breed mogelijk zijn, nietwaar? We kennen de Infinity en de 3D, vandaag maak ik kennis met de ‘Peat’. Een naam die niet veel verhult voor een keer. Het p.p.m.-gehalte aan fenolen is 35.

 

Bruichladdich ‘Peat’, 46%, OB +/-2011
De neus start eh… peaty. Olieachtige turf zou ik het noemen. Zachte turf en zonnebloemolie met daarachter granen, vanille en vegetale toetsen. Oxo en gekookte groenten. Aarde ook wel. Niet slecht, zeker niet, maar een beetje bizar eerlijk gezegd. Op de smaak heb ik die vegetale toetsen niet meer, wel turf, olie, granen, vanille, gele appels, abrikoos en zilt. Gerookte heilbot. Romig maar wat ‘dun’ mondgevoel. Mist ‘body’. Ook in de afdronk, die is verdacht kort (op lichte turf en kruiden en misschien een klein beetje zilt) voor medium geturfde whisky. Foutloze Bruichladdich die me op alle vlakken een beetje te licht uitvalt. 77/100

Advertenties

Ardbeg Alligator

Ardbeg bracht recent een nieuwe botteling op de markt, de Alligator. De naam alligator is afgeleid van het proces waarbij men de binnenkant van vaten schroeit alvorens er whisky op te lageren. De staven die men hiervoor gebruikt, zouden het patroon van krokodillenhuid hebben. Bon, tijd om dit varkentje, ik bedoel krokodilletje te wassen.

 

Ardbeg Alligator, 51.2%, OB 2011
De neus start op turf, rubber en houtkool, snel gevolgd door kruiden, citrus en rabarber. Best veel kruiden op de duur: zoethout, gember, tijm… Amandelen ook, net als wat zilt. Gerookte heilbot. Water toevoegen is niet nodig, doe je dat wel dan komt de citrus meer naar voor. Volle smaak op turfrook, sinaas, appels, gember, nootmuskaat, zoethout en toast. En ook hier wat zilt, net als zeewier. Meer zilt met water. Niet erg complex. Geen al te lange, droge afdronk in het verlengde van de smaak met noten als extraatje. Lekkere whisky, maar dat is lekker zonder meer. Voor mij een lichte teleurstelling, ik had hier nog net wat meer van verwacht. 84/100

Whyte & MacKay ‘Supreme’

Na de Special, de Thirteen en de Old Luxury proef ik vandaag een vierde nieuwe Whyte & MacKay, de 22-jarige Supreme.

 
Whyte & MacKay ‘Supreme’ 22y, 40%, OB 2009
Aangename zachte en zoete sherrytoets tussen bloemen en fruit door. Meer specifiek gedroogde bloemen en geconfijt fruit. Melkchocolade. Kastanjes. Toch ook een kleine geparfumeerde toets, zonder te storen evenwel. Of wacht eens, is dit niet eerder iets medicinaals? Ook op de tong is ie zacht en zoet, en romig. Ik heb rozijnen, dadels, sinaas, noten, kruidnagel en een klein beetje hout. Middellange, fruitige afdronk. Lekkere blend, zonder ‘supreme’ te zijn evenwel. 81/100

Rosebank 20y 1981 Rare Malts

Rosebank 20y 1981/2002, 62.3%, Rare Malts – Lowland

Een aanslag op m’n smaakpapillen! Deze whisky smeekt om water, is als cask strength niet te drinken. Met water teruggebracht naar een 50% en dan maakt de alcohol in de neus plaats voor granen, noten, mineralen, tabak, perzik en citroen. Wat bloemig ook. Vers gemaaid gras. Licht waxy ook. Sinnas na enige tijd. Best complex. De smaak is ook met water nog altijd erg pittig en prikkelend. Veel peper en citroenen. Lichtjes bitter. Aangenaam bitter. Anijs? ja, maar subtiel. Hout en noten ook, en hooi. Opnieuw de sinaas, maar ook hier pas na enige tijd. Behoorlijk lange, intense, kruidige afdronk. Al bij al een erg lekkere en complexe whisky, maar dat water is echt wel noodzakelijk. 89/100

A’bunadh

‘A’bunadh’ is Keltisch voor ‘the origin’, de oorsprong, waarmee de mannen van Aberlour willen aangeven dat deze distillaten nauw aanleunen bij de manier waarop vroeger whisky werd gedistilleerd. Wat natuurlijk met een korreltje zout genomen moet worden, maar kom, de A’bunadh’s worden in ieder geval nooit gekleurd of koud gefilterd en worden altijd op vatsterkte gebotteld. Aberlour vermeldt bij z’n A’bunadh’s nooit een leeftijd, maar men mag aannemen dat dat rond de 8 jaar zal liggen. Alle whisky die voor deze bottelingen wordt gebruikt, is gerijpt op sherryvaten. De botteling die onlangs proefde is ondertussen al de 22e batch A’bunadh.

 
Aberlour NAS ‘A’bunadh’, 59.3%, OB 2008, batch no 22 – Speyside
Neus: opgelegde peren. Lichtjes zuur. Wat wijnig. Zachte sherry. Gaat over in rood fruit. Allerlei bessen, maar geen zin uit te vissen welke. Stevige smaak, mondvullend. Sherry, fruit (appel), vanille, karamel en licht rokerig. Mooie balans bitter-zoet. Afdronk op bittere chocolade en kruiden. Blijft effe hangen. Aangename whisky. 81/100