Spring naar inhoud

Posts tagged ‘1995’

Glendronach 18y 1995

Deze 1995 voor The Nectar & La Maison du Whisky (foto is van een andere botteling) heeft op korte tijd al een kleine reputatie opgebouwd. Eens zien of hij die reputatie waard is.

 

Glendronach 18 YO 1995/2013, 54.5%, OB for The Nectar & LMdW, oloroso puncheon #1774Glendronach 18y 1995/2013, 54.5%, OB for The Nectar and LMdW, oloroso sherry puncheon 1774, 643 bottles
De neus van deze Glendronach haalt niet helemaal het niveau van de 1992, maar op de smaak en in de afdronk gaat deze er met gemak boven. Met sprekend gemak. Hij is op geen enkel moment te droog of te bitter, en die afdronk is super. In z’n geheel zeker beter dan de 1992. Op de neus vertoont hij niet dat sappig fruit, wel gedroogd fruit zoals pruimen en vijgen. Dadels ook. Geroosterde noten en toast, gevolgd door oud leder. Chocolade. Balsamico? Yep, in de verte. Kruiden ontbreken niet, kruiden zoals kaneel en kruidnagel. Zelfs een klein beetje rook (van het hout). Tabak. En dan, maar dus pas na enige tijd, vlees. Geroosterd vlees. Erg complex. Komt toch in de buurt van de 1992 hoor. De smaak is al even complex als de neus. Erg rijk en zoet. Siroop van appels en peren, rozijnen, chocolade. Fruitig ook, ik proef de smaak van kersen en bramen, van appelsienenconfituur, van gebakken appeltjes. Leder en koffie. Pas daarna treden de kruiden naar voor. Kaneel en peper. En opnieuw die zachte rokerigheid op de achtergrond. Sappige eik. Hij voelt erg stevig in de mond, maar droogt die mond dus nooit uit. Heerlijk. Geweldig lange, fruitige en kruidige afdronk. Het glas ruikt twee uur later nog altijd heerlijk. Een sherrybom die ik beter vind op de smaak dan op de neus, dat heb ik nog niet veel meegemaakt. Lovely! 91/100

Jura 1995 ‘Boutique Barrels’

Hoog tijd om nog eens een Jura te bespreken. De 1995 uit de Boutique Barrels serie, en voor mij één van de beste recente Jura’s. Bourbon Jo finish? Jawel, dat is toch wat het label vermeldt. Heb zelfs geen zin om het te gaan opzoeken.

 

Jura 1995 Boutique Barrels, 56.5%, OB 2012, Bourbon Jo FinishJura 1995 ‘Boutique Barrels’, 56.5%, OB 2012, Bourbon Jo Finish
Mmm, dat ruikt wel meer dan aangenaam. Warm, romig, zoet. Zoete granen, zachte karamel en vanille. Lichte tonen van citrus en gedroogde bloemen. Zachte eik en al even zachte kruiden: kaneel, zachte gember en zoethout. Amandelen. Zelf een lichte waxy toets. Boenwas. De smaak is rond en romig. Vanille en wit fruit maken de dienst uit. Sappig wit fruit: peren, perziken. De eik en de kruiden blijven ook op de smaak erg zacht. Marsepein geeft nog een extra zoete toets mee. Middellange afdronk, romig en zoet, op de tonen van de smaak, met appelsien als extraatje. Ik vind dit dus erg lekkere Jura. Eén van de betere van de afgelopen jaren, zeker bij de officiële bottelingen. 88/100

Caol Ila 17y 1995, The Auld Alliance

De tweede whisky in het rijtje van drie Auld Alliance bottelingen is een Caol Ila 1995. De Ardmore 1992 volgt spoedig.

 

Caol Ila 17 YO 1995/2013, 51.1%, The Auld Alliance, selection 002Caol Ila 17y 1995/2013, 51.1%, The Auld Alliance, selection 002, bourbon hogshead, 70 bottles
Cleane en medicinale geur. Vrij complex ook. Ik heb fruit zoals kruisbessen, appels en citroen, zoete zaken zoals vanille en kandijsuiker, zilt en zeewier. En echt wel mooie medicinale rook. De zee brengt jodium met zich mee. Ik ruik ook wat natte aarde, samen met een lichte mineraliteit. Bestek? Soit, het draagt bij tot de complexiteit. Ook op de smaak leidt de zoete en medicinale turf ten dans. Het mondgevoel is olieachtig. Naaste de turf (die licht assig is) hebben we zilt, marsepein (amandelen), honing, citroen, pompelmoes, kruiden zoals zoethout en nootmuskaat, een beetje eik en opnieuw de aarde. Naar het einde toe wordt het beetje scherp, maar dat kan ik wel hebben. Lange cleane afdronk, op zilt, citrus en turfrook. Krachtige whisky, en een stuk medicinaler dan we gewoon zijn van Caol Ila. Doet eerder denken aan Laphroaig. Maar dat heb nog al gehad bij Caol Ila 1995. 87/100

Caol Ila 18y 1995, Chester Whisky

Nog een Chester whisky uit de laatste batch die ik bijna vergeten was. Een Caol Ila 1995. Kost net geen tachtig euro.

 

Caol Ila 18 YO 1995/2013, 53.8%, Chester Whisky, bourbon hogsheadCaol Ila 18y 1995/2013, 53.8%, Chester Whisky, bourbon hogshead, 175 bottles
Zoete en aardse geur. Honing vermengd met natte aarde. Of zoiets. Die natte aarde brengt een stevige mineraliteit met zich mee. Gepoetst zilverwerk. Lijnzaadolie. Turf is er natuurlijk ook. Licht assige turf met een medicinaal kantje. Atypisch Caol Ila. Wat amandelen en lichte zilt. Langzaamaan komt er ook fruit door, wit fruit zoals peren en appels (appelsap). Behoorlijk complexe neus. Het mondgevoel is olieachtig, de smaak erg zoet (honing, marsepein) en meteen ook erg assig. Een beetje té assig voor mij. Meer zilt ook dan in de geur. Qua fruit minder de boomgaard, eerder citrus. Witte pompelmoes (met kristalsuiker). Gerookte vis (heilbot) legt nog wat extra nadruk op het zoute karakter. De aarde van de neus en lichte kruiden zoals gember en zoethout vullen aan, maar vooral de assen en het zilt roepen om de aandacht. Lange, zoete, zilte en rokerige afdronk. Een whisky die me meer aan jonge Laphroaig dan aan Caol Ila op middelbare leeftijd doet denken. Soit, aangename neus maar naar mijn smaak te veel assen op de tong. 83/100

Mortlach 1995, Asta Morris for Sweden

Vandaag het broertje van onze Mortlach 1995 voor Fulldram. We hebben lang getwijfeld welke te selecteren voor onze club, maar zijn uiteindelijk gegaan voor de meest toegankelijke van de twee. Het is nog niet helemaal duidelijk of deze botteling voor Zweden ook in België te krijgen zal zijn. Laat ons hopen van wel.

 

Mortlach 17 YO 1995/2013, 48.2%, Asta Morris for Whiskytaste Sweden, cask #AM023Mortlach 17y 1995/2013, 48.2%, Asta Morris for Whiskytaste Sweden, cask #AM023, 305 bottles
Vergelijkbaar met de botteling voor Fulldram, maar toch anders. Deze is minder direct, minder expressief. Maar het komt allemaal wel. Het witte fruit (appels, meloen, perziken), honing (minder vanille hier), de lichte bijenwas, het kaarsvet (meer kaarsvet dan bijenwas), de mineraliteit, de zachte kruiden… het laat zich meer in laagjes dan meteen ‘into your face’ kennen. Het is wat meer werken, je moet het meer tijd geven. De smaak is iets minder rond, de aroma’s komen en gaan, maar ik vind dit uiteindelijk niet minder lekker dan de onze. Veel fruit, dat zich net als op de neus iets schuwer opstelt, maar wel degelijk aanwezig is. Warm fruit (warme appeltaart, abrikozencompot), een mooie kruidigheid (peper, nootmuskaat), zachte eik, romige acaciahoning, nougat. Naar het einde toe nog wat zoethout en zilt (zoute drop). Prikkelende, lange afdronk. Anders, wat moeilijker misschien, maar in z’n geheel niet minder dan de Fulldram botteling. 89/100

Mortlach 1995, Asta Morris for Fulldram

We zijn met onze club Fulldram ondertussen al toe aan onze vijfde clubbotteling. Deze keer een Mortlach 1995 uit de Asta Morris stal. Bert Bruyneel had de opdracht gekregen uit te kijken naar een bijzonder vatje, en kwam een tijdje geleden aandraven met drie samples. De uiteindelijke – moeilijke – keuze viel dus op deze Mortlach. Mortlach, en zeker jonge Mortlach, is vaak love-it or hate-it. Ofwel valt dat stevig tegen ofwel is het erg lekker. Het spreekt voor zich onder welke categorie deze whisky valt. Bedankt voor het speurwerk Bert!

 

Mortlach 17 YO 1995/2012, 50.2%, Asta Morris for Fulldram, cask AM022Mortlach 17y 1995/2013, 50.2%, Asta Morris for Fulldram, cask AM022, 314 bottles
Aromatische, ronde neus vol fruit. Fris, wit fruit. Sappige rode appels, witte perziken, zelfs een beetje meloen. Ananas uit blik ook wel, en wat abrikozen. Naast het fruit zijn er ook andere zoete elementen te ontwaren, zoals vanille en honing. Een klein beetje munt en een lichte mineraliteit voegen een frisse toets toe. De geur wordt ook hoe langer hoe waxier. Kaarsvet en ook pure bijenwas. Heel mooi. De smaak start al even rond op zoete en fruitige tonen. Appels, perziken, abrikozen, ananas, honing en lichte tonen van nougat. Zachte was en al even zachte kruidige tonen vullen aan. Peper, gember, kaneel. Meer eik dan op de neus, zonder dat het echt droog wordt. Daarvoor blijven het fruit en de zoete elementen te duidelijk in de driver’s seat. Wat het dan ook zo vreselijk drinkbaar maakt. Naar het einde toe komt er zelfs een klein beetje zilt bij. Vrij lange afdronk, zoet en kruidig. Ik wist al dat Mortlach 1995 lekker kon zijn, nu weet ik ook dat het heel lekker kan zijn. 89/100

Speyside Malt 17y 1995, The Whiskyman

The Whiskyman heeft niet alleen een Isle of Jura gebotteld voor de Zweedse markt, er is ook een whisky die door het leven gaat als Speyside Malt, waarmee we niet veel meer dan de regio te weten komen.

 

Speyside Malt 17 YO 1995/2013, 53.9%, The Whiskyman for Viking Lines, SwedenSpeyside Malt 17y 1995/2013, 53.9%, The Whiskyman for Viking Lines, Sweden, bourbon cask, 167 bottles
De geur start op studentenhaver. Noten, gedroogde vruchten (abrikozen en gele rozijen) en melkchocolade. Bourbonvat? Serieus? Actief vatje dan toch wel. Best wat eik ook. Het is pas na enige tijd dat hij volledig de bourbon toer op gaat. Ik ruik nu kruisbessen en perziken. Zoethout, honing en esdoornsiroop (maple) maken het zoet. Hij heeft ook een mooi floraal kantje. Heide en gedroogde bloemen. De balans tussen de drogere en de zoetere elementen zit juist. Ook op de smaak. Die is prikkelend. Met siroop, honing en melkchocolade aan de éne kant, eik, heide en kruiden anderzijds. Zoethout, veel peper en al even veel gember. Zoete granen en toast vullen aan. Lange bitterzoete afdronk op de tonen van de smaak, met wat nougat als extra. Een whisky die me even op een verkeerd been zette. Lekker, dat wel. 86/100

Isle Of Jura 1995, Diurach’s Exclusive

Vandaag en morgen trekken we naar Jura, het eiland aan de westkust van Schotland, ten noordoosten van Islay. Deze whisky uit de Boutique Barrels reeks was de eerste botteling voor de Diurachs (een Diurach is een inwoner van Jura), het genootschap dat de distilleerderij rond z’n whisky bouwde. Hij rijpte op één of ander Grand Cru Classé wijnvat.

 

Isle of Jura 16 YO 1995/2012 'Boutique Barrels', 57%, Diurachs Exclusive, cask 1Isle of Jura 16y 1995/2012 ‘Boutique Barrels’, 57%, Diurach’s Exclusive cask 1, 295 bottles
Aangename neus, floraal, zoet en licht geturfd. De schil van appelsienen, boenwas, marsepein, rozijnen en vanille. Onderliggend leder, zachte eik en hars. Een beetje peper. De geur van dennennaalden ook. En nu ook van gestoofde appels. Op de smaak is hij redelijk droog op eik, kruiden (nootmuskaat valt me op, maar ik noteer ook zoethout) en noten. Toch ook zoetere elementen zoals pruimen, perensiroop en vanille. Iets licht grassigs. Dik, stroperig mondgevoel. Het droge neemt een klein beetje de bovenhand. Middellange, kruidige afdronk, met nog wat rabarber als extra. De neus vind ik beter dan de smaak, daar is de balans niet helemaal perfect. Maar bon, dit is best een lekkere Jura. We weten echter dat deze distilleerderij nog heel wat beter kan. En morgen zullen we dat bewijzen. 83/100

Imperial 17y 1995, Dram of the Lords

The Nectar of the Daily Drams, Thosop, The Whiskyman, Asta Morris, The Whisky Mercenary… we hebben in België niet echt te klagen over het aanbod aan eigen bottelingen. En aan dit lijstje kan sinds kort ook Lord of the Drams toegevoegd worden. Het heerschap achter dit vehikel is Stijn Hiers, sedert jaar en dag gekend in het whiskywereldje, o.a. als schrijver voor Whisky Passion en verzorger van tastings en andere whisky-evenementen. Onder het label Dram of the Lords heeft hij zich recent ook op het bottelen geworpen. Na een MacDuff 1997 is deze Imperial 1995 de tweede Dram of the Lords.

 

Imperial 17 YO 1995/2013, 49.5%, Dram of the LordsImperial 17y 1995/2013, 49.5%, Dram of the Lords, bourbon barrel, 131 bottles
Frisse, cleane neus die grassige, fruitige en zoete elementen mooi met elkaar verweeft. Laat ons beginnen met het fruit. Dat kleurt wit. Appels en peren, maar ook witte perziken, kruisbessen en meloen. Vanille, melkchocolade en honing zorgen voor het zoets. Daarachter zit dus dat grassige. Weide en heide. Aangevuld door frisse kruiden zoals eucalyptus, tijm en linde. En dan nog twee zaken die ik altijd erg kan appreciëren, nl. tonen van natte aarde en van natte bladeren, echt wel een meerwaarde, ook hier. Best complex voor z’n leeftijd. Ik vind dit erg lekker om ruiken. Zo goed als geen eik op de geur, onderliggend wel een lichte zoete granigheid. En subtiele rook van het hout. Maar dat kan ook de heide zijn. Stevig en prikkelend mondgevoel, komt sterker over dan 49%. Nochtans is water niet echt nodig, de aroma’s dienen zich vrijwel meteen in volle glorie aan. En bij die aroma’s springen vooral het witte fruit, honing, vanille en kruiden in het oog. Veel kruiden. Zowel de frisse varianten die ik al op de neus had, maar ook een stevige portie peper, zoethout en kaneel. Citrus, hoe langer hoe meer. Citroen en pompelmoes. Wat samen met de peper voor dat prikkelend karakter zorgt. Zesty! En ook iets van cider valt mij op. En opnieuw die aardse tonen. Ja, ook op de smaak is dit een complex goedje. Water accentueert het fruitige karakter. Vrij lange, tintelende afdronk op zoete en kruidige (peper) tonen. Een whisky met een clean, puur en pittig profiel, die z’n complexiteit moeilijk kan wegstoppen. 88/100

Bowmore 17y 1995, Malts of Scotland

Een andere nieuwe Malts of Scotland die ik kon proeven is de Bowmore 1995. Veel Islay whisky’s in deze release. Deze kost je 85 euro.

 

Bowmore 17 YO 1995, 56.8%, Malts of Scotland, Sherry Hogshead #MoS12018Bowmore 17y 1995/2012, 56.8%, Malts of Scotland, Sherry Hogshead #MoS12018, 225 bottles
Erg zoete neus op gestoofd fruit (allerlei confituren), stroopwafels en nougat. Rook natuurlijk ook, zowel turfrook als tabaksrook. Teer en roet. Best wat eik ook wel, gevolgd door kruiden zoals zoethout en kaneel. Zoete drop. Na enige tijd slaat het fruit om in gedroogd fruit, vergezeld van noten. De smaak is erg stevig en vrij droog. Noten, eik, turfrook, rozijnen, vijgen, pruimencompot, bramenfonfituur, zoethout, nootmuskaat en tabak maken de dienst uit. Licht medicinale tonen. Toch maar wat water toevoegen: dat brengt sinaas naar voor, net als een grotere ziltigheid (iets wat ik zonder water ook wel had). Lange, kruidige en rokerige afdronk met nog wat lichte tonen van sinaas. Stevig baasje, maar mocht echter iets ronder zijn om nog hoger te scoren. 86/100

Imperial 16y 1995, Archives

De derde release van Archives (je weet wel, het label van de jongens van Whiskybase), brengt ons zes nieuwe bottelingen. De eerste die ik ervan proef, is een Imperial 1995. Hij kost je 65 euro. Imperial is zo’n typische onbekend-is-onbemind distilleerderij. Onterecht zo blijkt.

 

Imperial 16y 1995/2012, 51.7%, Archives, bourbon cask #50035, 60 bottles
Erg pure, cleane neus op vanille, gras en veel fruit: gele appels, banaan, kiwi, ananas en perzik. Daarna nog wat eucalyptus, linde, aarde en humus. Niet veel meer, maar daar malen we niet om, dit is een erg lekkere neus. De smaak is rond en romig, waxy en fruitig. Hier vooral veel sinaas. Misschien nog wat perzik ook. Zeker ook de schil van citroen. Daarna komen de kruiden opzetten: peper en zoethout vallen op. Lange, cleane, frisse en waxy afdronk. Dit is een simpele, cleane Imperial waar ik erg van heb kunnen genieten. 87/100

Tormore 16y 1995, Whisky-Doris

Tormore is een distilleerderij die hier nog niet vaak aan bod is gekomen en al helemaal niet met recente bottelingen. Hoog tijd om daar verandering in te brengen en wel met een 1995, eind vorig jaar gebotteld door Whisky-Doris ter ere van Horst Manthée, de man die de tekeningen (van distilleerderijen) maakte voor de Whisky-Doris labels en eind vorig jaar het leven liet.

 

Tormore 16y 1995/2011, 53.4%, Whisky-Doris, bourbon hogshead #20213, 132 bottles
Maltige, granige neus, met wit fruit doorheen het graan. Opvallend zijn havermoutpap en appelsap. Ginger ale. Sappige peren ook, en rabarberconfituur. Hooi noteer ik nog, net als wat vanille. Niet erg complex, wel meer dan aangenaam. Mondvullend, licht romig en prikkelend op de tong. Veel kruiden (peper, nootmuskaat, gember) heb ik op de smaak, vermengd met appels en sinaas, vanille en wat honing. De afdronk is middellang, met kruiden op honing. Meer dan aangenaam, ik zei het al. 84/100

Confidential 16y 1995, Kintra Single Cask Collection

Vandaag een whisky waar ik weinig over kan vertellen, behalve dat het een botteling is van Kintra, gedistilleerd in 1995 en gebotteld op 16-jarige leeftijd. Je vindt ‘m in de rekken onder de ‘c’ van confidential.

 

Confidential 16y 1995/2011, 53.9%, Kintra Single Cask Collection, sherry butt #5, 120 bottles
Mooie, ronde sherryneus. Naast die sherry kan ik echt moeilijk ruiken, ik noteer associaties van noten en gedroogd fruit (dadels, vijgen), koffie, zachte karamel, sinaas en tabak. Maar wat me vooral opvalt, is geroosterd vlees. Zoet en gemarineerd vlees dat net iets te lang op de barbecue heeft gelegen. Maar niks onaangenaam, integendeel. Ook de smaak is meer dan gewoon genietbaar. Mooi droog op noten, allerlei gedroogde vruchten (dadels, pruimen en rozijnen), schil van sinaas en donkere chocolade. En ook hier tonen van geroosterd vlees. En kruiden niet te vergeten. Lange, bitterzoete afdronk. Best lekkere Glen Whatever. 84/100

 

P.S.: voor de mensen die af en toe eens een gokje wagen op één of andere whiskyveiling, check this out. Aangezien ik zelf twee jaar geleden een niet al te aangename ervaring had met dit veilinghuis, wil ik Luc z’n ervaring graag delen. Een gewaarschuwd man, enzoverder…

Mortlach 16y 1995, A. Dewar Rattray

Vandaag nog een whisky uit de nieuwe lichting van A. Dewar Rattray, een Mortlach 1995 deze keer. Het is onduidelijk wanneer Mortlach opgericht is, het kreeg in ieder geval een licentie in 1823 en is de oudste distilleerderij uit de Dufftown regio (Glenfiddich is de tweede oudste).

 

Mortlach 16y 1995/2011, 51.1%, A. Dewar Rattray, bourbon cask #2436, 282 bottles
Mmm, lekkere neus. Fris en aromatisch, zoet en fruitig. Honing, citrus (citroen en mandarijn), van die harde citroensnoepjes. Zoete, rode appels ook, net als kruisbessen en wat graan. Misschien een klein beetje eik, zeker niet veel. Wat wel naar voor komt zijn mineralen. Natte stenen en metalige toetsen. O ja, gepoetste metalen, duidelijk. Zacht en romig mondgevoel, met ook hier het citrusfruit en de honing die eerst opvallen. Vergezeld van perzik. En gevolgd door kruiden (peper, nootmuskaat en zoethout), hooi en kandijsuiker. Licht drogend. Niet het niveau van de neus, maar het blijft best lekker. Middellange afdronk, aangenaam droog op een zoete kruidigheid. Mortlach 1995, ik had hier eerlijk gezegd niet veel van verwacht, ik moet toegeven dat deze whisky (zeker op de neus) me aangenaam verrast heeft. 84/100

Clynelish 15y 1995, A. Dewar Rattray

Ook A. Dewar Rattray brengt deze dagen een hele reeks nieuwe bottelingen op de markt. Gedurende de komende weken zal je hier dan ook regematig een fles besproken zien. Beginnen doe ik redelijk gericht met een Clynelish 1995.

 

Clynelish 15y 1995/2011, 55.3%, A. Dewar Rattray, sherry butt #8657 (part), 330 bottles
Mooie, elegante sherryneus op gekarameliseerde appeltjes uit de oven, warme aardbeienconfituur, ananas in blik, koffie, melkchodolade en vanillepudding. Daarna krijg ik kruiden: peper, curry, tandoori. En daaronder nat hooi, en ook de obligate bijenwas ontbreekt niet. Met water groeit de was en krijgt het geheel zelfs iets licht farmy. Mondvullend en prikkelend op de tong. De eerste associaties die in me opkomen zijn eau de vie (inderdaad wel wat alcoholish), sinaas, honing, hooi, gezouten boter en zoethout. Mosterd ook. Eik, noten en een beetje hars maken het wat drogend. Hier niet veel was meer te bespeuren. Toch wat scherp en droog in de mond, wat je met een beetje water onder controle krijgt, meer fruit en honing. Lange, drogende afdronk op sinaas en zilt. Lekkere whisky met een erg aangename neus. 85/100

Caperdonich 1995, A.D. Rattray

Ik heb tot op heden enkel nog maar Caperdonich 1968 of 1972 besproken, je zou haast vergeten dat deze distilleerderij tot 2002 actief was en er dus heel wat meer Caperdonich is dan deze twee vintages.

 

Caperdonich 15y 1995/2011, 60.4%, A.D. Rattray, bourbon cask 95052, 82 bottles
De neus start een beetje bizar op een aantal geroosterde en zelfs verbrande associaties. (Iets te hard) geroosterde noten, aangebakken aardappelen, verbrand hout… geblakerd bourbonvat? Deze associaties laten zich echter vrij snel wegdrukken door heel wat frissere aroma’s. Peer, meloen, aardbei, zelfs wat jodium (zeelucht). Zo zie je maar, je hoeft niet aan de kust te liggen om ‘coastal’ aroma’s in je whisky te krijgen. Een klein beetje rook ook op de achtergrond. Caperdonich heeft in de jaren negentig meermaals geëxperimenteerd met geturfde runs, misschien dat de leidingen niet helemaal uitgekuisd waren voor deze run. 60.4%… op de neus merkte ik dat niet zo, op de smaak daarentegen! Brandt zich een weg naar je maag. Al wel wat fruit, maar dat komt pas goed naar voor met meerdere druppels water. Peer, meloen, vergezeld van honing en noten (marsepein). En ook hier een klein beetje zilt. Op de neus verandert water niet zo veel, dat verbrande blijft licht aanwezig. Middellange afdronk. Moeilijk om te scoren. Los van die licht storende start, is dit best aangename whisky, maar op de smaak heeft hij water nodig. 82/100

Macallan 1995, A.D. Rattray

A.D. Rattray, de Schotse bottelaar die in 1868 opgericht werd door de heren Andrew Dewar en William Rattray, brengt heden weer enkele nieuwe bottelingen op de markt. Vandaag proef ik een Macallan 1995, gedurende de komende weken volgt de rest, waaronder een distilleerderij die hier nog nooit aan bod gekomen is.

 

Macallan 15y 1995/2011, 46%, A.D. Rattray, bourbon cask #11251, 334 bottles
Frisse, prikkelende neus. Veel Europees fruit à la appels, peren en witte perziken. Bloesems, een beetje gedroogd gras, honing en Ginger Ale. Een hint van witbier. Erg fris dus allemaal. Ook aangenaam om drinken. Clean, zoet en fruitig. De appel, de peer, de perzik, de honing. Hier zorgen kruiden voor wat extra complexiteit. Vanille heb ik nog, net als wat eik. Fijne eik. Easy drinking. De afdronk is eerder kort maar lekker. Kruiden en fruit voeren hier de toon aan. Dit is een veel beter alternatief voor zowat gans de officiële Fine Oak reeks. En als het in augustus nu ook nog wat zou willen zomeren, een ideale zomer/terrasdram. 84/100

Glenallachie 16y 1995, Malts of Scotland

Naast de geweldige Glen Keith 1970 en de twee nog geweldigere Caperdonichs 1972 brengt Malts of Scotland dezer dagen nog andere bottelingen uit, in een lagere prijscategorie. De komende dagen komen deze hier aan bod. Ik begin met een Glenallachie 1995, waarvoor je een 60 euro betaalt.

 

Glenallachie 16y 1995/2011, 53%, Malts of Scotland, Bourbon Hogshead #1257, 222 bottles
Lichte, prikkelende, fruitige neus die redelijk ‘jong’ aandoet. Harde peren, ananas, gele appels. Vanille. Wat granen ertussendoor (ik denk aan havermoutpap, een jeugdherinnering vooral), net als – en dat is de eerste keer dat ik deze associatie gebruik – botermelk met druivensuiker. Best genietbaar. De smaak is zoet en granig. Licht bitter en wat alcoholisch. De vanille en het fruit die ik op de neus had, zitten ook hier. Appels vooral. Op het einde komt er limoen door, net als een klein beetje peper. Drop? Licht bitter. De afdronk is vrij lang, licht drogend op pompelmoes en mandarijn. Genietbaar, absoluut, zeker op de neus. 82/100

Televoting

Gisteren stond er een nieuwe Fulldram tasting op het programma, met als thema ‘televoting’. De leden kregen op voorhand een lijst van twintig whisky’s voorgeschoteld, waaruit ieder zes whisky’s diende te selecteren. De zes met het hoogste aantal stemmen zouden dan de line-up uitmaken, uiteindelijk werden het er zeven. Vandaag en morgen een verslagje hiervan.

 
The Irishman, 40%, OB 2010
Als opwarmer kregen we deze malt uit de Bushmills stal te proeven, een tiental jaar gerijpt. Granige en licht fruitige neus. Slappe thee, wat kruiden. De smaak gaat daar op door en voegt wat vanille toe. Korte, licht kruidige afdronk. Niets bijzonders. 70/100
 
Glenfarclas 14y 1991/2005, 46%, OB, cask 164, 454 bottles
De neus is zoet en bitter. Hij start op rozijnen, pruimen, karamel en eik, en wordt dan hoe langer hoe kruidiger. Na wat verder in de line-up terug te gaan naar deze Glenfarclas vielen vegetale tonen op. Peterselie, oxo. De smaak is vrij droog. Bittere citrus, wat hars. Iemand merkte koffielikeur op. Middellange bitterzoete afdronk. Niet slecht maar nogal eenzijdig en op sommige momenten wat scherp. De standaard 15y lijkt mij ronder en complexer. 82/100
 
Clynelish 20y 1983/2004, 46%, Murray McDavid Mission III, 498 bts.
Op de neus heb ik niet de verwachte waxyness en ook minder fruit dan verhoopt. Wel dennennaalden, vanille, citrus en abrikoos. En wat peper en zout. Erg delicaat allemaal. Op de tong is hij zoet en fruitig (de citrus maar ook de abrikoos opnieuw). Misschien heel in de verte wat turf. De afdronk is niet echt lang en licht drogend. Ik was hier in eerste instantie een beetje door teleurgesteld, maar na wat andere whisky’s gedronken te hebben, treedt het fruit maar op de voorgrond. Tropisch fruit dan vooral. Toch bleef ie onder par voor Clynelish uit deze periode. 86/100
 
Caol Ila 11y 1995/2006, 57.6%, G&M Cask, casks 10638/10639
Cleane turf en zilt. Gerookt vlees, een hammetje aan het spit. Jodium. Een beetje fruit, niet veel. Op de tong agressief en bitter. Scherpe turf en peper. Niet echt aangenaam maar water doet wonderen. Veel ronder, romiger, zoeter dan. De peper blijft, maar het fruit komt er meer door. Lange, zoete en kruidige afdronk met cleane turf. Lekkere whisky, maar dat is ie enkel met water. 85/100

Bowmore 1995, Wilson & Morgan

Bowmore 1995, altijd weer iets om naar uit te kijken. Laat het duidelijk zijn dat Bowmore z’n zeepverleden achter zich heeft gelaten, wat ik al dronk aan Bowmore van de jaren negentig (1993, 1994, 1995 en 1998) was over het algemeen allemaal erg drinkbaar tot bangelijk lekker. Vandaag eentje van Wilson & Morgan.

 

Bowmore 1995/2009, 46%, W&M Barrel Selection, Sherry finish
De neus neemt een frisse en florale start. Kamille, bloemen. Daarna zoet met honing en veel fruit. Banaan, ananas, meloen. Een beetje rubber en gedroogd gras. Bloesems ook en wat anijs. Lichte turf. Erg lekkere neus. Op de tong is hij licht en prikkelend, fruitig (hier vooral citrus) en floraal. Het mondgevoel is romig, mondvullend en licht stroperig. Bloesems, noten en honing heb ik nog. Wat kruiden en zilt naar het einde. En ook hier maar een beetje turf. De afdronk is middellang, ziltig, kruidig en zoet. Frisse, levendige whisky. Ik vind dit lekkere whisky, Bert Bruyneel vond dit niet te drinken, vertrouwde hij mij onlangs toe. Malt Maniacs! 87/100