Spring naar inhoud

18 mei

Brora 1972/1995, Gordon & MacPhail

Deze Brora is door Serge Valentin de hemel in geprezen. Hij kreeg “95, almost 96” punten. Ik prijs mezelf dus super gelukkig dat ook ik deze eens kan proeven. De 1972/1995 ontbrak immers nog op mijn lijstje, de 1972/1992, de 1972/1993, de 1972/1996, de 1972/1997 en ook de 1972/1997 Rare Old van Gordon & MacPhail zijn hier al gepasseerd.

 

Brora 1972/1995, 40%, G&M Connoisseurs ChoiceBrora 1972/1995, 40%, Gordon & MacPhail, Connoisseurs Choice
Heerlijke, volle, smeuïge Brora-neus. Brora 1972 neus, waarmee ik me dus midden op een boerderij bevind. Op het middenplein, aan een hoop nat hooi, met openstaande staldeuren en een natte hond die tegen me opspringt. De geweldige zoetzure turf. Maar deze ‘farmyness’ is minder expliciet als bij bv. de 1996 en de 1997. Ik ruik ook heel wat Clynelish met z’n sappige fruit (groene appels, pompelmoes), zilt en bijenwas. Geboend leder, net gepoetste schoenen, dat soort zaken. Noten ook. Amandelen, hazelnoten, okkernoten. Geweldig allemaal. De whisky vlijt zich elegant neer op de tong. Romig, olieachtig mondgevoel. Rijk en vol. Rokeriger dan verwacht, alhoewel minder ‘farmy’ dan verwacht. Waxy, dat wel. En fruitig. De appels, de citrus, maar ook ananas en perziken. Kruidig, ook dat. Kaneel en zoethout. En zoet niet te vergeten. Honing, nougat. En het goede nieuws is dat hij wel erg lang blijft hangen. Ik vind dit dus subliem, maar ik weet niet of ik ‘m beter vind dan de 1993. Het is zo’n Brora tussen de 1993 en de 1996 in, niet alleen chronologisch. Hij combineert de complexiteit en Clynelish fruitigheid & waxyness van de 1993 met de uitgepuurde farmyness van de 1996. 93/100

16 mei

Rosebank 1990, Gordon & MacPhail Reserve

De geschiedenis van Rosebank gaat terug tot laat achtiende eeuw, t.t.z. in die tijd was er een illegale distilleerderij met die naam. In 1840 werden de huidige gebouwen opgericht door James Rankine.

 

Rosebank 1990/2004, 58.8%, Gordon & MacPhail Reserve, cask 494Rosebank 1990/2004, 58.8%, Gordon & MacPhail Reserve, cask 494, 301 bottles
Prikkelende neus, de alcohol laat zich gelden. Nochtans is water geen optie, de aroma’s zijn er zo ook wel, met water blijven enkel de granen en het zoets over. Granen heb ik dus zonder water ook, maar er is heel wat meer te ontdekken. Warme appeltaart met kaneel, vloeibare kandijsuiker, warme toast, harde citroensnoepjes, gemaaid gras en gekonfijte gember. En een licht medicinale toets. Not bad. Stevig op de tong, dat liet zich raden. Redelijk bitter. Kruiden en pompelmoes. Citroen natuurlijk ook, dit is immers Rosebank. Groene thee. Toch ook zoete elementen zoals vanille en suiker. Suikerspin. Water brengt ook op de smaak niet veel bij. Eerder korte, licht bittere afdronk. De neus is het beste stuk van deze whisky. 81/100

15 mei

1 reactie

Auchentoshan 21y 1991, Malts of Scotland

Een andere recente Malts of Scotland is deze Auchentoshan 1991. Auchentoshan is zo’n distilleerderij die mij vaker niet dan wel kan bekoren. Alhoewel het niet de eerste keer zou zijn dat het mij verrast. Altijd leuk om bij zo’n wat moeilijker liggende distilleerderij op zoek te gaan naar dat soort aangename verrassingen. De éne doet dat al fanatieker dan de andere.

 

Auchentoshan 21 YO 1991/2013, 52.3%, Malts of Scotland, MoS13016,Auchentoshan 21y 1991/2013, 52.3%, Malts of Scotland, bourbon barrel #MoS13016, 165 bottles
Oké, dat begint hier alvast meer dan behoorlijk. Floraal en zoet. Heide, gedroogde bloemen, gemaaid gras… vermengd met honing en vanille. Warme croissants. Een fruitigheid die subtiel van start gaat maar na enige tijd meer op de voorgrond treedt. Vooral citrus. Mandarijn en limoen. Harde citroensnoepjes. Ook wat appels en meloen. Zoethout en peperkoek. Best wat eik ook, wat de neus diepte geeft zonder het uit te drogen. Op de smaak wordt dit patroon doorgetrokken. Florale elementen (die heide is echt groots), ondersteunende eik (en ook een beetje hars hier), honing, kruiden (gember, nootmuskaat en zoethout), en fruit. Het fruit is minder schuw dan op de neus en laat zich hier eerder als tropisch dan wel als citrus kennen. Meloen, ananas, lychee. Het mondgevoel is stevig, mondvullend en verwarmend. Geen al te lange afdronk, kruidig en licht drogend. De eik groeit. Ik sprak van af en toe een aangename verrassing. Wel, dit is er zo één. Meer dan aangenaam. Vooral op de smaak weet deze mij te verleiden. 87/100

14 mei

North British 51y 1962, Malts of Scotland

Jawel, u leest het goed, onderstaande whisky is liefst 51 jaar oud. Dat kan dezer dagen alleen maar een grain whisky zijn. Of het moet een wel very-high-end single malt in peperdure uitvoering zijn. Soit, één van de recente Malts of Scotland dus. Kost je 250 euro, wat niet goedkoop is, maar lees de leeftijd en vintage nog een keer…

 

North British 51 YO 1962/2013, 41.5%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS13017North British 51y 1962/2013, 41.5%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS13017, 85 bottles
En die leeftijd ruik je. In de vorm van balsamico, sojasaus, geroosterde noten, geroosterde eik, toast en oud leder. De geur van een sigarendoosje ook, net als wat zoethout. En mos. Maar hij heeft vreemd genoeg (en leuk genoeg) ook een jonger kantje. In de vorm van fris en sappig fruit. Aardbeien, frambozen, rabarberspijs. En geflambeerde banaan. Oud en tegelijkertijd toch ook erg levendig. Knap! Op de tong is het zacht en romig. Het patroon van de neus wordt verder gezet. Oude, wat belegen zaken, hand in hand met frissere associaties. Aardbeien, banaan, appelsienen, rozijnen, kersen, ananas, kokos, vanille, zachte karamel, oud leder, balsamico, tabak, kaneel, anijs, zoethout, kruidnagel, chocolade, koffie, eik… het blijft maar komen. Complex, subtiel, elegant, gelaagd, verweven, gebalanceerd, en nog een hoop andere termen die ik uit m’n hoed zou kunnen toveren. De eik en de kruiden treden iets meer op de voorgrond, wat alles behalve abnormaal is bij grain en bij deze leeftijd. Vrij korte, lichte afdronk op (geen al te sterke) koffie, kruidnagel, de steeds weer terugkerende balsamico, geflambeerde bananen en verdacht weinig eik. Complexe en verfijnde oude grain. 89/100

13 mei

2 Reacties

Braeval 21y 1991, The Whisky Mercenary

Braeval, in wat langer vervlogen tijden ook gekend als Braes of Braes of Glenivet, is een relatief jonge distilleerderij. Het werd gebouwd in 1973 en 1974. Vandaag is het eigendom van Pernod Ricard. Vandaag één van de twee nieuwe bottelingen van The Whisky Mercenary. De andere is een Cooley 1999.

 

Braeval 21 YO 1991/2013, 47.7%, The Whisky MercenaryBraeval 21y 1991/2013, 47.7%, The Whisky Mercenary
Erg aangename, zoete neus op tonen van witte chocolade, vanillepudding, vers gebakken wafels, kokos en marshmallows. Deze laatste even boven aan (kamp)vuur gehouden. Warme krieken en bramen, gevolgd door opgelegde peren en appeltaart zorgen voor de nodige en altijd zeer welgekome fruitigheid. Kruiden in de gedaante van zoethout en munt geven dan nog wat extra diepte. En om me helemaal te overtuigen, komt daar nog wat geuren van de boerderij (zoetzuur) om de hoek kijken. Nat hooi vooral. Braeval? Nou nou. Stevige smaak waar de kruiden, samen met wat eik meer op de voorgrond treden, weliswaar nog meer dan voldoende ruimte biedend aan het fruit en de zoetere elementen. Kokos, bramen en peren, misschien niet meteen de evidentste combinatie, maar het werkt wel. Ananas uit blik. Kandijsuiker, chocolade (melkchocolade nu) en vanillefudge. Het grassige van de neus blijft verder werken op de smaak. Behoorlijk lange afdronk, pittig en zoet. Chocolade met chili. Ben ik niet vies van. Ook een heel klein beetje zilt komt erbij. Braeval? Astemblief. 88/100

11 mei

Bunnahabhain 38y 1967, Duncan Taylor voor Van Wees

Vandaag een Bunnahabhain 1967 (de topperiode) die Duncan Taylor enkele jaren geleden bottelde voor Van Wees. Met voor mij één van de beste sherryneuzen ever. Ook bedankt voor deze sample Gunther.

 

Bunnahabhain 38 YO 1967/2005, 40.8%, Duncan Taylor Rare Auld for Van Wees, sherry cask #3328Bunnahabhain 38y 1967/2005, 40.8%, Duncan Taylor Rare Auld voor Van Wees, sherry cask #3328, 209 bottles
De neus legt meteen z’n troeven op tafel: krachtige, expressieve en sappige sherry. Erg rijk en vol, startend op sappig fruit zoals rijpe appelsienen, bananen, kiwi, mango, perziken en ananas. Tropical! Sappige rozijnen, en ook wat gekonfijt fruit. Prachtig. Een klein beetje ‘zee’. Zeewier en zilt. Chocolade, twijfelend tussen melkchocolade en donkere. Veel eik, maar niks drogend. Kruiden zoals kaneel, zoethout en anijs. Maar doorheen deze kruiden en eik is het fruit ronduit groots. De perfecte sherryneus voor mij. De smaak is een stuk krachtiger dan de 41% alcohol kon doen vermoeden. Daar zorgt de eik, de kruiden en het zilt voor. Het maakt het stevig en prikkelend. Ik heb hier minder fruit dan ik in de geur had. Appelsienen, mandarijnen, limoenen en bananen, dat wel, en ook rozijnen en pruimen, maar allemaal wat minder aromatisch. De chocolade keert weer. De balans tussen de droge en de zoete elementen slaat op de duur iets te veel door naar het droge. Het wordt redelijk bitter. Noten en hoestsiroop komen erbij. Lichte tannines. Middellange, licht bittere afdronk. De neus geef ik nog enkele punten meer. 91/100

8 mei

1 reactie

Brora 35

Als de geruchten kloppen, zou Diageo eind dit jaar de laatste officiële Brora op de markt brengen. Een 40 jaar oude, een botteling van de laatste drie vaten Brora 1972. De whisky uit deze vaten zou reeds gebotteld zijn, Diageo wacht op de volgende release om de flessen uit te brengen. In afwachting hou ik me ledig met de vorige release, de 35y, de tot op heden oudste Brora dus. Hij kostte een kleine 500 euro, maar er werd al snel meer voor gevraagd.

 

Brora 35 YOBrora 35y, 48.1%, OB 2012, refill American oak, 11th release, 1566 bottles
Geweldige waxy neus. Clynelish van begin jaren zeventig vermengd met enkele typische Brora elementen, zoals lichte boerderijtoestanden en zachte rook. Typisch Brora 1975/1977. De geur doet inderdaad denken aan de twee Rare Malts van dat jaar (de 21y en 24y), maar de leeftijd voegt extra complexiteit toe. Dat oude Clynelish karakter laat zich gelden onder de vorm van bijenwas, kaarsvet, leder, klei, zilt (gerookte heilbot), honing, kruiden zoals zoethout en munt, en veel fruit. Mango, zoete appel, banaan, appelsien, pompelmoes. Het onderscheidt zich van Clynelish door zachte turfrook, nat hooi en lichte tonen van mest. Zonder evenwel de zware ‘farmyness’ van 1972 tentoon te spreiden. Noch de zware ‘coastalness’ van 1971. Een onderliggende mineraliteit en olijfolie maken het nog wat complexer. Eik? Ja, maar voor 35 jaar oud te zijn zeer bedeesd. Zoals wel vaker is de turfrook op de smaak duidelijker aanwezig. En hetzelfde kan gezegd worden van het zilt. Maar de was en het fruit nemen vrij makkelijk de bovenhand. En dan gaat het zowel om citrusfruit (appelsien, limoen, mandarijn) als om tropisch fruit (mango, ananas, banaan). Honing en vanille wat het zoete betreft. Het mineralige karakter van de neus duikt ook hier op. Eik, noten en kruiden maken de smaak rond en vol. Qua kruiden denk ik aan peper, zoethout, munt en zelfs wat mosterd. Heb ik de geweldige was al vermeld? Ja, pure bijenwas, boenwas, kaarsvet, oud leder. Lange afdronk, waxy, kruidig en rokerig, ook hier is dit top. Een licht ander profiel dan de 32, maar door de verwevenheid van al deze heerlijke smaken, van hetzelfde hoge niveau. 94/100

Binnenkort een head-to-head van de 2005 en de 2006. Iets om naar uit te kijken. Reikhalzend.

7 mei

Clynelish 15y 1997, Chester

De derde Chester whisky voor de Lage Landen, is een Clynelish 1997. Ik denk dat iedere bottelaar ondertussen wel z’n Clynelish 1997 op de markt gebracht heeft. Maar we klagen niet.

 

Clynelish 15 YO 1997, 53.2%, Chester WhiskyClynelish 15y 1997/2012, 53.2%, Chester Whisky & Liqueur Company Ltd., borbon hogshead, 197 bottles
Tja, Clynelish 1997, what can I say? Het beproefde recept van bijenwas en kaarsvet, honing, fruit (meloen, gele appels, pompelmoes en kruisbessen), mineralen (natte stenen, nat gras) en zilt. Lichte zilt. Onderliggend warme eik en een subtiele floraliteit. Nog wat amandelspijs en lijnzaadolie, en het plaatje is af. Maar wat een mooi plaatje toch weer. Olieachtig en waxy op de tong, balancerend op zoete en bittere elementen. Vanille, kandijsuiker, appels en perziken aan de éne kant, amandelen, pompelmoes, eik, droog gras en gember aan de andere. Met tussen dit alles de bijenwas en olie, samen met een beetje zilt. Lichte granen en peper zorgen voor nog wat extra complexiteit. Middellange afdronk op eik, kruiden, zilt, niet zo veel fruit meer, enkel pompelmoes nog, maar des te meer bijenwas. Prikkelende, frisse whisky. Dit doet niet onder voor andere Clynelish 1997, integendeel, het doet met gemak mee. 88/100

6 mei

Ardmore 18y 1992, Liquid Sun

Ardmore 1992, hebben we er daar al niet genoeg van gehad? Nha, never enough. Vandaag ééntje van Liquid Sun, je weet wel, één van die labels van The Whisky Agency. Hier betaal je een 90 euro voor.

 

Ardmore 18 YO 1992/2011, 49.1%, Liquid SunArdmore 18y 1992/2011, 49.1%, Liquid Sun, bourbon cask, 209 bottles
Ronde, olieachtige turf met daarop een deftige hoeveelheid fruit. Vooral sinaas valt op, maar ik heb ook meloen, roze pompelmoes en sappige appels. Amandelolie en cashewnoten. Zilt ook wel, iets wat misschien wat vreemd maar wel typisch lijkt te zijn voor Ardmore 1992, naast de olie en de zachte turf. De geur wordt hoe langer hoe mineraliger. Zilverpoets, nog zo’n marker. Op de smaak aardse tonen (wortels), teer en turf, vanille en notenolie, samen met fruit zoals appels (rode), perziken en appelsienen. Best wat kruiden ook (peper, gember) en de mineralen van de geur. Lange afdronk, op zoete turf, olie en rode appels. Een typevoorbeeld van hoe en hoe lekker Ardmore 1992 is. Op hetzelfde hoge niveau van een aantal andere. 89/100

4 mei

Teaninich 29y 1973, Berry’s Own Selection

De naam Teaninich verwijst naar het gelijknamig landgoed dat eigendom was van Kapitein Hugh Munro. Deze Munro stichtte er de distilleerderij in het jaar 1817. In die tijd moest Teaninich opboksen tegen de zware concurrentie van de illegale distilleerders uit de buurt. Het was dan ook pas na de invoering van het vergunningenstelsel in 1823 dat de productie een grote bloei kende. Vandaag is Teaninich onderdeel van Diageo.

 

Teaninich 29 YO 1973, 43%, Berry Bros, Berry’s Own Selection, cask 20225Teaninich 29y 1973/2002, 43%, Berry Bros, Berry’s Own Selection, cask 20225
Ronde, gepolijste geur die start op zoute drop, gezouten boter en zachte rook. Daarna wordt het redelijk zoet door tonen van vanille, marsepein en kweeperen. Best wat fruit, want naast de kweeperen noteer ik aardbeien, appels en abrikozen. Onderliggende eik. De geur zet zich door op de smaak, waarbij het fruit (appels, peren, perziken) en de eik de bovenhand halen op de ziltere elementen. Ook de vanille tekent present. Kruiden zoals kaneel en peper als extra. Middellange, zoete en kruidige afdronk (vanille en peper). Zeer aangename whisky die omwille van een iets te beperkte diepgang niet echt potten breekt. 85/100

2 mei

Glenlivet Alpha

The Glenlivet AlphaThe Glenlivet Alpha is volgens de aankondiging ‘the next big thing in the whisky industry’. Nu ja, we weten wat te denken van dit soort turbotaal. De vraag is of dit meer is dan een marketing gimmick. Dat gaan we zo dadelijk ontdekken, maar eerst wat achtergrond. Nu ja, veel kan er niet over gezegd worden. Het betreft een whisky op 50%, en dat is alles wat we ervan mogen weten. De fles vermeldt geen leeftijd, geen jaartal, geen vattype of vatnummer, enkel nog dat er 3350 flessen van zijn gebotteld. Het is een whisky om totaal onbevooroordeeld te ontdekken. Hij wordt op dinsdag 7 mei gelanceerd met een adviesprijs van 90 euro. Meer info over de whisky en tasting notes zullen pas zes weken na lancering bekend gemaakt worden.

 

Glenlivet AlphaThe Glenlivet ‘Alpha’, 50%, OB 2013, 3350 bottles
Wel, ik heb goed nieuws, ik vind de neus alvast verrassend lekker. Licht granig maar vooral erg fruitig. Peren, rode sappige appels, rijpe kruisbessen, witte perziken en ook lichte tonen van ananas. Vanille, butterscotch en gele rozijnen maken het zoet en rond. Eik, potloodslijpsel en kruiden geven het extra diepte. Best wat zoethout, maar ook een beetje gember en anijs. En daar houdt het niet bij op, hij gaat na enige tijd de florale richting uit. Heide, hooi en gedroogde bloemen. Echt mooi deze neus. Romige en rijke smaak waarin de eik en de kruiden aan de éne kant in balans zijn met de fruitige en zoete elementen aan de andere. In deze laatste categorie vallen appelmoes, cake, vanille en citroentaart te noteren. In het kruidencompartiment noteer ik onder andere zoethout en gember. Een beetje drop. Licht prikkelend mondgevoel. Middellange afdronk op verse eik, honing en kruiden. Op de smaak lijkt me dit jonger dan op de neus, maar in z’n geheel lijkt me dit geen heel jonge whisky te zijn. Het zou om een mix van jonge en oudere whisky kunnen gaan, alhoewel we hier ook te maken kunnen hebben met geweldig cask management. Benieuwd naar het verdict. 86/100

30 apr

Tomintoul 45y 1968, Chester Whisky

De Tomintoul dus. Volgende week de Glenburgie en de Clynelish. De Chester whisky’s zijn trouwens verkrijgbaar via dezelfde kanalen als de bottelingen van Malts of Scotland, The Whiskyman en Thosop.

 

Tomintoul 45 YO 1968/2013, 47.8%, Chester WhiskyTomintoul 45y 1968/2013, 47.8%, Chester Whisky & Liqueur Company Ltd, refill bourbon hogshead, 165 bottles
Elegante en subtiele neus met veel fruit, geruggesteund door heide, hooi en eik. Deze laatste elementen zorgen voor een mooie droogte, net genoeg om met het fruit in balans te zijn. Dat fruit laat zich kennen als harde peren, ananas en meloen. Cavaillon. En lichte tonen van passievrucht. Oud leder (oude lederen zetels), veel vanille en marsepein maken het nog wat voller en ronder. Zo goed als geen kruiden, op wat munt en tijm misschien na. Aromatische smaak die een klein beetje punch mist, zoals wel vaker bij Tomintoul van eind jaren zestig. Maar ook zoals wel vaker blijft de eik in eerste instantie erg getemd. Pas naar het einde toe steekt die de kop op. Daarvoor is het het fruit dat de dienst uitmaakt. Meloen, ananas, papaja en banaan. Nog wat groene banaan. Meer kruiden dan in de geur. Peper, zoethout, munt en gember. En dan, maar pas dan, slaat de eik toe. Die eik blijft hangen in de middellange afdronk, wat deze vrij droog maakt, samen met groene thee en noten. Net zoals andere Tomintouls van eind jaren zestig is dit meer dan gewoon lekker, maar mist hij wat extra diepte en kracht om hoger te scoren. 89/100

29 apr

Bowmore 15y 1998, Chester Whisky

Chester Whisky & Liqueur Company is een nieuwe bottelaar, wiens whisky’s in België worden ingevoerd door Dominiek Bouckaert aka The Whiskyman. Oorspronkelijk een slijter uit het plaatsje Chester, nabij Liverpool, die whisky en likeuren aan de man brengt, maar sedert enige tijd dus ook een bottelaar. En vanaf heden ook beschikbaar in de Lage Landen. Je hebt de keuze uit deze Bowmore 1998, een Clynelish 1997, een Glenburgie 1989 en een Tomintoul 1968.

Chester Whisky
 

Bowmore 15 YO 1998/2013, 55.2%, Chester Whisky Liqueur CompanyBowmore 15y 1998/2013, 55.2%, Chester Whisky & Liqueur Company Ltd, refill bourbon hogshead, 242 bottles
Zoals wel vaker bij jonge Bowmore is dit vooral fruitig en pas in tweede instantie rokerig. Exact zoals ik mijn geturfde whisky het liefst heb. Witte perziken, kruisbessen en harde rode appels, gevolgd door tonen van citrus. Daarachter gaat er zilt en een beetje jodium schuil. De turf is discreet, niet te veel, juist genoeg. Doorheen dit alles zit een mooie mineraliteit geweven. Kalk. En wat ook niet ongewoon is bij Bowmore uit deze periode is een licht ‘farmy’ kantje. Nat hooi dan vooral. Het mondgevoel is zacht en olieachtig. Lijnzaadolie. De turf is iets prominenter aanwezig en is licht assig. Het fruit blijft om z’n plekje strijden. Vooral citrus nu (citroen, pompelmoes) en minder wit fruit (zie de appels en de perziken van in de geur). Amandelen (wat zoet, dus neigend naar marsepein) en best wat zilt. Het zoete laat zich na enige tijd wel wat wegdrukken door bitterdere elementen. De noten, kruiden (peper valt op) en eik. Dat bittere is hier verre van storend. Lange, volle afdronk op zilt en rook. De neus komt in de buurt van de negentig punten, de smaak doet niet veel onder. Als deze botteling representatief is voor de rest, kijk ik al uit naar de volgende. En dat zal de Tomintoul worden. 88/100

27 apr

Bruichladdich 30y 1968, Signatory 10th Anniversary

En dan nu nog ‘s een whisky die me volledig van m’n sokken blies. Een whisky die weinig bekendheid geniet, en waarover ik eigenlijk beter niets zou schrijven alvorens ik een fles op de kop kan tikken. Maar ach, er is nog genoeg lekkers out there.

 

Bruichladdich 30 YO 1968/1998, 52.9%, Signatory 10th Anniversary, cask 2326Bruichladdich 30y 1968/1998, 52.9%, Signatory, 10th Anniversary, cask 2326, 186 bottles
Wow, wow, wow, wat een neus! Elegant, delicaat, aromatisch en complex. Zijdezachte geur van licht gezoute boter, nat hooi, heide, vanille, honing, zoet fruit (meloen, banaan, kruisbessentaart), zachte peper, kaneel en groene thee. Pollen. Fris en levendig. Ook wat boselementen: mos, natte bladeren. Dat zegt allemaal misschien niet veel, maar ik kan je verzekeren, deze neus is simpelweg subliem. De smaak doet niet onder, zijdezacht vlijt dit goddelijk vocht zich neer op je tong (sorry voor de wat pathetische lyriek, maar je zou voor minder). Meloen, ananas, vanille, allerlei kruidenthees (met honing), prachtige eik, crème brûlée, kandijsuiker, nootmuskaat. Een hint van turfrook. Alsook een hint van zilt. Pfiew, dit is goed spul! Lange, elegante afdronk op gestoofd fruit, kruiden en prachtige eik. By far de beste Bruichladdich die ik al proefde. 93/100

25 apr

Glenmorangie 25y Malaga wood finish

Deze 25-jarige Glenmorangie die gefinished werd op Malagavaten (zoete Spaanse wijnen gemaakt van Pedro Ximénez en Moscatel druiven) is een whisky met status. Hij is zeldzaam en erg gezocht. Je kan ‘m tien jaar na botteling hier en daar nog kopen, maar je moet op 500 euro rekenen, wat vijf keer meer is dan de oorspronkelijke prijs.

 

Glenmorangie 25 YO, Malaga wood finishGlenmorangie 25y ‘Malaga Wood finish’, 43%, OB 2003
Rijke neus op geroosterde noten (brésilienne) en gedroogd fruit (dadels, vijgen), gevolgd door zoets. Kandijsiroop. Vanille. Ronde eik. Bij de gedroogde vruchten komen ook ananas en rode appels bij. En druivensap. Een lichte kruidigheid, waarbij ik vooral aan kruidnagel denk. Zéér lekker vind ik dit. Zacht en elegant mondgevoel. De smaak vertoont een perfect evenwicht tussen zoete en kruidige, drogere elementen. Kruidnagel, nootmuskaat, gember en zoethout wat de kruiden betreft. Amandelen en hazelnoten. Rozijnen, kandij en appelsiroop zorgen voor het zoets. Lange afdronk die de balans bewaart, en waar een heel klein beetje rook bij om de hoek komt kijken. Delicious! 89/100

24 apr

Highland Park 25y 1986, The Whisky Agency for Sweden

Niet alleen The Whiskyman, ook The Whisky Agency heeft al eens iets voor de Zweedese markt gebotteld. Onder andere deze Highland Park 1986.

 

Highland Park 25 YO 1986, 52.5%, The Whisky AgencyHighland Park 25y 1986/2011, 52.5%, The Whisky Agency for Origo import Sweden, bourbon hogshead, 233 bottles
Deze whisky heeft een typische HP neus. En dat wil zeggen dat ik appelsienen ruik, vooral de schil ervan, honing, zilt, heide en zachte turfrook. Turf die heide bevat dus. Daarnaast en daarna ruik ik ook bijenwas, vanille en anijs. En de heide wordt vergezeld van gedroogde bloemen. Zacht en eerder droog mondgevoel. Naast de appelsienen ook ander citrusfruit zoals pompelmoes. Chocolade. Eik, gember en zoethout zorgen voor het drogere karakter. Zachte turf en heide op de achtergrond. En ook enkele lichte mineralige elementen. De afdronk is niet geweldig lang en moet het hebben van appelsien, heide, eik en kruiden. Minder turf dan we gewoon zijn bij Highland Park, maar voor de rest vrij typische en dus lekkere HP. 86/100

23 apr

Ardbeg Uigeadail

Ik heb hier al eens een Ardbeg Uigeadail besproken, maar dat was de batch van 2003. Ik proefde recent de nieuwste batch. Voor een zestig euro is hij de jouwe.

 

Ardbeg UigeadailArdbeg Uigeadail, 54.2%, OB +/- 2012
Mooi gebalanceerde neus, de Ardbeg turf knap verweven met de sherry van de rijping. Turfrook, teer en zilt, wat we kunnen verwachten van Ardbeg. Gestoofd en gedroogd fruit, sinaas, noten, chocolade, leder en koffie, wat we kunnen verwachten van sherryvaten. Vanille, karamel en kandijsuiker maken het zoet. Dat laatste, die suiker doet me wat aan rum denken. Geturfde rum, wel ja. Ook de op de smaak vermengt de sherry zich mooi met de typische Ardbegsmaken. Qua associaties ga ik mij het gemakkelijk maken en verwijzen naar de neus, dit ligt mooi in het verlengde. Rokerige, zoete en zilte aroma’s springen het meeste in het oog. Enkel balsamico wil ik nog als extra vermelden. Iets licht zurigs. Het geheel wordt wel wat droog naar het einde, maar dat vinden we niet erg. Stevig en olieachtig mondgevoel. Lange, zoete en rokerige afdronk. Turf op sherry zoals het moet. Ik ga ervan uit dat niet alle whisky in deze vatting op sherryvaten rijpte, maar toch wel een significant deel. Het niveau van de Airigh Nam Beist (voor mij de laatste echte top-Ardbeg) haalt hij echter niet. Maar dit is absoluut geen slecht alternatief. 87/100

22 apr

Brora 32y 1970, DL Platinum Selection

Onversneden is zo stilaan Lindoresgewijze een oord van decadentie aan het worden. Dringend tijd om weer even back to basics te gaan, kwestie van de balans terug wat in evenwicht te trekken. Maar nu nog even niet.

 

Brora 32 YO 1970, 58.4%, Douglas Laing Platinum Selection, 297 bottlesBrora 32y 1970/2002, 58.4%, DL Platinum Selection, 297 bottles
Ronduit schitterende neus van de zee. Hij start wat bedeesd, maar vertoont dan veel maritieme elementen zoals zilt, jodium, zeewier, gerookte vis, oesters… op een achtergrond van zoete turfrook en aardse tonen (wortels, natte aarde). Er sluimert ook wat fruit door, fruit zoals rode (zoete) appels en zelfs wat banaan en mango. Amandelspijs en nougat vallen er qua zoete associaties te noteren. Maar hoe langer ik hier mee bezig ben, hoe meer zaken ik opmerk. Lijnzaadolie bijvoorbeeld, net als bijenwas, en ook zoethout en tijm. Oude boeken. Vreselijk complex is dit. Doet me wat aan de recentste OB’s denken (de 32y en de 35y). Niet erg ‘farmy’, dit is veel subtieler en eleganter. Op de smaak is dit minstens even goed. Minstens. Neigt een beetje naar oude Port Ellen op een weinig actief sherryvat. Maar dan nog beter eigenlijk. Erg maritiem dus (zie hierboven), maar ook prachtig rokerig en zoet. En fruitig. En waxy. En kruidig. En, vooral, alles perfect verweven. Op de smaak komt de boerderij iets meer naar voor. Nat hooi, natte hond. De marsepein keert terug. Net als de lijnzaadolie. Het fruit is hier minder appel dan wel citrusfruit. Pompelmoes, mandarijn. Het rokerige karakter is hier oude turf. Ik bedoel dan de turf die je ook wel tegenkomt in oude Ardbeg of oude Laphroaig (ja, zelfs met het licht medicinale kantje). Lange, erg lange afdronk. Zilt, rokerig, peperig en zoet. Het fruit is hier zo goed als verdwenen. Is dat een minpunt? Nah, dit is een whisky waar ik wel heel weinig op kan aanmerken. Absouut topspul. Oude Brora, wat wil je? Bedankt Dominiek om ook deze beauty open te trekken. 94/100

20 apr

2 Reacties

Mortlach 1995, Asta Morris for Fulldram

We zijn met onze club Fulldram ondertussen al toe aan onze vijfde clubbotteling. Deze keer een Mortlach 1995 uit de Asta Morris stal. Bert Bruyneel had de opdracht gekregen uit te kijken naar een bijzonder vatje, en kwam een tijdje geleden aandraven met drie samples. De uiteindelijke – moeilijke – keuze viel dus op deze Mortlach. Mortlach, en zeker jonge Mortlach, is vaak love-it or hate-it. Ofwel valt dat stevig tegen ofwel is het erg lekker. Het spreekt voor zich onder welke categorie deze whisky valt. Bedankt voor het speurwerk Bert!

 

Mortlach 17 YO 1995/2012, 50.2%, Asta Morris for Fulldram, cask AM022Mortlach 17y 1995/2013, 50.2%, Asta Morris for Fulldram, cask AM022, 314 bottles
Aromatische, ronde neus vol fruit. Fris, wit fruit. Sappige rode appels, witte perziken, zelfs een beetje meloen. Ananas uit blik ook wel, en wat abrikozen. Naast het fruit zijn er ook andere zoete elementen te ontwaren, zoals vanille en honing. Een klein beetje munt en een lichte mineraliteit voegen een frisse toets toe. De geur wordt ook hoe langer hoe waxier. Kaarsvet en ook pure bijenwas. Heel mooi. De smaak start al even rond op zoete en fruitige tonen. Appels, perziken, abrikozen, ananas, honing en lichte tonen van nougat. Zachte was en al even zachte kruidige tonen vullen aan. Peper, gember, kaneel. Meer eik dan op de neus, zonder dat het echt droog wordt. Daarvoor blijven het fruit en de zoete elementen te duidelijk in de driver’s seat. Wat het dan ook zo vreselijk drinkbaar maakt. Naar het einde toe komt er zelfs een klein beetje zilt bij. Vrij lange afdronk, zoet en kruidig. Ik wist al dat Mortlach 1995 lekker kon zijn, nu weet ik ook dat het heel lekker kan zijn. 89/100

18 apr

1 reactie

Talisker ‘Undercover no 2’ 24y 1984, Daily Dram

Terug naar Skye. The Nectar heeft onder z’n Daily Dram label ook enkele ‘anonieme’ whisky’s gebotteld, wat zij Undercover whisky’s noemden. Vaak zijn dat whisky’s waarvan de producent niet wil dat ze onder hun naam door onafhankelijke bottelaars op de markt worden gebracht. Denk aan Glenmorangie of Glenfarclas, maar dus ook Talisker. Deze ‘Undercover no 2’ is een Talisker. Een week of drie geleden gedronken en toevallig maandag op een Fulldram tasting opnieuw.

 

Talisker 'Undercover no 2' 24 YO 1984, 51.9%, Daily Dram, The Nectar‘Undercover no 2’ (Talisker) 24y 1984/2008, 51.9%, Daily Dram, The Nectar, 82 bottles
Zo goed als Talisker kan ruiken… olieachtig, mineralig, zilt en zoet. Olijfolie, lijnzaadolie, natte stenen en vanille. Maar ook wat fruit. Limoen, citroen. Zilt dus ook, we zitten aan de zee. En meer bepaald op de dijk met een plat-de-fruits-de-mer, besprenkeld met citroen. En met peper. Lichte turf. Maar vooral de olie en de mineralen maken het af. Stevig mondgevoel. Olieachtig opnieuw. Kruidig, zilt en zoet zijn hier de eerste sensaties. Peper en zout, nootmuskaat, vanille en melkchocolade. Hoe langer hoe meer fruit. Citrusfruit en wat woudvruchten (bosbessen, frambozen). Zachte turf. Mooi rond en vol. Zéér lange afdronk, zoet, zilt en kruidig. Top! 91/100

← Older Entries
Newer Entries →