Spring naar inhoud

Posts from the ‘Highland Park’ Category

Highland Park 33y 1977, The Perfect Dram

Vandaag een whisky van het Perfect Dram label, uit de periode dat er ook nog veel perfecte drams waren, de Highland Park 1977. Bedankt voor de sample Lars.

 

Highland Park 33y 1977/2010, 52.3%, The Perfect Dram, TWA, bourbon hogshead, 193 bottles
Donker kleurtje voor een ex-bourbonvat. Wel fantastisch lekker om ruiken. Honing en heide (het is HP nietwaar), rook van sigaren en een beetje turf, zilt en veel fruit. Mandarijn, aardbeienconfituur, kersen, perziken. Iets van Earl Grey thee. Gember en kaneel. Zeker dat dit een bourbonvat was? Soit, ik ruik ook nog vanille-fudge. En zeelucht. In de verte zelfs wat diesel. Erg complex deze geur. De smaak is rond en romig, redelijk dik gevoel. Meer kruiden en meer eik dan op de neus, maar ook leder, turfrook, heide, hooi (de droge variant), honing, appelsien en allerlei confituren. Noten zorgen voor een heel mooie bitterheid. Ik tref ook aardse tonen aan. Wortels, natte grond. En het zilt van de neus keert terug. Zoute drop. Lange, gebalde afdronk, vol van smaken, met de nadruk op honing, zilt, eik en kruiden. Zonder die honing was het mij waarschijnlijk wat te droog geworden, nu is het perfect. Heerlijke, rijke en volle HP. 91/100

Advertenties

Een zeer fijne tasting

Het seizoen van onze nieuwe Fulldram-afdeling ‘Degustatie’ werd eind september op schitterende wijze ingezet met een proeverij van, jawel, enkele zeer exclusieve soorten rundsvlees (of dat is toch wat ik me heb laten vertellen), en dit onder de deskundige leiding van Filip Rondou van de gelijknamige slagerij uit Leuven. In december volgt er een top Madeira-tasting waar ik al reikhalzend naar uitkijk. Maar we zijn in de eerste plaats natuurlijk nog altijd een whiskyclub, de helft van de tastings zal dus rond whisky draaien. Zo ook vorige maandag.

Aan zeven leden werd gevraagd een whisky uit hun persoonlijke collectie in te brengen en aan Danny, lid van het eerste uur, om deze zeven whisky’s (uiteindelijk werden het er negen) in een line-up te gieten en de avond te animeren. Opdracht meer dan geslaagd. Natuurlijk wou niemand onderdoen voor de rest, wat er voor zorgde dat we volgende schitterende whisky’s (blind) voorgeschoteld kregen:

 

Na heerlijke bubbels die Philip had meegebracht, startten we met het eerste extraatje, de Glenburgie 26y 1983/2010, 48.5%, The Nectar of the Daily Drams. Ik besprak deze Glenburgie twee jaar geleden en kwam uit op een gelijkaardige score. Alhoewel hij nu een zeker old-bottle-effect (wat muf) vertoonde, wat ik indertijd niet had. Niet zo bijzonder in ieder geval.

Ook het tweede extraatje was een Glenburgie, de Glenburgie 14y 1998/2012, 59.1%, Gordon & MacPhail Reserve for Maltclan, cask 4044, 217 bottles. Deze vond ik een stuk beter. Ik dacht aan een Asta Morris botteling, wat fout bleek, maar het is wel een jonge Glenburgie, iets wat al tweemaal onder het Asta Morris label is gebotteld. Typisch jonge Glenburgie, fris en kruidig met een licht geroosterd en floraal kantje (dat laatste iets minder dan bij de AM’s). Geroosterde noten, verbrande heide, verbrande cake, maar wel subtiel. Voor de rest best fruitig (appels, perziken) en kruidig, met op de smaak en in de afdronk nog meer kruiden. Ongeveer 88/100

Macduff 12 YO 1964/1977, 80° Proof, Cadenhead dumpyDaarna volgde een jonge ouwe, de Macduff 12y 1964/1977, 80° Proof, Cadenhead, dumpy, black label. Nochtans proefde hij niet zo, hij was een stuk frisser en expressiever dan je zou vermoeden bij een twaalfjarige die al 35 jaar op fles zit. Munt en eucalyptus, olie en schoensmeer, appels en peer, gepoetst zilverwerk, tabak, dat zijn de zaken die me het meest opvielen. Vrij complex voor z’n leeftijd, en vooral erg levendig en fris. Dit was een fles die Danny zelf meehad en volgens mij de eerste Cadenhead dumpy in de geschiedenis van Fulldram. Ongeveer 88/100

Next in line was de Convalmore 30y 1975/2006, 46%, Dun Bheagan, cask 3758, 264 bottles. Ook deze proefde ik al eerder. Dit blijft voor mij een heerlijke whisky. Gelaagd, delicaat, subtiel. Eigenschappen die hem in deze line-up echter iets minder goed tot z’n recht deden komen, zeker na het geweld van wat volgt.

En dan een whisky waarvan ik enorm blij ben nog een flesje te hebben, de Yamazaki 15y 1993/2008 ‘The Cask’, 62%, OB, Puncheon white oak, cask 3Q70048, 503 bottles, ook niet nieuw voor mij. Kon doorgaan voor een veel oudere Caol Ila. Fruit (ook tropisch), turf, mineralen, olie, zilt, zachte kruiden, hij heeft het allemaal en in de juiste hoeveelheden en verhoudingen.

Het niveau blijft zeer hoog met de Glenfarclas 38y 1970/2008, 57.6%, Whiskycorner goes Mistery no 1, oloroso sherry butt, 70 bottles, op subtiele en elegante sherry, gekenmerkt door sprankelend rood fruit zoals aardbeien, bramen en kersen, romige wastoestanden, belegen eik en zachte kruiden zoals kaneel en kruidnagel. Ook wat rook van het hout en tabak. De smaak is voor z’n alcoholpercentage zacht en romig. En sappig, absoluut niet drogen dof bitter. Heel mooi. Ongeveer 90/100

Highland Park 34 YO 1971, 53%, for Binny’s USA, cask 8363Van complexe, gelaagde sherry gingen we met de Highland Park 34y 1971/2006, 53%, OB for Binny’s, USA, first fill sherry butt #8363 naar de stevigere variant. En dat is nog eufemistisch uitgedrukt. Dit is een beest van een whisky. 34 jaren op first fill sherry laten zich gelden. Koffie, chocolade, tabak, rozijnen, dadels, munt, kersen, appelsien, sappige eik, oude meubels, antiekwas, en ga zo maar door. Dat alles vermengd met zalige turfrook. En het goede nieuws is dat het ook op de smaak heel consistent en gebalanceerd blijft, op ideale leeftijd gebotteld. Een bom van complexiteit en balans. Bedankt aan de wilde weldoener om dit cultflesje met ons te delen. Ongeveer 93/100

We bleven bij sherry-gerijpte whisky met de Tomatin 34y 1976/2011, 51.3%, The Whisky Agency, refill sherry butt, 309 bottles. Zeer herkenbaar Tomatin 1976, en zeker één van de betere. Zoals ik ook al eerder kon vaststellen.

We eindigden in schoonheid met de Port Ellen 24y 1982/2007, 57.8%, Dewar Rattray for The Nectar, cask 2464, 168 bottles, een whisky die blijkbaar nog beter wordt met de tijd. Ik proefde hem voor het eerst meer dan vijf jaar geleden en heb de score ondertussen al twee keer aangepast. Veel beter dan dit wordt het niet, maar ik denk wel dat zes jaar flessenrijping hier een meerwaarde is. Een schitterend orgelpunt op een even schitterende tasting.

En dan morgen richting Oostende voor het Lindores Whiskyfest!

Highland Park 34y 1974, Ambassadors cask 5

Vandaag proef ik de voor mij beste Ambassadors cask van Highland Park, de vijfde. Dat was meteen ook de laatste. Tussen 2005 en 2008 selecteerde Gerry Tosh, toenmalig ambassadeur van de distilleerderij en tegenwoordig Global Marketing Manager, vijf vaten die volgens hem te goed waren om te laten liggen.

 

Highland Park 34y 1974/2008, 41.5%, OB ‘The Ambassadors cask no 5’, refill sherry hogshead 8845
De neus start op veel gedroogd en gekonfijt fruit (dadels, vijgen, pruimen), gevolgd door klassieke Highland Park aroma’s zoals tabak, heide, zachte turfrook, een even zachte zilte toets, honing, maar ook munt, gember, antiekwas en de geur van de herfst: mos, gevallen bladeren, takken, varens… Alles heel elegant en subtiel, ondersteund door mooie, ronde eik. Ronde en erg zachte smaak op afwisselende tonen van appelsien, gele rozijnen, pruimen, aardbeien, tabak, turf, honing, heide en hoe langer hoe meer kruiden. De eik houdt zich gedeisd. Het alcoholpercentage speelt zeker een rol, dit is zo elegant, en ook zo vreselijk drinkbaar. Maar nooit wordt het slap of plat, daarvoor is deze whisky veel te aromatisch. Ik vind het super. De afdronk is al even zacht, romig en rijk als de smaak. Klasse! 92/100

Highland Park 25y 1988, Cadenhead Small Batch

Blij dat ik deze much-talked-about Highland Park kan proeven. Uitverkocht voor hij goed en wel in de winkel lag. De 92/100 op Whiskyfun is daar natuurlijk niet vreemd aan. Ik kom zelfs scores van 94 en – no kidding – 98 tegen. Even kijken of ik het met deze heerschappen eens kan zijn.

 

Highland Park 25 YO 1988/2013, 55.7%, Cadenhead, Small BatchHighland Park 25y 1988/2013, 55.7%, Cadenhead Small Batch, 1086 bottles
Oké, die neus vind ik alvast geweldig. Erg complexe en aromatische sherry. Smeuïg. Daar zorgt high-end balsamico, oud geboend leder en romige koffie voor. Behoorlijk fruitig ook. Ik noteer zowel gestoofd als vers fruit, vooral de rode variant. Rode bessen, bramen, krieken, in confituur en uit de hand. Daarna volgen rozijnen op rum en ander gedroogd fruit zoals vijgen en dadels. Sappige, belegen eik. Een klein beetje zilt. En om het helemaal af te maken is er daar de zachte Highland Park rook. Echt knap! De smaak start al even complex en lekker. Het gedroogde fruit (vooral de rozijnen), het leder, de koffie, de kruiden, de eik… ze tekenen ook hier present. Na enige tijd wordt het wel wat droog. Voor mij er eerlijk gezegd een beetje over. Ik weet dat het een kwestie van smaak is, maar hier, in het tweede deel van de smaak – laat ons zeggen na drie à vier seconden in de mond – wordt het onderscheid gemaakt in score tussen mensen die houden van dit droge profiel en mensen zoals ik die daar minder van houden. Het fruit wordt stilaan weggedrukt, er is nog te weinig zilt of rook ter eer en glorie van de balans. Kruiden zijn er nog genoeg, net als noten, hars en behoorlijk wat eik. Het is dus in dit deel van de whisky dat ik even afhaak. De lange afdronk kan me dan weer meer bekoren, hier keert het fruit weer, samen met honing. Ik volg de hype niet helemaal. Heerlijke neus, absoluut, maar net iets te droog op de smaak om (nog) hoger te scoren dan 90/100

Highland Park 21y, Alchemist

Vandaag een 21-jarige Highland Park van Alchemist die geen vintage vermeldt. Het is een botteling van 2010 op drinksterkte, dus dat moet een distillaat zijn van eind jaren tachtig.

 

Highland Park 21 YO, 46%, AlchemistHighland Park 21y, 46%, Alchemist, 2010
De neus start on-Highland Park op veel wit fruit. Zoals daar zijn: peren, appels en witte perziken. Geen sinaas dus, wel honing. Ook geen, of zo goed als geen heide. Ook weinig zilt. Wat nog wel? Melkchocolade bijvoorbeeld, en cake. Kruiden, de tuinvariant. Kruidenthees. Zachte smaak op lichte granen, wit fruit, honing en kruiden. Daarna krijgt de smaak een grassige toets. Hooi. En ook wat eik ontbreekt niet. Een klein beetje turf, iets wat in de geur wel ontbrak. Middellange afdronk, met hier naast het fruit en de kruiden wel een zilt kantje. En ook meer turf. Lekkere en vooral atypische Highland Park, die echter de nodige diepgang mist om een grotere indruk achter te laten. 85/100

Highland Park 14y 1998, Malts of Scotland

Een whisky van Malts of Scotland die weinig aandacht heeft gekregen (ook hier niet) maar die wel erg snel uitverkocht was, is de Highland Park 1998 op sherryvat. Ik begrijp ondertussen waarom.

 

Highland Park 14 YO 1998/2012, 57.4%, Malts of Scotland, sherry hogshead #MoS12058Highland Park 14y 1998/2012, 57.4%, Malts of Scotland, sherry hogshead #MoS12058, 189 bottles
Mooie, fruitige sherryneus die een pak ouder overkomt dan 14 jaar. Gele sultanarozijnen, gedroogde abrikozen en dadels. Pruimencompot en bramenconfituur. Dat fruit wordt gevolgd door amandelen en een stevige portie zoethout. En een iets kleinere hoeveelheid peterselie. Geboend leder, koffie en tabak. Chocolade. Balsamico, wat al helemaal ongewoon is op deze leeftijd. Lekker om ruiken, doet zelfs wat aan Karuizawa denken. De eerste smaak is licht bitter, maar dat gaat snel weg, om in de afdronk terug te keren. Voor dat bittere zorgen eik, chocolade, noten en kruiden (zoethout opnieuw, munt, peper en kruidnagel). Drop. Pas op, dat bittere is hier echt mooi. Ook de obligate rokerigheid ontbreekt niet. Tabaksrook en turfrook. In het fruitcompartiment treffen we zwarte bessen en pruimen aan. Lange, mooi drogende afdronk waar vooral het zoethout en de donkere chocolade de plak zwaaien. Geweldige whisky. Volledig terechte hype. 91/100

Highland Park 12y ‘Hjarta’

Highland Park lanceerde deze Hjarta ter gelegenheid van de inwijding van haar nieuwe bezoekerscentrum in 2009. De whisky was enkel te koop op de distilleerderij zelf (of via de website) en in de Scandinavische landen. De naam van deze botteling verwijst naar het Noors voor hart.

 

Highland Park 12 YO 'Hjarta'Highland Park 12y ‘Hjarta’, 58.1%, OB 2009, 3924 bottles
Ronde, rijke neus die doet vermoeden dat de whisky in deze botteling grotendeels op sherryvaten heeft gerijpt. Ik ruik rozijnen, koffie, karamel, leder, orangettes en zoethout. Maar ook de typische heide en honing tekenen present. Na enige tijd lichte tonen van kersen en woudvruchten. Op de achtergrond heb ik zachte turfrook en zilt. Ook wat hint van (gezouten) boter. De alcohol laat zich natuurlijk gelden, water toevoegen is echter niet noodzakelijk, het geheel wordt er enkel – en zoals wel vaker – wat zoeter door. Ook op de smaak geeft hij zich volledig bloot zonder. Stevige eik, een pak kruiden, rook, toast en kersen, dat zijn de zaken die in eerste instantie opvallen. Fudge, rozijnen, gedroogde abrikozen, zoethout en honing komen daarna en verzachten de tong. Ook een beetje kokos en butterscotch. Stevig en prikkelend mondgevoel. De afdronk is lang en verwarmend, kruidig en licht rokerig. Niet goedkoop (was een 100 euro, je betaalt er vandaag het drievoud voor), wel lekker. 87/100

Highland Park 25y 1986, The Whisky Agency for Sweden

Niet alleen The Whiskyman, ook The Whisky Agency heeft al eens iets voor de Zweedese markt gebotteld. Onder andere deze Highland Park 1986.

 

Highland Park 25 YO 1986, 52.5%, The Whisky AgencyHighland Park 25y 1986/2011, 52.5%, The Whisky Agency for Origo import Sweden, bourbon hogshead, 233 bottles
Deze whisky heeft een typische HP neus. En dat wil zeggen dat ik appelsienen ruik, vooral de schil ervan, honing, zilt, heide en zachte turfrook. Turf die heide bevat dus. Daarnaast en daarna ruik ik ook bijenwas, vanille en anijs. En de heide wordt vergezeld van gedroogde bloemen. Zacht en eerder droog mondgevoel. Naast de appelsienen ook ander citrusfruit zoals pompelmoes. Chocolade. Eik, gember en zoethout zorgen voor het drogere karakter. Zachte turf en heide op de achtergrond. En ook enkele lichte mineralige elementen. De afdronk is niet geweldig lang en moet het hebben van appelsien, heide, eik en kruiden. Minder turf dan we gewoon zijn bij Highland Park, maar voor de rest vrij typische en dus lekkere HP. 86/100

Highland Park 20y 1984 for Germany

Vandaag een officiële Highland Park voor de Duitse markt, een zustervat van vat 43 uit de Ambassador’s Cask reeks. Deze fles kan je hier en daar nog vinden voor een dikke 200 euro.

 

Highland Park 20 YO 1984/2004, 57.9%, OB for the German market, cask 45Highland Park 20y 1984/2004, 57.9%, OB for the German market, cask 45, 528 bottles
Elegante, zachte geur, ondanks het hoge alcoholpercentage. Subtiele heide, subtiele honing, subtiele sinaas en al even subtiele turfrook. Enkele typische Highland Park elementen dus, maar ze komen pas echt los na wat ademen. Achter deze elementen zit de herfst: natte bladeren, mos, varens. Ook warme appeltaart (met kaneel). Minder zacht op de tong, hier laat het alcoholpercentage zich wel kennen. Maar perfect drinkbaar, daar niet van. Hij is zoet (daar zorgen honing, karamel en sinaas voor), kruidig (in dat compartiment hebben we kaneel, nootmuskaat en zoethout) en rokerig. Gesuikerde noten en praliné vallen er ook nog te noteren. Lange afdronk, zoet, kruidig en rokerig. Mooi in lijn met de smaak dus. Highland Park van die perdiode valt maar heel zelden tegen. Ook deze beantwoordt volledig aan de verwachtingen. 88/100

Highland Park 30y

Highland Park kijkt uit over de Scapa Flow. Aan het begin van de tweede wereldoorlog werd in de Scapa Flow het Britse slagschip de HMS Royal Oak door een Duitse onderzeeboot getorpedeerd, waarbij 833 opvarenden omkwamen. Dit leidde tot de aanleg van de zogeheten Churchill Barriers, een blokkade van de oostelijke route aangelegd door Italiaanse krijgsgevangenen. Deze krijgsgevangenen bouwden op één van de oevers ook de Italian Chapel, na heropbouw nu een toeristische bezienswaardigheid op Orkney.

 

Highland Park 30 Year OldHighland Park 30y, 48,1%, OB +/- 2012
Volle, romige en complexe neus die start op chocolade, praliné en mokka, overgaat in honing en heide, en ondersteund wordt door sappie eik en kruiden. Kruiden zoals daar zijn: nootmuskaat, zoethout en kaneel. Karamel, gedroogde vijgen en rozijnen op rum noteer ik ook nog. En daarmee is het nog niet gedaan, ook confituur van kersen, abrikozencompot en sigaren (en sigarendoosjes) dienen zich aan. En boenwas niet te vergeten. En oud leder. Complex dus, de aroma’s komen in lagen, en de verwevenheid (een woord dat ik dringend nog eens moest gebruiken) is perfect. De smaak is al even vol en complex. En dik, stroperig bijna. Misschien wat droger dan op de neus, maar dat is muggenziften. Het is in ieder geval wel aangenaam droog en er is voldoende ruimte voor fruitige (gedroogd fruit weliswaar) en zoete elementen. In willekeurige volgorde: rozijnen, vijgen, dadels, honing, kandijsiroop, mokka, tabak, chocolade, amandelen, kaneel, munt, een beetje peper… En ook een beetje zilt. En sinaas, hoe langer hoe duidelijker. De geweldige orangettes! Hier ook subtiele turf, iets wat mij in de geur niet opgevallen was. Eik, natuurlijk. Best lange afdronk, best zoet ook, wat de balans zeker ten goede komt. De turf groeit. Lovely. Ik heb het hier reeds vermeld, de standaardreeks is erg consistent, hoe ouder hoe beter. Vind ik toch. Als je de kans krijgt de 40 te proeven, doen. Over de 50 kan ik me spijtig genoeg niet uitspreken. Je kan niet alles hebben in het leven. 90/100

Highland Park 27y 1984, The Whisky Agency ‘insects’

Highland Park heeft vier distilleerkolven in gebruik, wat resulteert in een productie van ongeveer 2,5 miljoen liter alcohol per jaar. Het water dat men gebruikt, is afkomstig van de Cattie Maggie’s Pool. De whisky van Highland Park wordt onder andere gebruikt voor de samenstelling van de Long John blends. Interessant? Yeah right. Deze 1984 van The Whisky Agency, dat is interessant.

 

Highland Park 27 YO 1984, 52.5%, The Whisky Agency 'insects'Highland Park 27y 1984/2011, 52.5%, The Whisky Agency ‘insects’, bourbon hogshead, 222 bottles
Expressieve, aromatische neus. Zoet, floraal en fruitig tegelijkertijd (het is niet dat het in lagen of in vlagen komt, het is er allemaal meteen). Gedroogde bloemen en heide wat het florale karakter betreft, honing en nougat qua zoets, en een hele fruitsla wat het fruitige betreft. Citroen, sinaas, evoluerend naar tropische toestanden zoals lychee, meloen en ananas. Dat alles ondersteund door sappige eik, zachte munt en rook van het hout. En qua appreciatie: I love it! De smaak is stevig en prikkelend. De heide, de honing, de ronde eik, het fruit, de rook van het hout, het komt allemaal terug. De kruiden zijn hier (zoals wel vaker) wel prominenter aanwezig. Peper, nootmuskaat en munt. Lange afdronk op citrusfruit, kruiden en eik. Heerlijke whisky. En bedankt om deze te delen Gunther. 91/100

Highland Park 30y 1968, Samaroli

De volgende feestwhisky is een Highland Park 1968 die Samaroli bottelde voor z’n dertigste verjaardag, in 1998. Net als de bottelaar was deze whisky op dat moment dertig jaar oud. Overschot van de fles van Max (Whisky Antique) gekocht op het einde van het Lindores Whiskyfest eind vorig jaar.

 

Highland Park 30 YO 1968/1998, 40%, Samaroli 30th Anniversary_sherry, cask 11169Highland Park 30y 1968/1998, 40%, Samaroli, 30th Anniversary, sherry cask #11169
De neus start gesloten en wat duf. Lichte old bottle toestanden: stof, keldergeur, de geur van een reeds lang niet meer geopende kleerkast. Maar het is wel onmiddellijk duidelijk dat er een schat aan geuren achter schuilgaat. Eerst zijn deze aromatischere elementen heel subtiel waar te nemen, langzaamaan treden ze meer op de voorgrond, om zich uiteindelijk in volle glorie bloot te geven. En dan heb ik het over appels, en dan vooral de schil ervan, mango, weidebloemen (boterbloemen, paardenbloemen, madeliefjes, klaprozen…), jodium, licht zilt, hooi en gedroogd gras, romige honing, geroosterd rozijnenbrood, cake, heel subtiele rook, antiekwas (geboende meubelen en dito oud leder), gekonfijte gember, sinaasconfituur, kweeperengelei, en nog heel wat meer. De aroma’s blijven maar komen. Elegant, verfijnd en delicaat profiel. Wat een ongelooflijke beauty deze neus! Licht mondgevoel, elegant opnieuw. Geen stoffige toestanden hier. De fruitige (appels, mango), zoete (vanille en honing) en florale zaken die ik ook in de geur had, tekenen meteen present. Ik heb ook noten, toast, infusiethees en een beetje hars. Maar al even breekbaar allemaal als de neus. Ronde, zachte eik, tabak, zoethout, nootmuskaat en gekonfijte gember zorgen wel voor wat body. De afdronk is wel vrij kort, het delicate karakter van de whisky maakt dat hij snel stilvalt. Mocht dit niet het geval zijn geweest, was het nog een punt meer geweest dan 92/100

Highland Park 1968, DT for The Nectar

In 2006 nam Highland Park een nieuw PR bureau onder de arm. De vertrouwde ‘dumpy’-look van de flessen werd vervangen door een hoger, platter en strakker design. Het nieuwe PR bureau liet zich ook opmerken in de reclame, de nieuwe website en andere communicatiekanalen. “The Best Spirit in the World”, straffe claim, maar het zal ongetwijfeld z’n vruchten afwerpen.
Vandaag echter een onafhankelijke botteling, een 1968 van Duncan Taylor, gebotteld voor The Nectar. Niet meer te koop in de reguliere handel, reken op 300 euro op veilingen.

 

Highland Park 39 YO 1968/2007, 41.8%, Duncan Taylor for The Nectar, cask 3460Highland Park 39y 1968/2007, 41.8%, Duncan Taylor for The Nectar, cask 3460, 183 bottles
Wat een prachtige neus! Aromatisch, expressief, elegant en complex. Zo’n neus waarbij je niet goed weet waar te starten. Het fruit vind ik altijd een mooi vertrekpunt. En dat is hier in al z’n glorie aanwezig. Ananas en banaan, overgaand in sappige rode appels, witte perziken en sinaas, om dan terug de tropische kant op te gaan met meloen, papaja en mango. Een succulente fruitsla. Het fruit wordt ondersteund door ronde eik, heerlijke bijenwas, zachte kruiden en al even zachte rook. Eerder de rook van een houtvuur of kampvuur dan wel turfrook. Rozenbottelthee. De smaak is minder expressief, daar is het wat meer zoeken. Of beter gezegd wat meer tijd geven. Want het komt allemaal wel, maar geleidelijkaan, en in lagen. Het fruit bovenaan (de perziken en de appels vooral, en nog een beetje van de tropische soorten), daaronder vanille en honing, gevolgd door bijenwas en tenslotte de kruiden (kaneel, gember en nootmuskaat) en de eik. En ook hier de zachte rook. Behoorlijk korte en lichte afdronk (dat zal aan het alcoholpercentage en de – bijna – afwezigheid van turf liggen), met nog maar weinig fruit, maar wel kruiden en eik. Ondanks de tegenvallende afdronk en wat minder aromatische smaak, toch nog negentig. Die neus hé. Puur op de neus scoor ik dit 93, maar een whisky moet ook gedronken worden natuurlijk. 90/100

Highland Park 1978

Highland Park voert een erg doorgedreven houtbeleid. Van het telen van de bomen tot het rijpen van de whisky. De distilleerderij koop geen vaten op, het laat z’n vaten maken in Spanje, van speciaal daarvoor geteelde en geselecteerde bomen uit het noorden van het land. Daarna verhuren ze deze vaten aan bodega’s, alwaar ze worden gevuld met sherry. Deze sherry mag vervolgens twee jaar rijpen, waarna de sherry wordt afgevuld op flessen en de lege vaten naar Orkney worden verscheept. Het hout dat wordt gebruikt om er sherry op de laten rijpen is zowel afkomstig van Europese eik als van Amerikaanse eik. En alhoewel het in beide gevallen om sherryvaten gaat, is het resultaat op de whisky die er in rijpt helemaal anders.
Vandaag de vijfde in de ‘Vintages’ reeks, de 1978 die na de 1998, 1994, 1990 en 1973 kwam.

 

Highland Park 1978 'Vintage Collection', 47.8%, OB 2011 for Travel RetailHighland Park 1978 ‘Vintage Collection’, 47.8%, OB 2011 for Global Travel Retail
Pittig op de neus, met in het begin veel kruiden (kaneel, zoethout, nootmuskaat, munt), ronde eik en honing, en na enige tijd hoe langer hoe meer fruit. Sinaas, pruimen en kokos. Romige chocolade. Onderliggend een mooie waxyness. Kaarsvet en schoensmeer. En de geur van houtsnippers. Ook deze van sigarendoosjes. Lichte rook. Dit is wel zeer aangenaam om ruiken. Erg complex. De smaak wordt echter gedomineerd door het hout. Tonen van eik, noten, peper, kruidnagel en veel munt. Daarachter wat mandarijn en zoethout, maar dat slaagt er niet in de droge elementen voldoende te counteren. Ook merkelijk minder complex dan de geweldige neus. Lange, kruidige en licht bittere afdronk. Een typische ruikwhisky. 85/100

Highland Park 35y 1962, John Goodwin retirement

De afsluiter van de Highland Park tasting was de 35y die in 1997 gebotteld werd ter ere van de pensionering van John McLeod Goodwin, die voor Highland Park kwam werken in 1962, meteen het distillatiejaar van deze whisky. Hij startte als secretaris van de distilleerderij, om in 1988 benoemd te worden tot voorzitter. Op het label en op de bijhorende doos is het ‘H’ logo vervangen door een ‘G’, maar nergens staat het alcoholpercentage vermeld. Volgens Highland Park zou het echter meer dan 50% zijn. Aangezien deze whisky nooit via de klassieke kanalen te koop is aangeboden, is dit een erg gezochte en dus ook erg dure fles (in lijn met de 1958).

 

Highland Park 35y 1962/1997, no ABV, Cask Strength, OB for the retirement of John Goodwin
Al even expressief en aromatisch als de 1958, maar toch is dit een compleet ander profiel, de sherry is hier een stuk luider. Maar op een indrukwekkend mooie manier. De eik is sappig en groots, ik heb de uitgepuurde geur van een antiekshop (oude boeken, oude meubels, een beetje stof, oude kleren), veel honing, al even veel gedroogd fruit (vooral vijgen, maar ook dadels en pruimen), mokka, tabak, gember (big time!), zoethout, eucalyptus,… Allemaal erg elegant en klassevol. Puur vuurwerk in de mond, prachtig droog en tegelijk toch erg fruitig. Schitterende eik, noten en kruiden (kaneel, nootmuskaat, gember), perfect in harmonie met gedroogde abrikozen en vijgen, maar ook tropische vruchten zoals mango, papaya, lychee en meloen. Toppie! De afdronk is vreselijk lang (nu ja, vreselijk), prachtig kruidig en fruitig. Naast de 1958 is het moeilijk kiezen, alhoewel ik toch een lichte voorkeur heb voor de 1958, die biedt nog nét iets meer. Beide spreiden echter het beste wat Highland Park je kan bieden tentoon. Twee absolute meesterwerken. 95/100

Highland Park 40y 1958

De vierde whisky in de line-up was een cultfles, de veertig jaar oude 1958. Reken op meer dan 2000 euro op veilingen en nog 500 euro meer in winkels die nog een fles opzij hebben staan.

 

Highland Park 40y 1958/1998, 44%, OB, 665 bottles
Wat een heerlijke neus! Extreem aromatisch, expressief en rijk. Vooral dat fruit is ronduit groots. Sappige rode appels, ananas, meloen, mango en perziken. Maar ook geboend leder, sigarendoosjes en oude meubels. Gekonfijt fruit (bolus) doemt op, net als cake en zachte karamel. Marsepein. Erg smeuïg. En ook de heide en de zachte rook ontbreken niet. Vreselijk complex. Krachtig mondgevoel, zeker voor z’n 44%. Superfruitig. Geflambeerde banaan, ananas, meloen, abrikozen (zowel verse als gedroogde), gele rozijnen (van die grote). Cake opnieuw, nougat en hoe langer hoe meer kruiden. Munt, nootmuskaat, kaneel en zoethout. En ook hier de heide en de zachte rook. Best wat eik, niet verwonderlijk na 40 jaar, maar droog wordt het nooit. De zoete en de fruitige aromas blijven domineren, tot het bittere eind. Alhoewel dat bitterzoete eind moet zijn. De balans blijft immers bewaard in de erg lange afdronk. Sublieme whisky. Punto e basta. 96/100

Lindores Highland Park tasting

Zoals beloofd kom ik graag (zéér graag) terug op de geweldige Highland Park tasting waarmee we eind vorige maand het Lindores Whiskyfest op gang schoten. De toch wel indrukwekkende line-up laat zich als volgt lezen:

  1. Highland Park 1984 Malts of Scotland ‘Amazing Casks’
  2. Highland Park 12y, 40%, OB 8/7/1992 for the Belgian market
  3. Highland Park 21y 1959, 43%, OB 1980
  4. Highland Park 40y 1958/1998, 44%, OB, 665 bottles
  5. Highland Park 35y 1962/1997, no ABV, Cask Strength, OB for the retirement of John Goodwin

    De 21y 1959 kende ik al, maar ik zag er niet echt tegen op hem opnieuw te proeven. Hetzelfde kan ik ondertussen ook zeggen van de Amazing Cask. Van de drie andere whisky’s nam ik een sampletje mee naar huis. Hieronder mijn bevindingen van de 12y for Belgium, morgen en overmorgen van de twee kleppers.

     

    Highland Park 12y, 40%, OB 8/7/1992 for the Belgian market
    Mooie, romige, zoete neus. Bijenwas, pollen, honing en heide, dat zijn de eerste zaken die opvallen. Daarna gevolgd door oud leder, melkchocolade en romige boter. Pas daarna door hoe langer hoe meer fruit. Sappige perziken, dito abrikozen, ananas uit blik, kokos, banaan… vrij tropisch dus. Evolueert heel mooi. Moeilijk in te schatten wat de whisky initieel te bieden had en wat door de flessenrijping komt (dit is immers twintig jaar geleden gebotteld). De smaak is meteen erg fruitig, naast lichte granen, honing, hooi en heide. En het fruit neigt ook hier naar het tropische. Banaan, ananas, meloen, naast perzik en wat harde peren. Onderliggend zachte rook, tabak en groene thee. Een weinig eik. Mooi olieachtig mondgevoel. De afdronk is vrij kort en licht, hier mist hij kracht. Los van de wat tegenvallende afdronk is dit – zeker op de neus – een zeer lekkere old-school malt. 89/100

    Highland Park 1986, MoS Amazing Casks

    Hoog tijd om terug wat recentere bottelingen te proeven, de laatste drie weken ben ik niet meer tot proeven gekomen en teerde ik vooral op tasting notes die ik nog had liggen. Ik begin met de jongste Amazing Cask van Malts of Scotland. Niet dat we er daar al veel van hebben gehad, deze Highland Park is nog maar de tweede. Wat het bijzonder karakter van deze bottelingen natuurlijk alleen maar onderstreept. Bedoeling van deze reeks is immers whisky’s te bottelen die uit de band springen, die een uniek en bijzonder karakter hebben, eerder nog dan dat ze uitzonderlijk lekker zouden zijn (wat we natuurlijk niet mogen uitsluiten), een beetje zoals het fameuse White Label van Cadenhead. De selectie gebeurt door Thomas Ewers (de man achter Malts of Scotland) en Luc Timmermans.
    Deze HP kost je 160 euro.

     

    Highland Park 1986/2012, 54.1%, Malts of Scotland ‘Amazing Casks’, Bourbon Hogshead #MoS12053, 245 bottles
    Zeer frisse, aromatische neus. Veel ‘buitenlucht’. Een wandeling door de heide, en nog meer door de weide, met z’n hoge gras en bloemen. Boterbloemen, paardenbloemen. Ochtenddauw. Klei. Kalk. Natte stenen (we wandelen nu langs een bergriviertje). Aspirine. Honing? Mja, maar toch eerder vanille. En fruit zegt u? Reken maar van yes. Rode, sappige appels (Jazz), perziken, veel kruisbessen en een beetje lycheesap. Rook? Ook dat is er wel, maar ver op de achtergrond. Bijenwas, dat zeker wel. Hooi ook. En dennennaalden, samen met een klein beetje hars. Echt wel veel ‘buiten’-associaties. Clean, en vooral complex profiel. Frisse, zoete, florale en fruitige tonen mooi met elkaar verweven. Maar geef ‘m zeker tijd, hij groeit, evolueert prachtig. Eigenlijk veel meer Clynelish dan Highland Park. De smaak doet qua cleanigheid en complexiteit niet onder. Eerst valt het florale karakter op (hooi, gras, bloemen), gevolgd door het zoete (honing, vanille, nougat), dan door het mineralige, het fruit (perziken, peren, ananas en pompelmoes) en de bijenwas. Onderliggend kruiden (kaneel, zoethout en peper) maar zo goed als geen eik. Wel een beetje zout. Prikkelend mondgevoel. Lange, tintelende afdronk, zoet, zilt en kruidig. De neus is pure Clynelish, de smaak is iets meer Highland Park. Zeer complexe, en inderdaad toch ook wel bijzondere whisky. 91/100

    Highland Park Ambassador Cask no 4

    Tot 1997 had Highland Park enkel een 12y als standaardbotteling, pas in 1997 werd deze vervoegd door een 18y en een 25y. In 2005 door een 30y en in 2008 tenslotte door een 40y. Naast de standaardreeks worden er regelmatig unieke bottelingen (limited releases) gelanceerd, zoals een Bicentenary in 1998, enkele Ambassandor Casks en enkele vintages. Recent gaat men hier een versnelling hoger in met o.a. de Magnus trilogie, de Viking reeks, de Thor en meerdere jaartalbottelingen.
    Vandaag één van die Ambassador Casks, de nummer 4.

     

    Highland Park 29y 1979/2008 ‘Ambassador cask no 4’, 56.1%, OB, cask 413/A, 160 bottles
    Romige, zoete neus op zachte karamel, crème brûlée, sinaas en na enige tijd ook warme krieken. Daaronder tref ik de heide aan, net als een lichte rokerigheid, twee van de typische Highland Park elementen. Melkchocolade, mokka en praliné vullen aan. Meer dan aangenaam om ruiken. Zacht en zoet op de tong (gedroogd fruit, kandijsuiker), met een iets scherper kantje in de vorm van zilt en kruiden. Die kruiden en begeleidende eik groeien. Geroosterde noten en zachte rook vallen ook nog op. En iets licht grassig. Middellange, zoete afdronk met de zachte turf die blijft hangen. Niet de beste Ambassador cask, wel een erg lekkere. 88/100

    Highland Park 10y 1998 for QV.ID

    Typisch voor het profiel van Highland Park whisky zijn de associaties van honing en heide. Die heide komt van de turf waarmee men een deel van de kiemende gerst droogt. Op Orkney is er veel heide, de turf bevat dan ook veel heiderestanten. Een klein deel van het mouten gebeurt nog op de distilleerderij zelf.
    Vandaag een 1998 gebotteld voor QV.ID. Eén van hun eerste bottelingen was dat.

     

    Highland Park 10y 1998 for QV.ID, 46%, Cuvee Idee 2009
    Mooie ronde neus op vanille, zachte eik, pruimen en mokka, met onderliggend de typische Highland Park elementen zoals heide, lichte turf en zilt. Je ruikt ook meer en meer zee: de geur van zeewier en jodium. Die van oesters ook. Besprenkeld met een beetje citroen. En lijnzaadolie (in de whisky, iet op de oesters). Erg clean profiel. Het mondgevoel is romig en olieachtig. Opnieuw vrij clean. Met een licht zoet toets. Honing, vanille en mokka-ijs. Of mokka-pudding. Fris fruit zoals limoen en harde peer. Ook wat sinaas na een tijdje. De zachte rook en het zilt tekenen ook op de smaak present. Easy drinking, kapt binnen als limonade. De afdronk is lang, op citrus, zachte turf en zilt. Prima whisky. 85/100