Spring naar inhoud

Posts from the ‘Auchentoshan’ Category

Auchentoshan 32y 1979

Auchentoshan werd in 1940 gedeeltelijk verwoest door een Duits bombardement. De reden hiervoor is dat niet ver van de distilleerderij (in de buurt van Glasgow) de Britten oorlogsschepen lieten bouwden. Pas in 1948 werd de distilleerderij heropgebouwd.
Ik proef vandaag de 1979, gedistilleerd in oktober van dat jaar, en gebotteld na een dikke 32 jaar rijping op olorosovat

 

Auchentoshan 32y 1979/2012, 50,5%, OB 2012, first fill oloroso butts, 1000 bottles
Frisse, bijna sprankelende, fruitige neus. Het fruit van het vat, het fruit van de spirit, wat dan ook, fruitig is het wel. Veel citrus en een beetje tropisch fruit. Limoen, appelsien, papaja, meloen, ananas. Daarachter gaat honing schuil, boenwas, zoethout, anijs, pruimentaart, marsepein, cake… allemaal smeuïge en zoete associaties. Maar het is zo veel meer dan dat. De kruiden, leder en belegen eik zorgen voor diepgang en complexiteit. Ronduit machtige neus. De smaak is delicaat en rijk. De subtiele smaken komen en gaan, afwisselend is dat allerlei fruit (appelsienen, gele rozijnen, pruimen en rijpe kruisbessen – het tropische aspect is verdwenen), honing, zachte kandij en marsepein (en de bijhorende amandelen), kruiden (zoethout, peper, gember, kaneel) en onderliggende eik. Meer eik dan op de neus, zonder dat het echter drogend wordt. Lange, mooi licht drogende afdronk op eik, kruiden, leder en sinaas. Een whisky met klasse. En na de 1965 met stip mijn beste Auchentoshan.
Maar waarom moet dit 400 euro kosten? Waar is de tijd, en dat is dus helemaal nog niet zo lang geleden, dat de éne na de andere jaren-zeventiger op de markt kwam voor 130, 150 euro, in 2012 oplopend richting 170, 180 euro… Andere tijden, ik weet het wel. En het is natuurlijk een officiële botteling, dat scheelt ook weer wat. Maar los daarvan is dit fantastische whisky en in de huidige markomstandigheden is hij dat zelfs ook voor z’n prijs. 92/100

Auchentoshan 21y 1991, Malts of Scotland

Een andere recente Malts of Scotland is deze Auchentoshan 1991. Auchentoshan is zo’n distilleerderij die mij vaker niet dan wel kan bekoren. Alhoewel het niet de eerste keer zou zijn dat het mij verrast. Altijd leuk om bij zo’n wat moeilijker liggende distilleerderij op zoek te gaan naar dat soort aangename verrassingen. De éne doet dat al fanatieker dan de andere.

 

Auchentoshan 21 YO 1991/2013, 52.3%, Malts of Scotland, MoS13016,Auchentoshan 21y 1991/2013, 52.3%, Malts of Scotland, bourbon barrel #MoS13016, 165 bottles
Oké, dat begint hier alvast meer dan behoorlijk. Floraal en zoet. Heide, gedroogde bloemen, gemaaid gras… vermengd met honing en vanille. Warme croissants. Een fruitigheid die subtiel van start gaat maar na enige tijd meer op de voorgrond treedt. Vooral citrus. Mandarijn en limoen. Harde citroensnoepjes. Ook wat appels en meloen. Zoethout en peperkoek. Best wat eik ook, wat de neus diepte geeft zonder het uit te drogen. Op de smaak wordt dit patroon doorgetrokken. Florale elementen (die heide is echt groots), ondersteunende eik (en ook een beetje hars hier), honing, kruiden (gember, nootmuskaat en zoethout), en fruit. Het fruit is minder schuw dan op de neus en laat zich hier eerder als tropisch dan wel als citrus kennen. Meloen, ananas, lychee. Het mondgevoel is stevig, mondvullend en verwarmend. Geen al te lange afdronk, kruidig en licht drogend. De eik groeit. Ik sprak van af en toe een aangename verrassing. Wel, dit is er zo één. Meer dan aangenaam. Vooral op de smaak weet deze mij te verleiden. 87/100

Auchentoshan 11y 1999 Bordeaux cask matured

Auchentoshan ligt niet ver van Glasgow en dus makkelijk bereikbaar als je op Glasgow (Prestwick) vliegt. Sinds 1984 is het in handen van de Bowmore Morrison groep, dat vandaag deel uitmaakt van het Japanse Suntory.
De 1999 die ik vandaag bespreek, rijpte volledig op rode wijnvaten

 

Auchentoshan 11y 1999 Bordeaux cask matured, 58%, OB 2010, 6000 bottles
Erg ‘notige’ start: amandelen, okkernoten, cashewnoten… Daardoorheen lichte fruitige (allerlei stoofd rood fruit) en kruidige toetsen (nootmuskaat, peper en kaneel). Licht zurig. Rode bessen. Iets van chocolade ook wel. De smaak is zoet en kruidig op kandijsuiker, vanille, peper, nootmuskaat en fruit. Opnieuw dat rode fruit (wat natuurlijk niet mag verwonderen), net als een beetje sinaas. Taninnes ook wel. Wordt echt wel bitter en wat wrang. Druivenpitten. Met water minder scherp en zoeter. Geen al te lange, droge, bittere afdronk. Zonder water niet lekker, met water ook niet. Of toch niet écht lekker, slecht zou ik deze whisky nu ook weer niet durven noemen, maar is natuurlijk veel betere Auchentoshan 1999… 75/100

Auchentoshan 20y 1990, A. Dewar Rattray

Zoals julie wel weten wordt Auchentoshan driemaal gedistilleerd. Een verklaring hiervoor kan (let wel ‘kan’) gevonden worden in het feit dat de distilleerderij rond 1825 opgericht werd door Ieren die de hongersnood in hun thuisland ontvluchtten. In Ierland wordt er traditioneel driemaal gedistilleerd.

 

Auchentoshan 20y 1990/2011, 55.9%, A. Dewar Rattray, bourbon cask 17287, 273 bottles
De neus start op zoete en granige tonen (vers gemaakt muesli met ahornsiroop), maar deze worden snel vervoegd door grassige. Nat gras, maar ook natter bladeren en even natte grond. Honing ook, maar het is de ahorn- (esdoorn-) siroop die luider om de aandacht roept. Wat appelsap ook (vers geperst, niet van dat tetragedoe). Zacht en olieachtig mondgevoel, licht prikkelend. Ik heb hier zowel fruit (mandarijn en pompelmoes) als drogere aroma’s: noten, eik, granen, een beetje hars, kruiden. Delicaat en subtiel, maar wordt een beetje bitter naar het einde. De afdronk is vrij lang en bitter. Voor mijn smaak wat té bitter om de tachtig te halen. 78/100

Auchentoshan 16y, Duthies (Cadenhead)

Vorige week vielen er enkele samples van Master of Malt in de bus. Master of Malt heeft een ruim aanbod aan samples, wat het handig maakt een whisky eerst te proeven alvorens er een fles van aan te kopen. Eén van de samples die ik ontving is de Auchentoshan 16y Duthies van Cadenhead. Duthies is een recent label van Cadenhead. Maar bij ‘Duthies’ denken wij natuurlijk vooral aan de leverancier van enkele legendarische Samaroli bottelingen.
 

Auchentoshan 16y, 46%, Duthies, Cadenhead 2009, bourbon barrel
Gedempte neus die niet geheel onverwacht gekenmerkt wordt door een zoete granigheid. Mout, ontbijtgranen met yoghurt (lichte zurigheid), vanillepudding, karamel en sappige zure appels. Wat pompelmoes ook nog. Weinig complex maar niet onaangenaam. Stevig op de tong, voelt sterker aan dan 46%. Romig mondgevoel. Ook hier voeren de (zoete) granen de boventoon, maar daar komt niet veel anders bij, buiten wat citrus (mandarijn) en gember misschien. Middellange, droge afdronk met meer kruiden dan ik op de smaak had. Clean maar wat simpel profiel. 78/100

Fulldram Halloween tasting

Maandag hadden we met Fulldram een Halloween tasting in Tasttoe, Kampenhout, een tasting met als thema finishes. Finishes, altijd tricky natuurlijk. Kan meevallen, kan tegenvallen. En dat laatste valt wel wat vaker voor dan dat eerste, is zo mijn ervaring. Maar bon, het principe van Halloween is mensen eens goed te laten schrikken natuurlijk. Als aperitief dronken we een lekkere zesjaar oude rum, mijn summiere bevindingen van de zes whisky’s en het heerlijk toetje lees je hieronder.

 

Tyrconnell 10y Madeira cask finish, 46%, OB 2010
Vanille en zachte karamel op de neus, wat rozijnen en noten. Warme appelcompot, appelstrudel. Weinig complex, wel aangenaam om ruiken. Nogal licht op de tong, zonder al te veel diepgang. Maar ook hier niets mis mee. Zoet en licht drogend. 79/100
 
Glenmorangie ‘Lasanta’, 46%, OB 2007, Lasanta oloroso sherry extra matured
Deze whisky bespreek ik later. Ik heb immers de rest van de fles mee naar huis genomen. Niet omdat hij zo geweldig lekker is, maar omdat ik dit voor vijf euro (en toch nog 20cl in de fles) didactisch best wel interessant vond.
 
Ballechin 3rd release, port cask matured, 46%, OB 2008, 6000 bottles
Geturfde Edradour dus. Tja, hier waren de meningen stevig over verdeeld. Ik vind dit best lekkere whisky (reeds enige tijd geleden besproken), anderen vonden dit absoluut niet. Turf vermengd met zoete (marsepein) en fruitige (ananas o.a.) tonen. Meer rook en naast het zoete ook kruiden en wat rubber op de smaak. Goede rubber voor mij. Vrij lange afdronk op zoete turf. Bronze medaille op de Malt Maniac Awards 2009 trouwens.
 
Arran ‘Amarone finish’ NAS, 50%, OB 2011
Amarone is een Italiaanse rode wijn, afkomstig uit Veneto, de streek rond Venetië. Dit was een whisky die de meesten nogal koud liet. Niet bijzonder, maar ook niet slecht. Lichte, zoete neus met tonen van vanille, granen, rabarber en hooi. Met water meer fruit (peer ook). Ook de smaak is licht en zoet met honing en fruit en wat peper naar het einde. 77/100
 
Bruichladdich 16y 1992 The Sixteens – Cuvee E’, 46%, OB 2010 First Growth, Sauternes finish, 12000 bottles
De neus start granig en grassig, daarna komt er fruit door. Aardbeien en appels. Op de smaak meteen redelijk wat fruit, voor de rest eerder droog. Met water licht stoffig. De winnaar voor de groep, maar desalniettemin geen grootse whisky. 81/100
 
Auchentoshan 18y 1992/2011, 54%, Murray McDavid, Mission Gold, Chateau Climens finish, 254 bottles
Gerijpt op bourbonvat en gefinished op een vat Château Climens. Château Climens is een Sauternes Premier Grand Cru Classé. Ik kan me voorstellen dat dit geweldig lekkere wijn moet zijn, de whisky is dit absoluut niet. Een compleet mislukt huwelijk. Ofwel was het distillaat na rijping op bourbonvat al niet te drinken. Bitter, wat sulfer (meer sulfer met water), natte kranten… echt niet lekker. En met nul punten de afgetekende verliezer van de avond. 64/100
 
Laphroaig 20y 1991/2011, 53.3%, Liquid Sun, sherry hogshead, 279 bottles
Halvelings ter compensatie van het voorgaande (we wisten dat we hiermee een risico liepen) werd er als toetje geopteerd voor een zeer lekkere Laphroaig van Luiqid Sun, één van de labels van The Whisky Agency. Perfecte balans tussen turf, eilandassociaties (zilt, zeewier, jodium) en sherry. Dat laatste vertaalt zich in rood fruit, kruiden en barbecue (gerookt en geroosterd vlees). Lange, zoete, zilte en rokerige afdronk. Zeer mooi! 90/100
 
De ranking voor de groep (de Laphroaig buiten beschouwing gelaten) was:

  1. Bruichladdich Sauternes
  2. Tyrconnell Madeira
  3. Arran Amarone
  4. Ballechin Porto
  5. Glenmorangie Sherry
  6. Auchentoshan Château Climens

Auchentoshan 1999, Fulldram Xmas bottling

Laten we ons nog even in de Kerstsfeer wentelen. Onze club Fulldram bracht enkele dagen geleden een tweede botteling uit. Na de voor mij fantastische Littlemill 1990, kon het bestuur een bepaald vat in de kelders van Malts of Scotland niet laten liggen. Volgens de aanwezigen stak dit boven andere geproefde vaten uit en was de drang te onweerstaanbaar om deze whisky niet te bottelen. Zo gezegd zo gedaan, leidend tot de ‘Fulldram Xmas 2010 bottling’. Zaterdag nog onder de kerstboom, vandaag ontkurkt.

 

Auchentoshan 11y 1999/2010, 56.4%, Malts of Scotland, Fulldram Xmas bottling, oloroso hogshead #2412, 186 bottles
Ruiken aan de fles geeft aan dat dit een heerlijk zoete whisky is. Stroperig zoet. Ik schreef meteen appel- en perenstroop (Sirop de Liège) op, kandijsiroop, en gekonfijt fruit. Ook rozijnen op rum mogen niet onvermeld blijven. Maar laat ons de whisky toch maar in een glas gieten, dat gaat eens zo makkelijk drinken (en ik moet toch ook aan de beeldvorming naar mevrouw Onversneden toe denken). In het glas komt er bij dat zoete een zeer aangename zurigheid. Balsamico. Oude balsamico, high-end. Het fruit gaat nu richting gedroogd fruit (vijgen, dadels) vergezeld van noten en daarna doemt een frisse bries op in de vorm van munt en eucalyptus. Nice. Very nice. Ook op de smaak is de aanzet zoet en ook hier heb ik gekonfijt fruit. En cake… juist ja, Christmas cake. Na enige tijd komen de noten er bij, gevolgd door een portie hout en kruiden. Kruidnagel, kaneel, nootmuskaat. Niet erg complex, wel lekker. Op de tong is hij droger dan de neus deed vermoeden, maar het zoete houdt het geheel toch mooi in balans. Lange, bitterzoete afdronk. Zalige sloeberwhisky! 89/100

Auchentoshan 17y, Bordeaux finish

Deze 17-jarige Auchentoshan was de eerste die een wijn-finish meekreeg. Alhoewel we hier evengoed over double maturing zouden kunnen spreken, de whisky rijpte immers acht jaar op bourbon en daarna negen jaar op Bordeauxvaten van de gekende ‘appellation’ St. Julien.

 
Auchentoshan 17y, 51%, OB 2008, Bordeaux finish, 3600 bottles
Zoete, florale en fruitige geur met associaties van sinaas, karamel, hazelnoten en kruiden. Een aangename zurigheid ook. Zachte, romige smaak met vanille, verbrande karamel, koffie, hazelnoten, nootmuskaat en wat eucalyptus. De wijn doemt pas op in de afdronk. Rood fruit, kruiden en noten. Niet slecht, zeker niet. 81/100

Full House!

Auchentoshan 16y 1988/2005, 58.9%, OB, cask 4445 – Lowland – 78/100
Subtiele neus met granen, hout, peer en na een tijdje een lichte rokerigheid. Best lekker. Frisse smaak van munt, beetje kruiden en fruit, maar minder dan in de neus. Middellange, fruitige afdronk op appel en peer. Vooral de neus maakt ‘m het proberen waard.
 
Auchentoshan 25y red ceramic, 43%, OB 2006 – Lowland – 75/100
Lelijke keramieke fles, waar je wel een kleine 200 euro voor moet neertellen. Hopelijk kan de inhoud me meer bekoren. Mmm, de neus doet dat alvast niet. Die is erg zacht en licht met granen, een beetje fruit (peer vooral), hout en al even lichte sherrytonen. Mist de nodige panache. Smaak is zoet en bitter op sherry, karamel, hout, pompelmoes. Echt slecht kan ik ‘m niet noemen, maar geef me voor dat geld toch maar iets anders.
 
Glenfarclas 10y 1994/2005, 46%, OB for Switzerland, cask 3979, 402 bottles – Speyside – 81/100
Sherryneus met koffie en rubber. Zwavel? Misschien, maar dan toch wel heel licht en absoluut niet storend. Smaak van bittere karamel, hout… beetje wrang. Na een tijd wordt ie toch iets zoeter en komen er wat fruittonen door. Best wel lekker eigenlijk, maar heeft wat tijd nodig. Redelijk lange droge finish.
 
Glenfarclas 19y 1988/2007, 46%, Cadenhead, 306 bottles – Speyside – 72/100
Neus: eerst zoet (karamel, honing, vanille), dan floraal. Bloesems. Smaak: eerst zoet en dan bitter. Olieachtig ook. Boter. Vlot drinkbare whisky, maar niets bijzonders.
 
Glenfarclas 36y 1966/2003, 50.5%, SMWS 1.103 ‘Hymn books and morello cherries’, 496 bottles – Speyside – 89/100
Fruit, veel fruit heeft deze Glenfarclas. Ook wat waxy toestanden in de neus. En vanille. In de smaak wat hout naast de lekkere fruitigheid. Peper naar het einde. Middellange, fruitige afdronk. Wreed lekkere oude Farclie.

Een mélangeke

Hieronder enkele whisky’s die ik op diverse gelegenheden heb gedronken, en dus meestal maar van summiere notities heb kunnen voorzien.

 
Bunnahabhain XVIII, 43%, OB 2005 – Islay – 79/100
Fruitige neus, met wat hout. Ik smaakte fruit, beetje zoet en granen. Lichte bitterheid in smaak en afdronk. Lekker maar had hier toch iets meer van verwacht.
 
Auchentoshan Three Wood, 43%, OB 2008 – Lowland – 74/100
Neus is lekker maar smaak is me te wrang. Te droog, te veel hout. Two wood was genoeg geweest. Ook heel veel drop. Ben nooit z’n drop-fan geweest. 74 (voor de neus).
 
Glenturret 12y, 40%, OB 2003 – Highland – 73/100
Granige neus met zoet fruit. Gestoofd fruit. Honing. En een beetje kruiden. De granen ook in de smaak, van die muesli toestanden. Wit fruit en wat zilt. Korte, ziltige afdronk. Aangename whisky zonder meer. Vooral zonder meer.
 
Strathisla 8y ’70 proof’, Gordon & MacPhail, bottled mid 1970’s – Speyside – 75/100
Dit moet dus whisky van de tweede helft van de jaren 1960 zijn. Ter info, 70° proof is ongeveer 40%. Fruit, karamel, wat platte smaak. Te vroeg gebotteld? Te fel versneden?
 
Talisker 10y Cask Strength, 58.1%, OB 2006, only available at the distillery – Skye – 78/100
Niet gecommercialiseerd, gedronken tijdens ons Skye-reisje (november 2006) op de distilleerderij zelf. Viel wat tegen, miste de finesse van de versneden 10y. Maar moet wel zeggen dat ik geen water bij de hand had.
 
Bruichladdich 16y 1990/2007, 46%, Duncan Taylor NC², sherry Cask – Islay – 62/100
Neus van een witte wijn. Slap, zonder veel associaties. Wat bittere en droge smaak met ook hier weinig boeiends. Korte, wijnige finish.

Twee Auchentoshans

Auchentoshan 17y 1987/2004, 61.5%, OB for Belgium, cask 1659, 552 bottles – Lowland – 75/100
Koffie en rubber in de neus. Als dat geen sherryvat is! Toch ook wat zoets. Suikerspin? Smaak is wat bitter. Hout en noten. Pompelmoes. Karamel. Ook de afdronk is bitter, met veel hout en iets ziltigs. Beetje tegenvallende Auchentoshan.
 
Auchentoshan 12y, 40%, OB 2008 – Lowland – 85/100
Erg lekkere, zoete neus. Karamel, honing, cake. Noten. Ook de smaak is zoet, maar zeker niet té. Fruit (citrus), honing en karamel. Vrij lange, droge en zoete afdronk. Wow, dit is echt een verrassing, merkelijk beter dan z’n 10-jarige voorganger.

Een bataljon standaardbottelingen

Het gebruik van het woord ‘bataljon’ is niet toevallig. Militaire termen geven mijn blog hopelijk een grotere overlevingskans.*

 
Glendronach 12y, 40%, OB 2008 – Speyside – 73/100
Zacht zoete whisky. Malt, vanille, hout, noten, zilt… Sherry? Aardig.
 
Royal Lochnagar 12y, 40%, OB 2007 – Highland – 68/100
Neus: granen, hout, fruit, lichte rook. Kruiden? Niets bijzonder. Hetzelfde kan gezegd worden over de smaak. Maltig, hout, zoet… behoorlijk saai eigenlijk. Droge (te droge) afdronk.
 
Glenkinchie 12y, 43%, OB 2007 – Lowland – 67/100
Eén van de Classic Malts, één die ik nog niet heb gehad. Neus: zoet, erg zoet. Honing. Granen, muesli. Perzik. Smaak: zacht met weerom honing, maar ook wat fruit (groene appels) en hout. Korte droge afdronk. De mindere middelmaat.
 
Auchentoshan Classic, 40%, OB 2008 – Lowland – 62/100
Saaie, platte malt. Granen, vanille, citrus… allemaal weinig uitgesproken. Kan me niet bekoren.
 
Cardhu 12y, 40%, OB 2007 – Speyside – 60/100
Lichte neus, zo licht dat er weinig waar te nemen valt. Citrus? Bloemen? Wat onbestemd zuur en zoet. Granen, ja, dat wel. Zwakke neus. Smaak is niet veel beter. Granen en vanille. En daar blijft het wat mij betreft bij. Korte, wat bittere afdronk. Snel vergeten deze Cardhu.
 
Glen Deveron 10y 1992, 40%, OB 2002 – Speyside – 56/100
MacDuff. Lijkt me minder dan de vorige editie, maar kan niet meer vergelijken, wat ik nu ook niet erg vind.
 
*Niet vertrouwd met de Belgische actualiteit? Gelieve deze opmerking dan straal te negeren.

Twee 17-jarige Cadenhead bottelingen

Glenrothes – Glenlivet 17y 1990/2008, 57.7%, Cadenhead, sherrywood, 395 bottles – Speyside – 72/100
Zware sherry in de neus, bitter-zoet met veel verbrand rubber. Hetzelfde in de smaak, alhoewel het lang geleden is dan ik nog eens verbrand rubber gegeten heb… hout ook, erg droog allemaal. Ook nog met water. Behoorlijk lange, droge (jawel) finish. Digestif, met of zonder sigaar.
 
Auchentoshan 17y 1990/2007, 59.2%, Cadenhead, 252 bottles – Lowland – 82/100
Erg lekkere Auchentoshan (spreek uit ‘oochentosjen’). Zoete neus met drop, zoethout, caramel. Hint van zout ook. Daarna balsamico. Lichte, zilt-zoete smaak met ook hier het zoethout, maar ook provencaalse kruiden. Middellange afdronk.

Enkele klassiekers – de letter A

Nu we de Lagavulin 16y hebben gehad, lijkt het me geen slecht idee een paar andere geproefde klassiekers (officiële bottelingen welteverstaan) op een rijtje te zetten. Laat ons vandaag beginnen met de letter A.
 
Aberlour 10y, 40%, OB 2000 – Speyside – 75/100
Zeg niet ‘Aberloer’, maar ‘Aberlauwer’. Neus van honing en sherry. Zoete, fruitige smaak en kruidige afdronk. Niet erg complex, maar ook niet slecht. Ideale beginners whisky.
 
An Cnoc 12y, 40%, OB 2006 – Speyside – 71/100
An Cnoc is een label van de Knockdhu distilleerderij. Zoethout, vanille… behoorlijk maltig (mout) met beetje fruit. Mist kracht en complexiteit. Niet mijn ding.
 
Ardbeg 10y, 46%, OB 2002 – Islay – 80/100
Stevige turf in neus, smaak & afdronk, behoorlijk dominant. Te vergelijken met de Laphroaig 10y, maar medicinaler en zouter. Minder zoet. Wel fruitig (citrus en appels). Ietsje bitter in de smaak, tabak, koffie. Teer. Lekker, maar ik vind de Laphroaig 10y net een ietsje beter, is complexer.
 
Auchentoshan 10y, 40%, OB 2005 – Lowland – 69/100
Triple distilled. Vrij zoete en fruitige neus. Gebakken banaan. Houtskool. Volgens mij een zwaar gebrand vat. Zachte, vlakke smaak met veel graan. Korte, licht zoete, boterige afdronk. Mist power. Wel een correcte malt zonder meer.