Spring naar inhoud

Posts tagged ‘The Whisky Agency’

Highland Park 33y 1977, The Perfect Dram

Vandaag een whisky van het Perfect Dram label, uit de periode dat er ook nog veel perfecte drams waren, de Highland Park 1977. Bedankt voor de sample Lars.

 

Highland Park 33y 1977/2010, 52.3%, The Perfect Dram, TWA, bourbon hogshead, 193 bottles
Donker kleurtje voor een ex-bourbonvat. Wel fantastisch lekker om ruiken. Honing en heide (het is HP nietwaar), rook van sigaren en een beetje turf, zilt en veel fruit. Mandarijn, aardbeienconfituur, kersen, perziken. Iets van Earl Grey thee. Gember en kaneel. Zeker dat dit een bourbonvat was? Soit, ik ruik ook nog vanille-fudge. En zeelucht. In de verte zelfs wat diesel. Erg complex deze geur. De smaak is rond en romig, redelijk dik gevoel. Meer kruiden en meer eik dan op de neus, maar ook leder, turfrook, heide, hooi (de droge variant), honing, appelsien en allerlei confituren. Noten zorgen voor een heel mooie bitterheid. Ik tref ook aardse tonen aan. Wortels, natte grond. En het zilt van de neus keert terug. Zoute drop. Lange, gebalde afdronk, vol van smaken, met de nadruk op honing, zilt, eik en kruiden. Zonder die honing was het mij waarschijnlijk wat te droog geworden, nu is het perfect. Heerlijke, rijke en volle HP. 91/100

Port Ellen 24y 1983, The Whisky Agency ‘Butterflies’

Vandaag één van de beste Port Ellens die ik de laatste tijd heb kunnen proeven, een 1983, enkele jaren geleden gebotteld door The Whisky Agency. Bedankt voor de sample André!

 

Port Ellen 24y 1983/2007, 58.4%, The Whisky Agency ‘Butterflies’, refill sherry wood, 240 bottles
Dit sherryvat was actiever dan het gemiddelde sherryvat waar Port Ellen op rijpte. De turf en het zilt worden stevig ondersteund door zaken zoals koffie, tabak, leder, zoethout, appelsienen, abrikozen, gekonfijt fruit, appel- en perensiroop, chocolade… je merkt het, het geheel is behoorlijk zoet. Geweldig vind ik dit. Sherry turf en zilt in perfecte harmonie. Rubber? Misschien, maar dan de ‘goede’ variant en ver op de achtergrond. Op de tong is dit een stevig beestje, en rokerig dan op de neus. Turfrook hand in hand met kruiden, zilt en zoete associaties. Qua kruiden hebben we het over gember, zoethout, peper en nootmuskaat. Voor het zoets zorgen peperkoek (opvallend), gekonfijt fruit, drop, marsepein, appelsienen, kersen en pruimencompot. Rubber opnieuw, maar ook hier alles behalve storend. Vol, rond en krachtig mondgevoel. Alle smaken mooi geïntegreerd. Erg lange, zoete en zilte afdronk. Een beest, ik zei het al, maar dan wel een perfect getemd beest. 92/100

Tomatin 1976, The Whisky Agency ‘Moody Lions’

Een Tomatin 1976 die ik al vaak gedronken maar nog niet besproken heb, is de ‘Moody Lions’. Ofwel de botteling van The Whisky Agency onder het label met de humeurige leeuwen, niet te verwarren met deze onder het label met de groteske krokodillen. Gelukkig is er nog humor in de whiskywereld.

 

Tomatin 35y 1976/2011, 51,4%, The Whisky Agency ‘Moody Lions’, refill sherry, 313 bottles
Fruit, fruit, fruit en nog eens fruit. Eigenlijk is dat best saai, Tomatin 1976 bespreken. Let wel, het drinken is dat absoluut niet. Het fruit is wel ‘roder’ dan bij zustervaten. Ik denk hier vooral aan aardbeien, braambessen, veenbessen en een klein beetje frambozen. Cassis. Maar ook de klassiekere perziken en meloenen ontbreken niet. Noten in de vorm van gesuikerde amandelen en hazelnoten. Honing en bijenwas maken het smeuïg. Fantastisch vind ik dit. Misschien wat meer eik dan anders, maar dat is hier een extra pluspunt. Wat een body! Ook op de smaak doet de eik z’n werk, dit is dik, stevig en rijk. Het rood fruit delft het onderspit, hier is het voluit de tropische variant. Mango, perzik, ananas, meloen, lychee, pompemoes… ik klaag niet. Honing. De eik brengt kruiden met zich mee, zoals daar zijn: kamille, linde, munt en zoethout. En ook de amandelen keren terug. Marsepein. De afdronk is gelukkig erg lang, op de perfecte balans tussen het fruit en de eik. Tomatin 1976 is een whisky die het haalt op de smaak, maar bij deze doet de geur niet onder, wat voor mij resulteert in een puntje meer dan de meeste zusterbottelingen. 92/100

Old Pulteney 12y 2001, The Whisky Agency & The Nectar

Pulteney distillery heeft één wash still en één spirit still in gebruik en produceert daar ongeveer 3 miljoen liter alcohol mee. Hiertoe gebruikt het water van het Loch Hempriggs. Het grootste deel van deze productie gaat echter naar de blends van de Inver House groep, zoals Hankey Bannister, MacArthur’s en Catton’s, whisky’s die in onze contreien niet zo gekend zijn. Maar ook in de Ballantine’s blends zou Old Pulteney whisky zitten.
Vandaag een single malt uit de stal van The Whisky Agency, gebotteld samen met The Nectar.

 

Old Pulteney 12y 2001/2013, 49.2%, The Whisky Agency and The Nectar, bourbon cask, 351 bottles
Cleane, zilte en mineralige neus. Het zout dat zo typisch is voor de distilleerderij, vermengd met geuren van natte keien, vers gemaaid gras en gepoetst zilverwerk. Niet veel fruit, enkel een beetje kruisbessen en perziken. Daarnaast ruik ik motorolie en een beetje teer. Na enige tijd wordt de neus wat zoeter. Vanille, honing. Maar helemaal mijn ding wordt het niet. Op de smaak is deze Pulteney kruidig (tuinkruiden zoals tijm), zilt en groene appels. Dat ‘groene’ gevoel wordt nog versterkt door iets van gin. Een ganse botanische kruidentuin. Maar ook op de smaak wordt het na wat ademen zoeter. Honing en vanille. De afdronk is redelijk lang, verwarmend en kruidig, met vanille en zilt. Niet zo typisch Old Pulteney, moeilijk om te scoren ook. Ben in ieder geval niet helemaal overtuigd. 82/100

Bowmore 17y 1996, The Whisky Agency ‘Faces’

Vandaag één van de voor mij beste bottelingen van het (bijna) afgelopen jaar, zeker prijs/kwaliteit. Complexiteit in perfecte balans.

 

Bowmore 17y 1996/2013, 52.7%, The Whisky Agency ‘Faces’, refill bourbon hogshead, 307 bottles
Ronde, romige en expressieve ‘Brora’-neus op zilt en turfrook, honing en vanille, citrus en wit fruit (perziken, appels, kruisbessen), heide en (nat) hooi. Farmy! Jawel. Doet echt denken aan Brora 1977 of een geturfde batch Brora 1981. Een klein beetje jodium ook. Onderliggend lijnzaadolie en een heerlijke mineraliteit. Kalk. En dat fruit krijgt nu zelfs ook een tropisch kantje. Meloen en ananas. Daarna krijg ik ook nog wat kruiden. Peperkoek. Het blijft maar evolueren, zonder dat er één geur bovenuit steekt. De smaak vertoont complexe tonen van honing, turfrook, zilt, peper, kaneel, zoethout, mandarijn, meloen, ananas, papaja, perzik, marsepein, lijnzaadolie, eik, hooi… Ja, vooral veel puntjes. Aardse tonen wil ik toch ook nog vermelden. Het begint romig en elegant, om te evolueren naar een iets scherper profiel. De afdronk is lang, de eik treedt wat meer op de voorgrond, maar het fruit (mandarijn) en de turf blijven hun ding doen. Typisch Bowmore uit deze periode maar dan met nóg meer fruit en dat beetje ‘Brora’ op de neus, terwijl het rokerig, zilt en farmy karakter behouden blijft. In het tweede deel van de smaak misschien net iets te scherp om nog hoger te scoren. Tien, vijftien jaar flessenrijping en je hebt vloeibaar goud in handen. 91/100

Glen Grant 36y 1973, The Whisky Agency

Glen Grant van begin jaren zeventig? Bring it on!

 

Glen Grant 36y 1973/2010, 53.6%, The Whisky Agency, sherry cask, 251 bottles
Stevige, krachtige sherryneus op rozijnen, gebakken appels, appelsienen (de schil eerder), mandarijnen, veel eik, wat hars, munt, zoethout, chocolade, karamel, koffie en tabak. The usual suspects eigenlijk. Erg aangenaam. De smaak is al even krachtig, start op een eerder romig mondgevoel, om langzaamaan droger en droger te worden. Veel eik en kruiden (peper, gember, nootmuskaat, zoethout, anijs, munt) en minder fruit dan je zou verwachten bij dit profiel en deze leeftijd. Enkel een beetje mandarijn en pompelmoes. Doet me wel aan sterke thee denken. Ik ben niet helemaal overtuigd, toch niet van de smaak. Vrij lange, droge, kruidige afdronk. Niet mijn beste Glen Grant uit deze periode, deze mocht iets vroeger gebotteld worden. De geur is echter wel om (erg) van te genieten. 86/100

Longmorn 34y 1976, The Whisky Agency

Het is niet de eerste maal dat ik dit schrijf, maar Longmorn 1976 is zo één van die whisky’s waar ik graag naar teruggrijp. Zeker in de wat minder interessante tijden wat nieuwe releases betreft. Deze werd gebotteld door The Whisky Agency in de landscapes reeks.

 

Longmorn 34 YO 1976/2010, 50.2%, The Whisky Agency, LandscapesLongmorn 34y 1976/2010, 50.2%, The Whisky Agency, Landscapes, bourbon hogshead, 139 bottles
All right, de neus komt tegemoet aan de verwachtingen. Ruimschoots. Zeer fruitig, een beetje kruidig, een beetje waxy en de perfecte hoeveelheden vanille en eik ter ondersteuning. Het fruit is zowel tropisch (met o.a. mango en ananas) als minder tropisch (appelsienen en rijpe kruisbessen). Qua kruiden noteer ik zoethout en munt. Smeuïge bijenwas. Geboend leder. Vanille, praliné en melkchocolade benadrukken het smeuïg karakter nog wat extra. Het mondgevoel is rond en romig, de smaak fruitig en kruidig met de was en vanille die ik ook in de geur had. Appelsienen en ananas qua fruit, gember, zoethout en munt qua kruiden. De eik is samen met de kruiden nog wat grootser dan op de geur, maar de balans blijft behouden. Lange afdronk met dezelfde balans tussen het fruit en de vanille aan de éne kant en kruiden en eik aan de andere. Tja, Longmorn 1976, meer commentaar is er niet nodig. 91/100

Clynelish 27y 1982, The Perfect Dram

Van 1989 springen we gezwind naar 1982.

 

Clynelish 27 YO 1982, 55.1%, The Perfect Dram, TWAClynelish 27y 1982/2010, 55.1%, The Perfect Dram (TWA), bourbon hogshead, 256 bottles
De neus van deze is nog een tikkeltje beter dan de 1989. Nog wat ronder en zoeter. Het fruit is een beetje anders. Minder wit fruit, al is dat er wel, ik heb nu ook abrikozen, perziken op siroop, gele pruimen en ananas. De marsepein is grootser en verdringt samen met honing de vanille wat. Die amandelen, daar kan je echt niet naast ruiken. De ‘waxyness’ is even geweldig, de eik en de zachte kruiden iets dieper en het zilt misschien wat minder aanwezig. Top! De vijf percent meer laat zich gelden op de smaak. Hij is nog steviger en prikkelender. Voor dat laatste zorgen zilt, kruiden en citrusfruit zoals pompelmoes, mandarijn en citroen. Wat het kruidencompartiment betreft, noteer ik peper, gember en nootmuskaat. Daarachter heb ik jodium, kamillethee met honing en een stevige portie eik. Maar alles blijft mooi in balans. De mineraliteit is misschien iets minder dan bij de 1989, maar de bijenwas blijft om de aandacht roepen. Lange, verwarmende en waxy afdronk, mineraliger dan op de smaak. Net iets beter dan de 1989, op de neus duidelijker dan op de smaak. 92/100

Clynelish 22y 1989, The Whisky Agency ‘Moody Lions’

Vandaag en morgen twee Clynelishes (twee Clynelishen? twee Clynelish?) van The Whisky Agency, elk van een topjaar, 1989 en 1982. Nu ja topjaar, het zijn vintages waarvan er gewoon wat beschikbaar is gesteld aan onafhankelijke bottelaars (wie er ooit al Clynelish 1981, 1985 of 1986 heeft gedronken, steekt z’n hand op). Clynelish op een bepaalde leeftijd ís gewoon goed. Zeg dat ik het heb gezegd.

 

Clynelish 22 YO 1989, 50.9%, The Whisky Agency 'Moody Lions'Clynelish 22y 1989/2011, 50.9%, The Whisky Agency ‘Moody Lions’, bourbon wood, 267 bottles
Zalige, expressieve Clynelish-neus met veel fruit en bijenwas. Vooral rijp, wit fruit zoals peren, rode sappige appels, witte perziken en lychee. De was is geweldig smeuïg. Pure bijenwas en geboend leder. Warme cake (met appeltjes en kaneel) en vanille maken het nog wat extra romig en zoet. Ronde eik, nat hooi (ja, ook wat farmy is dit) en zachte kruiden zorgen voor extra complexiteit. Zilt vult aan. En een mooie mineraliteit maakt het af. Rond en diep. De smaak is erg zacht en romig. Boterig. Toch gaat er genoeg kracht van uit, perfecte body. Zoet, fruitig en waxy, dat zijn de kernwoorden hier. Opnieuw vooral wit fruit. Vanille, marsepein wat het zoets betreft, gevolgd door kruiden zoals kaneel, peper en zoethout. Behoorlijk wat zoethout. En zilt. Gedroogd gras. Ronde, sappige eik. En een wel zeer subtiele rokerigheid. Lange afdronk op fruit en kruiden in perfecte harmonie. Hopelijk rijpt er hier en daar nog wat Clynelish 1989 om gebotteld te worden op 30, 35 jarige leeftijd. Kijk er al naar uit… 91/100

Glen Grant 39y 1972, The Perfect Dram

Glen Grant 1972, altijd blij dat ik daar naar kan teruggrijpen. Vandaag een botteling van The Whisky Agency onder hun Perfect Dram label. Hier en daar nog te koop, maar wel al voor iets meer dan 200 euro.

 

Glen Grant 39 YO 1972, 51.1%, The Perfect Dram, The Whisky Agency, sherry hogshead, 148 bottlesGlen Grant 39y 1972/2011, 51.1%, The Perfect Dram (TWA), sherry hogshead, 148 bottles
Glen Grant 1972 stelt zelden teleur, ook hier niet. Op de neus de perfecte combinatie tussen eik en gestoofd fruit. Abrikozenconfituur, aarbeienconfituur, gezoete rabarbermoes, gedroogde pruimen. Daarna ook wat banaan. De eik brengt wat kruiden mee, kruiden zoals munt, peper en gember. De sherry laat zich meer en meer gelden, ik noteer nu ook noten (hazelnoten, amandelen, cashewnoten), mokka en nougat. En een klein beetje rook van het hout om de geur nog wat te perfectioneren. Stevig, licht drogend mondgevoel, waarbij de eik, de noten (enorm) en de kruiden (gember, nootmuskaat, munt) de bovenhand dreigen te nemen op het fruit. Maar het fruit, geruggesteund door honing en marsepein (die noten), biedt mooi weerwerk. Het fruit is hier minder gestoofd dan wel gedroogd. Rozijnen, pruimen, dadels en vijgen. De subtiele rokerigheid blijft aanwezig. Rook van het hout, maar ook tabak. Behoorlijk lange afdronk, droog en kruidig, met het fruit dat voor z’n plaats blijft strijden. Het blijft net iets te veel strijden, ik heb het fruit op de smaak graag nog iets meer aanwezig. 89/100

Glenury Royal 37y 1973, The Whisky Agency & The Nectar

1973 blijkt een geweldig jaar te zijn geweest voor Glenury Royal, één van de drie distilleerderijen die ‘Royal’ voor of na z’n naam mag plaatsen (naast Brackla en Lochnagar). The Whisky Agency bracht in 2010 een heerlijke 1973 op de markt, in 2011 volgde een tweede botteling, samen met The Nectar. Waar hij nog te koop is, betaal je er een 250 euro voor.

 

Glenury Royal 37 YO 1973/2011, 43%, The Whisky Agency & The NectarGlenury Royal 37y 1973/2011, 43%, The Whisky Agency & The Nectar, bourbon hogshead, 146 bottles
Warme, ronde, romige, zoete geur. Hij start op tonen van cake, warme abrikozentaart, honing en vanillefudge. En de geweldige tarte tatin. Hij gaat verder op kruiden zoals kaneel en nootmuskaat. Daarachter schuilt heel lichte rook en sappige eik. Verfijnd en elegant profiel. Heerlijk. Zachte, rijke smaak, zalig zoet en fruitig. Perziken, abrikozen en appelsienen vallen op. De kaneel keert weer, net als de nootmuskaat, de honing en de eik. Met ook hier de lichte rokerigheid. Wat zeste (van de appelsienen). Het geheel is vrij licht, wat het nog wat extra drinkbaar maakt. De afdronk is daardoor misschien niet geweldig lang, maar wel lekker. Mooi drogend op eik en pompelmoes. Een whisky die het moet hebben van z’n elegantie en drinkbaarheid, eerder dan van kracht of complexiteit. 90/100

Glen Keith 40y 1970, The Whisky Agency

Geweldig veel Glen Keith 1970 is er niet geweest, maar het was wel allemaal top. Bij mijn weten bestaat er een Malts of Scotland, twee Silver Seals, een botteling voor The Whisky Fair en drie onder de vlag van The Whisky Agency: de Landscapes, een gedeelde botteling met Three Rivers Tokyo en deze, die gedeeld werd met The Nectar. In totaal zeven vaten. Of beter zeven bottelingen, er kan hier en daar nog wat opgesplitst zijn geweest. Een schande dat ik er daar maar één van heb besproken. Dankzij Gunther (geweldig bedankt voor de sample!) maak ik die schande ongedaan.

 

Glen Keith 40 YO 1970/2011, 54.2%, The Whisky Agency with The NectarGlen Keith 40y 1970/2011, 54.2%, The Whisky Agency with The Nectar, bourbon hogshead, 163 bottles
Hèhè, die neus beantwoordt perfect aan mijn (hooggespannen) verwachtingen. Geweldig aromatisch, zoet en super-fruitig. Vanillecrème, smeuïge honing en veel (heel veel) sappig fruit, zoals perziken, rijpe peren, sappige abrikozen, verse ananas, meloen en mango. Zalig! Zelfs een beetje kokos. Zachte kruiden zoals dille en munt, gevolgd door bloemen van de weide. Ondanks de leeftijd maar een heel weinig eik, amper waar te nemen. Op de smaak treedt deze eik iets meer op de voorgrond, zoals wel vaker, maar het blijft allemaal erg binnen de perken. Het fruit speelt duidelijk de eerste viool. Pompelmoes (fantastische bitterheid), mango, abrikozen, ananas, meloen en een hint van passievrucht (fantastische tropische toets). Hooi en heide komen ook nog om de hoek kijken en zorgen samen met de eik en kruiden (zoals daar zijn: peper, nootmuskaat en zoethout) voor wat extra body. Zelfs een lichte rokerigheid helemaal op het einde. Rook van het hout. Lange en vooral fruitige afdronk. Enkel een beetje kruiden mogen nog meespelen met het fruit. Wat een dijk van een whisky! En spijtig dat ik moet teruggrijpen naar bottelingen van twee jaar geleden om dit soort scores te kunnen geven. 93/100

Highland Park 25y 1986, The Whisky Agency for Sweden

Niet alleen The Whiskyman, ook The Whisky Agency heeft al eens iets voor de Zweedese markt gebotteld. Onder andere deze Highland Park 1986.

 

Highland Park 25 YO 1986, 52.5%, The Whisky AgencyHighland Park 25y 1986/2011, 52.5%, The Whisky Agency for Origo import Sweden, bourbon hogshead, 233 bottles
Deze whisky heeft een typische HP neus. En dat wil zeggen dat ik appelsienen ruik, vooral de schil ervan, honing, zilt, heide en zachte turfrook. Turf die heide bevat dus. Daarnaast en daarna ruik ik ook bijenwas, vanille en anijs. En de heide wordt vergezeld van gedroogde bloemen. Zacht en eerder droog mondgevoel. Naast de appelsienen ook ander citrusfruit zoals pompelmoes. Chocolade. Eik, gember en zoethout zorgen voor het drogere karakter. Zachte turf en heide op de achtergrond. En ook enkele lichte mineralige elementen. De afdronk is niet geweldig lang en moet het hebben van appelsien, heide, eik en kruiden. Minder turf dan we gewoon zijn bij Highland Park, maar voor de rest vrij typische en dus lekkere HP. 86/100

Highland Park 27y 1984, The Whisky Agency ‘insects’

Highland Park heeft vier distilleerkolven in gebruik, wat resulteert in een productie van ongeveer 2,5 miljoen liter alcohol per jaar. Het water dat men gebruikt, is afkomstig van de Cattie Maggie’s Pool. De whisky van Highland Park wordt onder andere gebruikt voor de samenstelling van de Long John blends. Interessant? Yeah right. Deze 1984 van The Whisky Agency, dat is interessant.

 

Highland Park 27 YO 1984, 52.5%, The Whisky Agency 'insects'Highland Park 27y 1984/2011, 52.5%, The Whisky Agency ‘insects’, bourbon hogshead, 222 bottles
Expressieve, aromatische neus. Zoet, floraal en fruitig tegelijkertijd (het is niet dat het in lagen of in vlagen komt, het is er allemaal meteen). Gedroogde bloemen en heide wat het florale karakter betreft, honing en nougat qua zoets, en een hele fruitsla wat het fruitige betreft. Citroen, sinaas, evoluerend naar tropische toestanden zoals lychee, meloen en ananas. Dat alles ondersteund door sappige eik, zachte munt en rook van het hout. En qua appreciatie: I love it! De smaak is stevig en prikkelend. De heide, de honing, de ronde eik, het fruit, de rook van het hout, het komt allemaal terug. De kruiden zijn hier (zoals wel vaker) wel prominenter aanwezig. Peper, nootmuskaat en munt. Lange afdronk op citrusfruit, kruiden en eik. Heerlijke whisky. En bedankt om deze te delen Gunther. 91/100

Clynelish 21y 1989, The Whisky Agency ‘Insects’

Vandaag heeft Clynelish drie wash stills en drie spirit stills in productie, samen goed voor een jaarlijkse productie van 3,25 miljoen liter alcohol. Het overgrote deel van die productie gaat naar de blends van Diageo, vooral naar Johnnie Walker. Het is pas sedert de jaren negentig dat we Clynelish single malt tegenkomen. In het begin af en toe, de jongste jaren in grotere aantallen, zeker bij onafhankelijke bottelaars. Denk maar aan de geweldige 1982’ers, maar ook 1989 lijkt een zekere cultstatus te krijgen.
Vandaag een 1989 van The Whisky Agency, ondertussen al twee jaar geleden gebotteld. Hij kostte 89 euro, maar spijtig genoeg uitverkocht. Zéér spijtig. Bedankt voor de sample Johan.

 

Clynelish 21 YO 1989/2010, 54%, The Whisky Agency, InsectsClynelish 21y 1989/2010, 54%, The Whisky Agency ‘Insects’, ex-bourbon barrel, 166 bottles
Njummie, heerlijke neus, die alles brengt wat ik kon verhopen. Warm, rijk en complex. Warme appelcake, romige bijenwas, geboend leder, nat hooi en ronde eik. Daarachter zit een geweldige fruitgheid. Sappige peren en al even sappige rode appels. Maar ook perziken en meloenen. Vanille. Lijnzaadolie. Een beetje zilt op de achtergrond. En ook wat mosterd. Maar ondanks die mosterd zit er niks scherps aan, het geheel is erg rond en vol. Perfect gewoon. Romig en rond op de tong, met in het begin toetsen van vanille, kandijsuiker, bijenwas, kaarsvet, leder en gedroogde mango. Daarna zetten er zich kruiden door: peper, zoethout en gekonfijte gember, wat het toch licht prikkelend maakt. Maar de balans tussen de romige, zoetere elementen aan de éne kant en de licht bittere elementen zoals de kruiden en de eik aan de andere, is perfect. Ook hier mag ik het hooi (eerder de droge variant) niet vergeten te vermelden. En – misschien wat verrassend – een beetje rook. Lovely! Lange, wat grassige afdronk met gember en vanille, en die lichte rokerigheid die blijft hangen. 91/100

Glenlossie 35y 1975, The Whisky Agency

In 1971 werd vlak naast Glenlossie een nieuwe distilleerderij gebouwd, Mannochmore. Beide distilleerderijen produceren vooral whisky voor de blenders. Bij Glenlossie gaat amper 0,5% van de productie naar single malt.

 

Glenlossie 35y 1975/2010, 49.3%, The Whisky Agency ‘Anatomy’, with THE M.I.K.E., bourbon hogshead
Frisse, florale neus op gras, bloemen, vanille, houtschilfers, limoen, pompelmoes en yoghurt. Daarachter gaat er boenwas en leder schuil. Net als natte bladeren en mos. Zeer mooie, aromatische neus, erg lekker om ruiken. Ook de smaak is fris. Niet echt rond, eerder wat springerig. Floraal en fruitig. Citrusfruit vooral en ook wat gele appels. Het gras en de bloemen, maar ook munt en gember. Honing en zachte eik. Lange en al even frisse afdronk op citroen en munt. Erg lekker en beter dan de 1975 die The Whisky Agency in de Grotesque Crocs reeks bottelde. 89/100

Caperdonich 1972, Private Stock

Nu we toch bezig zijn… schakelen we dus nog een versnelling hoger. En wel met de Caperdonich 1972 die The Whisky Agency bottelde onder z’n exclusieve Private Stock label. En dit op amper 57 flessen, wat er toe bijdraagt dat de prijs van deze whisky op veilingen al vlot de horde van 500 euro heeft genomen. Ongelooflijk bedankt voor de sample Dominiek!
Op de achtergrond spelen Tindersticks met hun tweede album Tindersticks II. Hemelse muziek en hemelse whisky, wat kan een mens nog meer verlangen? Eh, voor jullie je gedachten de vrije loop laten, suggesties hoeven niet.

 

Caperdonich 39y 1972/2011, 52.8%, The Whisky Agency, Private Stock, sherry hogshead, 57 bottles
Halleluja! De Heer zij geloofd. Wat is het een privilege zaken zoals dit te mogen proeven in je leven. Man man, hoe heerlijk is dit… Ik voel een opkomende eruptie van lyriek, maar ik ga me inhouden. Qua associaties verwijs ik met veel plezier naar de twee voorgaande reviews. Maar toch speelt dit nog een klasse hoger. Nu ja, een klasse, het verschil is toch meer dan een punt op mijn schaal. Het verschil zit ‘m vooral in de intensiteit van de aroma’s, de expressiviteit gaat in overdrive. Ook ten opzichte van alle andere Caperdonichs die ik al geproefd heb. Zowel op de neus als op de smaak krijg je een samengebalde concentratie aan geuren en smaken die zich een weg banen langs je neus en smaakpapillen. Het fruit van allerlei slag – zowel gedroogd, gestoofd als tropisch hand in hand – is ronduit groots. De was (geboend leder, bijenwas), de pollen, de melkchocolade en de honing zijn geweldig smeuïg. De kruiden (die gember!) en het grassige geven het karakter. De sappige eik ondersteunt en versterkt het geheel op sublieme wijze. Op de neus, op de smaak, in de afdronk, op elk vlak wint hij het pleit van z’n concurrenten. Caperdonich 1972 op zijn absolute best. Vol zijn geur en smaak van z’n heerlijkheid. Hosanna in den hoge. 95/100

 

Dit is toch wel de beste Caperdonich die ik al geproefd heb. En ook één van de beste bottelingen van de afgelopen jaren tout court. Ik kom echter wel een beetje in de problemen met mijn scores. Ik heb namelijk al een Caperdonich 95/100 gescoord, cask 1145 van Malts of Scotland. De eerste Caperdonich 1972 die me echt van m’n sokken blies, was echter de Perfect Dram, die gaf ik 94 punten. Vaten 1144 en 1145 van Malts of Scotland kwamen iets later op de markt en proefde ik naast The Perfect Dram. Cask 1144 vond ik als twee druppels water gelijken op TPD, dus kreeg die ook 94 punten. Vat 1145 was anders, vooral toegankelijker en vond ik op dat moment nog nét iets beter. 95 dus. Deze Private Stock is echter beter dan alle drie de voorgaande, maar 96 is er dan weer over. Dilemma!
De verhoudingen tussen de drie blijven voor mij echter overeind, TPD en 1144 héél gelijkaardig én gelijkwaardig, 1145 iets beter. Ik denk dat ik achteraf gezien de Perfect Dram gewoon een puntje te veel heb gegeven, waardoor ik de rest vergelijkend met deze whisky in verhouding ook een punt te veel gaf. Nu, met zowel de QV.ID, de Duncan Taylor (#7460) als deze Private Stock, klopt het volledige plaatje als ik van de drie eersten een punt aftrek. Iets wat ik bij deze dan ook doe.
Maar dan nog, zes recente whisky’s die op mijn schaal variëren van 93 tot 95 punten, laat ons zeggen dat Caperdonich 1972 zowat het beste is dat ons whiskyliefhebbers de jongste tijd is overkomen. Of althans toch mij.

Longmorn 35y 1976, The Perfect Dram

En dan nu de volgens menig liefhebber beste Longmorn 1976 die er ooit gebotteld is, de 35y van The Whisky Agency, vorig jaar gebotteld onder het Perfect Dram label maar onmiddellijk uitverkocht. Blij dat ik hier in extremis nog een fles van heb kunnen bemachtigen. Als je er zelf ook achter aan wil gaan, reken op een kleine 300 euro op veilingen.

 

Longmorn 35y 1976/2011, 53.6%, The Perfect Dram (TWA), bourbon hogshead, 187 bottles
Wow, simpelweg wow. Wat een heerlijke neus! Volle, aromatische en rijke neus. Hoe moet ik hier aan beginnen? Met het fruit natuurlijk: ananas, mango, lychee, warme aardbeienconfituur, roze pompelmoes en mandarijn. Pruimentaart en honing maken het smeuïg zoet. Peperkoek met honing, praliné en cake doen dat ook. Maar er zo veel meer in deze neus te ontdekken dan fruit en zoets. Ik heb ook de geur van oud leder en natte bladeren. En een stevige portie bijenwas. Ik heb zelfs zachte rook, eerder rook van het hout dan turf. Kruiden? Ja, ook wel. Kaneel en gekonfijte gember. Een beetje eik, maar ver op de achtergrond, juist genoeg om voor wat extra body te zorgen. Genieten in overdrive. Wie maalt er nog om de smaak met een neus als deze? Voor de volledigheid dan maar, en natuurlijk ook uit nieuwsgierigheid of hij hier het niveau van de neus kan doortrekken, want dan hebben we een absolute winner. Wel ja, op de smaak is hij al even rijk, complex en vol als op de neus. Intens fruitig (meloen, mango, abrikozencompot, mandarijn, rijpe sinaas, ananas), zoet (cake, honing), kruidig (peper, kaneel, munt, gember) en waxy (oud geboend leder, bijenwas). Lichte eik en al even lichte rook (van het hout). Rum-rozijnen. Schitterend. Afdronk? Ge moogt gerust zijn. En lang dat die is… op dezelfde aroma’s als de smaak. Veel fruit, lichte eik en kruiden blijven het langst hangen. Longmorn 1976 ís gewoon lekker, maar deze steekt toch nog boven de andere Longmorns 1976 die ik al kon proeven uit. Met sprekend gemak. Indrukwekkende whisky. En zelfs de huidige veilingprijzen meer dan waard. 94/100

The Littlemill Sessions – part IV

Onze Littlemill Sessions beëindigen we met twee 1989’ers uit de stal van The Whisky Agency, een Liquid Sun en een Perfect Dram.

 

Littlemill 22y 1989/2011, 52.2%, Liquid Sun, refill sherry cask, 255 bts.
De typische Littlemill fruitigheid mooi in balans met de sherry van het vat. Fris citrusfruit (roze pompelmoes, mandarijn), rijpe kruisbessen en verse, sappige abrikozen aan de éne kant, sappige eik, kruiden, tabak en kaneel aan de andere. Nat hooi vervolledigt (altijd een meerwaarde vind ik). Volle, rijke smaak op allerlei gedroogde vruchten (pruimen en vooral dadels vallen op), karamel en kruiden: gember (nog zo’n constante in Littlemill uit deze periode) en munt. Iets subtiel tropisch. Coeur de boeuf, wat ik ook in de Thosop 1989 had. Zoete en kruidige afdronk, die vrij lang blijft hangen. Doet me inderdaad wat aan de Thosop botteling denken. Ook dezelfde score. 91/100

 

Littlemill 22y 1989/2011, 51.5%, The Perfect Dram (TWA), joint bottling with La Maison du Whisky, first fill sherry, 244 bts.
Deze is meteen een stuk kruidiger op de neus. Frisse tuinkruiden, munt en eucalyptus. De Liquid Sun had munt, deze heeft er scheepsladingen van. Vrij droog en een pak minder expressief fruitig dan de Liquid Sun. Mineralen en okkernoten, dat wel. Iets metaligs. Je handen na intensief gebruik van Engelse sleutels. De smaak schreeuwt kruiden: eucalyptus en munt, maar ook veel gember (of course). Koude kruidenthee. Ijzerkruid (nee, geen metalen hier). Behoorlijk drogend, de kruiden worden vergezeld van eik en okkernoten. Lange, droge afdronk waar de kruiden de dienst uitmaken. Zeer (eigenlijk te) actief vatje. 83/100

Tomatin 34y 1976, The Whisky Agency ‘Grotesque Crocs’

Let’s get fruity! Tomatin 1976 mag hiertoe opdraven, en meer bepaald een botteling van The Whisky Agency uit hun Grotesque Crocs reeks van eind vorig jaar. Deze whisky figureerde trouwens ook in de Fulldram tasting/kwis van vorige week. Meer nog, het was de winnaar voor de groep. Het toeval wou dat Karel Cousy die avond ook nog een sample van deze whisky voor mij meehad, waarvoor nogmaals bedankt Karel.

 

Tomatin 34y 1976/2011, 51.3%, The Whisky Agency, refill sherry butt, 309 bottles
De neus heeft even tijd nodig om open te komen, maar dan… een heerlijke combinatie van de extravagante Tomatin fruitigheid met de sherryinvloed van het vat. Het fruit opsommen is schier onbegonnen werk, maar laat me een poging wagen: roze pompelmoes (big time), mandarijn, bloedappelsien, meloen, banaan, aardbeien, rijpe kruisbessen, ananas, verse pruimen en harde peren. En dan mis ik ongetwijfeld nog enkele soorten. De sherry heeft z’n werk gedaan, maar heeft zich ingehouden, wat zich vertaalt in sappige eik en kruiden. Daarachter gaan dan nog honing, kandij en bijenwas schuil. Zeer mooi! Op de tong heb ik eerst de sappige eik, de kruiden (kaneel, gember), kandijsuiker en dan… boem paukenslag, een explosie van fruit. Nee, ik som ze niet opnieuw op, zie bij de neus a.u.b. En opnieuw valt de roze pompelmoes op, maar ook de rest tekent present. Amandelen zitten er ook nog ergens tussen. Lange afdronk met ook hier het zalige fruit en de drogere elementen zoals eik en kruiden in perfecte harmonie. En dat laatste is uiteindelijk ook het verhaal van deze whisky. Geef toe, wat moet je nog meer hebben? 91/100