Spring naar inhoud

Posts tagged ‘onversneden’

Geen paniek

Nee hoor, je hebt geen verkeerd adres ingetypt. Het was gewoon tijd, hoog tijd eigenlijk, om het uitzicht van deze blog eens onder handen te nemen. Wat bij deze gebeurd is. Ik ben even zoet geweest met het zoeken naar een look-and-feel die me aanstond. Deze moest clean zijn, helder, zonder al te veel toeters en bellen, en vooral aangenaam om lezen. Ik ga hier en daar nog wel wat aanpassingen doorvoeren, bv. qua lettertype/kleur, navigatie of visuele elementen toevoegen, maar basically zal het dit zijn waar jullie het mee gaan moeten doen. Benieuwd naar jullie reacties.

De beste whisky

Mensen vragen mij weleens wat nu de beste whisky is, of althans wat ik als de beste whisky beschouw. Wel, dat is een vraag die ik onmogelijk kan beantwoorden. Er zijn wel een aantal types waar ik lyrisch van word. Ik denk hierbij aan Bowmore van de jaren ’60, Ardbeg van begin jaren ’70, Brora van diezelfde periode, geturfde whisky op sherryvat gerijpt (bijvoorbeeld de Caol Ila 15y Manager’s Dram, de Laphroaig 31y 1974, maar ook Port Ellen heeft hier schitterende voorbeelden van), enzovoort.
Er zijn zoveel sublieme bottelingen uitgebracht, van verschillende distilleerderijen dat het onmogelijk is te zeggen dat er niets beters is dan whisky’s van distilleerderij X uit periode Y. Want enige tijd en enkele whisky’s later denk je daar weer anders over.
Het enige wat ik kan zeggen is welke distilleerderijen over gans hun actief bestaan whisky’s hebben geproduceerd die mij gemiddeld genomen het meest kunnen bekoren. Zie hiervoor mijn Distillery Top 10.

Maar om toch een idee te geven van wat ik echt – maar dan ook écht – lekker vind, zal ik onder de hoofding ‘Kleppers’ af en toe proefnotities publiceren van whisky’s waarvan ik dacht “kan het nog beter?”. Meestal zijn dit bottelingen die niet (meer) te betalen zijn, maar waarvan ik het geluk had op één of andere tasting of festival toch nog een sampeltje te kunnen bemachtigen.
Enkele weken geleden heb ik reeds een proefnotitie van de Laphroaig 31y 1974, 49.7%, OB for LMDW, 910 bottles gepubliceerd, en ik kan je verzekeren, dat is al een klepper de naam meer dan waardig. Ook de Brora 30y 1972/2002, 46.6%, DL OMC for Germany, 204 bottles voldoet aan de criteria.

Een behoorlijk geweldige Glengoyne

Glengoyne 32y 1972/2005, 48.7%, OB, White Rioja, cask 985, 328 bottles – Highland – 91/100
Dit is uniek, een whisky die 32 jaar gerijpt heeft op een witte Rioja vat. Het is dus geen finish, maar een volledige wijn-rijping. Ben benieuwd wat de druiven met de whisky gedaan hebben. De neus is – zoals te verwachten – erg fruitig, en zoet. Sinaas, abrikoos, allerlei tropisch fruit… En honing. Zachte, zoete smaak met ook hier veel fruit. Weer de abrikoos. En peer. Wat een fruitbom! Iets kruidigs ook. Middellange, zachte finish. Ik had zo mijn reserves bij dit experiment, maar ik enkel concluderen dat het meer dan geslaagd is, deze whisky is ongelooflijk lekker!

Cairdeas – het proeven

Gisteren stonden ze op mijn terras, de Laphroaig Cairdeas flessen! Allez, toch twee van de drie. Voor m’n eigen gemoedsrust ga ik er maar van uit dat de derde nog onderweg is en dat ze ondertussen niet in de barkast van één van m’n buren is beland.

Na fase I – het bestellen – volgde gisterenavond dus de onvermijdelijke fase II – het proeven. Want het karakter de fles nog enige tijd gesloten te houden, heb ik niet…

Aangezien deze whisky £40 koste, £10 minder dan de 17y 1989 Feis Ile 2007 had ik zo m’n reserves, maar na het proeven schat ik de Cairdeas zelfs een ietsje hoger in. Het prijsverschil zal ‘m liggen in de leeftijd van de whisky. De 2007 was een vintage van 1989 op 17 jaar oud, de 2008 Cairdeas bevat ook wel 17 jarige Laphroaig, maar daarnaast ook jongere quarter cask whisky. Quarter casks zijn kleinere vaten, waarbij het hout een belangrijkere rol speelt in het rijpen.
Binnenkort zet ik beide FOL bottelingen eens naast elkaar, benieuwd of ik vasthoud aan dat puntje extra voor de Cairdeas.
 
Laphroaig Cairdeas, 55%, OB, Feis Ile 2008 – Islay – 91/100
Neus is alvast zalig. Geen zware turf, maar subtiel aanwezig onder de voor de rest erg fruitige tonen. Citrus vooral. Daarnaast ook behoorlijk zoet. Vanille. Suikerspin? Smaak: de citrus en de turf, maar ook iets ziltigs. Hout (de quarter casks niet waar) en naar het einde toe ook peper. Alles erg mooi in balans. Zoete, zilte afdronk, blijft erg lang hangen. My kinda dram!

Scores

Nu ik m’n eerste tastingnote wereldkundig gemaakt heb, lijkt het me niet overbodig een woordje uitleg bij mijn scoringssysteem te placeren. Anders dan sommigen, stel ik geen aparte scores op voor neus, smaak, afdronk en balans, maar beperk ik me tot één globale score, de beoordeling waar ik na het proeven mee blijf zitten. Er zijn argumenten voor beide benaderingen, argumenten waarvoor ik met veel plezier naar andere sites en fora verwijs. Maar misschien wil ik het mezelf gewoon niet te moeilijk maken… Hieronder een ‘omschrijving’ van de scores:
 
0-9: Geef mij maar een J&B!
10-19: Dit ís J&B!
20-29: Enkel goed om snel zat te raken.
30-39: Te mijden.
40-49: Neen, dank u.
50-59: Allez dan, als het echt moet.
60-69: Het begint interessant te worden.
70-79: Mmm, best wel lekker.
80-89: Njammie, dit is heerlijk!
90-99: De prijs doet er niet toe.
100: The one for the gods.
 
Als referentie kunnen onderstaande whisky’s gelden:

9: Ballentines Finest
18: William Lawson’s
28: Paddy’s
38: Famous Grouse
42: Jameson
57: The Glenlivet 12y
69: Aberlour 10y
77: Tomintoul 16y
85: Benriach 20y
92: Port Ellen 6th Release

’t Is een missie

‘A man’s gotta do what a man’s gotta do’ heeft een bevlogen filosoof ooit eens uitgekraamd. Wel, wat ik moet doen – het is een roeping als het ware – is elke whisky die ik tegenkom te proeven. Onversneden als het kan, versneden als het moet. Ik weet het, het is een zware taak die mij te beurt valt, maar ik draag de last met het hoofd soms in de wind, maar altijd opgeheven. Deze missie resulteert in een spoor van proefnotities, gelardeerd met min of meer ter zake doende randinfo, kooptips en andere relevante onzin. Ongetwijfeld dilletant, maar heerlijk hoogdravend en blasé als het kan, tegen beter weten in een schijn van kennis van zaken pretenderend.