Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Karuizawa’

Karuizawa 35y 1975 for Whisky Live Paris

Een zeer gunstige wind (bedankt Lars!) bracht een sample van deze Karuizawa naar huize Onversneden. Karuizawa van midden jaren zeventig, dat is hopen dat er geen sulfer om de hoek komt kijken.

 

Karuizawa 35y 1975/2010, 61.8%, OB for Whisky Live Paris, sherry butt #6736
Nope, geen sulfer. Wel veel noten (hazelnoten vooral, maar ook amandelen), dadels, vijgen en rozijnen. Geconcentreerde studentenhaver. Daarna ook sappiger fruit: pruimen, abrikozen, perzik, kersen en mandarijn. Onderliggend best wat eik en geroosterd vlees. Stevig geroosterd. Balsamico, dat is lang geleden… zeker dat ik dat nog eens zo duidelijk geroken heb. Zalig. Kweeperen vallen er na enige tijd ook te ontwaren. En meer en meer kruiden. Munt en kaneel vallen op. Groots en complex deze geur. Het goede nieuws is dat de smaak niet veel onder doet. De 62% alcohol laten zich gelden, maar laten de aroma’s volop hun werk doen. Hier is geen water nodig. Ik heb vrij veel fruit, zowel gedroogd (abrikozen, pruimen, vijgen) als gestoofd (appelsienenconfituur en aardbeienconfituur). En zelf wat verse ananas. Ik heb kruiden (peper, nootmuskaat, munt, kaneel). Ik heb opnieuw balsamico. Ik heb eik. En ook het geroosterde vlees keert terug. Oud leder. Het mondgevoel is droog en dik. Hij eindigt in een wel erg lange, droge afdronk op kruiden, eik en fruit. Een beest van een whisky, zoals wel vaker bij Karuizawa, maar met voldoende aroma’s om je een ganse avond te entertainen. 91/100

Advertenties

Karuizawa 26y 1981

Een Karuizawa die enkele jaren geleden hoge ogen gooide, was deze 1981 geselecteerd door Marcin Miller van Number One Drinks, toen het nog geen eigenaar was van de resterende Karuizawa stock. Deze whisky behaalde een gouden medaille en de titel van beste Japanse whisky op de Malt Maniac Awards 2007.

 

Karuizawa 26 YO 1981/2007 'Vintage', 58.1%, cask 103Karuizawa 26y 1981/2007 ‘Vintage’, 58.1%, OB selected by Marcin Miller, cask 103
Klassieke, stevige Karuizawa-neus. Krachtig en vol. Vol van kruiden en eik vooral. Peper, kruidnagel, zoethout, anijs, munt. Gevolgd door kansijsuiker en woudvruchten zoals bosbessen en bramen. Maar ook door leder, noten en dennennaalden. Antiekwas. Lichte turfrook en tabak maken het plaatje compleet. Al even stevig op de smaak, en op dezelfde associaties dan in de geur. Veel eik en kruiden, bosvruchten, noten, leder, tabak, zachte turfrook… pruimen en mosterd als extra. Maar het zijn de kruiden die veruit het luidste om de aandacht roepen. Kruidnagel, eucalyptus, munt, zoethout, kaneel, enzomeer. Lange afdronk, of wat had je gedacht? Niet veel fruit meer, de eik en de kruiden nemen ook hier het heft in handen. Misschien niet het absolute topniveau van enkele latere bottelingen (die zijn nog wat complexer met vooral nog grootser fruit), maar wel opnieuw een dijk van een whisky. En in heinde en verre geen sulfer te bespeuren. Die sulfer lijkt me echt wel een fenomeen van Karuizawa uit de tweede helft van de jaren zeventig te zijn. 90/100

 
de wijze whiskyquiz 2013

Een kleine dienstmededeling: whiskyclub Friends of the Quaich organiseert binnenkort hun tweede whiskyquiz, meer bepaald op vrijdag 13 september 2013. De club wil de quiz toegankelijk te houden voor iedereen, het is dus geen quiz voor freaks. Mensen die zich niet door de datum laten afschrikken, vinden hier meer informatie.

Karuizawa 1964

Jawel, 1964. Die bewuste 1964 waar je meer dan 10.000 euro voor betaalt. Of betaalde, want – hoe gek het ook moge klinken – reeds uitverkocht. Maar cult nog voor hij te koop werd aangeboden. Gebotteld voor Wealth Solutions uit Polen en vanaf 13 februari te koop aangeboden via Master of Malt. Of toch een deel werd te koop aangeboden, ik veronderstel dat een ander deel in Polen is gebleven. Binnenkort wordt er trouwens ook een 1960 op de markt gebracht. Geen idee of die even goed zal zijn als deze, hij zal in ieder geval een stuk goedkoper zijn. Nu, ‘goedkoper’ is in deze categorie whisky’s erg relatief natuurlijk.

 
Karuizawa 48 YO 1964, 57.7%, Number One Drinks for Wealth Solutions Poland, sherry cask #3603
 

Karuizawa 48y 1964/2012, 57.7%, Number One Drinks for Wealth Solutions, Poland, sherry cask #3603, 143 bottles
Minder hevig op de neus dan ik verwachtte. Ondanks de 58% alcohol (op 48-jarige leeftijd nota bene) is dit romig en erg aromatisch. En vooral enorm fruitig. Het meest fantastische fruit speelt ten dans. Rijpe appelsienen, ananas, pruimencompot, vijgenconfituur, warme aardbeienconfituur, abrikozen, warme krieken… succulent zoet en sappig fruit. Wat een verrukking! Praliné, smeuïge karamel, kandijsuiker en kokos dragen nog wat extra bij tot het zoete karakter. Maar dit is zoveel meer dan fruitig en zoet. De geur is ook kruidig (kaneel, peper, munt, zoethout), rokerig (weinig turf, eerder haardvuur en tabaksrook), vegetaal (maar dan de bossige variant – mos, varens, dat soort zaken), zilt en waxy (geboende antieke meubels – Louis XV denk ik). Oud leder en geroosterde eik ondersteunen het geheel op sublieme wijze. Karuizawa 1964 back labelWater toevoegen lijkt me niet nodig, ik heb de indruk dat de geur er alleen maar droger door wordt en wat van z’n expressiviteit verliest. En van expressiviteit gesproken, wat een smaakbom is dit! Het fruit is even groots als in de geur. Appelsienenconfituur, mango, vijgen, limoen en rode bessen. Dit fruit wordt gevolgd door chocolade, praliné, cacao, honing, leder en bijenwas. En vervolgens door kruiden zoals peper, zoethout en kaneel. En dat alles gedragen door noten en machtige, sappige eik. Iets droger dan op de neus, maar dan wel op de meest geweldige manier. De afdronk kan ik moeilijk lang noemen, dat zou ‘m oneer aandoen. Dit is gigantisch, na een uur proefde ik ‘m nog. In z’n volle glorie. Misschien wel de beste Karuizawa die ik al kon proeven. Niet zozeer de complexiteit, maar wel de levendigheid van deze whisky is indrukwekkend. 95/100

Back to Karuizawa

We keren nog eens terug naar Karuizawa. Naar oude Karuizawa. Ik proefde er het voorbije weekend twee schitterende naast elkaar. Hieronder mijn bevindingen van de eerste, morgen deze van de tweede.

 

Karuizawa 32 YO 1976 'Noh', 63%, Number One Drinks, sherry butt #6719Karuizawa 32y 1976/2009 ‘Noh’, 63%, OB, Number One Drinks, sherry butt #6719, 486 bottles
Ronde, volle en rijke geur zoals we ondertussen gewoon zijn van oude Karuizawa. Ondanks het feit dat dit whisky op 63% is, ruik je een arsenaal aan geuren en verdacht weinig alcohol. Wat in eerste instantie opvalt, zijn appelsienen, geboend leder, oude meubels, tabak en geroosterde noten. Dadels, rozijnen en gedroogde abrikozen ook. Nadien komen er spijtig genoeg ook rubber en lichte sulfer bij. Iets wat ik niet in de jaren tachtig en jaren zestig distillaten had, noch in deze van 1972. Maar wel bv. bij 1977. Zou dat periode-gebonden zijn? Koffie noteer ik nog, net als chocolade. Kruiden? Ja, ook dat. Nootmuskaat en gember. Een stevige portie eik natuurlijk ook. Van stevig gesproken, deze whisky explodeert in de mond. Echt een sherrybom. Eik, donkere chocolade, kruidnagel, peper, noten, tabak en ook wel wat fruit. Geen appelsienen meer, wel pruimen en rood fruit zoals braambessen, rode bessen en kersen. En ja, ook een beetje rubber. En veel koffie. En lichte rook. Zeer lange en droge afdronk. Spijtig van de – weliswaar lichte – sulfer op de neus, het scheelt enkele punten. 88/100

Karuizawa 1969

Ik beëindig het rijtje Karuizawa met een 1969, ook voor La Maison du Whisky. Dit is in tegenstelling tot de andere een bourbonvat. Is de oudste de beste? Dan moet deze toch écht wel de pannen van het dak spelen.

 

Karuizawa 42 YO 1969/2012, 61.3%, OB for La Maison du Whisky, bourbon cask #8183Karuizawa 42y 1969/2012, 61.3%, OB for La Maison du Whisky, bourbon cask #8183
Jawadde, die neus moet niet veel onder doen voor deze van de 1972. Wat een power seg! En dat is 42 jaar oude whisky… Grootse eik, wel vrij drogend. Veel gedroogde vruchten zoals vijgen, dadels en rozijnen. En ook wat honing. Oud leder. Oud geboend leder. De rokerigheid hier is deze van een kampvuur. In het bos, want je ruikt ook de bladeren, de takken en het mos. Gerookte hesp ook wel (met een honingsausje). Een hesp boven dat kampvuur beter gezegd. Kruiden ook, en die kruidigheid groeit. Zoethout, munt, kaneel en gember. Ondanks dat hij best droog is, toch weer zalig om ruiken. De smaak is net zoals bij de andere zéér krachtig. Mondvullend is een eufemisme. Dezelfde soort rokerigheid als op de neus, veel kruiden (zie neus + peper) en veel eik. Hier gaat het droge karakter toch wat storen, meer dan op de neus. Wordt wel beter met wat lucht te happen. Dan komen er zoetere elementen bij, zoals cake en gekonfijt fruit (de geweldige bolus), en honing. Zachte karamel ook. Net als de rozijnen en pruimencompot. Tabaksdoosje. Maar de eik, de kruiden en erg sterke thee (Darjeeling?) verstoren de balans wel wat. Lange, verwarmende en drogende afdronk. Het geheel blijft toch droger dan bij z’n twee voorgangers (eerder in lijn met de 1984), wat ‘m net iets minder geweldig maakt. 91/100

De winnaar is voor mij dus de 1983, op de voet gevolgd door de 1972. Prijs/kwaliteit is dat dus met stip de 1983. Nu ja, ook daar betaal je op veilingen al meer dan 400 euro voor. Cult, ik zei het al. Maar niet geheel onterecht. Het zijn dan wel geen (door)drinkwhisky’s, daarvoor hebben ze een tè uitgesproken profiel, maar een aantal ervan zijn pure genietwhisky’s. 2 cl voor een ganse avond entertainment.

Karuizawa 1972

Next in line is een 1972 voor La Maison du Whisky. Deze is nog te koop via de website van LMdW voor 520 euro, wat al 120 euro meer is dan enkele maanden geleden.

 

Karuizawa 39 YO 1972/2011, 63.3%, OB for La Maison du Whisky, sherry butt #7038Karuizawa 39y 1972/2011, 63.3%, OB for La Maison du Whisky, sherry butt #7038, 523 bottles
Fantastische sherryneus. Prachte droge én zoete sherrytonen, vermengd met een perfecte hoeveelheid turfrook. Wat het zoete betreft, is er chocolade, sinaas (jawel, we zijn weer bij de orangettes beland), mandarijn, zachte karamel, rozijnen, ahornsiroop en pruimencompot. De droge elementen zijn leder (oud, geboend leder), kruiden (kaneel) en sappige eik. Rubber ook, maar dan de ‘goede’ versie, de aangename. Sigarendoosjes, rook van het hout en turf zorgen voor de geweldige rokerige toets. De alcohol is er natuurlijk ook, maar die vergeet je als je dit ruikt. Bij het proeven, denk je er natuurlijk wel opnieuw even aan (dit is 63% you know), maar je laat je vrijwel meteen meeslepen door de schitterende smaaksensaties. Wat een grootse sherry opnieuw! Die chocolade, die sinaas, die rozijnen, die pruimen, die siroop, die kruiden, die sappige eik, dat leder… het zijn zaken die je in veel gesherriede whisky’s terugvindt, maar hier is het zo geweldig. En dit is zo complex. Ik noteer nog sandelhout, zilt, mandarijnen, heerlijke turfrook, rubber… en zelfs licht tropische toetsen zoals papaja en mango. Erg krachtig en mondvullend. Ik ga toch een beetje water proberen toe te voegen. Wel, dat verandert niet zo veel aan de whisky, hij wordt er zelfs wat minder rond door, de aroma’s lijken wat meer in het wild weg te springen, de consistentie gaat er wat door verloren. Dus, ondanks het hoge alcoholpercentage, is water geen meerwaarde, integendeel. Vreselijk lange, verwarmende afdronk. Licht rokerig, droog (de eik, de kruiden) en toch vol fruit. Wat een dijk van een whisky! Een krachtpatser met een elegante en verfijnde kant. 93/100

Karuizawa 1983 Noh

De Karuizawa 1983 die ik vandaag bespreek, is één van de gouden medaille winnaars van de Malt Maniac Awards 2012. Het werd daarenboven ook bedacht met de Thumbs up award. Ook bedankt voor deze sample Angelo.

 

Karuizawa Noh 28 YO 1983/2012, 57.2%, OB, sherry butt #7576Karuizawa 28y 1983/2012 ‘Noh’, 57.2%, OB, sherry butt #7576, 571 bottles
De neus is even stevig als deze van de 1984 maar is iets minder scherp. Hij is ronder en complexer. Meer zoets en ook meer turf. De rozijnen, de vijgen, de pruimen (vooral de pruimen) treden meer op de voorgrond. Ook wat meer sappig fruit. Sinaas, bessensap, druiven. Het gerookte vlees van de 1984 is hier een hammetje met een honingsaus. Best wat zoethout ook, en kaneel. Oud, geboend leder, geboende meubels (meer waxy dus), sigarendoosjes, chocolade (hier eerder melkchocolade) en koffie vullen aan. Ook wat balsamico, nog iets wat ik niet bij de vorige had. Dit is echt nog een stukje complexer. Op de smaak is dit prachtig. Ronduit prachtig. Minder droog dan de 1984, ook hier. Sappige eik, mooie turfrook, heerlijke sinaas. En volle, rijpe kersen. Noten. Frisse kruiden zoals tijm en munt. Lichte zilt en tabak. Esdoornsiroop. Onderliggend aardse tonen (aarde, wortels). Enorm rijk, krachtig en perfect gebalanceerd. Op de smaak veel beter gebalanceerd dan de 1984 in ieder geval. Een whisky die trouwens wat aan oude Ardbeg op sherryvat doet denken (en nog niet van de minste). Als dat geen referentie is. Lange, rijke, elegante afdronk op kruiden, chocolade, kersen, gerookte ham en turf. Een meesterwerk. 94/100

Een straatje Karuizawa

Deze week zal grotendeels in het teken van Karuizawa staan. Karuizawa is goed bezig een cult whisky te worden, voor zover het dat nog niet is. Het stopte de productie immers in 2001 (opgestart in 1956) en sloot definitief de deuren in de herfst van 2011. Karuizawa gebruikte vooral de Golden Promise gerstvariëteit.
De overblijvende stock werd opgekocht door Number One Drinks. Deze stock wordt beetje bij beetje op de markt losgelaten, aan alsmaar stijgende prijzen. We gaan van jong naar oud, van 1984 naar 1969, en dus van duur naar duurder, van 250 naar 750 euro.

 

Karuizawa 28y 1984/2012, 61.6%, Number One Drinks, sherry butt #3692Karuizawa 28y 1984/2012, 61.6%, Number One Drinks, sherry butt #3692, 359 bottles
Eén van de gouden medaille winnaars van de Malt Maniac Awards 2012. Bedankt voor de sample Angelo. Machtige sherryneus. Enorm veel noten, veel eik, veel kruiden, veel gedroogd fruit, maar ook veel vlees. Zowel geroosterd vlees als wild (everzwijn en hert). Bij dat gedroogde fruit denk ik aan vijgen, abrikozen en rozijnen. Ik heb echter ook gestoofd fruit. Confituren (appelsienen, braambessen). Leder, donkere chocolade en koffie ontbreken ook niet. Net als tabak. En wat op de duur ook opvalt is gezouten karamel. Een aantal typische sherry-associaties dus, maar wat hier bijzonder aan is, is de intensiteit en kracht. Big! Onderliggend mag ik zeker ook de lichte turfrook niet vergeten. Die rokerigheid treedt meer op de voorgrond na wat water toe te voegen. Dan dreigt er echter ook een heel licht sulferig kantje om de hoek te komen kijken. Heel licht evenwel en helemaal niet storend. Maar water is m.a.w. overbodig op de neus. De smaak is droog. Erg droog toch wel. In het begin valt het nogal mee, maar na enige tijd trekt m’n mond er van dicht. Stevige eik, dadels, rozijnen, sinaas, tabak(sbladeren), sterke koffie (zéér sterke koffie), donkere chocolade… behoorlijk bitter allemaal. Tonen van praliné ook nog, net als leder. En opnieuw de lichte turfrook. Ook hier is de intensiteit van de aroma’s enorm. Met water vertoont hij een extra fruitigheid. De sinaas komt meer naar voor, vergezeld van bessen (licht zuur). Lange, drogende afdronk op stevige sherrytonen en iets minder stevige turfrook. Een must voor de sherryliefhebber. Als een stevige portie sherry niet je ding is, hou het dan bij de (schitterende) neus, ook als niet-sherryliefhebber is het wat dat betreft puur genieten. 90/100

Karuizawa 1967 & Mark Lanegan

Twee legendes vandaag. Ik proef de Karuizawa 1967 voor La Maison du Whisky & The Whisky Exchange en luister ondertussen naar Bubblegum, de klassieker van Mark Lanegan.

Mark Lanegan werd bekend als frontman van The Screaming Trees, een Amerikaanse grunge-band, opgericht in 1985 en gesplit in 1996. Na deze split wierpen de leden zich op eigen projecten, waarbij Lanegan veruit het succesvolst was. Hij werkte o.a. samen met Kurt Cobain (nog ten tijde van de Screaming Trees), de Queens of the Stone Age, Isobel Campbell (Ballad of the Broken Seas) en Greg Dulli van Afghan Whigs (onder de naam The Gutter Twins).
Lanegan heeft een unieke stem. Hees, ruw en doorrookt. Z’n muziek leunt nog een beetje aan bij de grunge, maar vermengt ook invloeden van rock, blues en punk.
In 1990 bracht hij met The Winding Sheet een eerste solo-album uit, maar doorbreken deed hij pas in 2004 met Bubblegum, z’n vijfde soloplaat. Nu ja, doorbreken, z’n muziek leent zich niet tot echt commercieel succes, maar het album werd door de critici wel lovend onthaalt en het vond toch z’n weg naar een iets breder publiek. Op Bubblegum werkt Lanegan samen met een schare artisten zoals P.J. Harvey, Josh Homme, Nick Oliveri, The Afghan Whigs, Queens of the Stone Age en nog een pak anderen.
De nummers op Bubblegum gaan van rustig en breekbaar (Come to me, Out of Nowhere) tot luid, rauw en explosief (Sideways in Reverse, Driving Death Valley Blues). Ik vind het een geweldige plaat.

En dan onze Karuizawa 1967. Een cultfles. In 2009 gebotteld voor zowel La Maison du Whisky als voor The Whisky Exchange ter gelegenheid van z’n tienjarig bestaan. Bij verschijnen al niet gekoop, maar vandaag moet je op veilingen op 1200 euro rekenen, en mogelijks meer. Dat is 10 euro per slokje.

 

Karuizawa 42y 1967/2009, 58.4%, OB for LMdW and for TWE 10th Anniversary, cask 6426
Hola, wat een overweldigend heerlijke neus is dit! Anders dan recentere bottelingen, de sherry is ‘ouder’, minder scherp, ronder, meer belegen. Oude, sappige eik, oud leder, oude meubels, sigarendoosje, tabak, koffie, munt, anijs, hoestsiroop… Dan ook zoet fruit. Pruimentaart, aardbeienconfituur, bramen, kersen. Boenwas, chocolade en ahornsiroop, wat het smeuïg maakt. Mos en varens (het bos). Complex, elegant en fris. Ronduit subliem. Stevig op de tong, mondvullend. Nu ja, bijna 60% na 42 jaar rijpen… ze doen hun spirit daar duidelijk op een hoger alcoholpercentage op vat. Prachtige, ronde eik, die alle andere sensaties draagt en ondersteunt. Droog, maar nooit drogend. Er zijn voldoende zoetere en fruitige elementen. Chocolade, tabak, oud leder, rozijnen, noten (studentenhaver), munt en zoethout. Geen koffie, eerder thee. Hars. Qua fruit denk ik aan kersen, bramen en pruimen. Enorm rijk en alles perfect in balans. Zeer lange, droge afdronk. Mooi kruidig, met een wel zeer aangename toets chocolade. Ik ben niet zo’n grote Karuizawa-fan, maar dit is hemelse whisky. 94/100

Een rijtje Japanners III

Het laatste deel van onze Japantasting werd gevormd door een Yoichi, een Hakushu en een beruchte Karuizawa.

 
Yoichi 15y, 45%, OB Nikka 2009 – Japan
De klemtoon bij de uitspraak ligt op de eerste ‘i’ en niet op de ‘o’. Zachte, zoete neus met noten, vanille, hout, pompelmoes, kruiden en wat tabak. Romig en olie-achting op de tong met veel zoet, gestoofd fruit (appelmoes, confituur enzo), een klein beetje turf, noten en kruiden. Gember en nootmuskaat schreef ik op. Behoorlijk lange afdronk op kruiden en noten. Complexe en subtiele whisky en – hoeft het gezegd – perfect gebalanceerd. Voor mij de winnaar van de avond. 87/100
 
Hakushu 16y 1992, 57.1%, SMWS 120.6 ‘Lean back smiling’, 170 bottles – Japan
De neus start redelijk scherp op hout, hars, vernis, zoethout en bittere karamel, maar evolueert meer en meer naar zoete tonen. De karamel wordt zachter en er komt fruit bovendrijven. Woudvruchten? Appel-kaneel. Dan doemt het bittere terug op. Een neus die je tijd moet geven, hij verandert voortdurend in het glas, met het bittere en het zoete die om beurten strijden om de aandacht. De smaak is aangenaam bitterzoet op hout, vanille, kruiden, gedroogde abrikozen, vijgen en rozijnen, en vloeit mooi over in de middellange finish. Lekkere Jap! En dan maar smily lean backen… 86/100
 

Tot slot dronken we nog de Wait La Mazurka, een whisky die hier reeds de revue passeerde. Ik vond deze Karuizawa indertijd lekker, maar niet zo stunning als anderen. Na maandag dien ik dit lichtjes bij te stellen, “niet zo stunning” wordt “bijlange niet zo stunning”. Qua sherry is dit er toch over voor mijn smaak. Maar het dient gezegd dat ik er deze keer geen water had bijgedaan, terwijl bij de eerste keer proeven dat beetje water – vooral op de smaak – toch wel een verschil uitmaakte. Ik laat m’n oorspronkelijke score dus maar onveranderd wegens geen correcte vergelijking, maar als ik ‘m zou aanpassen zou het zuidwaards zijn.

 
De globale top 3 van de avond zag er zo uit:

  1. Hakushu 1992 SMWS
  2. Hibiki 17y
  3. Yoichi 15y

Wait La Mazurka

Hoog tijd dat ik deze proefde. Wait La Mazurka is een Karuizawa die door menig liefhebber de hemel ingeprezen is. Neem bijvoorbeeld eens een kijkje op WhiskNotes.

 
Karuizawa ‘Wait La Mazurka’ 31y 1977/2009, 62.7%, Daily Dram, The Nectar, cask 6994, 200 bottles – Japan
Whow, dit is krachtig spul! En ik bedoel niet alleen het alcoholpercentage. In de neus vette, stevige sherry op tonen van pure chocolade, tabak, okkernoten, espresso, rozijnen en ander gedroogd fruit. Teer ook, verse asfalt. Op de tong een sherry-explosie met bittere tonen van rode bessen, tamme kastanjes en straffe koffie. Misschien toch maar wat water toevoegen… O ja, dat helpt. De neus wordt wat zoeter, meer rood fruit en er komt ook een lekkere kruidigheid door, de smaak wordt zonder meer toegankelijker. Meer fruit (rood fruit, maar ook kruisbessen), chocolade, rozijnen op rum (ja, daar ben ik behoorlijk zot van), gedroogde pruimen, Irish coffee, peper. Lange, droge en kruidige afdronk. Een sherrymonster, maar wel een toegankelijk sherrymonster. Met water welteverstaan. 87/100