Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Japanse whisky’

Nikka from the Barrel

Nikka from the Barrel is een blend van grain whisky afkomstig van de Miyagikyo distilleerderij en malt whisky afkomstig van Yoichi.

 

Nikka ‘From the barrel’, 51.4%, OB +/- 2012, 50cl
Op de neus – niet geheel onverwacht – zoete granen. Ontbijtgranen, Frosties, honing, vanille. Dat wordt dan gevolgd door rode bessen, abrikozen (vers én gedroogd), dadels, de schil van sinaas en noten (richting maresepein). De geur van sigarendoosjes ook. En daaronder eik en kruiden. Kruiden zoals daar zijn kaneel en munt. Op de smaak vallen die kruiden meer op, samen met de granen. Daarnaast vanille en kandijsuiker, wat het een zoete toets geeft. En opnieuw die lichte tabak. Rozijnen, vijgen, gedroogde abrikozen en eik vallen ook nog op. Middellange afdronk op kruiden (vooral gember hier), granen en een beetje kandij. Net wat te weinig, want het wordt toch vrij droog. Maar dat is het enige minpunt, voor de rest is dit best te pruimen. Juist, pruimen, ook dat had ik op de smaak. 84/100

Yoichi 1987, beste single malt WWA 2008

Deze Yoichi werd uitgeroepen tot beste single malt van de wereld op de World Whisky Awards 2008. Let op, er zijn nadien nog bottelingen gevolgd (althans op z’n minst één waarvan ik weet heb), ik proef de eerste uit 2007. Nikka bottelt trouwens elke winter een zogenaamde ‘limited edition’ whisky die twintig jaar eerder werd gedistilleerd.

 

Yoichi 1987, 55%, OB 2007, Nikka, 2000 bottles
Lekkere sherryneus met veel fruit (gedroogde abrikozen, vijgen, rabarber-confituur), een beetje hars, stroop, peper en zoethout. Tabak, lichte kruidige turf. Antiekshop (oude meubels, oud geboend leder). Volle, romige smaak, zoet en kruiden. Stroop, karamel en zoet, gekookt fruit. Nootmuskaat. Zachte turf. Een beetje zilt zelfs. Mooi in balans, verwarmend en elegant. Met water erbij treden de kruiden meer op de voorgrond. Lange, bitterzoete afdronk, wat drogend. Erg lekkere whisky, dat zeker, maar ik kan me niet voorstellen dat er in 2008 geen betere single malt te krijgen was. 87/100

Nikka Pure Malt 12y ‘Hokkaido’

Deze Nikka Pure Malt bevat whisky van twee distilleerderijen. Het grootste deel komt van Yoichi (gelegen op het eiland Hokkaido, vandaar de naam), een kleiner deel van Miyagikyo. Het is dus een vatted malt. Of pure malt zoals het label vermeldt. Of blended malt zoals we volgens de Scotch Whisky Association zouden moeten zeggen maar halsstarrig weigeren te doen. De SWA heeft over deze whisky daarenboven ook niets te zeggen natuurlijk.

 

Nikka Pure Malt 12y ‘Hokkaido’, 43%, OB 2010
De neus is romig, vol en start granig en zoet. Muesli en honing. Daarna komt er ook wat fruit om de hoek kijken, maar dat blijft eerder op de achtergrond. Best wat hout ook, en zelfs wat hars. Ook op de smaak domineren de granen, de honing en het hout. Echt bitter wordt hij evenwel nooit. Wat braambessen ook, net als noten. Ah, naar het einde toe en zeker ook in de afdronk komt het bittere wel meer naar voor. Die afdronk is eerder kort en moet het hebben van granen, kruiden en noten. Correcte Jap, zoals we dat gewoon zijn, maar wat bitter naar het einde. 81/100

Tsuru 17y, Nikka

Een whisky die ik nooit geproefd had, is de Nikka ‘Tsuru’. Net als de Taketsuru een product van de Nikka groep dus. Maar waar de Taketsuru een vatted malt is, is de Tsuru een blend. De 17-jarige Tsuru kost rond de 85 euro, wat niet echt goedkoop is voor een blend, maar zoals de Hibiki al bewees, kunnen Japanse blends wel bangelijk goed zijn.

 

Tsuru 17y blended, 43%, OB 2010, Nikka
Frisse, prikkelende en zoete neus op vanille en florale toetsen. Gekookt fruit. Groene appels. Langzaamaan komt er ook een heerlijke kruidigheid opzetten. Nootmuskaat. Oude balsamico. Een lekkere zurigheid, zie ook de groene appels. Zachte rook. Man, dit is goed. En complex. Zacht en romig op de tong, zeer delicaat en met toch behoorlijk wat body. Ook hier heb ik zowel zoete, zure als kruidige tonen. De start is zoetzuur: kruisbessen, zoetzure appels. Daarna krijg ik wat hout en de bijhorende kruiden. Peper en zoethout. De kruiden zetten zich verder in de vrij lange afdronk, alwaar ze het zoete en het fruit wat in de schaduw stellen. Een ronduit schitterende blend! 86/100

Twee Yoichi’s

Yoichi is één van de twee single malt distilleerderijen van de Nikka groep. Miyagikyo is de andere. Vandaag maak ik tijd voor de recentste versie van de standaard 10 jaar en voor een nieuwe vintage, dit keer een 1989.

 

Yoichi 10y, 45%, OB Nikka 2010
Frisse, levendige, wat prikkelende neus met fruit (ik denk aan witte perzik en meloen), wat kruiden en heel lichte turf. De smaak is zacht, romig en zoet (ik heb vanille en zachte karamel) met hier meer rook (eerder woodsmoke dan turf) dan in de geur. Een lichte kruidigheid ook, zeker naar het einde en verder door in de bitterzoete afdronk. Mooi gebalanceerde en makkelijk toegankelijke whisky. 81/100
 

Yoichi 1989, 55%, OB Nikka 2010, 2000 bottles
Dit is een mengeling van vier types single malt whisky van de Yoichi distilleerderij. Zowel licht als zwaar geturfde whisky gerijpt op opnieuw geschroeide (‘re-charred’) bourbonvaten, als niet geturfde whisky gerijpt op zowel nieuwe vaten als sherryvaten. 240 van de 2000 flessen voor de Europese markt. Stevige, complexe en volle whisky met op de neus gestoofd en gedroogd fruit (abrikozen, confituur), zachte turf, kruiden (gember, kruidnagel), heide, noten en granen. Natuurlijk ook redelijk wat hout, maar dat blijft mooi in balans met de rest. De smaak is licht kruidig en vertoont tonen van turf, houtskool, zoet fruit (pruimencompot), zachtzoet sherryhout, noten en peper. Het zoete en het bittere houden elkaar mooi in evenwicht. Vrij lange, wat vettige afdronk met wat hout, zoete turf en kruiden. Mooie whisky. 87/100

Yoichi 20y

De naam Yoichi verwijst naar de plaats op het meest Noordelijk gelegen Japanse eiland Hokkaido, waar Masataka Takestsuru – na enkele jaren Schotse studietijd – in 1934 startte met de productie van whisky. Deze streek sloot klimatologisch het beste aan bij Schotland. Taketsuru zou spoedig de naam van de distilleerderij veranderen van Yoichi naar Nikka. Later werd de naam Yoichi opnieuw gebruikt voor één van de Nikka whisky’s.

 

Yoichi 20y, 52%, Nikka 2008
Scherpe, zware sherryneus met veel hout, okkernoten, kruiden, bittere chocolade, nieuw leder, teer, vernis, verse champignons… gelukkig is er ook de ziltigheid die het scherpe karakter wat doorbreekt. En een bepaalde grassigheid. Al bij al toch wat te ruw. Ook de smaak is dat. Stevig maar nogal woody. Veel kruiden, eik, noten, zoethout, sterke thee… De afdronk is lang, kruidig en licht zuur. Geen foute whisky, verre van, maar niet echt mijn smaak. De 15y vind ik veel beter. 76/100

Hakushu 25y

Laat ons nog even in Japan blijven… De Hakushu 25y is de oudste whisky van deze distilleerderij. De prijs is er dan ook naar: waar je hem nog kan vinden, betaal je gauw 650 euro.

 
Hakushu 25y, 43%, OB 2008
Aangename, olieachtige neus met lekkere sherrytonen. Eerst heb ik noten, vlees en nieuw leder. Dan wat fruit: wit fruit (appel en peren) en veel sinaas. Daarna wordt hij vrij herbal. Eucalyptus en zo. Zachte smaak, licht drogend met ‘mellow’ hout (belegen), zoethout, sinaas, pompelmoes, peper, kruidnagel. Woodsmoke? Drogende, middellange afdronk. Lekkere whisky maar veuls te duur. 86/100

Yamazaki 18y

Een Japanner die dringend aan bod diende te komen, is de alom bejubelde Yamazaki 18y. Deze whisky rijpte op verschillene types vaten, zowel ex-bourbon, ex-sherry als Japanse Mizunara vaten. Mizunara is een type Japanse eik.

 
Yamazaki 18y, 43%, OB 2010
Expressieve neus met een lekkere zoete kruidigheid. Gedroogde bloemen, hooi, karamel, rozijnen, pruimen, hout, olijfolie, geroosterde en gesuikerde noten. Dan meer en meer groenten. Broccoli, peterselie, tijm. I like. De smaak is romig en zacht, je proeft het hout maar dat domineert absoluut niet. Het vegetale zit ook hier, neigend naar herbal-tonen. Aangename sherrynotes met associaties van walnoten, perensiroop, rozijnen, braambessenconfituur, honing. Een beetje kaneel niet te vergeten. Vrij lange afdronk, fruitig en kruidig. Deze whisky is rijk aan smaken, complex, gebalanceerd… mooi, absoluut. 88/100

Miyagikyo 10y

Tijd voor een Miyagikyo, een whisky uit de Nikka stal. Miyagikyo werd in 1969 opgericht door de legendarische Masataka Taketsuru en ligt nabij de stad Sendai, de oorspronkelijke naam van de distilleerderij. Met een productie van 2 miljoen liter per jaar is ze groter dan het bekendere Yoichi van dezelfde groep. Het grootste deel van de productie gaat logischerwijze naar de blends en vatted malts van Nikka. De 10y is hun instapmalt.


Miyagikyo 10y, 45%, OB Nikka 2010
Frisse, prikkelende en florale neus met wat hout, peper en vanille erdoorheen. Boter ook en hoe lager hoe meer fruit, perzik en mango. Die perziken heb ik ook op de smaak net als peer, maar zoals in de neus heeft hij redelijk wat hout en vanille in de aanbieding. Best zoet al bij al, en fluweelzacht op de tong. Middellange, eerder droge afdronk. Kruiden en hout. De neus is het beste stukje van deze whisky. 82/100

Yamazaki 25y 1984

Een flesje van 550 euro, benieuwd of ie z’n geld waard is.

 
Yamazaki 25y 1984, 48%, Suntory 2009, matured in Mizunara oak
Vette sherry met rood fruit (woudvruchten à la frambozen, bosbessen, braambessen – ja vooral bramen), hout, hars, vanille, leder en kruiden op de neus. Alles mooi in balans moet ik zeggen. Het rode fruit en het hout zitten natuurlijk ook in de smaak, naast pruimen, munt, noten, geroosterde kastanjes en karamel. Krachtig! Middellange, kruidige afdronk met een beetje hars en munt erdoorheen. Dit is lekkere whisky, maar voor dat geld koop ik me toch liever iets anders. 86/100

Een rijtje Japaners I

月曜日は8日本語ウイスキーの側面がある置く. Voor de enkelingen die dit niet begrijpen, we hebben maandag dus acht Japanse whisky’s naast elkaar gezet. De selectie vertegenwoordigde een mooie doorsnede van wat Japan aan whisky te bieden heeft. Vandaag en de komende dagen lees je hier een verslagje van. In het Nederlands, voor het gemak.

 
Black Nikka 8y, 37%, OB 2007, Blend – Japan
Als apertitief dronken we een blend, ééntje op 37%. In Japan mag whisky whisky heten als het een alcoholpercentage heeft van minimum 37%. Dit is geen geweldige blend, je kan dit niet vergelijken met de Hibiki’s bijvoorbeeld. De neus is nog redelijk fris met granen en een (klein) beetje fruit. Abrikozen, vanille en een hint van gedroogd gras. De smaak is erg vlak, wat zoet (suiker, karamel) en granig maar zonder uitgesproken elementen. Mooie balans zou je kunnen zeggen, maar zou niet weten van welke smaken. Korte, droge en vooral saaie finish. OK, dit is beter dan een aantal Schotse blends, maar het woord lekker is hier toch verre van op z’n plaats. 62/100
 
Taketsuru 17y, 43%, OB Nikka 2008, Pure Malt – Japan
Dan speelt dit meteen enkele klassen hoger. Dit label is genoemd naar Masataka Taketsuru, de stichter van de Nikka distilleerderij. Zoete neus met citrus (sinaas vooral), appelmoes, hout, karamel, rozijnen en tabak. Subtiele rook. Dominiek dacht aan een Highland Park. Balsamico had ik ook nog. De smaak is stevig en gaat verder op de citrus en hout en voegt nog een lekkere kruidigheid toe. Iets geroosterd ook. Droge, bitterzoete afdronk met een heel kruidenbouquet. Lekker spul en een aangename kennismaking met deze brand. 82/100
 
Yamazaki 12y, 43%, OB Suntory 2009 – Japan
Ik vond dat de recente 10Y al een mooie vooruitgang had geboekt t.o.v. oudere batches, de 12y had ik nog niet geproefd. De neus van deze fris, fruitig en bloemig. Ik heb appels, banaan, bessen opgeschreven. Vanille en bloesems. Ook de smaak is frivool, licht en fruitig. Appelsap, banaan, een beetje kruiden en zoethout. Middellange, zoet-fruitige finish met lichte peper die boven komt drijven. Niet super complex maar erg drinkbaar, zeker op een terrasje. Niet in deze tijd van het jaar evenwel. 80/100

Wait La Mazurka

Hoog tijd dat ik deze proefde. Wait La Mazurka is een Karuizawa die door menig liefhebber de hemel ingeprezen is. Neem bijvoorbeeld eens een kijkje op WhiskNotes.

 
Karuizawa ‘Wait La Mazurka’ 31y 1977/2009, 62.7%, Daily Dram, The Nectar, cask 6994, 200 bottles – Japan
Whow, dit is krachtig spul! En ik bedoel niet alleen het alcoholpercentage. In de neus vette, stevige sherry op tonen van pure chocolade, tabak, okkernoten, espresso, rozijnen en ander gedroogd fruit. Teer ook, verse asfalt. Op de tong een sherry-explosie met bittere tonen van rode bessen, tamme kastanjes en straffe koffie. Misschien toch maar wat water toevoegen… O ja, dat helpt. De neus wordt wat zoeter, meer rood fruit en er komt ook een lekkere kruidigheid door, de smaak wordt zonder meer toegankelijker. Meer fruit (rood fruit, maar ook kruisbessen), chocolade, rozijnen op rum (ja, daar ben ik behoorlijk zot van), gedroogde pruimen, Irish coffee, peper. Lange, droge en kruidige afdronk. Een sherrymonster, maar wel een toegankelijk sherrymonster. Met water welteverstaan. 87/100

Twee Jappen

Nikka Yoichi 1987/2005, 61%, OB, cask 89714, Warehouse no 24 – Japan – 68/100
Een sherryvat. Staat er wel niet bij, maar kleur en neus verraden alles. Hout, noten, rubber, gedroogd fruit. Smaak van (erg) sterke thee. English breakfast that is. Behoorlijk bitter en droog. Veel hout. Misschien help wat water, want is tenslotte een botteling op 61%. Nope, brengt weinig bij, blijft te wrang. Ook de eerder korte afdronk is erg droog met hout en zoethout. De sherry is hier veel te dominant voor mij.
 
Karuizawa 16y 1991/2007, 62.5%, OB, cask 3318 – Japan – 76/100
Nog een sherryvat. Neus blijft zonder water eerder gesloten. Rubber. Vernis. Met water komen er naast de sherry fruitige en bloemige tonen door. Noten ook. Ook drinken doe je ‘m best met wat water. Dan krijg je zoet en kruiden. Zoethout. Vrij lange, droge afdronk.

Japan

“For relaxing times, make it Suntory time”. Lost in Translation. Iemand?
 
Vorige maand werd een Japanse whisky uitgeroepen tot beste single malt in de wereld. Het betreft de Yoichi 20y van Nikka. Of ik dit terecht vind, kan ik niet zeggen wegens (nog) niet geproefd. Maar als je de namen van de juryleden bekijkt en weet dat vorig jaar de Talisker 18y met de eer ging lopen, kan ik me moeilijk voorstellen dat de Yoichi een onterechte winnaar zou zijn.
 
In tegenstelling tot wat vele mensen denken, is Japanse whisky geen recent fenomeen. De geschiedenis van de productie van Japanse whisky gaat terug tot het jaar 1870. De eerste commerciële productie dateert van 1924. In dat jaar opende Yamazaki, de eerste officiële Japanse whiskydistilleerderij. Yamazaki is nog steeds actief, maar is in onze contreien niet zo gekend als de namen Nikka of Suntory.

Een belangrijk figuur in de Japanse whiskygeschiedenis is Masataka Taketsuru. In 1917 trok hij naar Schotland om het distillatieproces te bestuderen. Drie jaar later keerde hij met z’n opgedane kennis terug naar Japan om Shinjiro Torii van Kotobukiya (het latere Suntory Co.) met raad en daad bij te staan bij het bouwen van een distilleerderij in Yamazaki, Osaka. Torii was reeds jaren actief in de import van westerse sterke dranken, maar had nu z’n zinnen gezet op het produceren van Japanse whisky, volledig naar het voorbeeld van de Schotten.
Taketsuru werd distillery manager in Japan’s eerste whisky-distilleerderij Yamazaki. Hij bleef dit gedurende tien jaar, waarna hij 1934 in Hokkaido z’n eigen bedrijf oprichtte, Dainipponkaju, later opgedoopt tot het beter bekkende Nikka. In de schoot van Nikka verrees de Yoichi distilleerderij.
 
Vandaag de dag telt Japan een tiental distilleerderijen, te weten:

  • Yamazaki, Osaka, eigendom van Suntory.
  • Hakushu, Yamanashi, eveneens eigendom van Suntory.
  • Yoichi, op het Noordelijk eiland Hokkaido, eigendom van Nikka. Nikka is op zijn beurt eigendom van Asahi Breweries.
  • Miyagikyo, Sendai, ook behorend tot de Nikka groep.
  • Karuizawa, Nagano, eigendom van Mercian, onderdeel van Kirin.
  • Hanyu, in de buurt van Tokyo. Eigendom van Toa, maar gesloten in 2004.
  • Chichibu, onlangs – 2008 – geopend door Ichiro Akuto, kleinzoon van de distillery manager van Hanyu.
  • Fuji-Gotemba, Shizuoka, aan de voet van de beroemde gelijknamige berg, behorend tot de portefeuille van Kirin.
  • Shinshu, Nagano, eigendom van Hombo.
  • White Oak, Hyogo, eigendom van Eigashima Shuzou.

De grote spelers op de Japanse whisky markt zijn dus Suntory (Yamazaki & Hakushu), Nikka (Yoichi & Miyagikyo) en Kirin (Karuizawa, Fuji-Gotemba).
 
Elke distilleerderij gebruikt whisky van eigen distillatie, grotendeels voor blends, maar ook voor single malt whisky. Dit in tegenstelling tot Schotland, waar blends meestal een mengsel zijn van single malt & grain whisky van verschillende distilleerderijen. In Japan zijn de grote whiskybedrijven zowel eigenaar van de distilleerderij als van het label van de blend, en wordt er zelden whisky verhandeld tussen de distilleerders onderling. Blenders hebben in Japan dus beschikking over een veel beperkter arsenaal aan whisky dan hun Schotse tegenhangers. Tegenwoordig wordt dit door de bedrijven gecompenseerd door meerdere types van whisky te produceren. Zo zal een Japanse distilleerder nu zowel zachte, fruitige, rokerige als ge-sherry’de whisky distilleren. Dit leidt tot een grote diversiteit, welke ongetwijfeld mee verantwoordelijk is voor het recente succes van Japanse whisky. Het graan wordt grotendeels geïmporteerd.

Qua stijl leunt Japanse whisky sterk aan bij Schotse whisky, alhoewel het lang heeft moeten opboksen tegen vooroordelen. Men ging er immers wat makkelijk van uit dat whisky van buiten Schotland – alhoewel op dezelfde wijze geproduceerd – nooit hetzelfde niveau kon bereiken. Tot recent, nu Japanse whisky’s op internationale wedstrijden vaak prijzen wegkapen. De export van Japanse single malt whisky zit dan ook in de lift.

Merk ook op dat we Japanse ‘whisky’ schrijven, en niet ‘whiskey’ zoals in Ierland of de VS.
 
Twee Jappen:
 
Yamazaki 10y, 40%, OB 2007 – Japan – 66/100
Neus: duidelijk levertraan. Jeugdtrauma! Drop. Noten. En gestoofd fruit. Ook dat doet me denken aan m’n kinderjaren (de oma fruit stovend aan het fornuis). Wat bitter-zure smaak. Ook afdronk is licht zurig, zonder echt onaangenaam te zijn. Toch wel een tegenvaller.
 
Nikka 12y ‘Sherry & sweet’, 63%, OB 2006, cask 95887, 50cl – Japan – 82/100
Geen deftige notities, enkel ‘sherry & sweet? Inderdaad!’ en een score van 82, dus best wel een lekkere Japanner!