Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Glenburgie’

Glenburgie 1963, Gordon & MacPhail

Oude Glenburgie, daar doe je mij altijd een plezier mee. Dus, bedankt Bert!

 

Glenburgie 1963/2007, 43%, Gordon & MacPhailGlenburgie 1963/2007, 43%, Gordon & MacPhail, first fill sherry
Zalige, zoete sherryneus op honing, gekonfijte gember, zachte karamel, cake en banaan. Geflambeerde banaan. Een typisch en steeds weerkerend elementen in Glenburgie van deze periode. Erg kruidig ook, maar niets scherps. De gember heb ik al vermeld, maar ook munt en kaneel. Qua fruit blijft het niet bij banaan, ik denk ook aan gebakken appeltjes en rozijnen (in een appelstrudel). Allemaal warm fruit wel. Op de achtergrond boenwas en sappige eik. En zelfs wat rook. Geen turfrook, wel dat van een barbecue. De smaak is rijk en steviger dan de 43% kon doen vermoeden. Kruiden (kaneel, kruidnagel, gember) en eik, zonder dat deze de smaak evenwel uitdrogen. Banaan (een klein beetje groen nog), rode appels en ananas. Honing en bijenwas. Dan ook zachte rook (tabak, gerookt vlees), koffie en okkernoten. Geweldig vind ik dit. Prikkelend mondgevoel. Lange, complexe afdronk, waarbij de eik, de kruiden en de banaan het langst blijven hangen. Glenburgie rijpt fantastisch mooi vind ik. Meer dan veertig jaar oud en nog zo levendig als een jong veulen. Had ik het maar over mezelf. 92/100

Advertenties

Glenburgie 37y 1962, Cadenhead’s

Glenburgie jaren zestig, zonder in herhaling te willen vallen, maar ik ben fan. Ik ben nog nooit een matige botteling tegengekomen. Het is altijd zeer goed tot subliem. Ik proefde al meerdere 1966’ers, maar nog nooit een 1962. Nu dus wel. Bedankt Bert!

 

Glenburgie 37 YO 1962/2000, 51.1%, Cadenhead Authentic Collection, Millennium BottlingGlenburgie 37y 1962/2000, 51.1%, Cadenhead’s Authentic Collection, Millennium Bottling, 186 bottles
Super-neus. Smeuïge, zoete en fruitige sherry. Enorm aromatisch, dik en rijk. Ik ruik in eerste instantie romige honing en karamel, geflambeerde bananen, veel bijenwas, lijnzaadolie, sappige eik en kruiden zoals kruidnagel, munt en anijs. Erg fris. Daarna krijgt hij een vlezig kantje. Gerookt vlees, barbecuetoestanden. Lichte geuren van de boerderij, hooi en zelfs heel subtiele zoetzure turfrook. Ik vind dit geweldig. Stevig, krachtig, dik en vol op de tong. Stroperig. Ik ga niet alle associaties opsommen, maar de belangrijkste zijn kandijsuiker, honing, noten, tabak, ananas en opnieuw veel bijenwas. De anijs en de kruidnagel blijven hangen. En ook het vlees keert terug. Het geheel is erg fris en levendig. Glenburgie rijpt geweldig goed, maar dat wisten we al. Erg lange en complexe afdronk. Fruitig, kruidig en vooral zoet. Machtige whisky. 93/100

Glenburgie 46y 1966, Gordon & MacPhail

Jaren zestig Glenburgie, veel beter kan je niet hebben. Maar wat ik daar al van geproefd heb, zijn vooral oudere bottelingen, bottelingen van eind jaren tachtig en jaren negentig. Deze is pas vorig jaar gebotteld en heeft dus 15 tot 25 jaar langer op vat gelegen. Ik veronderstel dat ik dat wel zal merken. Reken op een 300 euro.

 

Glenburgie 46 YO 1966/2012, 43%, Gordon & MacPhailGlenburgie 46y 1966/2012, 43%, Gordon & MacPhail
Zoete en kruidige neus, waarbij in eerste instantie groene bananen en bruine suiker opvallen. Daarachter gaat boenwas schuil, veel boenwas. En oud leder. In het fruitcompartiment worden de bananen vergezeld van rode appels, bij de zoetstoffen de bruine suiker en honing. Zachte tonen van gezoete koffie. Onderliggend belegen eik. Niet geweldig krachtig, eerder subtiel en delicaat. Wel erg lekker om ruiken. Op de smaak laat de eik zich veel meer gelden. Samen met een hoop kruiden krijg je een verwarmend geheel. Scherpe kruiden zoals gember en peper, vermengd met rood fruit. Frambozen, bramen en rode bessen. De zoete elementen moeten serieus hun best doen om aan de oppervlakte te komen. Donkere chocolade valt wel op. Naar het einde toe wordt het mij iets te droog, er komen zelfs wat lichte tannines bij. Kastanjes. Lange, kruidige afdronk. Subtiele en delicate neus, maar op de smaak net iets te droog voor mij om de negentig punten te halen. 89/100

Glenburgie 26y 1983/2010, The Nectar of the Daily Drams

Glenburgie, één van mijn favoriete ‘kleine’ distilleerderijen. Geen grote naam, wel vaak grote whisky. Het merendeel van de productie verdwijnt dan wel in de Ballentine’s blends, wat overblijft aan single malt vind ik vaak top. Zeker Glenburgie gedistilleerd in de jaren zestig, als je ooit de kans krijgt dat te proeven, niet twijfelen. Vandaag een iets recenter product, een 1983 van The Nectar.

 

Glenburgie 26 YO 1983/2010, 48.5%, The Nectar of the Daily DramsGlenburgie 26y 1983/2010, 48.5%, The Nectar of the Daily Drams
Cleane en frisse neus op mineralen, gras, weidebloemen en heide. De buitenlucht. Het heeft ook een vegetale toets, en een granige. En er komt een beetje was bij kijken. Schoensmeer en kaarsvet. Fruit? Jawel, appels en witte perziken. Best genietbaar zonder geweldig boeiend te zijn. Prikkelend en tintelend mondgevoel. De smaken zijn niet geheel geïntegreerd, het springt wat van hier naar daar. Appels en peren, dan gras, dan peper, dan aarde, dan vanille, dan granen, dan gember, dan noten, dan boter… niet slecht hoor, verre van, maar het mankeert hier aan verwevenheid. Het geheel is licht bitter. Geen al te lange afdronk, granig, fruitig en zoet en vooral beter gebalanceerd. Niet makkelijk te temmen, zeker niet op de smaak. 84/100

Glenburgie 23y 1989, Chester Whisky

We mogen de laatste van de vier Chester whisky’s niet vergeten. Dat is een Glenburgie 1989. Glenburgie is zo één van die minder bekende distilleerderijen waar ik toch wel een zwak voor heb, zowel voor het ouder als voor het recenter spul. Deze kost je een 90 euro.

 

Glenburgie 23 YO 1989/2013, 54.8%, Chester WhiskyGlenburgie 23y 1989/2013, 54.8%, Chester Whisky, bourbon barrel, 212 bottles
Frisse, cleane neus met veel ‘groene’ elementen. Groene thee, planten, nat gras (en z’n mineralen), kruisbessen en nog wat groene bananen. Kaarsvet en schoensmeer brengen de altijd welgekomen was met zich mee. Het geheel wordt daarna wat zoeter, op tonen van suiker en zoete ontbijtgranen. En nog wat later krijgt het een zuur kantje. Een aangenaam zuur kantje. Yoghurt, citroenen. Lekkere neus, zonder super te zijn. Wat trouwens ook gezegd kan worden van de smaak. Fruit (citrus vooral maar ook gele appels), granen, vanille en kruiden (peper, gember… lichte bitterheid), een doordeweeks bourbon-recept. Maar het is allemaal perfect, zonder de kleinste fout. Dat maakt het misschien niet de meest boeiende whisky, maar er valt anderzijds ook niets op aan te merken. De whisky blijft relatief lang hangen, waarbij de balans tussen de zoete en bittere tonen behouden blijft. Goed zonder meer. 84/100

Glenburgie 9y 2003, Asta Morris

Na de Blair Athol 1998 en amper drie weken na de Caol Ila 1999, staat hier voor mij de nieuwste botteling uit de Asta Morris stal, een Glenburgie 2003. De tweede Glenburgie die Bert bottelt, na de 1997. En opnieuw scherp geprijsd, je betaalt er 49 euro voor. Oké, hij is jong, maar het blijft een single cask op vatsterkte natuurlijk.
En voor ik het vergeet: een gelukkige verjaardag Bert!

 

Glenburgie 9y 2003/2012, 53.6%, Asta Morris, cask AM013, 334 bottles
Bijzondere neus. En niet in de zin van “speciaal” (zoals in “yek, wat is dit?”), nee, integendeel, dit is een neus die ik geweldig vind, maar die zich niet gemakkelijk laat omschrijven. Honingzoete granen, toast, licht verbrande cake en verbrande heide, dat zijn zo de zaken waar ik eerst aan denk. Dat laatste duwt me in de richting van het florale. Gedroogde bloemen, potpourri… maar dan eerder die met gele en bruine tinten (zoeter), dan wel de frissere varianten. Herfst, geen lente. Ja, herfst, want ik kom ook op varens en gevallen bladeren uit. De juiste whisky voor het juiste seizoen. Licht aangebrand stoofvlees (no kidding). En er doemt ook wat fruit op, gestoofd fruit. Appelsienconfituur. abrikozencompot. Warme krieken. Een klein beetje eik en kruiden: tijm, nootmuskaat en kaneel. De kaneelstokjes van in die potpourri. Zelfs een heel klein beetje rook van het hout. Negen jaar? Knap. De smaak is stevig en ook wel wat hevig. De leeftijd natuurlijk, maar ik ga ervan uit dat Bert ‘m wel wat getemd zal hebben. Veel kruiden, heide, honing en zoete eik vallen op. Qua kruiden gaat hij heel breed, zowel allerlei tuinkruiden als keukenkruiden. Kruisbessen, en nog niet zo’n beetje. Opnieuw dat licht aangebrande (toast). Prikkelend mondgevoel. Niet echt rond te noemen, daarvoor is hij gewoon nog te jong. Maar wat kan het me schelen, ik vind het heerlijk. Lange, prikkelende, bitterzoete afdronk. Bijzonder, absoluut, en zeker op de neus erg complex voor een negenjarige whisky. Opnieuw knap geselecteerd (dank u Johan). 90/100

Glenburgie 22y 1966, Sestante

1966 moet toch wel het jaar zijn dat Glenburgie op z’n best was. Dit heb ik al kunnen merken bij de Glenburgie 1966/2005, 45%, G&M for La Maison du Whisky, cask 11693 en nog meer bij de Glenburgie 1966/1990, 61.2%, G&M Cask, cask 3405/6, 75cl. Maar ook de whisky die ik vandaag bespreek, dient zich veelbelovend aan. Deze botteling van Sestante is immers niet meer of niet minder dan een cultwhisky. Op veiligen zal je minstens 400 euro dienen te betalen.

 

Glenburgie 22y 1966/1988, 58%, G&M, Sestante import, exclusively for Enoteca Marchetti, cask 323, 75cl
Wow, wat een stevige neus! Vol, krachtig en expressief. Prachtige, geconcentreerde sherry op tonen van smeuïge karamel, chocolade, praliné, rozijnen, gebakken bananen, koffie, braambessen, bosbessen, geroosterde noten, belegen eik, boenwas, pollen, zilverpoets (licht old bottle), gember, kaneel,… in willekeurige volgorde en verre van volledig. Zo complex en zo geconcentreerd! Pfiew… wat een neus! Water toevoegen brengt munt en eucalyptus naar de voorgrond, net als een klein beetje rook. Het hoeft niet te verbazen dat ook het mondgevoel stevig en krachtig is, explosief bijna. Gedroogd fruit (pruimen en rozijnen), peren, chocolade, noten, koude koffie, karamel, peper, munt, kruidnagel. En dat alles op een bedje van mooie, sappige eik. Met water krijg je nog meer fruit, tropisch fruit zelfs. Ananas, meloen, papaya, banaan. All right! En ook nu dat beetje rook. Geen taninnes te bespeuren, te droog wordt het nooit. Erg lange, volle en verwarmende afdronk op kruiden, eik en dat fruit dat van geen wijken wil weten. Hier gaat het trouwens richting citrusfruit. Sublieme old school sherry, whatever ik daar ook mee bedoel. 94/100

The Asta Morris sessions: Glenburgie 1997

Asta Morris, het label van Bert Bruyneel, begint stilaan wat bekendheid te genieten in onze contreien. Een zeer lekkere Glenlivet 1977, een schitterende Benriach 1978 en een absoluut indrukwekkende Benriach 1975 hebben Asta Morris op korte tijd niet enkel in de markt gezet maar ook al een bepaalde reputatie bezorgd. Een reputatie die natuurlijk snel om zeep geholpen kan worden met enkele zwakke bottelingen. De lat en de verwachtingen heeft Bert met z’n eerste vaten dus best hoog gelegd. Ik bespreek vandaag, morgen en overmorgen twee spiksplinternieuwe Asta Morris selecties én als toetje de Benriach 1978 die ik al een paar keer geproefd had maar nog niet besproken. Starten doe ik dus met de Glenburgie 1997, te koop voor 59 euro.

 

Glenburgie 1997/2011, 57.6%, Gordon & MacPhail Exclusive for Asta Morris, bourbon cask 8551, 212 bottles
Pfiew, geweldig aromatische geur, barst meteen open in je neus. De eerste sensaties zijn deze van wit fruit (zoete appels en peer), vanille, honing en kaneel. Maar als je hem wat tijd geeft, evolueert hij verder en krijg je als beloning voor je geduld ook nog gekonfijt fruit, nougat en gekonfijte gember. Dan ook wat kaarsvet en lijnzaadolie. Ik meende te moeten opmerken dat de neus weliswaar erg lekker maar niet al te complex was, ik diende die mening dus na een tijdje te herzien. Het mondgevoel is stevig en romig, de smaak clean, zoet en fruitig. Vanille, rode appels, kruisbessen. Met een andere whisky te proeven en dan terug te keren naar deze whisky maakte ik de associatie met Calvados. Dan ook kruiden (peper en gember). En cake. Je ruikt en neemt een aantal zaken waar, je proeft en neemt een aantal zaken waar, je ruikt terug en ruikt weer andere zaken, je proeft nog ’s en opnieuw merk je andere dingen op. Knappe evolutie, mooie gelaagdheid. Best lange, verwarmende, zoete en kruidige afdronk. Tja, Glenburgie 1997, dat was nu niet direct een whisky waar ik veel van verwachtte. Zo zie je maar, in elke warehouse, in elke rij vaten, zit ergens wel een juweeltje verborgen. De kunst is dat vat te vinden en voor de neus van andere belangstellenden weg te kapen. En zo geschiedde. 89/100

Bezoekje BB

Vrijdag vergastte Bert Bruyneel mij met een bezoekje. Ik had wat flessen klaargezet waarvan ik de meeste hier al eens besproken heb of dat in de nabije toekomst nog wel zal doen, ik ga ze hier niet oplijsten. Het deed me echter plezier dat hij de Fulldram Xmas bottling (Auchentoshan 1999) erg kon smaken, maar dat hij de Laphroaig 10y Cask Strength Batch 001 beter vindt dan de red stripe 2007, kan er bij mij niet in. Ik zou zeggen “Bert B. kent geen kl**ten van whisky”, maar zo ben ik niet.
Nu, Bert had zelf ook wat lekkers bij, en hij had zich niet ingehouden. Van deze whisky’s heb ik notes gemaakt en aan de hand van sampletjes kan ik deze notes vandaag nog wat verder stofferen.

 

Aberlour-Glenlivet 27y 1963/1991, 55.2%, Cadenhead Authentic Coll.
Erg frisse en levendige neus, bijna 50 jaar na distilleren en 20 jaar na botteling. Floraal (bloesems) en vooral erg fruitig. Meloen, banaan, perzik, sinaas, mandarijn… Vanille, zacht waxy en wat heide. Zeer mooie neus. Ook de smaak is fris en fruitig, met hier wat toegevoegde granen en kruiden. Vanille ook. Best lange, romige en vooral fruitige afdronk. Prachtig oud profiel. 91/100

 

Highland Park 26y 1972/1998, 55.7%, Signatory 10th Anniversary, cask 1632, 252 bottles
Volle, smeuïge en zoete neus op honing, vanille en peperkoek. Van die zelf gebakken peperkoek, nog warm. Gaat verder op boenwas, kruiden, eik en gekookt fruit. Lichte rook ook. Puur genieten deze neus! Smaak: van het zelfde laken een broek. Stevig, zoet, fruitig en kruidig, en alles in perfecte harmonie. Honing, gember, peper en zoet fruit. En hij blijft erg lang hangen. Ik zou dit blind nooit Highland Park raden, eerder oude Speyside. Sublieme oude Speyside dan wel. 93/100

 

Glenburgie 1966/1990, 61.2%, G&M Cask, cask 3405/6, 75cl
En het werd verdorie nóg beter. En wel met een Glenburgie 1966 van G&M, vaten 3405 & 3406. Als ik m’n neus nog maar effe in het glas steek… een explosie van de heerlijkste sensaties! Prikkelende kruiden, sappig fruit (aardbeien, rode appels, cassis, braambessensap – zou dat bestaan?), gebakken banaan, romige karamel, rozijnen op rum, chocolade… chocolade die smelt op de tong. Alwaar hij vergezeld gaat van noten (superieure studentenhaver), rijpe sinaas, de braambessen opnieuw, zachte gember en kaneel. Lichte zilt. Och ja, nu je het zegt, dit is whisky op 61.2%… niets van gemerkt. Lange afdronk op sappig fruit en gekonfijte gember. Sherry op z’n absolute best. A propos, deze krijgt op Whisky Fun een score van 81/100. Laat ons zeggen dat ik lichtjes van mening verschil. 95/100

 

A ja, dan waren er ook nog wat Benriach casksamples. Hierover later meer, maar hou je ogen open, er wordt wat dat betreft naar mijn bescheiden mening iets legendarisch klaargestoomd…

 

Bedankt voor het lekkers Bert!

 

Glenburgie 12y 1996, Douglas Laing

Glenburgie 12y 1996/2008, 46%, DL Provenance Spring Distillation – Speyside
Lekkere neus met een mooie balans tussen fruitig (zoet fruit) en kruidig. In de smaak veel hout, wat het geheel bitter en droog maakt, té droog voor mij, beetje wrang. Droge, kruidige afdronk. Veelbelovende neus, maar smaak kan het verwachtingspatroon niet inlossen. 72/100