Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Caol Ila’

Caol Ila 30y 1982, Coopers Choice for TWF

Na de serieus tegenvallende Blair Athol 1989, proef ik vandaag een naar alle waarschijnlijkheid veel betere Coopers Choice, de Caol Ila 1982 gebotteld voor The Whisky Fair.

 

Caol Ila 30y 1982/2013, 52%, Coopers Choice for The Whisky Fair, hogshead #4721, 275 bottles
Ja man, wat een geweldige neus! Aromatisch, elegant, complex. Erg fruitig (kruisbessen, appelsien, ananas), zilt (gerookte vis, maar ook de jodium van de zeelucht), mineralig en rokerig. Zachte zoete turf, neigend naar de farmy-kant. Dat wordt dus eerder zoetzuur, met nat hooi, stallen en zo. Vanille. Zoethout. Erg olieachtig ook, typisch. Lijnzaadolie. Boenwas (geboend leder, geboende meubels) maakt het nog wat extra smeuïg. Prachtig. Ronde, olieachtige smaak op tonen van zoete turf, zilt, oesters, mineralen, citrusfruit (appelsien en mandarijn) en gele appels (cider met wat goede wil), bijenwas, zachte kruiden (gember, zoethout, kaneel) en lichte eik. Lange, zoete, zilte en licht rokerige afdronk, met een klein beetje appelsien, dat de eer van het fruit hoog probeert te houden. Wow, dit is goed. En zo vreselijk drinkbaar. 92/100

Advertenties

Caol Ila 17y 1995, The Auld Alliance

De tweede whisky in het rijtje van drie Auld Alliance bottelingen is een Caol Ila 1995. De Ardmore 1992 volgt spoedig.

 

Caol Ila 17 YO 1995/2013, 51.1%, The Auld Alliance, selection 002Caol Ila 17y 1995/2013, 51.1%, The Auld Alliance, selection 002, bourbon hogshead, 70 bottles
Cleane en medicinale geur. Vrij complex ook. Ik heb fruit zoals kruisbessen, appels en citroen, zoete zaken zoals vanille en kandijsuiker, zilt en zeewier. En echt wel mooie medicinale rook. De zee brengt jodium met zich mee. Ik ruik ook wat natte aarde, samen met een lichte mineraliteit. Bestek? Soit, het draagt bij tot de complexiteit. Ook op de smaak leidt de zoete en medicinale turf ten dans. Het mondgevoel is olieachtig. Naaste de turf (die licht assig is) hebben we zilt, marsepein (amandelen), honing, citroen, pompelmoes, kruiden zoals zoethout en nootmuskaat, een beetje eik en opnieuw de aarde. Naar het einde toe wordt het beetje scherp, maar dat kan ik wel hebben. Lange cleane afdronk, op zilt, citrus en turfrook. Krachtige whisky, en een stuk medicinaler dan we gewoon zijn van Caol Ila. Doet eerder denken aan Laphroaig. Maar dat heb nog al gehad bij Caol Ila 1995. 87/100

Caol Ila 18y 1995, Chester Whisky

Nog een Chester whisky uit de laatste batch die ik bijna vergeten was. Een Caol Ila 1995. Kost net geen tachtig euro.

 

Caol Ila 18 YO 1995/2013, 53.8%, Chester Whisky, bourbon hogsheadCaol Ila 18y 1995/2013, 53.8%, Chester Whisky, bourbon hogshead, 175 bottles
Zoete en aardse geur. Honing vermengd met natte aarde. Of zoiets. Die natte aarde brengt een stevige mineraliteit met zich mee. Gepoetst zilverwerk. Lijnzaadolie. Turf is er natuurlijk ook. Licht assige turf met een medicinaal kantje. Atypisch Caol Ila. Wat amandelen en lichte zilt. Langzaamaan komt er ook fruit door, wit fruit zoals peren en appels (appelsap). Behoorlijk complexe neus. Het mondgevoel is olieachtig, de smaak erg zoet (honing, marsepein) en meteen ook erg assig. Een beetje té assig voor mij. Meer zilt ook dan in de geur. Qua fruit minder de boomgaard, eerder citrus. Witte pompelmoes (met kristalsuiker). Gerookte vis (heilbot) legt nog wat extra nadruk op het zoute karakter. De aarde van de neus en lichte kruiden zoals gember en zoethout vullen aan, maar vooral de assen en het zilt roepen om de aandacht. Lange, zoete, zilte en rokerige afdronk. Een whisky die me meer aan jonge Laphroaig dan aan Caol Ila op middelbare leeftijd doet denken. Soit, aangename neus maar naar mijn smaak te veel assen op de tong. 83/100

Caol Ila 28y 1984, The Whisky Agency ’Sea Life’

Caol Ila, wat voor zinnigs kan ik daar nog over vertellen? Niet veel meer denk ik, ik moet ondertussen al aan vijftig Caol Ila reviews zitten. Meer dan vijftig zelfs. Laat me dus maar snel overgaan tot proeven.

 

Caol Ila 28 YO 1984, 53.5%, The Whisky Agency, Sea LifeCaol Ila 28y 1984/2012, 53.5%, The Whisky Agency ’Sea Life’, bourbon hogshead, 254 bottles
Zoete turfrook en citrusfruit, dat zijn de zaken die eerst opvallen op de neus. Onderliggend wat eik maar vooral veel zilt en andere elementen van de zee (zeewier, oesters). Naast de citrus (mandarijn, limoen), ruik ik nu ook groene appels. Fris (waar ook munt toe bijdraagt). Aangenaam, zeer zeker. Op de smaak groeit het fruit (op de neus wonnen de turf en het zilt het pleit). De turfrook (zelfs licht assig) is aanwezig, net zoals het zilt (een hele plat de fruits de mer), maar het fruit speelt hier toch de eerste viool. Dezelfde variëteiten als in de geur. Citrus dus en harde appels. Maar ook de zoete associaties laten van zich horen. Kandijsiroop, vanille. Lange afdronk, zoet en zilt. Gezouten karamel. Erg lekker maar niet top. De ervaring leert dat Caol Ila uit deze periode immers nog beter kan zijn. 88/100

Caol Ila 30y 1981, Liquid Sun

Oude Caol Ila, ik moet de eerste persoon nog tegen komen die dat niet lekker vindt. Vandaag een 1981 van The Whisky Agency, gebotteld onder hun Liquid Sun label. Gunther, bedankt voor deze sample (één van de vele).

 

Caol Ila 30 YO 1981/2011, 52.9%, Liquid Sun,  bourbon caskCaol Ila 30y 1981/2011, 52.9%, Liquid Sun, bourbon cask, 191 bottles
Bijzondere neus. Zoet en ‘groen’. Groene bananen. Planten. Bladeren. Tabaksbladeren. Doet serieus aan rum denken. De betere rum welteverstaan. Het zoete wordt gevormd door de bananen, ananas, vanille en kandijsuiker. Melkchocolade ook. Ronde eik en maar weinig turf. Na en tijdje waait er een frisse wind door het glas, in de vorm van munt en eucalyptus. Op de smaak meer turf(rook), samen met de bananen, de vanille en de tabaksbladeren van in de geur. Naast de turf maken ook het zilt en de jodium het geheel meer Caol Ila. De eik en kruiden (nootmuskaat en zoethout vallen op) zorgen voor de nodige body. Amandelen (richting marsepein) vullen aan. Naar het einde wordt het wel vrij droog, het groene karakter speelt op. Sterke groene thee. Lange, licht bittere afdronk met citrus (witte pompelmoes), zilt en een lichte rokerigheid. Speciaal, vooral op de neus. En op het einde iets te bitter voor mijn smaak. Zeker geen slechte whisky, zelfs geen matige, maar er is betere Caol Ila uit deze periode te vinden. 85/100

Caol Ila 22y 1990, Malts of Scotland

Een andere Islay whisky in de laatste Malts of Sotland release is een Caol la 1990, gerijpt op bourbonvat.

 

Caol Ila 22 YO 1990/2012, 55.6%, Malts of Scotland #MoS12042Caol Ila 22y 1990/2012, 55.6%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS12042, 180 bottles
Mooie, rokerige en zilte geur. Gerookte vis zoals zalm en vooral heilbot. Zeewier ook en jodium. Veel ‘zee’ dus. Geruggesteund door vanille (ook niet een klein beetje) en fruit. Perziken, citroenen en ananas. Lichte toets van hooi. En ook een klein beetje kaarsvet. Stevig op de tong, smaak gedomineerd door zoete turf. Vanille. Rietsuiker. Van het fruit van de geur komt vooral de citrus terug. Citroenschijfjes met suiker. Het zilt blijft prominent aanwezig. Ronde eik. Licht drogend. Met water komen er mineralen naar voor. Middellange afdronk op zoete turf, zilt en citrusfruit. Lekkere Caol Ila waarbij alle elementen mooi in het gelid lopen. 87/100

Caol Ila 22y 1990, Archives Anniversary Release

Ter gelegenheid van de eerste verjaardag van het Archives label brengen de jongens van het geweldige Whiskybase enkele bottelingen op de markt om dit gebeuren te vieren. Een Bunnahabhain 2006, een Laphroaig 1998, een Littlemill 1992 en deze Caol Ila 1990. Voor 95 euro is de fles de jouwe.

 

Caol Ila 22 YO 1990/2012, _56.3%, Archives, Whiskybase, Anniversary Release, bourbon hogshead #13121Caol Ila 22y 1990/2012, 56.3%, Archives, Whiskybase Anniversary Release, bourbon hogshead #13121, 130 bottles
Prikkelende, cleane neus. Veel ‘zee’ (zilt, zeewier, oesters, jodium), veel mineralen (natte stenen) en veel zoete turf. Iets minder fruit misschien, alhoewel in voldoende mate. Citroen, lychee en appels vallen er te noteren. Licht waxy: kaarsvet en schoensmeer. Ook wat nat hooi. Dit is een wel zeer aangename neus. Stevig en mondvullend. Mooie zoete turfrook. Vanille, honing en nougat. Naast de rook van de turf ook tabaksrook. Ronde eik. Naast de citrus van in de geur ook krieken en kersen. Vooral de krieken eigenlijk. En groene thee. Licht drogend naar het einde, maar helemaal niet storend. Op de smaak misschien niet helemaal het niveau van de neus, maar het blijft lekker. Lange afdronk op zoete turf en sinaas. Balans, dat is het kernwoord hier. Caol Ila rijpt over het algemeen erg goed, maar hier was langer laten rijpen niet nodig, het was perfect om nu gebotteld te worden. 87/100

Caol Ila 23y 1984 for The Finest Notes

Ik ben een tijdje geleden via-via in het bezit gekomen van een sample van de eerste clubbotteling voor The Finest Notes, de whiskyclub met uitvalsbasis Zolder. Het betreft een Caol Ila 1984, gebotteld ter ere van hun 5 jarige bestaan.

 

Caol Ila 23y 1984/2008, 52.7%, Duncan Taylor for The Finest Notes, 65 bottles
In de neus zachte zoete turf, fruit (appel, citroenschil, confituur van appelsienen), zilt, zeewier, oesters (de zee dus) en kruiden (kruidnagel, zoethout). Lekker. Een klein beetje eucalyptus ook. En lichte mineralen. Zelfs een licht farmy kantje valt te ontwaren. Het mondgevoel is zacht en romig. In de smaak turf, meer dan in de geur, vanille, zilt en citrus. Allerlei zeevruchten, besprenkeld met citroen. Na enige tijd ook ananas en rode appels. En de zoethout die ik ook op de neus had, hier aangevuld met kaneel. Hoog drinkbaarheidsgehalte. Lange zoete afdronk op turfrook, vanille, zilt en een toefje peper. Een zeer geslaagde selectie van de mannen van The Finest Notes. 89/100

Caol Ila 1979, Taste Still

Taste Still was een label van M&H (Mario & Hubert) dat midden jaren 2000 een reeks – meestal schitterende – whisky’s op de markt bracht. Zo ook deze Caol Ila 1979.

 

Caol Ila 1979/2006, 57.4%, Taste Still, cask #2796, 227 bottles
Ja ja, weer die old-style Caol Ila geur, I just love it. Ik heb het dus over die zoete, olieachtige turf. Olijfolie, lijnzaadolie aan de éne kant, zoete medicinale turf aan de andere. Dat zoete wordt gevormd door bananen, honing en marsepein. Een mooie waxyness ook. Kaarsvet. En een groeiende mineraliteit. Natte gazon. Een beetje kruiden. Ik vind het weer super. Krachtig en mondvullend, prikkelend op de tong. Meer kruiden (peper, nootmuskaat, zoethout), turf, daarna gevolgd door het fruit. Banaan (nog wat groen hier, minder zoet) en rode appels. Zilt. Best wat eik en okkernoten, wat het samen met de kruiden en de groene banaan wat droog maakt. Lange afdronk, rokerig, zilt en zoet. Op basis van de neus had ik ‘m nog een puntje meer gescoord, op de smaak neigt de balans net iets te veel naar het droge. Maar dit is en blijft heerlijke whisky. 90/100

Caol Ila 1999, Asta Morris

Ook voor Asta Morris van Bert Bruyneel start het nieuwe whiskyseizoen, en wel met een Caol Ila 1999, dertien jaar gerijpt op een refill sherryvat. Naar het schijnt komt er binnenkort nog iets anders uit de Asta Morris stal aan. Benieuwd. Maar dus eerst de Caol Ila, deze kost kost je 65 euro.

 

Caol Ila 13y 1999/2012, 50%, G&M Exlusive for Asta Morris, refill sherry hogshead #305341, 350 bottles
Prikkelende neus, behoorlijk medicinaal. Ik moet denken aan ether en mercurochroom (wat velen als ‘rood’ uit hun kinderjaren zullen herinneren). De turf is niet al te scherp (perfect alcoholpercentage wat dat betreft), ik heb weinig assen, en dat is absoluut een pluspunt. Wat ook een plus is, is het fruit (weer het perfecte alcoholpercentage): rijpe sinaas, even rijpe ananas en kokos. Zilt is deze neus ook. En wat hebben we nog? Kandijsuiker bijvoorbeeld, en een klein beetje teer. Misschien ook wat kruiden, maar niet veel. Op de smaak iets meer van dat (kaneel, nootmuskaat). En ook de turf is iets prominenter aanwezig. Het zilt komt terug, net als de sinaas. Ook wat citroen nu. En de kandijsuiker, wat het geheel best zoet maakt. Een lichte mineraliteit doemt op. En dan dient ook olijfolie nog vermeld te worden, wat me naadloos bij het olieachtig mondgevoel brengt. Lange, ietwat droge afdronk op zoete turf, peper en zilt. Je merkt dat Bert z’n best gedaan heeft deze whisky op het juiste percentage te versnijden, zodat de turf nog voldoende aanwezig is, maar niet té dominant, te scherp is. En dat het fruit net genoeg naar voor wordt gebracht. Mooi gedaan. 87/100

Caol Ila 1982, Archives

De jongens van Whiskybase gaan hard, zeer hard. We hebben net de derde release achter de rug of hier is de vierde al. Zeven nieuwe bottelingen waarin een North British 1962 het meest opvalt. Ik begin echter gericht met een whisky waarvan ik kan vermoeden dat hij me in vervoering brengt, een Caol Ila 1982. Kost 135 euro.

 

Caol Ila 1982/2012, 51.2%, Archives, Whiskybase, Bourbon Hogshead #758, 207 bottles
Prachtige, elegante neus. En complex. Waar begin ik? Met het ‘coastal’ karakter misschien (zilt, jodium). Of met de zachte, zoete turf. Of waarom niet met het fruit? Ik bedoel dan de sinaas en de geflambeerde banaan. Het zoets, meer bepaald de vanille en de nougat, ook daar kan ik mee starten. Met de kruiden trouwens ook (zoethout bv.). Of zelfs met de lichte mineraliteit. Tja, waar beginnen? Ik zou ook eerst kunnen vermelden dat hij erg fris overkomt. Weet je wat, laat maar vallen, ik ga meteen over naar de smaak. Die is zacht en romig, op perfecte drinksterkte. En al even complex als de geur. Het zilt en de turf komen iets meer naar voor. Wat eik en kruiden (naast het zoethout van op de neus ook wat kaneel en gember), maar absoluut niet veel echter, dit is geen al te actief vat geweest en dat is hier zeker een pluspunt. Het zoete fruit blijft om de aandacht roepen. Knap! De afdronk is lang, op zilt, fruit en zachtjes wegdeemsterende turf. Knap. Of had ik dat al vermeld? 91/100

Caol Ila 19y 1993, Malts of Scotland

Malts of Scotland heeft al een aantal oude Caol Ila’s gebotteld, een 1979, een 1980 en een 1981. In de nieuwe batch zit een jongere, een 1993. Net als de Port Charlotte een sherry hogshead. Te koop voor 95 euro.

 

Caol Ila 19y 1993/2012, 56.1%, Malts of Scotland, Sherry Hogshead #MoS12037, 225 bottles
Zachte en complexe neus. Turf, ja, maar niet dominant, genoeg fruit en zachte karamel. Het fruit is wit: peren en appel. Vers geperst appelsap. Misschien ook wat ananas, zonder echter de tropische toer op te gaan. Onderliggend enkele zee-elementen zoals jodium, zeewier en een beetje zilt. Licht mineralig ook wel (de natte stenen). Kaarsvet heb ik nog, net als wat zoetere zaken zoals praliné en warme cake. Redelijk complex. Aangenaam romig in de mond, met meer turfrook dan op de neus. Ook het zilt is prominenter aanwezig. En het fruit is anders, eerder de gedroogde variant: rozijnen, pruimen, vijgen. Bijenwas in de verte. Middellange afdronk, zoet en rokerig met een mooie lichte bitterheid. 87/100

Caol Ila 28y 1983, Silver Seal

Vandaag nog één van de recente Silver Seal bottelingen, meer bepaald een Caol Ila 1983. Hij kost je een 150 euro. Benieuwd of hij in de buurt komt van de 1983 van QV.ID.

 

Caol Ila 28y 1983/2011, 46%, Silver Seal, 350 bottles
Deze heeft niet dat typische oud Caol Ila profiel, dat je soms ook nog bij Caol Ila van begin jaren tachtig terugvindt. Toch spreidt hij een zeer aangename geur tentoon. Niet zozeer olie, wel boter. Minder op zoete turf maar wel op zilte turf. Geen geflambeerde bananen, wel appelsap (niet van dat whiskykleurig spul maar troebel biosap) en lichte pompelmoes. De turf is zacht en gaat zoals gezegd gepaard met zilt en andere kustelementen (denk zeewier en schelpen). Amandelspijs annex marsepein mag ik ook niet vergeten te vermelden. Erg zacht op de tong, wat zoeter dan de neus, met qua fruit meer citrus naast de appel en ook een extra kruidigheid. Nootmuskaat en zoethout dienen vermeld te worden. Drop. Het zilt blijft present (zoute drop dus), net als de zachte turf. Iets licht medicinaals ook nog. Best complexe whisky eigenlijk. Niet het niveau van de 1983 voor QV.ID, maar toch weer meer dan lekker. De afdronk is niet erg lang te noemen, maar wel prikkelender dan de smaak. Zilt, peper, gele appels en nog maar weinig turf. Lichte, soepele en dus gevaarlijk drinkbare whisky. 88/100

Caol Ila 10y 2000, Archives

Vandaag een jonge Caol Ila uit de Inaugural Release van Archives. Spoedig volgen nog enkele bottelingen uit de jongste, de tweede, release. Deze Caol Ila 2000 staat te koop in de shop van Whiskybase aan 60 euro.

 

Caol Ila 10y 2000/2011, 59.1%, Archives, bourbon barrel #3309899, 220 bottles
Zachte, ronde neus op turfrook, aarde, spek, natte stenen en zilt. Niet geweldig veel fruit, wel wat citroen en limoen. Ha, maar wacht eens, na enige tijd slaat dat fruit om in bosvruchten. Zwarte bessen vooral, cassis. Aangenaam, een stuk minder scherp verwacht. De smaak is dan weer toegankelijker dan ik dacht. Assig, ja, maar ook zoet en fruitig. De cassis is er nu meteen. Kandijsuiker. Zilt opnieuw, en ook lichte citrus tonen. Zoethout noteer ik nog, net als nootmuskaat. Licht bitter wel. Lange, assige afdronk met ook hier voldoende zoets, zilt en een beetje (citrus)fruit. Stevige maar vlot drinkbare Caol Ila. 85/100

Caol Ila 33y 1979, Malts of Scotland

De start hebben we met de Bladnoch niet gemist. Lekker was dat. Maar we schakelen nu een versnellinkje hoger, en wel met een Caol Ila 1979. Ouder, duurder (195 euro) maar vooral nóg een stuk lekkerder.

 

Caol Ila 33y 1979/2012, 52.3%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS12022, 280 bottles
Yeeha, old style Caol Ila! Zoete en olieachtige turf, I just love it. Lijnzaadolie met vanillestokjes. Natuurlijk ontbreekt ook het ‘coastal’ karakter niet: zilt, zeewier, schelpen en oesters. Andere frisse tonen ook: munt, eucalyptus en limoen. Gele appels. Oud leder, licht waxy. Wat mineralen ook, natte stenen. En niet te vergeten het geweldige natte hooi. Ik moet dringend beginnen boeren. De smaak moet niet veel onder doen. Hij start op zoete en fruitige turf: vanille, gele appels, pompelmoes en medicinale turf. Daarna zilt en kruiden: zoethout (big time), groene thee en kaneel. Noten. Opnieuw (oud) leder, en een beetje teer. Olieachtig mondgevoel. Lange, complexe en perfect gebalanceerde afdronk: zachte turf, zilt en citroen. Complexe, elegante oude Islay-whisky. 91/100

Caol Ila 18y 1993, A. Dewar Rattray

Lekkere Caol Ila kan je zo goed als blind kopen. Caol Ila is maar zelden slecht of matig. Daarenboven blijft het aanbod aan bottelingen groot. Maar Caol Ila van begin jaren negentig op sherryvat, dat is volgens mij wel vrij uitzonderlijk. Ik proef een 1993 die rijpte op een sherry butt en die enkele maanden geleden door A. Dewar Rattray werd gebotteld.

 

Caol Ila 18y 1993/2011, 56.7%, A. Dewar Rattray, sherry butt #11145, 584 bottles
Frisse, mineralige en zoete neus. Dat frisse en mineralige uit zich in natte stenen, natte aarde en dennennaalden. Het zoete in karamel en sinaas. De schil van sinaas. Kaarsvet nog, net als motorolie. En onder dat alles turf natuurlijk. Zoete turf. Het coastal karakter zit goed verstopt, er is maar een klein beetje zilt waar te nemen. Droog mondgevoel met de zeste (sinaas) die samen met de turf en eik de toon zetten. Hier wel meer zilt dan op de neus. De sherry voert nog karamel en koffie aan. Naar het einde toe doemen ook kruiden op en krijgt de karamel een verbrand smaakje. Lange, droge afdronk. Water toevoegen? Niet doen! Nee, echt niet, zonder water had ik hoegenaamd geen sulfer, met water zowel op de neus als op de smaak. Weliswaar maar een beetje, maar zelfs een beetje is al snel te veel. Moeilijk om te scoren. Ik startte aan 87 maar heb er tot driemaal toe een punt afgetrokken, helemaal bekoren kon hij me uiteindelijk toch niet. 84/100

Caol Ila 28y 1983, Duncan Taylor ‘Dimensions’

Caol Ila 1983 op sherryvat, dat kan wreed lekker zijn. Alhoewel deze van Duncan Taylor nog een stuk donkerder is dan de QV.ID. Een veel actiever vat waarschijnlijk, wat niet noodzakelijk een meerwaarde is voor oudere geturfde whisky.

 

Caol Ila 28y 1983/2012, 54.3%, Duncan Taylor ‘Dimensions’, cask 3625
Zeer mooie neus met de zachte Caol Ila turf in perfecte harmonie met de sherry. Ik heb tonen van tabak, karamel, geroosterde noten, leder, gedroogd fruit, mandarijn, geflambeerde banaan en aarde. Daarna komt het kustkarakter van de distilleerderij naar boven, in de vorm van zilt en zeewier. En daaronder hebben we dan de turfrook en wat eik, beide in een louter ondersteunende rol. Erg rijke en complexe neus. Olieachtig en licht drogend mondgevoel, met de sherry en zoete turf die om de aandacht dingen, op een onderlaag van sappige eik. Hier meer kruiden dan op de neus: eucalyptus, hoestsiroop en gember. Licht bitter en droog, maar dat wordt deels gecounterd door kandij, rozijnen en perensiroop. Deels, de balans neigt net iets te veel naar het droge. Zilt, net als op de neus pas na enige tijd. Lange afdronk, kruidige, zilt en rokerig. De neus alleen is negentig punten waard, op de smaak is de balans niet goed genoeg om uiteindelijk ook die score te krijgen. 88/100

Caol Ila 1981, Thosop

Vandaag maak ik met veel plezier tijd voor de nieuwe Thopos Handwritten. Dit keer is het een Caol Ila 1981 geworden. Er verschijnt zeer veel onafhankelijke Caol Ila en deze stellen zelden teleur, ik veronderstel dat dit ook hier niet het geval zal zijn. Maar toch verwacht ik van een Thosop botteling nog nét een ietsje meer, dat deze Caol Ila dus nog beter is dan de grote massa lekkere Caol Ila.

 

Caol Ila 30y 1981/2011, 50.6%, Thosop Handwritten Label, by The Whiskyman, bourbon cask, 153 bottles
Wow, dit is alvast een prachtige neus! Een neus die ik kan samenvatten als zoete, fruitige turf gedrenkt in olie. Olijfolie, maar eigenlijk nog meer lijnzaadolie. Amandelolie ook, wat me dan naadloos bij marsepein brengt. De turf is discreet en clean, maar een weinig medicinaal. Het fruit waar ik aan denk is banaan, mandarijn en ananas. Ook het zee-karakter ontbreekt niet. Zilt en jodium. Een klein beetje teer. Ha, nu ook kokos. Een hint van rum. Complexe en ronduit schitterende neus. En het goede nieuws is dat de smaak niet moet onderdoen. Hier is de turf wel wat minder discreet. Licht medicinaal opnieuw, met ook hier het zilt. Ook de banaan ontbreekt niet. Groene thee noteer ik nog, net als kandijsuiker, ananas en amandelen. Zeste van sinaas. Prikkelend en levendig. Zeer, zeer goed. Old style Caol Ila, deze whisky kan perfect doorgaan voor een begin-jaren-zeventig distillaat. Lange afdronk, op mooie, zachte turfrook, zilt en pompelmoes. Knap! 92/100

Caol Ila 10y 2000, Kintra Single Cask Collection

Kintra is het geesteskind van Erik Molenaar, een Nederlander met een grote passie voor whisky. Hij organiseert al vele jaren tastings, maar in 2009 schakelde hij een versnelling hoger met de oprichting van Kintra Whisky. Een jaar later begon hij zelf whisky te bottelen onder z’n Kintra Single Cask Collection label.
De regio waar de whisky vandaan komt wordt verraden door de kleur van het label: rood voor Speyside, blauw voor de Highlands, groen voor de Lowlands en bruin voor Islay. Ik begin met een bruin…

 

Caol Ila 10y 2000/2011, 62.6%, Kintra Single Cask Collection, Bourbon Hogshead #309534, 120 bottles
Zoet-rokerige neus. Niet zozeer turfrook echter, eerder een smeulend haardvuur, wat assig. De assen van sigaren ook wel. Die rook vermengt zich met kandij, acaciahoning en amandelen. Niet veel fruit, enkel wat citrus (ik denk aan limoen). Water versterkt de grassigheid en brengt de geur van natte wol en mineralen naar voor. Best lekkere neus. Gezien het alcoholvolume hoeft het niet te verbazen dat het mondgevoel stevig en prikkelend is, maar hij is verdacht drinkbaar zonder water. Erg clean, rokerig en grassig met gezoete citrus erdoorheen. Hier wel turf. Zoete turf. En wat zilt niet te vergeten. Niet complex maar erg rechttoe rechtaan. Met water nog wat zoeter en assiger. Tja, zelfs op 62.6% (op welk percentage is deze spirit op vat gedaan???) heb ik ‘m het liefst zonder water. Lange afdronk, zoet, rokerig en zilt. Ik vind dit een erg lekkere jonge Caol Ila, knappe vatselectie van de mensen van Kintra. 86/100

Caol Ila 2000, Single Cask Collection

Een dikke week geleden proefde ik met een erg lekkere Bladnoch 1990 voor het eerst een botteling van het Oostenrijkse Single Cask Collection. Benieuwd of deze Caol Ila 2000 opnieuw een schot in roos is.

 

Caol Ila 10y 2000/2011, 58.5%, Single Cask Collection, bourbon barrel #309889
Zachte neus op tonen van rook (turfrook), gedroogd gras, vanille, een frisse zeebries, pompelmoes en citroen. Wat ‘zesty’ (de schil van het vermelde fruit) en mineralig (natte stenen). Cleane en droge smaak op jonge turf, gerookte heilbot, zilt, gras en noten. Amandelspijs. Op de neus had deze whisky geen water nodig, op de smaak kan ie dat wel gebruiken, we zitten tenslotte ook tegen de 60%. Met water zet er zich zoethout door, net als wit fruit en komt het zilt nog meer naar voor. Middellange afdronk op citrus, zilt en rook. Erg cleane Caol Ila, heel rechttoe rechtaan. 84/100