Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Benrinnes’

Benrinnes 24y 1972, Signatory

Benrinnes, zo één van die behoorlijk onbekende distilleerderijen. Het is ook nog maar de vijfde die ik hier bespreek. De vorige vier scoorden maar matig, dit is een kanon. Bedankt om deze te delen Bert!

 

Benrinnes 24 YO 1972, 56.3%, Signatory, cask 9602Benrinnes 24y 1972/1997, 56.3%, Signatory, cask 9602, 394 bottles
Zalige sherryneus. Erg rijk en vol. Noten, gekarameliseerde appels, warme cake, kersen, aardbeien met suiker, tabak, hooi, drop… en dat blijft maar komen, en dat blijft maar evolueren. Daarna gaat de geur de tropische kant op. Mango, meloen, papaja. Prachtig vind ik dit. Bruine suiker. En dan iets wat ik nog maar zelden in whisky heb geroken: geroosterde sesamzaadjes. Gomasio, iemand? Ja, ook dat beetje zout zit er in. Het geheel wordt ondersteund door sappige eik. Wat een ontdekking! De smaak houdt dit niveau niet helemaal aan, maar ook hier blijft het toch genieten. Appelsienen en kersen op een bedje, of zeg maar bed) van kruiden. Hoestsiroop. Karamel. En een licht vegetale toets. Veel eik en ook okkernoten, welke maken dat het naar het einde toe vrij droog en een beetje bitter wordt. Krachtig en explosief. De afdronk is redelijk lang en licht drogend, met koffie en munt als extra. Zou het kunnen dat 15 jaar flesrijping zo z’n meerwaarde heeft? De vraag stellen, is ze beantwoorden. 91/100

Advertenties

Benrinnes 1993/2011, Connoisseurs Choice

Benrinnes werd gebouwd in 1826 maar werd amper drie jaar later al vernietigd door een overstroming, komende van de berg Ben Rinnes. Onmiddellijk werd overgegaan tot het bouwen van een nieuwe distilleerderij, vlakbij de eerste, op de gronden van de Lyne of Rutherie boerderij, de naam waaronder de distilleerderij in het begin ook opereerde. In 1864 werd het opnieuw Benrinnes distillery.

 

Benrinnes 1993/2011, 43%, Gordon & MacPhail, Connoisseurs Choice
Frisse, cleane neus op vers gemaaid gras, allerlei noten, hars en florale tonen. Bloemen in het gras. Daarna krijg ik de geur van sinaas, van koffie met (veel) melk en uiteindelijk zelfs ook een beetje rook. De smaak is rond en vrij stevig. Noten en melkchocolade vallen op, net als het hars dat ik ook in de geur aantrof. Deze Benrinnes wordt langzaamaan zoeter, de chocolade wordt vervoegd door nougat en honing. Sinaas ook. Het zoete groeit echt, en verdrukt op de duur de rest. DE afdronk is niet erg lang en vooral zoet. Best lekker, maar op de duur gaan de ééntoning zoete tonen toch wat vervelen. 83/100

Benrinnes 26y 1984, Kintra

Benrinnes is een distilleerderij waar ik nog niet veel bottelingen van geproefd heb. Het is dan ook een typische blenderswhisky, alhoewel er af en toe toch ook single malts van verschijnen, meestal onder onafhankelijke labels.
De geschiedenis van Benrinnes gaat terug tot 1826 en naar goede gewoonte is de distilleerderij doorheen de jaren enkele malen van eigenaar veranderd, om uiteindelijk in de handen van het huidige Diageo terchtgekomen.

 

Benrinnes 26y 1984/2011, 58.3%, Kintra Single Cask Collection, refill sherry butt #2272, 120 bottles
Vrij onaangename neus op tonen van natte kranten, al even nat karton, gekookte artisjok en champignons. Klink niet erg aanlokkelijk, geef toe. Toch nog even zoeken naar wat aangenamere tonen… Schoensmeer misschien? Ja, schoensmeer. En ook iets vlezigs. Ham. En zachte karamel. Oké, misschien niet geheel onaangenaam, maar genieten is er toch niet bij. Krachtig en alcoholisch op de tong. Kirsch. Eau de vie van pruimen. Bitter. Tonic. Water brengt misschien beterschap. Met water wordt het grassiger en komt er fruit door, ik denk aan mandarijn. Maar ook hier komt het niet in de buurt van lekker. Middellange, bittere afdronk. Nope, dit is het niet. 71/100

Benrinnes 1988, Malts of Scotland

De Benrinnes proefde ik een tijdje geleden. Hieronder mijn notes.

 
Benrinnes 21y 1988/2009, 46.3%, Malts of Scotland, 2009, cask 888, 175 bottles – Speyside
Mooie zachte, fruitige en licht zoete neus op sinaas, ananas, honing, amandel (marsepein!), granen (muesli) en gras. Wat mineralig ook, de natte steen. Ook de smaak geeft fruit (citrus, peer), maar ook vanille, een beetje hout en kruiden. Subtiele turf erdoorheen. Wat bitter op het einde. Eerder korte, fruitige afdronk, beetje zurig. Al bij al lekkere whisky, deze Benrinnes. 82/100

Bastaard whisky’s – undisclosed distilleries

Onder de categorie ‘undisclosed distilleries’ vallen bottelingen waarvan de naam van de distilleerderij niet gekend is, of op z’n minst niet vermeld staat op de fles. Vaak betreft het bottelingen van onafhankelijke bottelaars die de naam van de betreffende distilleerder niet mogen gebruiken. Glenfarclas is hier bijvoorbeeld erg strikt in en smeert elke bottelaar die dit verbod aan z’n laars lapt een proces aan. De advocaten van Cadenhead kunnen hier over meespreken.
Een andere veelgebruikte term voor dit type bottelingen is bastaard whisky’s, whisky’s zonder een (gekende) ‘ouder’ dus.
 
Stronachie 12y ‘Replica’ (Benrinnes), 43%, Dewar Rattray, 2006 – Highland – 70/100
De Stronachie distilleerderij werd rond 1930 gesloten, maar Dewar Rattray heeft de legende van deze ‘Lost Distillery’ in 2002 nieuw leven ingeblazen. DR ging op zoek naar de smaak die het dichtst aanleunde bij deze van de – ondertussen heel oude – officiële Stronachie bottelingen. Zo kwam men bij Benrinnes terecht. Deze 12y is dus eigenlijk een 12y Benrinnes.
Lekkere neus met fruit (appel, banaan?) en bloemen. Lichtjes kruidig ook. Smaak is na de neus een tegenvaller. Zacht, zoet en wat kruidig. Kruidnagel? Mist vooral kracht. Korte droge nasmaak. Kan als aperitief. 70 punten, dankzij de neus.
 
Glen Moore 12y, 40%, OB 2005 – Highland – 64/100
Gedronken bij vrienden, maar die hadden de fles gekregen en konden dus niet zeggen waar deze whisky vandaan komt. Heeft op de achterkant een frans opschrift. Ik veronderstel dan ook dat dit een whisky van een niet nader bepaalde distilleerderij is, voor een Franse warenhuisketen. Het deed me het ergste vermoeden, maar was al bij al nog (relatief) aangenaam verrast. Maltige, wat zoete neus en dito smaak.