Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Belgische whisky’

Belgian Owl 4y

Eind vorig jaar zag de nieuwe Belgian Owl het levenslicht. De whisky rijpte lang genoeg om als vierjarige gebotteld te worden. Ik besprak eerder reeds een driejarige Owl, benieuwd om te zien in hoeverre de spirit er op vooruit gegaan is.

 

Belgian Owl 4y, 46%, OB 2010
Frisse, florale en zoete neus. De bubblegum die ik nog in de 3y had, is hier zo goed als afwezig. De peren en de perziken heb ik nog wel. Ook wat kers trouwens. Daarnaast de onvermijdelijke granen en vanille. Lentebloesems. Ook de smaak is fris en floraal met zoete en fruitige toetsen. Jong, maar rijper dan dan de 3y. Euh ja, een jaar rijper. De smaak doet me wat denken een appel-kersensap, maar dan iets straffer. Vanille ook, granen en citrus. En meer kruiden dan in de 3y. Middellange, florale en fruitige afdronk. Gezien de leeftijd is dit lekkere whisky, absoluut, en beter dan de 3y. Ook al proef je dat er nog verbeteringsmarge is. Ideaal als aperitief me dunkt. 79/100

Advertenties

Goldlys 21y 1989 Sherry Wood

De Goldlys 1989 Sherry Wood die begin dit jaar het licht zag, is een mengeling van graandistillaten die gedurende 21 jaar rijpte op ex-sherryvaten.

 

Goldlys 21y 1989, 46%, OB 2010, sherry wood, 680 bottles
Zachte sherryinvloed op de neus met bitterzoete tonen. Gedroogd fruit (dadels vooral), veel granen (je ruikt de rogge), gesuikerde koffie, misschien wat karamel en een lichte kruidigheid (the herbal kind). De smaak is vrij droog en nogal éénzijdig droog: granen, hout en kruiden, weinig anders om het pallet wat meer in balans te trekken. Misschien een beetje fruit, maar minder dan op de neus. De afdronk is dan weer iets beter (iets meer fruit). ‘Niet slecht’ is hier de perfecte conclusie en dus midden in de ‘niet slecht’ categorie, zijnde de scores in de zeventig. Maar dan ook een stuk verwijderd van de categorie van de echt lekkere whisky’s, de scores in de tachtig. 75/100

The Belgian Owl

Hoog tijd dat ik een post wijd aan The Belgian Owl, de eerste volledig Belgische single malt whisky. The Belgian Owl is het geesteskind van Luikenaar en zowat enig personeelslid Etienne Bouillon. In Grâce Hollogne stampte hij een distilleerderij uit de grond die een eerste distillaat produceerde op 17 oktober 2004. Bouillon gebruikt hiervoor 100 jaar oude distilleerkolven of stills. De spirit werd op verschillende leeftijden gebotteld, een eerste ‘whisky’ werd gepresenteerd tijdens het Spirits in the Sky festival van 2007 te Bierset. Vanaf 2008 werd The Belgian Owl Single Malt Whisky op de markt gebracht. En dit meestal op 46% en koud-gefilterd. Onderstaande driejarige whisky is een botteling van vorig jaar.

 
Belgian Owl 3y, 46%, OB 2009, bottling 141009/2523
Delicate neus met zacht fruit (perzik, abrikoos, aardbei, peer), vanille, gras, granen, bloemen en een beetje bubblegum (niet ongewoon bij zo’n jonge whisky). De smaak is fris, romig, fruitig en vertoont al redelijk wat body, ondanks het feit dat je merkt dat de whisky nog erg jong is. Spirity. Ik heb vanille en citrus als dominante smaakassociaties. Ook wat ananas en een subtiele kruidigheid. Marshmellow ook wel. Middellange fruitige afdronk op vanille en peren. Ja, dit is niet slecht voor een 3-jarige whisky van eigen bodem, dit goedje heeft potentieel. 71/100

Goldlys 1994 ‘Limousin Cask’

Vrijdagavond ben ik effe bij Bert Bruyneel gepasseerd. Nu ja, ‘effe’… na wat Bert me in de kraag goot, zou huiswaards rijden wel héél onverantwoord zijn geweest, dat ‘effe’ werd dus al gauw een etmaal. We proefden veel en vooral fantastisch spul, Bert toonde zich een geweldige gastheer moet ik zeggen. Ik kom hier volgende week zeker nog op terug, maar eerst wil ik even tijd maken voor de Goldlys 1994 Limousin Cask, een whisky waar Bert op z’n dagboek al de loftrompet over heeft gestoken. Eigenlijk zou ik deze post de titel ‘Bert Bruyneel heeft weer gelijk’ moeten geven, naar analogie met mijn bevindingen van de Benriach 1976 for LMDW, maar ik zou niet willen dat hij naast z’n schoenen gaat lopen. In ieder geval, ik was stevig onder de indruk van deze Belgische whisky. Zeker gezien de reputatie en mijn eigen ervaring met Goldlys, was ik behoorlijk sceptisch voordat ik proefde, maar ik kon m’n verbazing moeilijk maskeren vrees ik, dit is wreed lekker spul man! Echt waar, je houdt het niet voor mogelijk, de inhoud stemt gevoelsmatig niet overéén met het label. Ik heb trouwens met m’n eigen ogen gezien dat Bert de fles opende, hij heeft niks anders in een lege Goldlysfles gekapt (en ja, ik was toen nog bloednuchter, het was amper nummert zes in de line-up).
Om toch in alle objectiviteit te oordelen (voor zo ver dat mogelijk is natuurlijk, het blijft in sé een heel subjectieve bezigheid), vroeg ik of ik een sampletje meer naar huis mocht nemen en nu proef ik ‘m dus nog eens op m’n gemak en los van enige situationele beïnvloeding (ja, ’t was gezellig bij Bert).

 
Goldlys 1994/2009, ‘Limousin Cask’, 55% OB, Filliers, 440 bottles – België
De neus is zalig zoet en fruitig. Ik heb vanille, kandijsuiker, crème brûlée, onrijpe banaan (nog wat groen, maar al wel eetbaar), geconfijt fruit, antiekwas, een fruitgaard in bloei, een beetje hout… erg complex. De smaak is romig en mondvullend, op kruisbessen, meloen, kiwi, vanille, hout, nootmuskaat, peper, gesuikerde lindethee en ook hier een zalig waxy toefje. Wat drogend naar het einde. Lange, droge afdronk op fruit, hout en kruiden. Ja wadde, dit scoort achteraan in de tachtig verdorie. Een Goldlys! Een geweldig lekkere, complexe en mooi gebalanceerde Goldlys dus. En neen, er zit geen fout in deze zin, sinds heden kunnen ‘Goldlys’, ‘lekker’, ‘complex’ en ‘geweldig’ perfect in één zin samengaan.

We hebben er vrijdag de Amrut for Crombé naast gezet, om een eikpunt te hebben. Ik gaf deze laatste 89 punten. Het zijn verschillende profielen maar qua beoordeling komt de Goldlys héél dicht in de buurt, is op de neus misschien een tikkeltje minder complex, maar het scheelt niet veel. Een product om als Belg verdomd trots op te zijn. En dit voor een schamele 30 euro… spread the word! 88/100