Spring naar inhoud

Posts tagged ‘batch 2’

Glendronach Cask Strength batch 1 vs. batch 2

Vorig jaar bracht Glendronach de Cask Strength op de markt, batch 1 dus. Dit jaar is er een tweede batch gebotteld. Tijd om beide eens naast elkaar te zetten.

 

Glendronach ‘Cask Strength’, 54.8%, OB 2012, batch 1
Zachte en vooral sappige sherry. De eik is sappig, het fruit is sappig. Vooral rood fruit: aardbeien, rode bessen, maar ook pruimen (pruimentaart) en gele rozijnen. Maar dat fruit laat zich pas na enige tijd kennen. Karamel en perenstroop tekenen meteen present. De sherry brengt ook tabak, amandelen en melkchocolade naar voor. Kruiden? Jawel, ook dat. Kaneel en peper. Wordt hoe langer hoe beter. Water toevoegen kan zeker ook geen kwaad. Integendeel, het fruit en de stroop komen nog meer naar voor. Praliné nu ook. Het wordt echt wel succulent. Op de smaak balanceert hij tussen droog en zoet, maar dat balanceren doet hij goed. Ik noteer rozijnen, dadels, kersen en bramen qua fruit, gember, zoethout, peper en een toefje munt qua kruiden. Vervolgens tabak, koffie en karamel qua usual suspects. Met water komen daar mandarijnen bij. En meloen? Jawel. De afdronk is lang en mooi drogend op kruiden en noten. Heb ik eik vermeld? Nee, dat ook natuurlijk, maar treedt nooit op de voorgrond. Aan een goeie 60 euro hoeft het geen betoog dat dit prijs/kwaliteit niet erg veel concurrentie heeft. 90/100

 

Glendronach ‘Cask Strength’, 55.2%, OB 2013, batch 2
De neus van deze is wat minder fruitig, zowel zonder als met water. Nu, minder fruitig, dat moet eerder minder sappig fruit zijn. Geen rood fruit, of toch niet veel. Meer de gedroogde variant. Iets klassieker qua profiel. Rozijnen, pruimen, vijgen, je kent ze. Karamel, tabak, koffie, noten en eik, ook zij zijn van de partij. Peper en kaneel in het kruidencompartiment. Ook op de smaak is het iets minder sappig allemaal. Ook de eik is droger. Qua fruit, zie neus. Bij de kruiden komt er munt bij, wat het een frisse toets geeft. En ik proef wat chocolade. Misschien toch eerder de donkere variant hier, zonder dat het bitter wordt. Lange, kruidige en verwarmende afdronk waarin ook de chocolade nog even blijft hangen. Alhoewel dit zeer lekkere whisky is en nog altijd veel waar voor je geld biedt, is deze whisky voor mij toch duidelijk minder dan batch 1. Het fruit weet je wel. 87/100

Advertenties

The Balvenie Tun 1401

The Balvenie Tun is een high-end botteling (reken op een 200 euro) die whisky’s van verschillende leeftijden bevat. Ik proef vandaag de tweede batch, een vatting van zeven bourbon- en drie sherryvaten, die werden samengevoegd in een zogenaamde Marrying Tun, een groot vat dat het nummer 1401 draagt. De distillatiejaren van deze tien whisky’s zijn 1967, 1970, 1971 (2), 1972, 1973, 1974, 1975, 1978 en 1989, gemiddeld best wel oude whisky dus.

 

The Balvenie Tun 14.01 batch #2, 50.6%, OB 2010, 2226 bottles
Wow! Rijke, volle, expressieve neus op romige honing, gekonfijt fruit (denk bolus), cake, kaneel, peperkoek met gekonfijte gember, kruidnagel, Turks fruit, kokos, gedroogde vijgen, praliné, boenwas, en zo kan ik nog even verder gaan. Complex en smeuïg. Hetzelfde geldt voor de smaak, complex en smeuïg, op perensiroop, appel-kaneel, Calvados, rijpe ananas, chocolade, gember, rozijnen op rum, belegen eik, cake… wat munt ook wel. Lange afdronk op kandij, citrus, eik en kruiden. Knappe vatting, resulterend in een rijk, aromatisch en coherent geheel waarbij de bittere en de zoete elementen elkaar perfect in evenwicht houden. Mijn beste Balvenie tot op heden. 91/100

Laphroaig 10y Cask Strength, Batch 002

Van het nieuwe cask strength label proefde ik een tijdje terug batch #001, een whisky die me niet helemaal kon overtuigen. Ondertussen zitten we al een batch #003, maar ik proef vandaag batch 002.

 

Laphroaig 10y cask strength, 58.3%, OB, batch #002, Jan. 10, 2010
In de neus van deze Laphroaig valt eerst het zoete (vanille) en het fruitige (citrus) op, eerder dan de rook, die bij batch 001 domineerde. Daarna zet de rook zich door, samen met medicinale toetsen. Hij is ook vrij mineralig, natte stenen en zo. Ook het coastal karakter ontbreekt niet: zilt, zeewier, jodium. Misschien ook wat rubber. Leder zeker ook. Hetzelfde verhaal op de smaak: eerst vanille en fruit (limoen en groene appels), dan de medicinale rook en het zilt. Aarde en noten vervolledigen. Met water zoeter en meer rook. Lange afdronk op turfrook, citrus en veel kruiden. Ik vind deze beter dan batch 001, minder ‘assig’, complexer. Maar er zijn er anderen die daar anders over denken. 88/100