Ardbeg Corryvreckan
De Corryvreckan die ik vandaag bespreek, is de standaard versie en dus niet de Committee botteling, die heb ik nog niet geopend. Van Serge V. krijg de Committee versie trouwens twee punten meer dan de standaard release (92 i.p.v. 90).
De naam Corryvreckan verwijst naar een beruchte draaikolk in de zee ten noorden van het eiland Islay. De whisky in deze botteling rijpte op Franse eiken vaten.
Ardbeg ‘Corryvreckan’, 57.1%, OB 2009
Krachtige neus op intense zoete turf (maar geen Supernova rokerigheid), sinaas, mandarijn, limoen (citrus dus), braambessen, pruimen, zeewier, oesters, zachte anijs en iets geroosterd. Vrij complex, mooi gebalanceerd en vooral erg lekker die neus. Drinken nu. Mondvullend, stevig en romig. Het eerste dat opvalt is de aangename mengeling van turf en kruiden. Peper en eucalyptus. Hoestbonbons. Dan komt de citrus opzetten, vergezeld van wat zoete tonen. Kandij. Melkchocolade. Een beetje zilt en kaneel op het eind en verder in de afdronk. Die afdronk is lang en geeft naast de zilt en de kaneel ook nog siroop en turf. Lekkere Ardbeg, beter dan de Rollercoaster, minder dan de Airigh Nam Beist (2006). 88/100
Onversneden 