Spring naar inhoud

Posts tagged ‘61.3%’

19 dec

1 reactie

Clynelish 24y 1972, Rare Malts

Eén van mijn favoriete distilleerderijen, uit wat een topjaar voor Schotse whisky was, dat kan alleen maar vonken geven. Diageo heeft in totaal zes Clynelish 1972 gebotteld onder z’n Rare Malts label, waarvan één op 20cl. Ik proef de meest courante, deze op 61,3%.

 

Clynelish 24y 1972/1997, 61.3%, Rare Malts Selection
De bijen vliegen je tegemoet, met hun honing, pollen en natuurlijk hun was. Erg romig en smeuïg. Citrusfruit in de vorm van gezoete pompelmoes en citroen (citroensnoepjes eerder) en kruiden zoals kaneel en zoethout volgen. Een licht florale toets (heide, hooi) vult aan, samen met zilt, noten en ronde eik. Wat vanille. Na enige tijd doemt er ook zachte rook op. Haardvuur of kampvuur. Lovely. Ondanks het hoge alcoholpercentage is deze whisky romig en zacht op de tong, het stevig ‘waxy’ karakter van de whisky speelt hierin mee, dit heeft niets scherps of agressiefs. Honing, vanille, gezoete citrus, zachte eik, wat zout, hooi, lichte rook (van het hout neem ik aan), zoethout… enkel peper, gember en in de verte wat okkernoten zorgen voor een scherper kantje. Ik ken weinig whisky’s die op zo’n percentage zo drinkbaar zijn. Lange afdronk op bijenwas, zachte rook, wat eik en zoet fruit. Clynelish was in die periode op z’n best. En wie weet heeft 15 jaar flessenrijping voor extra drinkbaarheid gezorgd. 92/100

7 feb

Karuizawa 1969

Ik beëindig het rijtje Karuizawa met een 1969, ook voor La Maison du Whisky. Dit is in tegenstelling tot de andere een bourbonvat. Is de oudste de beste? Dan moet deze toch écht wel de pannen van het dak spelen.

 

Karuizawa 42 YO 1969/2012, 61.3%, OB for La Maison du Whisky, bourbon cask #8183Karuizawa 42y 1969/2012, 61.3%, OB for La Maison du Whisky, bourbon cask #8183
Jawadde, die neus moet niet veel onder doen voor deze van de 1972. Wat een power seg! En dat is 42 jaar oude whisky… Grootse eik, wel vrij drogend. Veel gedroogde vruchten zoals vijgen, dadels en rozijnen. En ook wat honing. Oud leder. Oud geboend leder. De rokerigheid hier is deze van een kampvuur. In het bos, want je ruikt ook de bladeren, de takken en het mos. Gerookte hesp ook wel (met een honingsausje). Een hesp boven dat kampvuur beter gezegd. Kruiden ook, en die kruidigheid groeit. Zoethout, munt, kaneel en gember. Ondanks dat hij best droog is, toch weer zalig om ruiken. De smaak is net zoals bij de andere zéér krachtig. Mondvullend is een eufemisme. Dezelfde soort rokerigheid als op de neus, veel kruiden (zie neus + peper) en veel eik. Hier gaat het droge karakter toch wat storen, meer dan op de neus. Wordt wel beter met wat lucht te happen. Dan komen er zoetere elementen bij, zoals cake en gekonfijt fruit (de geweldige bolus), en honing. Zachte karamel ook. Net als de rozijnen en pruimencompot. Tabaksdoosje. Maar de eik, de kruiden en erg sterke thee (Darjeeling?) verstoren de balans wel wat. Lange, verwarmende en drogende afdronk. Het geheel blijft toch droger dan bij z’n twee voorgangers (eerder in lijn met de 1984), wat ‘m net iets minder geweldig maakt. 91/100

De winnaar is voor mij dus de 1983, op de voet gevolgd door de 1972. Prijs/kwaliteit is dat dus met stip de 1983. Nu ja, ook daar betaal je op veilingen al meer dan 400 euro voor. Cult, ik zei het al. Maar niet geheel onterecht. Het zijn dan wel geen (door)drinkwhisky’s, daarvoor hebben ze een tè uitgesproken profiel, maar een aantal ervan zijn pure genietwhisky’s. 2 cl voor een ganse avond entertainment.

16 jun

1 reactie

Manager’s dram

De Manager’s Dram serie is een legendarische reeks whisky’s welke nooit via de reguliere handel verkrijgbaar waren.
Op regelmatig tijdstip kwamen de distillery managers van de United Distillers groep (het huidige Diageo) samen en brachten elk een sample mee van wat zij als hun beste vat beschouwde. Deze samples werden door alle managers blind geproefd en de winnende whisky werd gebotteld. De flessen werden gehandtekend door de betreffende manager en elke manager van de groep kreeg een fles. De resterende flessen werden weggeschonken aan personeel of relaties.
De bottelingen onder het ‘Manager’s Dram label’ betreffen dus alle single cask whisky van topkwaliteit.

Aangezien deze flessen nooit als dusdanig verkocht werden, zijn ze erg zeldzaam en als ze al ergens te koop worden aangeboden ook erg prijzig. Je betaalt al snel enkele honderden euro’s, met uitschieters van 1.000 euro en meer.

Opmerkelijk is dat bijna alle Manager’s Dram whisky’s een leeftijd hebben tussen de 15 en de 20 jaar oud, waaruit je zou kunnen concluderen dat dat toch wel de ideale bottel-leeftijd is. Misschien een veralgemening, maar ervaring (i.e. veel proeven) leert dat dit toch vaak zo is.
 
Twee Manager’s Drams, twee sherryvaten:
 
Aberfeldy 19y Manager’s Dram, 61.3%, OB botteled 20/10/1991, sherry cask – Highland – 92/100
Zalige ‘vuile’ neus. Met ‘vuil’ bedoel ik iets richting de geur van een uitgewrongen dweil. En voor alle duidelijkheid, dit is dus geen afknapper, integendeel, I love it! Daarna noten. En houtskool. Erg complex, maar vooral erg lekker. Op de smaak ook weer noten, en fruit. Citrus. Zoet (honing). Heeft ondanks z’n alcoholpercentage geen water nodig. Lange, zalige afdronk op fruit en rook. Top-whisky!
 
Cragganmore 17y Manager’s Dram, 62%, OB bottled 10/1992, sherry cask – Speyside – 88/100
Deze kan wel een beetje water verdragen…maar dan is hij echt wel lekker. Zoete neus (karamel) met fruit (groene appels), granen, koffie en iets rokerigs. Ook karamel in de smaak, naast vanille, appels, peer… Redelijk lange, droge en kruidige afdronk. Lekker!
 
Ook geproefd: de 16 jarige Ord, de 17 jarige Clynelish en de 15 jarige Caol Ila. Deze laatste is zondermeer indrukwekkend. Proefnotities volgen…