Spring naar inhoud

Posts tagged ‘58%’

Nikka Single Coffey Grain

Coffey grain is graanwhisky gedistilleerd in Coffey stills. Dat zijn distilleerkolven ontworpen door de Ier Aneas Coffey in 1830. Een andere benaming is column still. De Nikka Coffey Grain heb je als 45%, maar er worden ook regelmatig cask strengths van gebotteld. Vandaag proef ik één uit die laatste categorie.

 

Nikka ‘Single Coffey Grain’ 14y 1997/2011, 58%, OB, cask 199816
Stevig en prikkelend in de neus, op scheepsladingen vanille, granen en eik. In mindere mate ook amandelen, munt, nootmuskaat en kamille en kokos. Misschien ook nog wat melkchocolade en marsepein (de amandelen). Met water wordt het geheel nog wat zoeter, dan is de vanille echt wel dominant. Té dominant. De smaak al even stevig als de neus, en behoorlijk scherp. Ananas en kokos, munt en nootmuskaat, granen en eik. En dat alles samen met veel vanille. Nog een beetje pompelmoes. Witte pompelmoes (zorgend voor extra bitterheid). Niet echt boeiend, maar zonder fouten. Het wordt wel vrij droog op de duur. Ook de vrij lange afdronk is vooral droog, noten en eik spelen de eerste viool, maar toch blijft ook de vanille lang hangen. Matige grain. Nu ja, jonge grain vind ik zelden super. Deze kan er nog best mee door. 78/100

Advertenties

Auchentoshan 11y 1999 Bordeaux cask matured

Auchentoshan ligt niet ver van Glasgow en dus makkelijk bereikbaar als je op Glasgow (Prestwick) vliegt. Sinds 1984 is het in handen van de Bowmore Morrison groep, dat vandaag deel uitmaakt van het Japanse Suntory.
De 1999 die ik vandaag bespreek, rijpte volledig op rode wijnvaten

 

Auchentoshan 11y 1999 Bordeaux cask matured, 58%, OB 2010, 6000 bottles
Erg ‘notige’ start: amandelen, okkernoten, cashewnoten… Daardoorheen lichte fruitige (allerlei stoofd rood fruit) en kruidige toetsen (nootmuskaat, peper en kaneel). Licht zurig. Rode bessen. Iets van chocolade ook wel. De smaak is zoet en kruidig op kandijsuiker, vanille, peper, nootmuskaat en fruit. Opnieuw dat rode fruit (wat natuurlijk niet mag verwonderen), net als een beetje sinaas. Taninnes ook wel. Wordt echt wel bitter en wat wrang. Druivenpitten. Met water minder scherp en zoeter. Geen al te lange, droge, bittere afdronk. Zonder water niet lekker, met water ook niet. Of toch niet écht lekker, slecht zou ik deze whisky nu ook weer niet durven noemen, maar is natuurlijk veel betere Auchentoshan 1999… 75/100

Bunnahabhain 36y 1975, The Nectar of the Daily Drams

Bunnahabhain is één van de weinige distilleerderijen die gedurende het grootste deel van z’n geschiedenis eigendom is gebleven van dezelfde groep, nl. de Highlands Distillers Group. Gebouwd tussen 1881 en 1893, kwam het in 1887 in handen van de groep en bleef dat tot 2003, toen de groep Bunnahabhain verkocht aan Burn Steward Distillers, dat op z’n beurt overgenomen werd door CL Financial.

 

Bunnahabhain 36y 1975/2011, 58%, The Nectar of the Daily Drams, joint bottling with LMdW, fino sherry, 258 bts.
Aangename neus, maar wat aan de droge kant. Wat niet abnormaal is natuurlijk, de fino zal z’n werk gedaan hebben. De associaties waar ik aan denk, zijn grassig (hooi), noten, natte bladeren, aarde (natte aarde), een beetje boenwas en dadels. Met water treedt er fruit op de voorgrond. Rode appels en sinaas vallen me dan op. Ook de smaak is droog, maar complexer dan de neus. Okkernoten, natte bladeren, mos en zoethout als start, in lijn met de neus dus. Daarna gevolgd door balsamico en zilt, en door heel wat fruit. Sinaas, bramen, kersen, bosbessen… Lange, droge afdronk met toch voldoende fruit om het lekker te houden. Op de neus vond ik ‘m niet super, misschien wat te weinig aromatisch, op de smaak won hij enkele punten, vooral dankzij de extra complexiteit en de prominentere aanwezigheid van het fruit. 87/100

Glenburgie 22y 1966, Sestante

1966 moet toch wel het jaar zijn dat Glenburgie op z’n best was. Dit heb ik al kunnen merken bij de Glenburgie 1966/2005, 45%, G&M for La Maison du Whisky, cask 11693 en nog meer bij de Glenburgie 1966/1990, 61.2%, G&M Cask, cask 3405/6, 75cl. Maar ook de whisky die ik vandaag bespreek, dient zich veelbelovend aan. Deze botteling van Sestante is immers niet meer of niet minder dan een cultwhisky. Op veiligen zal je minstens 400 euro dienen te betalen.

 

Glenburgie 22y 1966/1988, 58%, G&M, Sestante import, exclusively for Enoteca Marchetti, cask 323, 75cl
Wow, wat een stevige neus! Vol, krachtig en expressief. Prachtige, geconcentreerde sherry op tonen van smeuïge karamel, chocolade, praliné, rozijnen, gebakken bananen, koffie, braambessen, bosbessen, geroosterde noten, belegen eik, boenwas, pollen, zilverpoets (licht old bottle), gember, kaneel,… in willekeurige volgorde en verre van volledig. Zo complex en zo geconcentreerd! Pfiew… wat een neus! Water toevoegen brengt munt en eucalyptus naar de voorgrond, net als een klein beetje rook. Het hoeft niet te verbazen dat ook het mondgevoel stevig en krachtig is, explosief bijna. Gedroogd fruit (pruimen en rozijnen), peren, chocolade, noten, koude koffie, karamel, peper, munt, kruidnagel. En dat alles op een bedje van mooie, sappige eik. Met water krijg je nog meer fruit, tropisch fruit zelfs. Ananas, meloen, papaya, banaan. All right! En ook nu dat beetje rook. Geen taninnes te bespeuren, te droog wordt het nooit. Erg lange, volle en verwarmende afdronk op kruiden, eik en dat fruit dat van geen wijken wil weten. Hier gaat het trouwens richting citrusfruit. Sublieme old school sherry, whatever ik daar ook mee bedoel. 94/100

Four of a kind!

Laphroaig 10y, 40%, OB 2007 – Islay – 81/100
Neus van zoete turf, rook, zilt en citrus. Ook smaak is redelijk zoet, met turf en kruiden. Cayennepeper? Naast de 2004 botteling gezet die ik thuis had openstaan. Deze vind ik een ietsje minder.
 
Laphroaig 16y 1992/2009, 50%, DL OMC, cask 4825, 691 bottles – Islay – 81/100
Herkenbare Laphroaigh neus. Zoet, ziltig ook, maar minder complex dan ik gewoon ben van Laphroaig. Smaak is wat droog, met turf, teer en wat zoets. Niet slecht hoor, maar te weining complex dus in vergelijking met andere Laffies van die leeftijd en distillatiejaar.
 
Laphroaig ‘Aloha Grip’ 16y 1992/2008, 58%, Daily Dram, The Nectar, 180 bottles – Islay – 91/100
Oh, dit is heerlijk! Zalige, zoete turf in neus en smaak. Vanille, beetje citrus, beetje zilt… Erg lange afdronk, mooie balans tussen zoet en zilt. Moest nog een uur rijden nadat ik deze dronk, maar bij thuiskomst had ik nog steeds de smaak ik m’n mond. Schitterende Laphroaig en weerom een knappe vatselectie van Mario Groteklaes.
 
Laphroaig 18y 1989/2008, 53.7%, SMWS 29.66 ‘Maritime and sweet’, 542 bottles – Islay – 89/100
Aangename neus op zilt en rook (kampvuur, gerookt spek), met karamel en wat koffie erdoorheen. Sherry? Rubber, euh ja dus. Ook in de mond erg lekker. Stevig, zoet, zilt en rokerig. Gerookte zalm (grappig: vlees in de neus en vis in de smaak). Nog: zoethout, koffie en kruiden. Lange, rokerige afdronk. Eén van die vele lekkere Laphroaigs van eind jaren tachtig, begin jaren negentig.

Een mooie Dalmore

Dalmore 28y 1976/2005, 58%, Blackadder, cask BA0244, 348 bottles – Highland – 87/100
Blackadder Raw Cask. Lekkere, zoete neus. Honing. Fruit ook. Rode bessen? Mag een beetje water hebben. Fruitige smaak en weer wat zoets. Suikerspin. Turf? Ja, turf, ver op de achtergrond weliswaar. Ook iets ziltigs. Complex. Eerder korte, ziltige afdronk. Erg lekker!

Klepper – Ardbeg 25y 1975/2001 John Milroy

Zou de whisky nog vergeten…
 
Ardbeg 25y 1975/2001, 58%, John Milroy’s selection, sherry but – Islay – 94/100
Eén van de vele schitterende whiskies die ik op het Lindores Whiskyfest heb kunnen proeven. Alleen weet ik niet meer of dat op de 2007 of 2008 editie was. Heerlijke en complexe neus met sherry en turf, perfect in balans. Beetje ‘farmy’. Honing ook en fruit (appels). Tabak. Aangenaam zoete, fruitige smaak op schitterende turf. Lange finish met turf en fruit. Top-botteling!