Spring naar inhoud

Posts tagged ‘46yo’

Longmorn 46y 1964, G&M for La Maison du Whisky

De Longmorn die ik vandaag proef, won een gouden medaille op de Malt Manic Awards. Ik heb al vaak geproefd en al even vaak mee geworsteld. Tijd om ‘m eens grondig te analyseren.

 

Longmorn 46y 1964/2010, 45%, Gordon & MacPhail for La Maison du Whisky, sherry hogshead #1034
Met de neus is absoluut niets mis. Integendeel, dit is sherry op z’n best. Oude Longmorn, wat wil je? Rijk, aromatisch, dik. Op associaties van fruit (braambessenconfituur, gekonfijt fruit, gedroogde varianten zoals gele rozijnen, dadels en pruimencompot), sappige eik, kruiden (kruidnagel, kaneel), koffie, kandijsiroop, tabak en rook van het hout. Ook iets subtiel vegetaals. Complex en gewoonweg heerlijk om ruiken. Maar dan, de smaak… dat is wringen en wroeten. Werken. De smaak is lekker, zeer zeker, maar slingert nogal wild van fruit en zoet naar bitter en droog. Rood fruit en stroop, maar ook veel eik, noten en kruiden (kaneel, peper, munt en kruidnagel). Lichte rook. Koffie. Maar op de duur slaat de slinger te veel door naar het bittere, het wordt me echt wel te droog. Sterke thee. Zelfs wat tannines (druivenpitten). En zeker dat laatste kost ‘m toch punten. De afdronk is lang, verwarmend en droog. De neus is fantastisch (92, 93 punten), maar op de smaak wint de eik. Dit is volgens mij enkele jaren te laat gebotteld. Spijtig. 89/100

Glenburgie 46y 1966, Gordon & MacPhail

Jaren zestig Glenburgie, veel beter kan je niet hebben. Maar wat ik daar al van geproefd heb, zijn vooral oudere bottelingen, bottelingen van eind jaren tachtig en jaren negentig. Deze is pas vorig jaar gebotteld en heeft dus 15 tot 25 jaar langer op vat gelegen. Ik veronderstel dat ik dat wel zal merken. Reken op een 300 euro.

 

Glenburgie 46 YO 1966/2012, 43%, Gordon & MacPhailGlenburgie 46y 1966/2012, 43%, Gordon & MacPhail
Zoete en kruidige neus, waarbij in eerste instantie groene bananen en bruine suiker opvallen. Daarachter gaat boenwas schuil, veel boenwas. En oud leder. In het fruitcompartiment worden de bananen vergezeld van rode appels, bij de zoetstoffen de bruine suiker en honing. Zachte tonen van gezoete koffie. Onderliggend belegen eik. Niet geweldig krachtig, eerder subtiel en delicaat. Wel erg lekker om ruiken. Op de smaak laat de eik zich veel meer gelden. Samen met een hoop kruiden krijg je een verwarmend geheel. Scherpe kruiden zoals gember en peper, vermengd met rood fruit. Frambozen, bramen en rode bessen. De zoete elementen moeten serieus hun best doen om aan de oppervlakte te komen. Donkere chocolade valt wel op. Naar het einde toe wordt het mij iets te droog, er komen zelfs wat lichte tannines bij. Kastanjes. Lange, kruidige afdronk. Subtiele en delicate neus, maar op de smaak net iets te droog voor mij om de negentig punten te halen. 89/100