Spring naar inhoud

Posts tagged ‘2010’

Lagavulin Distillery Only

Ook Lagavulin heeft zijn ‘Distilery Only’, ofwel een botteling die je enkel op de distilleerderij zelf kan kopen. En zoals blijkbaar ook de gewoonte is, is het een whisky zonder leeftijdsaanduiding of jaartal. Sedert 2010 ter plekke te koop voor minder dan 100 euro, bij handelaars die ‘m verkopen mag je op 250 euro rekenen.

 

Lagavulin ‘Only Available at the Distillery’, 52.5%, OB 2010, 6000 bottles
Op de neus stroperige turfrook. En daarmee bedoel ik een dik en romig gevoel, turf vermengd met kandijsiroop, appel- en perenstroop. Behoorlijk zoete turf dus. Warme aardbeienconfituur ook. En warme krieken. Zilt, teer, peper en zoethout vullen aan. Sappige eik. Nog vermeldenswaard is Lapsang Souchong thee. Heerlijk. Een extra puntje is dat. Romige, mondvullende smaak, rokerig en zoet. Turf op chocolade en praliné nu, minder op siroop. Tabak, koffie en pruimen, gevolgd door wat meer rood fruit zoals kersen en frambozen. Geweldige evolutie. Ook kruiden ontbreken niet, kruiden zoals zoethout, gember en peper. Erg complex. Zeer lange afdronk op zoete en kruidige associaties. De sherry en de turf in perfecte harmonie. Lagavulin hoeft niet lang te rijpen om top te zijn. 91/100

Brora 30y 2010

Ik heb hier al enige tijd een sample van de officiële Brora 30y 2010 staan. Van vorig jaar dus. Ondertussen is de nieuwe uit, ik zou misschien beter wachten en beide naast elkaar zetten. Maar ik ben geen masochist, ik wacht niet langer!

 

Brora 30y, 54.3%, OB 2010, 2958 bottles
Zoet-rokerige neus zonder de typische boerderijtoestanden uit eerdere batchen. Veel zoete citrus, groene appels, marsepein (amandelen), gedroogde pruimen, zilt en kruiden. Bijenwas, maar met mate. En na enige tijd een frisse, prikkelende mineraliteit. Met water groeit de rook en de was. De smaak gaat hier op verder. Rook en zoete kruidigheid of zoete rokerigheid en kruiden, wat je verkiest. Verder noteer ik sinaas, vanille, perzik, zilt, bijenwas, lijnzaadolie en mineralen. Iets licht medicinaals. Kruidenthee (ijzerkruid?). Gekonfijte gember. Romig, olieachtig mondgevoel. Zeer drinkbaar zonder water, maar met water typischer Brora (meer was én licht farmy). Lange afdronk waar het zilt, de was, de rook en de vanille elkaar mooi in evenwicht houden. Ha, een klein beetje eik hier, iets wat ik daarvoor niet had. Soit, een typische 90 punten voor mij. Geslaagd met vlag en wimpel. 90/100

Op een geestrijk nieuw jaar

Voor we morgen het feestgedruis achter ons laten, wens ik jullie allen een inspirerend, gelukkig, zorgeloos en geestrijk 2011. Een jaar vol liefde, vriendschap en een gezonde portie onversneden whiskywaanzin.

 

Malt Maniac Awards 2010

Een mailtje van Johannes van den Heuvel deze ochtend meldde de uitslagen van de Malt Maniac awards 2010. Ik ga deze niet in detail analyseren, hier kan je alles uitpluizen. Elf maniacs proefden en scoorden liefst 262 whisky’s blind (daar moeten we toch van uitgaan), waarvan er 219 een medaille kregen. Brons gaat naar gemiddelde scores van 80 en meer, zilver naar gemiddelde scores van 85 en meer. De twaalf winnaars van een gouden medaille (score van 90 en meer) zijn:

  • Glendronach 38y 1972/2010, 49.5%, OB, Taiwan Import, cask 700
  • Longmorn 1964/2010, 45%, G&M for LMDW, cask 1034
  • Macallan 1970/2010, 46%, G&M for LMDW, cask 10031
  • Karuizawa 32y 1977/2010 ‘Noh’, 60.7%, Number One Drinks, cask 4592
  • Karuizawa 1975/2010, 61.8%, OB for LMDW, cask 6736
  • Glengoyne 37y 1972/2010, 57%, The Perfect Dram, refill sherry wood
  • Kawasaki ‘Ichiro’s Choice’ 1982/2009, 65.4%, OB for LMDW, refill sherry
  • Glenfarclas 40y, 46%, OB 2010
  • Caperdonich 37y 1972/2010, 53.4%, DT Rare Auld, cask 7420
  • Glen Scotia 33y 1977/2010, 57%, A. D. Rattray, Sherry, cask 985
  • Karuizawa 32y 1976/2009 ‘Noh’, 63%, Number One Drinks, cask 6719
  • Port Ellen ‘Pe2’, 59.5%, Speciality Drinks Ltd. 2010

Opvallend is dat het hier bijna uitsluitend gaat om sherryvaten, enkel van de Caperdonich ben ik niet zeker. Wat nog opvalt, is de dominante aanwezigheid van La Maison du Whisky, stilaan een constante – ze weten daar hun vaten te selecteren, en van Karuizawa, die door ons aller Bert van de eerste plaats werd gehouden – ook dat lijkt een constante te worden.

Van bovenstaand lijstje besprak ik reeds de Glen Scotia 1977 van A. D. Rattray en kan het niet vreemd vinden dat hij erbij staat. Ook de Glenfarclas 40y staat hier meer dan terecht tussen. Dat Glendronach 1972 waanzinnig goed kan zijn, wisten we al, en dat zal ik hier volgende week bevestigen met een zustervat van de absolute winnaar.

Big Peat

De Big Peat, een product van Douglas Laing, is een vatted malt met whisky van Ardbeg, Caol Ila, Bowmore en Port Ellen. Er zit dus ook behoorlijk oude whisky tussen if you snap what I mean. Geweldig etiket trouwens.

 

Big Peat, 46%, Douglas Laing 2010
Zalige zoete en licht medicinale neus. Veel vanille heb ik, net als zoethout, zachte zoete turf en zilt. Dan koffie en karamel, daarna fruit ook. Appel, perzik. Complex. Drinkt vlot weg, hij is ook erg lekker op de smaak. De start is zoet, rokerig en licht coastal (zilt, zeewier). Ook hier komt na enige tijd fruit opzetten. Pompelmoes en limoen. Toast. Lange, eerder droge, rokerige en zoete afdronk. Ik proefde hem blind en dacht dat het twintig jaar oude Laphroaig was. Natuurlijk zit er vanalles is behalve Laphroaig. In ieder geval, prachtige vatting! Voor een kleine 40 euro een wel erg sterke aanrader. 89/100

De nieuwe Springbank 18y

De nieuwe Springbank 18y kon ik al eens eerder vluchtig proeven, ik vond ‘m toen vrij teleurstellend, zeker in vergelijking met de eerste batch ervan. Nu heb ik de gelegenheid er wat meer tijd voor te nemen. Benieuwd of m’n eerste indruk bevestigd wordt.

 

Springbank 18y, 46%, OB 2010, 2nd edition – Campbeltown
De neus is nogal grassig met hooi, hars, zoethout, linde, granen en noten. Niet geweldig boeiend eigenlijk. Daarna komt ook rood fruit bovendrijven. Aardbeien, braambessen enzo. Lichte rook. Op de tong is deze Springbank vrij vettig en mondvullend met eerst rozijnen, sinaasschil, bittere chocolade (inderdaad, orangettes!) en zachte rook. Na enige tijd zetten kruiden door. Peper en veel zoethout, drop. Behoorlijk lange en bitterzoete afdronk met terugkerende rook. Bwa, dit is best lekkere whisky, maar inderdaad toch wel een stevige stap achteruit ten opzichte van die eerste batch van vorig jaar. 84/100