Spring naar inhoud

Archief voor

30 aug

Twee Imperials 1990

Even terug in de tijd met twee jonge Imperials, gedistilleerd in 1990 en gebotteld in 2000 door G&M. Vreemd genoeg hier en daar nog te verkrijgen voor een goeie 80 euro.

 

Imperial 9 YO 1990/2000, 40%, Gordon & MacPhail, Private Collection, Claret Wood finish, casks 97/304 4, 5, 6Imperial 9y 1990/2000, 40%, Gordon & MacPhail Private Collection, Claret Wood finish, casks 97/304 4, 5, 6, 3100 bottles
Frisse neus met best wat fruit. Sappige peren en dito appels. Veel vanille ook en lichte tonen van koffie verkeerd. Na enige tijd slaan de verse peren om in opgelegde. De wijn laat van zich horen. Iets licht floraals ook. Best aangenaam. De smaak valt me wat tegen. Te licht, te vlak, mocht op een iets hoger alcoholpercentage gebotteld worden. Een fout uit het verleden? G&M bottelt volgens mij in ieder geval niet meer onder 43%. Licht fruit, zowel de peren en appels van de neus als rood fruit zoals frambozen (de Claret), vanille, zachte kruiden zoals nootmuskaat en kruidnagel. Niet erg complex en vooral weinig ballen. Korte afdronk. Hij verliest het pleit op de smaak. Dankzij de neus toch nog 80/100

 

Imperial 10 YO 1990/2000, 40%, Gordon & MacPhail, Private Collection, Calvados Wood finish, cask 97/403 1, 2Imperial 10y 1990/2000, 40%, Gordon & MacPhail Private Collection, Calvados Wood finish, cask 97/403 1,2, 3500 bottles
De vergelijking met de Claret Wood gaat deels op, in de zin dat er vanille en appels (a ja) te ontwaren vallen. Maar ik heb hier meer eik en granen. Ook wat gedroogd gras. Nogal licht en dun. Minder complex en ook minder aangenaam. Op de smaak wordt dit patroon verder gezet. Appelsap, granen en vanille. Niet veel meer dan dat. Het mondgevoel is licht, vlak en dun. Zelfde commentaar als bij de Claret. De afdronk is al even kort, op granen en appels. De Claret werd rechtgehouden door de geur, iets wat hier niet meer lukt. 76/100

28 aug

1 reactie

Bowmore 11y 2001, The Whiskyman

Vandaag een Bowmore 2001 die The Whiskyman eind vorig jaar bottelde voor drie whiskyshops: QV.ID, Whiskysite.nl en Single Malt Whisky Shop. Nog te koop aan 65 euro.

 

Bowmore 11 YO 2001/2012, 50.6%, The WhiskymanBowmore 11y 2001/2012, 50.6%, The Whiskyman, 240 bottles
De neus laat zich samenvatten als rokerig, granig en zilt. Deze drie geuren zijn mooi verweven met elkaar en domineren het geheel. Boter, neigend naar boterkoekjes. Petit Beurre. Ook motorolie laat zich ruiken, net als teer. En binnenbanden. En leder. De geur wordt hoe langer hoe zoeter. Bananen, de schil van appels en appelsienen qua fruit, vergezeld van zoethout en kandijsuiker. Rond romig mondgevoel. Minder granen dan in de geur, wel veel turfrook, zilt en zoete associaties. Zoete associaties zoals daar zijn: zoethout, appelsienen, gezoete pompelmoes en gekonfijte gember. Bij het zilte moet ik denken aan gerookte vis. Heilbot bijvoorbeeld. Vrij lange afdronk, op hetzelfde patroon als dat van de smaak. Zilt, rokerig en zoet dus. Jonge Bowmore, het blijft een succesverhaal. Benieuwd naar dezelfde vintages na een tiental jaar extra rijping (meer fruit, getemperde turf en zilt), dat moeten kanonnen worden. 88/100

27 aug

1 reactie

Highland Park 25y 1988, Cadenhead Small Batch

Blij dat ik deze much-talked-about Highland Park kan proeven. Uitverkocht voor hij goed en wel in de winkel lag. De 92/100 op Whiskyfun is daar natuurlijk niet vreemd aan. Ik kom zelfs scores van 94 en – no kidding – 98 tegen. Even kijken of ik het met deze heerschappen eens kan zijn.

 

Highland Park 25 YO 1988/2013, 55.7%, Cadenhead, Small BatchHighland Park 25y 1988/2013, 55.7%, Cadenhead Small Batch, 1086 bottles
Oké, die neus vind ik alvast geweldig. Erg complexe en aromatische sherry. Smeuïg. Daar zorgt high-end balsamico, oud geboend leder en romige koffie voor. Behoorlijk fruitig ook. Ik noteer zowel gestoofd als vers fruit, vooral de rode variant. Rode bessen, bramen, krieken, in confituur en uit de hand. Daarna volgen rozijnen op rum en ander gedroogd fruit zoals vijgen en dadels. Sappige, belegen eik. Een klein beetje zilt. En om het helemaal af te maken is er daar de zachte Highland Park rook. Echt knap! De smaak start al even complex en lekker. Het gedroogde fruit (vooral de rozijnen), het leder, de koffie, de kruiden, de eik… ze tekenen ook hier present. Na enige tijd wordt het wel wat droog. Voor mij er eerlijk gezegd een beetje over. Ik weet dat het een kwestie van smaak is, maar hier, in het tweede deel van de smaak – laat ons zeggen na drie à vier seconden in de mond – wordt het onderscheid gemaakt in score tussen mensen die houden van dit droge profiel en mensen zoals ik die daar minder van houden. Het fruit wordt stilaan weggedrukt, er is nog te weinig zilt of rook ter eer en glorie van de balans. Kruiden zijn er nog genoeg, net als noten, hars en behoorlijk wat eik. Het is dus in dit deel van de whisky dat ik even afhaak. De lange afdronk kan me dan weer meer bekoren, hier keert het fruit weer, samen met honing. Ik volg de hype niet helemaal. Heerlijke neus, absoluut, maar net iets te droog op de smaak om (nog) hoger te scoren dan 90/100

26 aug

Karuizawa 26y 1981

Een Karuizawa die enkele jaren geleden hoge ogen gooide, was deze 1981 geselecteerd door Marcin Miller van Number One Drinks, toen het nog geen eigenaar was van de resterende Karuizawa stock. Deze whisky behaalde een gouden medaille en de titel van beste Japanse whisky op de Malt Maniac Awards 2007.

 

Karuizawa 26 YO 1981/2007 'Vintage', 58.1%, cask 103Karuizawa 26y 1981/2007 ‘Vintage’, 58.1%, OB selected by Marcin Miller, cask 103
Klassieke, stevige Karuizawa-neus. Krachtig en vol. Vol van kruiden en eik vooral. Peper, kruidnagel, zoethout, anijs, munt. Gevolgd door kansijsuiker en woudvruchten zoals bosbessen en bramen. Maar ook door leder, noten en dennennaalden. Antiekwas. Lichte turfrook en tabak maken het plaatje compleet. Al even stevig op de smaak, en op dezelfde associaties dan in de geur. Veel eik en kruiden, bosvruchten, noten, leder, tabak, zachte turfrook… pruimen en mosterd als extra. Maar het zijn de kruiden die veruit het luidste om de aandacht roepen. Kruidnagel, eucalyptus, munt, zoethout, kaneel, enzomeer. Lange afdronk, of wat had je gedacht? Niet veel fruit meer, de eik en de kruiden nemen ook hier het heft in handen. Misschien niet het absolute topniveau van enkele latere bottelingen (die zijn nog wat complexer met vooral nog grootser fruit), maar wel opnieuw een dijk van een whisky. En in heinde en verre geen sulfer te bespeuren. Die sulfer lijkt me echt wel een fenomeen van Karuizawa uit de tweede helft van de jaren zeventig te zijn. 90/100

 
de wijze whiskyquiz 2013

Een kleine dienstmededeling: whiskyclub Friends of the Quaich organiseert binnenkort hun tweede whiskyquiz, meer bepaald op vrijdag 13 september 2013. De club wil de quiz toegankelijk te houden voor iedereen, het is dus geen quiz voor freaks. Mensen die zich niet door de datum laten afschrikken, vinden hier meer informatie.

24 aug

Strathisla 1937 bis

Ik proefde in het verleden al eens een andere batch van deze Strathisla 1937, ééntje die iets later gebotteld is, want vermeldt de inhoud niet alleen in fluid ounces maar ook al in centiliter (75.7cl). Deze is dus ouder. En lichter van kleur. Toch altijd een belevenis, whisky gedistilleerd vóór de Tweede Wereldoorlog.

 

Strathisla 1937 70° proof, Gordon & MacPhail, 26 2/3 fl. oz., early 1970’sStrathisla 1937, 70° proof, Gordon & MacPhail, 26 2/3 fl. oz., early 1970’s
De geur is alvast typisch voor whisky uit deze periode. Voor zover ik dat hier kan poneren natuurlijk, het is nog maar mijn zevende of achtste whisky van de jaren dertig. Nu ja, nog maar, ik prijs me gelukkig, daar niet van. Maar wat bedoel ik nu met dat profiel? Dat is moeilijk te omschrijven. Het is ook moeilijk om te zeggen wat maakt dat dit zo ruikt. De periode (andere distillatiemethoden)? De verdere rijping op fles? Rook deze whisky bij bottelen m.a.w. ook al zo? Ik veronderstel dat beide elementen meespelen. In ieder geval, ik ruik oude meubels, oud leder en oud zilverwerk. Bestek. Jawel, ook bestek heeft een geur. Nog andere metalige tonen, zoals allerlei gereedschap. Engelse sleutels en zo. Je gereedschapskist opentrekken. Na een jaar niet meer gebruikt te hebben. Soit, je snapt het plaatje. Het gaat verder op tabak en wat kruiden zoals kaneel en munt. Fruit ook wel, gestoofde appels en limoen. Zachte, erg zachte rook. Geen turfrook, eerder een soort herfstgeur. De geur van het hout, maar ook rottende bladeren (pas op, dat is absoluut een meerwaarde). Delicate en subtiele smaak op tonen van heide, hooi, tabaksbladeren, hars en gestoofd fruit. Warme aarbeienconfituur. Appelsienen ook. Subtiele kruiden en al even subtiele rook. Een hint van balsamico. Alles heel breekbaar. Geen al te lange, licht droge afdronk op kruiden en gestoofd fruit. Uniek profiel en erg lekker. De latere batch vind ik echter nog beter, heeft meer body. 92/100

22 aug

Balblair 1969, G&M Rare Vintage

Vandaag een Balblair uit de Rare Vintage reeks van Gordon & MacPhail. Voor Balblair zou 1969 dus een zeldzaam jaar moeten zijn.

 

Balblair 1969/2008, 43%, G&M Rare VintageBalblair 1969/2008, 43%, G&M Rare Vintage
Mooie, ronde, zoete neus. Vanille, nougat, marsepein, cake… frangipane. Heide en hooi, en ook een hint van leder. Best wat kruiden (kaneel en nootmuskaat) en eik, die voor de nodige body zorgen. Niet zo veel fruit, buiten kruisbessen en meloen. Rook van het hout. Op de smaak meer eik dan in de geur, maar het geheel blijft gebalanceerd. De vanille, de cake, de kruisbessen en het leder zorgen voor het nodige tegengewicht. Middellange afdronk die de balans mooi doortrekt. Had dit iets complexer verwacht, maar dat hoeft geen minpunt te zijn. Lekkere drink-away whisky. 85/100

20 aug

Glenlivet 25y 1973, Signatory

Vandaag een Glenlivet 1973 op sherryvat, die vijftien jaar geleden gebotteld werd door Signatory. En dat was geen moment te vroeg.

 

Glenlivet 25 YO 1973/1998, 57.2%, Signatory, sherry cask #3307Glenlivet 25y 1973/1998, 57.2%, Signatory, sherry cask #3307, 570 bottles
Stevige sherry zonder scherpe kantjes. Rond en vol. Sappige eik, rozijnen op rum, pruimentaart, tabak, sigarendoosjes, koffie, zoethout, melkchocolade, praliné, appelsienen (met de chocolade komen we bij de orangettes uit), toast… alles heel romig en smeuïg. Oud rubber, wat iets minder smeuïg is, maar verre van onaangenaam. En onderliggend rook van het hout als extra. En zelfs een licht medicinale toets. Knap! Stevig bitter en al even stevig zoet op de tong met opnieuw wat turfrook. Alhoewel het me misschien nog eerder aan een barbecue doet denken. Er zit ook iets vlezigs in. Gemarineerd en geroosterd vlees. Het zoete karakter wordt bepaald door karamel, cake, chocolade en fruit. Pruimen en kersen vallen op. En warme aardbeienconfituur. De eik, hars en kruiden (peper, nootmuskaat) zorgen voor het bittere evenwicht. Krachtig mondgevoel. Met wat water toe te voegen, verdwijnt het hars en wordt het nog wat zoeter. Voor mij hoeft dat water niet, de balans is zonder beter. Lange, verwarmende afdronk, balancerend op zoete en droge elementen zoals chocolade, karamel en kruiden. De rook is verdwenen. Onherkenbare Glenlivet die Signatory niet veel langer op vat had moeten laten zitten. 87/100

19 aug

Glenury Royal 37y 1973, The Whisky Agency & The Nectar

1973 blijkt een geweldig jaar te zijn geweest voor Glenury Royal, één van de drie distilleerderijen die ‘Royal’ voor of na z’n naam mag plaatsen (naast Brackla en Lochnagar). The Whisky Agency bracht in 2010 een heerlijke 1973 op de markt, in 2011 volgde een tweede botteling, samen met The Nectar. Waar hij nog te koop is, betaal je er een 250 euro voor.

 

Glenury Royal 37 YO 1973/2011, 43%, The Whisky Agency & The NectarGlenury Royal 37y 1973/2011, 43%, The Whisky Agency & The Nectar, bourbon hogshead, 146 bottles
Warme, ronde, romige, zoete geur. Hij start op tonen van cake, warme abrikozentaart, honing en vanillefudge. En de geweldige tarte tatin. Hij gaat verder op kruiden zoals kaneel en nootmuskaat. Daarachter schuilt heel lichte rook en sappige eik. Verfijnd en elegant profiel. Heerlijk. Zachte, rijke smaak, zalig zoet en fruitig. Perziken, abrikozen en appelsienen vallen op. De kaneel keert weer, net als de nootmuskaat, de honing en de eik. Met ook hier de lichte rokerigheid. Wat zeste (van de appelsienen). Het geheel is vrij licht, wat het nog wat extra drinkbaar maakt. De afdronk is daardoor misschien niet geweldig lang, maar wel lekker. Mooi drogend op eik en pompelmoes. Een whisky die het moet hebben van z’n elegantie en drinkbaarheid, eerder dan van kracht of complexiteit. 90/100

16 aug

Highland Park 21y, Alchemist

Vandaag een 21-jarige Highland Park van Alchemist die geen vintage vermeldt. Het is een botteling van 2010 op drinksterkte, dus dat moet een distillaat zijn van eind jaren tachtig.

 

Highland Park 21 YO, 46%, AlchemistHighland Park 21y, 46%, Alchemist, 2010
De neus start on-Highland Park op veel wit fruit. Zoals daar zijn: peren, appels en witte perziken. Geen sinaas dus, wel honing. Ook geen, of zo goed als geen heide. Ook weinig zilt. Wat nog wel? Melkchocolade bijvoorbeeld, en cake. Kruiden, de tuinvariant. Kruidenthees. Zachte smaak op lichte granen, wit fruit, honing en kruiden. Daarna krijgt de smaak een grassige toets. Hooi. En ook wat eik ontbreekt niet. Een klein beetje turf, iets wat in de geur wel ontbrak. Middellange afdronk, met hier naast het fruit en de kruiden wel een zilt kantje. En ook meer turf. Lekkere en vooral atypische Highland Park, die echter de nodige diepgang mist om een grotere indruk achter te laten. 85/100

14 aug

Caperdonich 38y 1970, Duncan Taylor Rare Auld

Caperdonich 1967, 1968, 1969 en 1972 hebben we hier al in succulente overvloed gehad. 1970 en 1971 zijn de missing link. 1971 lijkt me niet éénvoudig, 1970’ers zijn er wel voldoende gebotteld. Waaronder deze 38y van Duncan Taylor.

 

Caperdonich 38 YO 1970/2009, 45.9%, Duncan Taylor Rare Auld, cask 4377Caperdonich 38y 1970/2009, 45.9%, Duncan Taylor Rare Auld, cask 4377, 205 bottles
Zoals we kunnen verwachten van oude Caperdonich gaat de geur van start op heerlijk fruit, zoals daar is: rijpe kruisbessen, rode appels, opgelegde peren, mango. Achter dat fruit gaat een mooie kruidigheid schuil. Kaneel, eucalyptus, kamille en gember. Best wat vanille ook. Een beetje heide en hooi vullen aan. Maar vooral het fruit is groots. De smaak is wat minder fruitig, daar nemen de kruiden en de eik de bovenhand. Zonder te droog te worden echter. Pompelmoes, mandarijn, meloen, vanille en honing zorgen voor het nodige weerwerk. Middellange afdronk op peper, fruit en honing. Zeer mooi, enkel en alleen voor de neus verdient hij de negentig punten, mocht het fruit op de smaak even groots zijn als op de neus, was het nog meer geweest. 90/100

12 aug

Knockando 1967/1979, Justerini & Brooks

Tot voor kort had ik nog geen enkele lekkere Knockando gedronken. Recente bottelingen bleken meestal granig en clean te zijn, niet slecht maar saai. Deze 1967 brengt daar verandering in. Hier en daar nog (of opnieuw) te koop, aan prijzen variërend tussen 185 en 350 euro.

 

Knockando 12 YO 1967/1979, 43%, Justerini & BrooksKnockando 12y 1967/1979, 43%, Justerini & Brooks, Dateo Import Italy
Mooie, droge en mineralige neus. Nat gras en natte keien. Die mineralen worden na enige tijd vergezeld van was. Kaarsvet vooral. Citronellakaarsen. En ook door een hint van turfrook. Niet veel fruit, buiten de citroenen en gele appels dan. Ik ruik ook wat leder. Oude, geboende ledere zetels. En zoete gember. Ginger Ale. Okkernoten dienen zich ook nog aan. Helemaal niet slecht deze neus. Olieachtig mondgevoel met aroma’s van kaarsvet, appels, olijfolie, hars, okkernoten, appelsien, kokos en zachte rook op de achtergrond. En doorheen dat alles altijd dat grassige. Best complex eigenlijk. Middellange, droge afdronk. Mijn beste Knockando tot op heden. 85/100

9 aug

1 reactie

Amrut ‘Double Cask’ 2003

Vandaag de volgens sommigen beste Amrut. Ik had er al veel over gehoord, maar onlangs pas geproefd. De Double Cask dus, een vatting van twee vaten, elk zeven jaar oud. Gezien de klimatologische omstandigheden in Bangalore, is dit zowat het oudste dat ze deze whisky krijgen. Waar hij nog te koop staat, betaal je er een 150 euro voor.

 

Amrut 'Double Cask' 7 YO 2003/2010, 46%, ex-bourbon casks 2874&2273Amrut ‘Double Cask’ 7y 2003/2010, 46%, ex-bourbon casks 2874/2273, 306 bottles
Cleane, zoete neus, gedomineerd door vanille en fruit uit blik (op siroop). Ananas, peren, perziken, you name it, zelfs zo’n blik fruit cocktail van Del Monte (inclusief die twee krieken). Maar hij is complexer dan dat, ik ruik ook granen, lichte kruiden zoals nootmuskaat en kaneel, en een beetje was (kaarsvet). Wat gedroogde bloemen op de achtergrond, niet ongewoon bij Amrut. Zacht en romig mondgevoel, zoet en kruidig. De nootmuskaat keert terug, nu vergezeld van gember en een beetje peper. Vanille en honing. Het fruit is nu ronduit tropisch en niet zozeer ingeblikt. Banaan, ananas, lychee, meloen, papaja. Hoera. Lichte, ronde eik. Geen erg lange afdronk, maar wel rond en rijk. Dit is een expressieve en aromatische Amrut, en inderdaad één van de beste die ik al kon proeven. 90/100

7 aug

Macallan 14y 1980, Master of Malt for Roland Schär

Vandaag een Macallan met een kleine reputatie. Een distillaat van 1980 dat bijna twintig jaar geleden door Master of Malt werd gebotteld voor een zekere Ronald Schär. Ik ken die mens niet, maar hij heeft een verdomd goede smaak.

 

Macallan 14 YO 1980/1994, 43%, Master of Malt, special bottling for Roland SchärMacallan 14y 1980/1994, 43%, Master of Malt, A special bottling for Roland Schär, 360 bottles, 75cl
Hola, is me dat een zalige geur! Sherry op z’n fruitigst. De verwachtte droge variant: abrikozen, rozijnen, vijgen, pruimen. Maar ook de verse, sappige variant: perziken, abrikozen, appelsienen, rode bessen en bramen. Al dat fruit wordt gevolgd door allerlei noten. En ook door chocolade, karamel en kandijsuiker. Samen met kruiden en de rozijnen doet hij me wat aan superieure rum denken. En dan nog wat vloeibaars in de vorm van balsamico en sojasaus. Onderliggend lichte tabakstonen en eik. Van hetzelfde laken een broek op de smaak. Kruiden, ja. Eik, ja. Chocolade, ja. Koffie, noten, tabak, ja. Maar het is het fruit dat ook hier de eerste viool speelt. Alhoewel het nu vooral gedroogde vruchten zijn. Pruimen, rozijnen, dadels… Eucalyptus en zoethout wat de kruiden betreft. En een hint van anijs. Hoestsiroop. Bitter en zoet in perfecte harmonie. Ook in de middellange afdronk. Wat een beauty! Na een copieuze maaltijd scoort hij nog een punt of twee hoger denk ik. Blij dat ik die heb kunnen ontdekken. Bedankt Gunther! 91/100

5 aug

Highland Park 14y 1998, Malts of Scotland

Een whisky van Malts of Scotland die weinig aandacht heeft gekregen (ook hier niet) maar die wel erg snel uitverkocht was, is de Highland Park 1998 op sherryvat. Ik begrijp ondertussen waarom.

 

Highland Park 14 YO 1998/2012, 57.4%, Malts of Scotland, sherry hogshead #MoS12058Highland Park 14y 1998/2012, 57.4%, Malts of Scotland, sherry hogshead #MoS12058, 189 bottles
Mooie, fruitige sherryneus die een pak ouder overkomt dan 14 jaar. Gele sultanarozijnen, gedroogde abrikozen en dadels. Pruimencompot en bramenconfituur. Dat fruit wordt gevolgd door amandelen en een stevige portie zoethout. En een iets kleinere hoeveelheid peterselie. Geboend leder, koffie en tabak. Chocolade. Balsamico, wat al helemaal ongewoon is op deze leeftijd. Lekker om ruiken, doet zelfs wat aan Karuizawa denken. De eerste smaak is licht bitter, maar dat gaat snel weg, om in de afdronk terug te keren. Voor dat bittere zorgen eik, chocolade, noten en kruiden (zoethout opnieuw, munt, peper en kruidnagel). Drop. Pas op, dat bittere is hier echt mooi. Ook de obligate rokerigheid ontbreekt niet. Tabaksrook en turfrook. In het fruitcompartiment treffen we zwarte bessen en pruimen aan. Lange, mooi drogende afdronk waar vooral het zoethout en de donkere chocolade de plak zwaaien. Geweldige whisky. Volledig terechte hype. 91/100

2 aug

St. Magdalene 25y 1982, Old Malt Cask

Vandaag een whisky die evengoed Linlithgow had kunnen heten. Eén van de vele 1982’ers die Douglas Laing gebotteld heeft.

 

St. Magdalene 25 YO 1982/2008, 50%, Douglas Laing, Old Malt Cask, refill butt #4282St. Magdalene 25y 1982/2008, 50%, Douglas Laing, Old Malt Cask, refill butt #4282, 378 bottles
Cleane en grassige neus. Vers gemaaid gras, vermengd met kaarsvet en citroen. Citroenkaarsen, jawel. Harde citroensnoepjes. Daarachter gaan er tonen van gezouten boter en lampolie schuil. En ook associaties van okkernoten en rubber. Dat laatste is hier geen meerwaarde. Schweppes tonic. Een beetje vanille. De schil van groene appels. Best complex. Doorheen dit alles ontwaar ik mineralen. Kalk en klei. En zelfs de geur van natte kranten. Scherp en clean profiel. De smaak is iets ronder, de vanille treedt meer op de voorgrond, samen met gele appels (cider) en noten. Ook hier is deze whisky redelijk waxy. De citroen laat zich echter wat naar de achtergrond drukken. Kruiden zijn op de smaak dan weer meer aanwezig dan in de geur. Peper en mosterd. Groene thee. Een beetje droog gras. De mineralen blijven sluimeren. Middellange, cleane en licht bittere afdronk. Niet de gemakkelijkste neus, de smaak overtuigt meer. 84/100