Spring naar inhoud

Posts from the ‘Bunnahabhain’ Category

Enkele nieuwe officiële bottelingen

Drie naar mijn smaak matige standaardbottelingen.
 
Aberfeldy 12y, 40%, OB 2009 – Highland
Zoete neus met de geur van bloemen, gedroogd gras en kruiden. Aangenaam zonder meer. Ananas heb ik ook. Op de tong heb ik honing, kruiden (gember) en lindethee. Middellang en kruidige (herbs) afdronk. Lekker zonder echt stunning te zijn. 79/100
 
Isle of Jura 10y, 40%, OB 2009 – Jura
Neus: acaciahoning, granen en hars. Sober (‘austere’). Dennennaalden ook. Lichte vernis-touch. Smaak: licht en beetje bitter. Witte pompelmoes, hout en hars. Afdronk: kort en drogend. Licht bitter. Ik kan dit niet slecht noemen, maar mijn ding is het toch niet. 74/100
 
Bunnahabhain 12y, 40%, OB 2009 – Islay
Neus: yoghurt, granen, muesli. Ontbijtwhisky? Wat vanille ook en bodding. Smaak: granen, beetje hout, peper, beetje gember en een lichte tabaktoets. Korte, granige afdronk. Saaie, weinig uitgesproken whisky. Niet beter dan de 2006 batch die er van proefde. 72/100

Bunnahabhain 1976, Malts of Scotland

Bunnahabhain 33y 1976/2010, 52%, Malts of Scotland, sherry butt 6388/2, 275 bottles – Islay
Gedistilleerd 25/11/1976, het eerste deel van het vat gebotteld in maart 2009, het tweede deel vorige maand. Subtiele neus met enerzijds een aangename kruidigheid (drop, munt, zoethout, peper) en anderzijds veel zoet fruit. Banaan, rijpe banaan. Geplette banaan met suiker (ja, ook ik ben kind geweest). Er doemt een mooie zurigheid op. Balsamico. Opgelegde peren. De smaak is wat droog, op kruiden, vanille en de zoete banaan weer. Geen al te lange, zoete en fruitige afdronk. Je proeft het hout, maar altijd op de achtergrond. Zeer mooie Bunnahabhain op een niet al te actief sherryvat. 88/100
 
De komende dagen volgen nog enkele nieuwe Malts of Scotland.

Dez Mona & Bunnahabhain

Nu de jongens van Dez Mona met Hilfe Kommt een nieuwe plaat hebben uitgebracht, grijp ik graag nog eens terug naar het vorige, Moments of Dejection and Despondency (ja, pak dat woordenboek maar vast). Voor mij is dit één van de beste Belgische platen ever. Arid Song, Forgive My Tears, Red Light, The Guy… stuk voor stuk pareltjes. De muziek is een mix van pop, jazz, tango en klassiek (eclectisch inderdaad), de dramatische zang van Gregory Frateur snijdt door merg en been.
Frateur – ook achtergrondzanger bij Daan en in 2005 genomineerd voor de Zamu awards in de categorie Beste Zanger – richtte zes jaar geleden samen met bassist Nicolas Rombouts Dez Mona op. De naam van de groep verwijst naar Desdemona, het personage uit Othello van Shakespeare.
Zij waren de eerste groep die optrad in de Ancien Belgique zonder een plaat uitgebracht te hebben, weliswaar als voorpramma bij Zita Swoon en Mauro. Het debuutalbum Pursued Sinners verscheen in 2005 en kwam tot stand in samenwerking met trompettist Sam Vloemans en accordeonist Roel Van Camp van DAAU. In de aanloop naar hun tweede plaat Moments of Dejection and Despondency (op het Radical Duke label) werd de band versterkt met Bram Weijters op piano, Steven Cassiers op drums (beide uit de jazzwereld) en Roel Van Camp op accordeon. Vorige maand verscheen dan hun derde, Hilfe Kommt. Naast albums maken en optreden, verzorgen ze ook performances bij theaterstukken, live soundtracks, modeshows, enz..
De muziek van Dez Mona zou je kunnen omschrijven als een kruising tussen Anthony & The Johnsons, John Cale en Tom Waits… niet toevallig drie van m’n favorieten.

Ja, dit is genieten, er gaat niet veel boven luisteren naar deze ‘moments’. Of toch wel, luisteren naar deze plaat met een lekkere whisky in de hand. Een oude Bunnhabhain bijvoorbeeld.

 
Bunnahabhain 31y 1976/2008, 47.3%, Duncan Taylor for Falster, Denmark – Islay – 88/100
Deze whisky werd vorig jaar gebotteld voor Falster, een Deens hotel. Spectaculair metalen label. Heel lekkere neus met karamel, appel, peer, kruisbessen (stekebezen!), cake… Smaak: opnieuw in de roos. Het witte fruit mooi verweven met kruiden en lichte rook. Lange, kruidige afdronk. Zalige Bunna.

Nog twee Perfect Drams, twee op sherryvat

Terug van een weekendje Brussel. Mevrouw Onversneden werd heden vandaag 40 en de bijhorende tristesse diende gecounterd te worden. Beetje shoppen, tafelen bij Bruneau, overnachten in Hotel Metropole, matineeconcertje in het koninklijk park en bezoek aan het Magrittemuseum, I hope it did the trick.

Zoals beloofd hieronder mijn notities van nog twee whisky’s van The Whisky Agency, twee op sherryvat

 
Bunnahabhain 34y 1974/2008, 59.3%, The Perfect Dram (TWA), Oloroso, 300 bottles – Islay – 90/100
Hele mooie sherry. Geen wham-bam sherry, maar verweven met zoete en fruitige tonen. Zeker met wat water komt er meer fruit door. Rozijnen hebben we ook, naast wat balsamico en een zalige chocoladetoets. Ook de smaak kan een beetje water hebben (een klein scheutje volstaat), en dan krijg je noten, koffie, pruimtabak en fruit… njam njam. Middellange, droge en filmende afdronk. Sherry zoals ik ‘m graag heb.
 
Glenfarclas 39y 1970/2009, 54.4%, The Perfect Dram (TWA), First Fill Oloroso, 240 bottles – Speyside – 86/100
Volle sherry. Neus is krachtig en vertoont pure sherry met rozijnen, okkernoten en bittere chocolade. Heel bittere chocolade that is. In de smaak naast de usual suspects (rubber, hout, fruit, kruiden) ook propolis, straffe thee en perensiroop. De thee blijft hangen in de vrij lange afdronk. Voor sherry lovers, maar voor mij net wat té ‘sherry’. De Bunna is meer mijn ding.

Een mélangeke

Hieronder enkele whisky’s die ik op diverse gelegenheden heb gedronken, en dus meestal maar van summiere notities heb kunnen voorzien.

 
Bunnahabhain XVIII, 43%, OB 2005 – Islay – 79/100
Fruitige neus, met wat hout. Ik smaakte fruit, beetje zoet en granen. Lichte bitterheid in smaak en afdronk. Lekker maar had hier toch iets meer van verwacht.
 
Auchentoshan Three Wood, 43%, OB 2008 – Lowland – 74/100
Neus is lekker maar smaak is me te wrang. Te droog, te veel hout. Two wood was genoeg geweest. Ook heel veel drop. Ben nooit z’n drop-fan geweest. 74 (voor de neus).
 
Glenturret 12y, 40%, OB 2003 – Highland – 73/100
Granige neus met zoet fruit. Gestoofd fruit. Honing. En een beetje kruiden. De granen ook in de smaak, van die muesli toestanden. Wit fruit en wat zilt. Korte, ziltige afdronk. Aangename whisky zonder meer. Vooral zonder meer.
 
Strathisla 8y ’70 proof’, Gordon & MacPhail, bottled mid 1970′s – Speyside – 75/100
Dit moet dus whisky van de tweede helft van de jaren 1960 zijn. Ter info, 70° proof is ongeveer 40%. Fruit, karamel, wat platte smaak. Te vroeg gebotteld? Te fel versneden?
 
Talisker 10y Cask Strength, 58.1%, OB 2006, only available at the distillery – Skye – 78/100
Niet gecommercialiseerd, gedronken tijdens ons Skye-reisje (november 2006) op de distilleerderij zelf. Viel wat tegen, miste de finesse van de versneden 10y. Maar moet wel zeggen dat ik geen water bij de hand had.
 
Bruichladdich 16y 1990/2007, 46%, Duncan Taylor NC², sherry Cask – Islay – 62/100
Neus van een witte wijn. Slap, zonder veel associaties. Wat bittere en droge smaak met ook hier weinig boeiends. Korte, wijnige finish.

Enkele klassiekers – de letter B

En vandaag diepen we proefnotities van enkele klassiekers met de letter B op.

The Balvenie 12y ‘Double Wood’, 40%, OB 2001 – Speyside – 81/100
Sherry, zoetig (marsepein?) en licht maltig. Fruit ook. Ben geen Speyside fan, maar deze is een aanrader! Stevige, mooi gebalanseerde malt met een lange, kruidige afdronk.
 
Bowmore 12y, 40%, OB 1999 – Islay – 62/100
Rook, beetje zilt, bloemen en… zeep. Lavendelzeep. Zowel in de neus, de smaak als in de afdronk. Zonder die zeepsmaak zou dit best een lekkere whisky zijn, want heel wat aangename elementen, alle mooi de das om gedaan door de zeep. Wat heeft men op Bowmore in de jaren 80 toch z’n best gedaan z’n whisky te verkrachten!
 
Bruichladdich 10y, 46%, OB 2005 – Islay – 79/100
Licht geturfd. Beetje ziltig. Beter dan de 12y, complexer en meer body. Wat zoet (honing). Lekkere afdronk.
 
Bunnahabhain 12y, 40%, OB 2006 – Islay – 71/100
Een buitenbeentje onder de Islay’s. Hoegenaamd geen turf. Licht rokerig in de neus & afdronk. Neus wat peperig ook. Smaak maltig, bourbon, wat bitter. Haalt de 70 punten, maar met de hakken over de sloot.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 36 other followers