Spring naar inhoud

Posts tagged ‘The Auld Alliance’

Ardmore 20y 1992, The Auld Alliance

De Auld Alliance botteling die de eer krijgt de eerste in een hopelijk lange rij te zijn, en dus luistert naar de naam Selection 001, is deze Ardmore 1992. Emmanuel kon niet veel beter kiezen.

 

Ardmore 20 YO 1992, 51.3%, The Auld AllianceArdmore 20y 1992/2013, 51.3%, The Auld Alliance, selection 001, bourbon barrel, 218 bottles
Schitterende zachte, complexe, gelaagde neus. Olieachtig, mineralig, zacht rokerig, fruitig, licht ‘farmy’, licht zilt, wat floraal, wat aards, kruidig… he’s got it all. Bij het fruit noteer ik ananas, mandarijn, meloen, roze pompelmoes. Qua olie is het notenolie en ook wel wat lijnzaadolie. De mineralen doen me denken gepoetst zilverwerk en natte grond (die aarde waar ik al naar verwees). De (turf)rook is zacht en zoet. Dat zoete wordt versterkt door honing. Nat hooi brengt het farmy karakter naar voor. De kruiden zijn al even zacht als de rest, zoethout en kaneel vallen hier op. Heb ik lichte zilt al vermeld? Ja dus. Bij dat florale verwijs ik naar het hooi maar ook naar gedroogde bloemen. Man, dit ruikt heerlijk. De smaak is misschien iets minder complex, maar daarom niet minder lekker. In willekeurige volgorde proef ik zachte turf, vanille, honing, olie, appels, mandarijnen, meloen, gember, zoethout, mineralen, meloen, zilt, hooi, peperkoek… weinig complex is dit nu ook weer niet. Alles mooi verweven en gebalanceerd. Het mondgevoel is zacht, romig en elegant. Lange, olieachtige afdronk, op tonen van zoete turf, fruit, zilt en mineralen. Mwa, ik denk dat dit voor mij toch wel de beste Ardmore 1992 is. Heerlijke whisky. 91/100

Caol Ila 17y 1995, The Auld Alliance

De tweede whisky in het rijtje van drie Auld Alliance bottelingen is een Caol Ila 1995. De Ardmore 1992 volgt spoedig.

 

Caol Ila 17 YO 1995/2013, 51.1%, The Auld Alliance, selection 002Caol Ila 17y 1995/2013, 51.1%, The Auld Alliance, selection 002, bourbon hogshead, 70 bottles
Cleane en medicinale geur. Vrij complex ook. Ik heb fruit zoals kruisbessen, appels en citroen, zoete zaken zoals vanille en kandijsuiker, zilt en zeewier. En echt wel mooie medicinale rook. De zee brengt jodium met zich mee. Ik ruik ook wat natte aarde, samen met een lichte mineraliteit. Bestek? Soit, het draagt bij tot de complexiteit. Ook op de smaak leidt de zoete en medicinale turf ten dans. Het mondgevoel is olieachtig. Naaste de turf (die licht assig is) hebben we zilt, marsepein (amandelen), honing, citroen, pompelmoes, kruiden zoals zoethout en nootmuskaat, een beetje eik en opnieuw de aarde. Naar het einde toe wordt het beetje scherp, maar dat kan ik wel hebben. Lange cleane afdronk, op zilt, citrus en turfrook. Krachtige whisky, en een stuk medicinaler dan we gewoon zijn van Caol Ila. Doet eerder denken aan Laphroaig. Maar dat heb nog al gehad bij Caol Ila 1995. 87/100

Clynelish 15y 1997, The Auld Alliance

The Auld Alliance in Singapore is één van de bekendste whiskybars in de wereld. Het is het geesteskind van Emmanuel Dron en bestaat een kleine drie jaar. Emmanuel zette 12 jaar ervaring bij La Maison du Whisky – waarvan de laatste twee jaar als manager van LMdW Singapore – om in een overweldigende bar met meer dan duizend whisky’s. Van standaard tot uiterst zeldzaam. Van Laphroaig 10 tot Laphroaig 1908.
 
The Auld Alliance
En nu is er ook het Auld Alliance whiskylabel, waarvan de flessen te krijgen zijn in Singapore en… jawel, België. Meer bepaald bij QV.ID en Crombé. De eerste reeks bevat een Ardmore 1992, een Caol Ila 1995 en een Clynelish 1997. Laat me beginnen met de jongste.

 

Clynelish 15 YO 1997/2013, 53.6%, The Auld Alliance, selection 003Clynelish 15y 1997/2013, 53.6%, The Auld Alliance, selection 003, bourbon hogshead, 208 bottles
Herkenbare jonge Clynelish. Bijenwas, citrus, honing, zilt en mineralen, nog steeds een meer dan geslaagde combinatie. De mineralen en de citrus maken de geur fris en levendig. De honing, samen met een beetje vanille en wat ananas in blik, maken het rond en zoet. Zilt brengt de zee naar voor. Wat ik na enige tijd ook nog waarneem, is lijnzaadolie. In de verte. De smaak is romig en rond, waxy en fruitig. Bijenwas en kaarsvet. Qua fruit vallen pompelmoes, citroen en kruisbessen op. De honing en het zilt van de neus keren terug. Minder mineralen. Kruiden, dat wel. Hier denk ik vooral aan gember en peper. Erg clean profiel. De afdronk is vrij lang, op zilt, bijenwas en citrus. Hij behoudt met andere woorden tot het einde z’n typisch karakter. Ik heb al heel wat Clynelish 1997 gedronken, nog nooit teleurgesteld geworden. Ook nu niet. 86/100