Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Silvano Samaroli’

18 mei

2 Reacties

Glen Cawdor 1951

Vermits de Glen Grant 21y securo cap eigenlijk een herneming was, blijft de teller op 999 staan en is het vandaag pas echt aan nummer duizend. Geen nood, ook wat ik vandaag proef heeft genoeg adelbrieven om die eer te krijgen.
Glen Cawdor? Nooit van gehoord? Don’t worry, Glen Cawdor is geen distilleerderij, laat staan een actieve, het is een label van Samaroli. Er zijn meerdere whisky’s gebotteld onder dit label, in sommige gevallen met vermelding van distilleerderij, in andere gevallen zonder enige referentie. Er zijn enkele vrij legendarische bottelingen in dit laatste geval, o.a. de 1951 en de 1964. Het is de 1951 die nu in m’ glas zit. Merci beaucoup Patrick!

 

Glen Cawdor 32y 1951, 46%, Duthie for Samaroli, 120 bottles, 75cl
Neus: mmm, mellow… belegen, rond, romig, niks scherps. Hij start wel een beetje gesloten, heeft wat tijd nodig om al z’n geheimen prijs te geven, maar dan… wat een beauty! Hoe omschrijf ik dit? Uniek. In het begin heb ik honing, romige honing, vergezeld van hooi. Maar echt grassig is dit niet, daarvoor komt er na enige tijd teveel zoets en fruit door. Gestoofd fruit, rijpe kruisbessen, marsepein. Boter. Gezouten boter. Ja, wat zilte aroma’s, licht coastal. Kruiden ook, maar niet zo evident om te benoemen. Heide, dat zeker wel. Hoe langer hoe duidelijker. Boterbloemen misschien. Dju, deze neus laat zich moeilijk doorgronden. Een heerlijke, lichte rokerigheid. Op zich zegt het allemaal niet zo veel, maar dit is één van de boeiendste geuren dit ik de laatste tijd in mijn glas had. Smaak: jawel, de smaak moet niet veel onderdoen voor de neus. Hij is zowel zoet (de honing), als grassig (het hooi, de heide, gedroogde bloemen, linde…) en subtiel kruidig. Erdoorheen priemt iets zalig zilts en een beetje turf. My God, dit is goed. Afdronk: dat is het leuke aan dit soort whisky, er is ook nog een afdronk. Geen idee wat het is, maar het profiel doet me wel wat denken aan oude Talisker of oude Springbank. Of oude Highland Park? Zou ook kunnen. Die honing, die heide. Whatever, dit is bangelijk lekkere whisky. En niet dat ik al geweldig veel Springbank, Talisker of HP 1951 gedronken heb. Omzeggens geen. Talisker 1953 daarentegen… Highland Park 1955… zucht. Iemand uitsluitsel? 94/100

25 okt

2 Reacties

Samaroli tasting Oostende – en of het goed was

Gisteren een wel erg bijzondere tasting meegemaakt. Niemand minder dan Silvano Samaroli himself kwam in Oostende drie van de meest legendarische bottelingen uit de 40 jarige geschiedenis van het huis Samaroli voorstellen. De tasting werd georganiseerd door Lindores als opwarmer voor hun Whiskyfest dat vandaag en morgen plaatsvindt. Een opwarmer die ik niet gauw zal vergeten. Morgen trek ik opnieuw richting Oostende en ik ben ervan overtuigd dat ik op het ‘fest’ enkele pareltjes zal kunnen proeven, maar wat Silvano ons gisterenavond voorschotelde, was ronduit indrukwekkend. Line-up:

Glen Garioch 8y 1971 (59,6%)
Ardbeg 9y 1974/1983 (59%)
Bowmore 18y 1966/1984 (53%)

Als daar je broek niet van afzakt, dan weet ik het ook niet meer. Of heb je je broeksriem wel erg strak aangespannen, dat kan ook. Het 30 koppige internationale publiek was dan ook behoorlijk van z’n sokken geblazen en verloor zich in lyrisch taalgebruik (“mouthwatering”, “breathtaking”, “pure maltoporn” – ja, het is een apart wereldje). Ook ik heb gepoogd mijn bevindingen te verwoorden, en dit zo rationeel mogelijk. De komende dagen hier te lezen. Maar zoals gezegd, duik ik morgen eerst opnieuw in de wereld van de whisky-antiquiteiten.