Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Replica’

MacKinlay’s Shackleton Replica

De MacKinlay’s Shackleton is een whisky met een verhaal. En wat voor een verhaal. De beroemde avonturier en ontdekkingsreiziger Sir Ernest Shackleton liet een kist Mackinlay’s Rare Old Highland Malt Whisky achter op Antarctica bij z’n zuidpoolexpeditie van 1907 tot 1909. Shackleton moest op een goeie 150 kilometer van de pool z’n expeditie staken, waarna de Brit Scott en de Noor Amudsen hun race om de zuidpool konden inzetten, met de Noor als uiteindelijke winnaar in 1911.
Na een eeuw onder het ijs te hebben gezeten, werd deze whisky opgegraven en werden drie flessen naar Groot-Brittanië verscheept. Richard Patterson van Whyte and Mackay (dat in de jaren 1990 eigenaar werd van Charles Mackinlay & Co), kreeg de taak de whisky zo nauwgezet mogelijk na te maken, wat resulteerde in de Schackleton’s replica, een ‘limited’ release van 50.000 flessen. De originele flessen worden teruggegeven aan de Antarctic Heritage Trust om opnieuw en volgens wet onder het ijs geplaatst te worden.
Deze vatted malt bevat whisky uit Speyside, uit de Highlands en van de eilanden. De oudste whisky die er in zit is Glen Mhor 1983. Niet verwonderlijk, want MacKinlay was in die tijd eigenaar van Glen Mhor, deze malt zal een belangrijk onderdeel van die blend geweest zijn en in 1983 werd er voor het laatst whisky gestookt. Ook leuk om weten is dat per verkochte fles 5 pond geschonken wordt aan de Antarctic Heritage Trust.

 

Mackinlay’s Shackleton Replica ‘Rare Old Highland Malt’, 47.3%, OB Whyte and MacKay, 2011, vatted malt, 50000 bottles
Cleane neus met veel vanille, gras, een beetje wit fruit (appel, peer), leder, kruiden (kaneel), aarde, een klein beetje rook en een al even klein beetje stof. Of nee, zaagsel eerder. Het is op de duur de aarde, het leder en dat zaagsel dat gaat domineren, het fruit en de kruiden worden wat weggedrukt. Niet slecht maar ook niet echt geweldig deze neus. Het mondgevoel is droog. Fruitig, maar dan eerder op sinaas en gedroogde ananas, kruiden, hazelnoten en kandijsuiker, dat zijn de zaken die me eerst te binnen schieten. Gesuikerde noten in feite. Dat toefje rook zit ook hier, net als het grassige en de kaneel. En nootmuskaat. Middellange afdronk op sinaas, gras en kruiden. Tja, een mooi verhaal, een iets minder mooie whisky als je het mij vraagt. Mocht wat frisser, wat prikkelender, te veel op doffere tonen (het gras, het zaagsel, het leder). Je betaalt ongeveer 130 euro voor de fles. En voor het verhaal. En voor de verpakking. En voor de marketing. 82/100

Stronachie 12y 2010

Bij de (her)lancering van de brand Stronachie was er sprake van het feit dat het hier om whisky van Benrinnes zou gaan. Of dit in de nieuwe batchen nog steeds het geval is, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik absoluut niet wild was van eerdere batchen.

 
Stronachie 12y ‘Replica’, 43%, Dewar Rattray, batch 12/10-1
De neus is veel fruitiger dan deze van de vorige versie. Zoet fruit. Peren, witte perziken, rijpe ananas, rozijnen (op rum). En veel minder granig. Wel karamel, heide en honing. Niet erg complex, maar wel euh… complexloos. De smaak start zacht en zoet. Veel rozijnen, sinaas, appelcake, peperkoek en hout. Hars ook, wordt wat droog. Hij verliest hier toch enkele punten. De afdronk is middellang en droog. Beter dan de vorige batchen die ik proefde (2006 & 2009). Een stijger met stip, vooral op het conto van de neus te schrijven. 78/100

Drie instapmalts

Vandaag bespreek ik drie malts die je je voor een appel en een ei kan aanschaffen, alhoewel sommige handelaren cash of betaalkaart zullen prefereren. Vooral de Singleton of Glendullan is gezien z’n prijs zeker een aanrader. Je vindt die trouwens ook buiten het duty free circuit.

 
Locke’s Single Malt 8y, 40%, OB (Cooley) 2009, Pure Pot Still
Maltige en licht fruitig neus. Appel, perzik. Beetje yoghurt (lichte zurigheid). Bloemen. Niet echt geweldig. De smaak is zacht met granen, een beetje peper en thee, slappe infusiethee. Nogal platjes. Korte en granige afdronk met een kleine beetje zoete appel. Valt me wat tegen. 73/100
 
Singleton of Glendullan 12y, 40%, OB 2009, for duty free, 1 liter
Singleton is een label van Diageo, gericht op de duty free markt. Deze Glendullan heeft een frisse, fruitige en bloemige neus met gedroogd gras, kamille, honing, sinaas, noten, nougat en een lichte kruidigheid. Complexe en erg aangename geur. De smaak geeft granen en hout vermengd met zoethout en honing. Korte maar best lekkere afdronk op de honing, de granen en het zoethout. Niet slecht, deze Glendullan. 80/100
 
Stronachie 12y ‘Replica’, 43%, Dewar Rattray, 2009
Pfffiew, erg veel hars, hout en granen op de neus. Zoethout ook, rozijnen en bittere karamel. Na een tijdje notes van vleessaus en maggi. Op de tong is ie romig en zoet, met karamel, ananas, rozijnen en de vleesaus weer. Licht mineralig. Middellange, droge maar vooral saaie afdronk. Speciaal zonder echt slecht te zijn, maar kan me toch niet bekoren. 72/100

Bastaard whisky’s – undisclosed distilleries

Onder de categorie ‘undisclosed distilleries’ vallen bottelingen waarvan de naam van de distilleerderij niet gekend is, of op z’n minst niet vermeld staat op de fles. Vaak betreft het bottelingen van onafhankelijke bottelaars die de naam van de betreffende distilleerder niet mogen gebruiken. Glenfarclas is hier bijvoorbeeld erg strikt in en smeert elke bottelaar die dit verbod aan z’n laars lapt een proces aan. De advocaten van Cadenhead kunnen hier over meespreken.
Een andere veelgebruikte term voor dit type bottelingen is bastaard whisky’s, whisky’s zonder een (gekende) ‘ouder’ dus.
 
Stronachie 12y ‘Replica’ (Benrinnes), 43%, Dewar Rattray, 2006 – Highland – 70/100
De Stronachie distilleerderij werd rond 1930 gesloten, maar Dewar Rattray heeft de legende van deze ‘Lost Distillery’ in 2002 nieuw leven ingeblazen. DR ging op zoek naar de smaak die het dichtst aanleunde bij deze van de – ondertussen heel oude – officiële Stronachie bottelingen. Zo kwam men bij Benrinnes terecht. Deze 12y is dus eigenlijk een 12y Benrinnes.
Lekkere neus met fruit (appel, banaan?) en bloemen. Lichtjes kruidig ook. Smaak is na de neus een tegenvaller. Zacht, zoet en wat kruidig. Kruidnagel? Mist vooral kracht. Korte droge nasmaak. Kan als aperitief. 70 punten, dankzij de neus.
 
Glen Moore 12y, 40%, OB 2005 – Highland – 64/100
Gedronken bij vrienden, maar die hadden de fles gekregen en konden dus niet zeggen waar deze whisky vandaan komt. Heeft op de achterkant een frans opschrift. Ik veronderstel dan ook dat dit een whisky van een niet nader bepaalde distilleerderij is, voor een Franse warenhuisketen. Het deed me het ergste vermoeden, maar was al bij al nog (relatief) aangenaam verrast. Maltige, wat zoete neus en dito smaak.