Spring naar inhoud

Posts tagged ‘Nikka’

Nikka ‘Single Coffey Grain’ 2000

Na de Single Coffey Grain 1997, nu de 2000 van Nikka.

 

Nikka ‘Single Coffey Grain’ 10y 2000/2010, 61%, cask 23993
Nog scherper op de neus dan de 1997, het is dan ook nog 3% hoger in alcohol. Naast de vanille, eik en granen die ik ook al in de vorige overvloedig had, valt hier vernis op. Kokos, amandelen en munt tekenen ook in de 2000 present. Maar die vernis begint toch wel wat te storen. Water helpt hier een beetje, maar niet veel. De smaak is erg explosief. Vanille, pompelmoes, peper, eik, granen, kokos… dat zijn geen verkeerde smaken, maar het is toch allemaal vrij simpel en vooral scherp. Water maakt het natuurlijk wat minder scherp, en dus wat ronder en zoeter, maar echt lekker kan ik dit niet vinden. Vrij lange, droge en licht bittere afdronk. Toch een trap(je) lager dan de 1997. 75/100

Advertenties

Nikka Single Coffey Grain

Coffey grain is graanwhisky gedistilleerd in Coffey stills. Dat zijn distilleerkolven ontworpen door de Ier Aneas Coffey in 1830. Een andere benaming is column still. De Nikka Coffey Grain heb je als 45%, maar er worden ook regelmatig cask strengths van gebotteld. Vandaag proef ik één uit die laatste categorie.

 

Nikka ‘Single Coffey Grain’ 14y 1997/2011, 58%, OB, cask 199816
Stevig en prikkelend in de neus, op scheepsladingen vanille, granen en eik. In mindere mate ook amandelen, munt, nootmuskaat en kamille en kokos. Misschien ook nog wat melkchocolade en marsepein (de amandelen). Met water wordt het geheel nog wat zoeter, dan is de vanille echt wel dominant. Té dominant. De smaak al even stevig als de neus, en behoorlijk scherp. Ananas en kokos, munt en nootmuskaat, granen en eik. En dat alles samen met veel vanille. Nog een beetje pompelmoes. Witte pompelmoes (zorgend voor extra bitterheid). Niet echt boeiend, maar zonder fouten. Het wordt wel vrij droog op de duur. Ook de vrij lange afdronk is vooral droog, noten en eik spelen de eerste viool, maar toch blijft ook de vanille lang hangen. Matige grain. Nu ja, jonge grain vind ik zelden super. Deze kan er nog best mee door. 78/100

Nikka from the Barrel

Nikka from the Barrel is een blend van grain whisky afkomstig van de Miyagikyo distilleerderij en malt whisky afkomstig van Yoichi.

 

Nikka ‘From the barrel’, 51.4%, OB +/- 2012, 50cl
Op de neus – niet geheel onverwacht – zoete granen. Ontbijtgranen, Frosties, honing, vanille. Dat wordt dan gevolgd door rode bessen, abrikozen (vers én gedroogd), dadels, de schil van sinaas en noten (richting maresepein). De geur van sigarendoosjes ook. En daaronder eik en kruiden. Kruiden zoals daar zijn kaneel en munt. Op de smaak vallen die kruiden meer op, samen met de granen. Daarnaast vanille en kandijsuiker, wat het een zoete toets geeft. En opnieuw die lichte tabak. Rozijnen, vijgen, gedroogde abrikozen en eik vallen ook nog op. Middellange afdronk op kruiden (vooral gember hier), granen en een beetje kandij. Net wat te weinig, want het wordt toch vrij droog. Maar dat is het enige minpunt, voor de rest is dit best te pruimen. Juist, pruimen, ook dat had ik op de smaak. 84/100

Yoichi 1987, beste single malt WWA 2008

Deze Yoichi werd uitgeroepen tot beste single malt van de wereld op de World Whisky Awards 2008. Let op, er zijn nadien nog bottelingen gevolgd (althans op z’n minst één waarvan ik weet heb), ik proef de eerste uit 2007. Nikka bottelt trouwens elke winter een zogenaamde ‘limited edition’ whisky die twintig jaar eerder werd gedistilleerd.

 

Yoichi 1987, 55%, OB 2007, Nikka, 2000 bottles
Lekkere sherryneus met veel fruit (gedroogde abrikozen, vijgen, rabarber-confituur), een beetje hars, stroop, peper en zoethout. Tabak, lichte kruidige turf. Antiekshop (oude meubels, oud geboend leder). Volle, romige smaak, zoet en kruiden. Stroop, karamel en zoet, gekookt fruit. Nootmuskaat. Zachte turf. Een beetje zilt zelfs. Mooi in balans, verwarmend en elegant. Met water erbij treden de kruiden meer op de voorgrond. Lange, bitterzoete afdronk, wat drogend. Erg lekkere whisky, dat zeker, maar ik kan me niet voorstellen dat er in 2008 geen betere single malt te krijgen was. 87/100

Nikka Pure Malt 12y ‘Hokkaido’

Deze Nikka Pure Malt bevat whisky van twee distilleerderijen. Het grootste deel komt van Yoichi (gelegen op het eiland Hokkaido, vandaar de naam), een kleiner deel van Miyagikyo. Het is dus een vatted malt. Of pure malt zoals het label vermeldt. Of blended malt zoals we volgens de Scotch Whisky Association zouden moeten zeggen maar halsstarrig weigeren te doen. De SWA heeft over deze whisky daarenboven ook niets te zeggen natuurlijk.

 

Nikka Pure Malt 12y ‘Hokkaido’, 43%, OB 2010
De neus is romig, vol en start granig en zoet. Muesli en honing. Daarna komt er ook wat fruit om de hoek kijken, maar dat blijft eerder op de achtergrond. Best wat hout ook, en zelfs wat hars. Ook op de smaak domineren de granen, de honing en het hout. Echt bitter wordt hij evenwel nooit. Wat braambessen ook, net als noten. Ah, naar het einde toe en zeker ook in de afdronk komt het bittere wel meer naar voor. Die afdronk is eerder kort en moet het hebben van granen, kruiden en noten. Correcte Jap, zoals we dat gewoon zijn, maar wat bitter naar het einde. 81/100

Miyagikyo 12y

Miyagikyo is de minder bekende distilleerderij van de Nikka groep, maar wint langzaamaan aan bekendheid én populariteit. Enkele prijzen op allerlei festivals zullen daar niet vreemd aan zijn.

 

Miyagikyo 12y, 45%, OB 2010, Nikka
Neus: fruity! Europees fruit, ik denk aan appels en peren en witte perziken, vermengd met florale toetsen. Karamel en kandij zorgen voor het zoets. Misschien wat mokka op de achtergrond. Lekker maar niet echt complex te noemen. De smaak gaat hier op verder, wat je ruikt, proef je ook. Karamel, fruit, koffie, wat chocolade ook. De afdronk is middellang, zoet en licht kruidig. Niet slecht, maar ook weinig boeiend. Easy-drinking, dat is hij zeker wel. 81/100

Tsuru 17y, Nikka

Een whisky die ik nooit geproefd had, is de Nikka ‘Tsuru’. Net als de Taketsuru een product van de Nikka groep dus. Maar waar de Taketsuru een vatted malt is, is de Tsuru een blend. De 17-jarige Tsuru kost rond de 85 euro, wat niet echt goedkoop is voor een blend, maar zoals de Hibiki al bewees, kunnen Japanse blends wel bangelijk goed zijn.

 

Tsuru 17y blended, 43%, OB 2010, Nikka
Frisse, prikkelende en zoete neus op vanille en florale toetsen. Gekookt fruit. Groene appels. Langzaamaan komt er ook een heerlijke kruidigheid opzetten. Nootmuskaat. Oude balsamico. Een lekkere zurigheid, zie ook de groene appels. Zachte rook. Man, dit is goed. En complex. Zacht en romig op de tong, zeer delicaat en met toch behoorlijk wat body. Ook hier heb ik zowel zoete, zure als kruidige tonen. De start is zoetzuur: kruisbessen, zoetzure appels. Daarna krijg ik wat hout en de bijhorende kruiden. Peper en zoethout. De kruiden zetten zich verder in de vrij lange afdronk, alwaar ze het zoete en het fruit wat in de schaduw stellen. Een ronduit schitterende blend! 86/100

Twee Yoichi’s

Yoichi is één van de twee single malt distilleerderijen van de Nikka groep. Miyagikyo is de andere. Vandaag maak ik tijd voor de recentste versie van de standaard 10 jaar en voor een nieuwe vintage, dit keer een 1989.

 

Yoichi 10y, 45%, OB Nikka 2010
Frisse, levendige, wat prikkelende neus met fruit (ik denk aan witte perzik en meloen), wat kruiden en heel lichte turf. De smaak is zacht, romig en zoet (ik heb vanille en zachte karamel) met hier meer rook (eerder woodsmoke dan turf) dan in de geur. Een lichte kruidigheid ook, zeker naar het einde en verder door in de bitterzoete afdronk. Mooi gebalanceerde en makkelijk toegankelijke whisky. 81/100
 

Yoichi 1989, 55%, OB Nikka 2010, 2000 bottles
Dit is een mengeling van vier types single malt whisky van de Yoichi distilleerderij. Zowel licht als zwaar geturfde whisky gerijpt op opnieuw geschroeide (‘re-charred’) bourbonvaten, als niet geturfde whisky gerijpt op zowel nieuwe vaten als sherryvaten. 240 van de 2000 flessen voor de Europese markt. Stevige, complexe en volle whisky met op de neus gestoofd en gedroogd fruit (abrikozen, confituur), zachte turf, kruiden (gember, kruidnagel), heide, noten en granen. Natuurlijk ook redelijk wat hout, maar dat blijft mooi in balans met de rest. De smaak is licht kruidig en vertoont tonen van turf, houtskool, zoet fruit (pruimencompot), zachtzoet sherryhout, noten en peper. Het zoete en het bittere houden elkaar mooi in evenwicht. Vrij lange, wat vettige afdronk met wat hout, zoete turf en kruiden. Mooie whisky. 87/100

Yoichi 20y

De naam Yoichi verwijst naar de plaats op het meest Noordelijk gelegen Japanse eiland Hokkaido, waar Masataka Takestsuru – na enkele jaren Schotse studietijd – in 1934 startte met de productie van whisky. Deze streek sloot klimatologisch het beste aan bij Schotland. Taketsuru zou spoedig de naam van de distilleerderij veranderen van Yoichi naar Nikka. Later werd de naam Yoichi opnieuw gebruikt voor één van de Nikka whisky’s.

 

Yoichi 20y, 52%, Nikka 2008
Scherpe, zware sherryneus met veel hout, okkernoten, kruiden, bittere chocolade, nieuw leder, teer, vernis, verse champignons… gelukkig is er ook de ziltigheid die het scherpe karakter wat doorbreekt. En een bepaalde grassigheid. Al bij al toch wat te ruw. Ook de smaak is dat. Stevig maar nogal woody. Veel kruiden, eik, noten, zoethout, sterke thee… De afdronk is lang, kruidig en licht zuur. Geen foute whisky, verre van, maar niet echt mijn smaak. De 15y vind ik veel beter. 76/100

Miyagikyo 10y

Tijd voor een Miyagikyo, een whisky uit de Nikka stal. Miyagikyo werd in 1969 opgericht door de legendarische Masataka Taketsuru en ligt nabij de stad Sendai, de oorspronkelijke naam van de distilleerderij. Met een productie van 2 miljoen liter per jaar is ze groter dan het bekendere Yoichi van dezelfde groep. Het grootste deel van de productie gaat logischerwijze naar de blends en vatted malts van Nikka. De 10y is hun instapmalt.


Miyagikyo 10y, 45%, OB Nikka 2010
Frisse, prikkelende en florale neus met wat hout, peper en vanille erdoorheen. Boter ook en hoe lager hoe meer fruit, perzik en mango. Die perziken heb ik ook op de smaak net als peer, maar zoals in de neus heeft hij redelijk wat hout en vanille in de aanbieding. Best zoet al bij al, en fluweelzacht op de tong. Middellange, eerder droge afdronk. Kruiden en hout. De neus is het beste stukje van deze whisky. 82/100

Een rijtje Japanners III

Het laatste deel van onze Japantasting werd gevormd door een Yoichi, een Hakushu en een beruchte Karuizawa.

 
Yoichi 15y, 45%, OB Nikka 2009 – Japan
De klemtoon bij de uitspraak ligt op de eerste ‘i’ en niet op de ‘o’. Zachte, zoete neus met noten, vanille, hout, pompelmoes, kruiden en wat tabak. Romig en olie-achting op de tong met veel zoet, gestoofd fruit (appelmoes, confituur enzo), een klein beetje turf, noten en kruiden. Gember en nootmuskaat schreef ik op. Behoorlijk lange afdronk op kruiden en noten. Complexe en subtiele whisky en – hoeft het gezegd – perfect gebalanceerd. Voor mij de winnaar van de avond. 87/100
 
Hakushu 16y 1992, 57.1%, SMWS 120.6 ‘Lean back smiling’, 170 bottles – Japan
De neus start redelijk scherp op hout, hars, vernis, zoethout en bittere karamel, maar evolueert meer en meer naar zoete tonen. De karamel wordt zachter en er komt fruit bovendrijven. Woudvruchten? Appel-kaneel. Dan doemt het bittere terug op. Een neus die je tijd moet geven, hij verandert voortdurend in het glas, met het bittere en het zoete die om beurten strijden om de aandacht. De smaak is aangenaam bitterzoet op hout, vanille, kruiden, gedroogde abrikozen, vijgen en rozijnen, en vloeit mooi over in de middellange finish. Lekkere Jap! En dan maar smily lean backen… 86/100
 

Tot slot dronken we nog de Wait La Mazurka, een whisky die hier reeds de revue passeerde. Ik vond deze Karuizawa indertijd lekker, maar niet zo stunning als anderen. Na maandag dien ik dit lichtjes bij te stellen, “niet zo stunning” wordt “bijlange niet zo stunning”. Qua sherry is dit er toch over voor mijn smaak. Maar het dient gezegd dat ik er deze keer geen water had bijgedaan, terwijl bij de eerste keer proeven dat beetje water – vooral op de smaak – toch wel een verschil uitmaakte. Ik laat m’n oorspronkelijke score dus maar onveranderd wegens geen correcte vergelijking, maar als ik ‘m zou aanpassen zou het zuidwaards zijn.

 
De globale top 3 van de avond zag er zo uit:

  1. Hakushu 1992 SMWS
  2. Hibiki 17y
  3. Yoichi 15y

Een rijtje Japaners I

月曜日は8日本語ウイスキーの側面がある置く. Voor de enkelingen die dit niet begrijpen, we hebben maandag dus acht Japanse whisky’s naast elkaar gezet. De selectie vertegenwoordigde een mooie doorsnede van wat Japan aan whisky te bieden heeft. Vandaag en de komende dagen lees je hier een verslagje van. In het Nederlands, voor het gemak.

 
Black Nikka 8y, 37%, OB 2007, Blend – Japan
Als apertitief dronken we een blend, ééntje op 37%. In Japan mag whisky whisky heten als het een alcoholpercentage heeft van minimum 37%. Dit is geen geweldige blend, je kan dit niet vergelijken met de Hibiki’s bijvoorbeeld. De neus is nog redelijk fris met granen en een (klein) beetje fruit. Abrikozen, vanille en een hint van gedroogd gras. De smaak is erg vlak, wat zoet (suiker, karamel) en granig maar zonder uitgesproken elementen. Mooie balans zou je kunnen zeggen, maar zou niet weten van welke smaken. Korte, droge en vooral saaie finish. OK, dit is beter dan een aantal Schotse blends, maar het woord lekker is hier toch verre van op z’n plaats. 62/100
 
Taketsuru 17y, 43%, OB Nikka 2008, Pure Malt – Japan
Dan speelt dit meteen enkele klassen hoger. Dit label is genoemd naar Masataka Taketsuru, de stichter van de Nikka distilleerderij. Zoete neus met citrus (sinaas vooral), appelmoes, hout, karamel, rozijnen en tabak. Subtiele rook. Dominiek dacht aan een Highland Park. Balsamico had ik ook nog. De smaak is stevig en gaat verder op de citrus en hout en voegt nog een lekkere kruidigheid toe. Iets geroosterd ook. Droge, bitterzoete afdronk met een heel kruidenbouquet. Lekker spul en een aangename kennismaking met deze brand. 82/100
 
Yamazaki 12y, 43%, OB Suntory 2009 – Japan
Ik vond dat de recente 10Y al een mooie vooruitgang had geboekt t.o.v. oudere batches, de 12y had ik nog niet geproefd. De neus van deze fris, fruitig en bloemig. Ik heb appels, banaan, bessen opgeschreven. Vanille en bloesems. Ook de smaak is frivool, licht en fruitig. Appelsap, banaan, een beetje kruiden en zoethout. Middellange, zoet-fruitige finish met lichte peper die boven komt drijven. Niet super complex maar erg drinkbaar, zeker op een terrasje. Niet in deze tijd van het jaar evenwel. 80/100