Spring naar inhoud

Posts tagged ‘9yo’

Kilkerran 9y 2004 ‘Work in Progress’

Er zit een duidelijk stijgende lijn in de release van deze Kilkerran ‘Work in Progress’. Van de eerste batch over de derde tot deze vijfde, de Kilkerran wordt beter en beter.

 

Kilkerran 9y 2004/2013 ‘Work in Progress – Bourbon Wood’, 46%, OB, batch #5, 9000 bottles
Stevige neus (komt heftiger binnen dan je aan 46% zou verwachten), op tonen van zilt, fris fruit (zure appels, perziken, citrus), marsepein, granen, peper en ‘aardse’ turf. Natte aarde, mos, paddenstoelen. Licht muffe toestanden dus, maar het frisse fruit en het zilt prikken daar makkelijk doorheen. Sappige, wat belegen eik. Die ‘aardse’ turf domineert de smaak, samen met kruiden zoals peper, nootmuskaat en zoethout, zilt en zoet fruit. Appelsienen en perziken. Onderliggend nog noten, een beetje vanille en zachte eik. Lange afdronk op zoete, licht mineralige turf, groene kruiden en granen. Je proeft de relatief jonge leeftijd nog hier en daar, maar alle smaken geraken wel zeer goed geïntegreerd. Aan 45 euro is dit nog eens een stevige aanrader zie. 87/100

Miyagikyo 9y 2002/2012

Laat ons nog even terugkeren naar Japan. Niet naar Karuizawa deze keer, maar naar Nikka. Miyagikyo is één van de distilleerderijen van de groep. Ik proef de recente 2002 op vatsterkte. Opnieuw bedankt voor de sample Angelo.

 

Miyagikyo 9 yo 2002/2012, 62%, Nikka, refill sherry butt #101127Miyagikyo 9y 2002/2012, 62%, OB Nikka, refill sherry butt #101127, 517 bottles
Knappe, elegante, delicate neus. Verrassend lekker voor nog zo jong te zijn. Ik heb fris fruit zoals sappige rode appels, ananas en meloen. En een even frisse floraliteit. Bloemen in volle bloei. Lente! Gevolgd door gezouten borrelnootjes, amandelen (finovat?) en dadels. Ook wel wat zoets in de vorm van vanille, chocolade en cake. Ja oké, chocoladecake dus. De smaak is delicater en zachter dan het alcoholpercentage deed vermoeden. Perfect drinkbaar en voldoende aromatisch zonder water. Fris, levendig en prikkelend (of wat had je gedacht aan 62%) op de tong. Wat granen (hier merk je beter dat het jonge whisky is), veel vanille, honing, best wat fruit opnieuw (citrus vooral, maar ook zwarte en rode bessen van het sherryvat). De noten opnieuw, net als de chocolade. Onderliggend eik en kruiden (peper en gember), die het geheel wat droog maken. Maar toch is de balans tussen de kruiden en de eik enerzijds, en de het fruit en het zoets anderzijds knap. Ah, ook dat zilt keert terug. Water maakt deze whisky natuurlijk toegankelijker, maar ik vind het niet noodzakelijk, erg veel verandert er niet. Middellange, verwarmende afdronk. Erg knap voor z’n leeftijd. 87/100

Glenburgie 9y 2003, Asta Morris

Na de Blair Athol 1998 en amper drie weken na de Caol Ila 1999, staat hier voor mij de nieuwste botteling uit de Asta Morris stal, een Glenburgie 2003. De tweede Glenburgie die Bert bottelt, na de 1997. En opnieuw scherp geprijsd, je betaalt er 49 euro voor. Oké, hij is jong, maar het blijft een single cask op vatsterkte natuurlijk.
En voor ik het vergeet: een gelukkige verjaardag Bert!

 

Glenburgie 9y 2003/2012, 53.6%, Asta Morris, cask AM013, 334 bottles
Bijzondere neus. En niet in de zin van “speciaal” (zoals in “yek, wat is dit?”), nee, integendeel, dit is een neus die ik geweldig vind, maar die zich niet gemakkelijk laat omschrijven. Honingzoete granen, toast, licht verbrande cake en verbrande heide, dat zijn zo de zaken waar ik eerst aan denk. Dat laatste duwt me in de richting van het florale. Gedroogde bloemen, potpourri… maar dan eerder die met gele en bruine tinten (zoeter), dan wel de frissere varianten. Herfst, geen lente. Ja, herfst, want ik kom ook op varens en gevallen bladeren uit. De juiste whisky voor het juiste seizoen. Licht aangebrand stoofvlees (no kidding). En er doemt ook wat fruit op, gestoofd fruit. Appelsienconfituur. abrikozencompot. Warme krieken. Een klein beetje eik en kruiden: tijm, nootmuskaat en kaneel. De kaneelstokjes van in die potpourri. Zelfs een heel klein beetje rook van het hout. Negen jaar? Knap. De smaak is stevig en ook wel wat hevig. De leeftijd natuurlijk, maar ik ga ervan uit dat Bert ‘m wel wat getemd zal hebben. Veel kruiden, heide, honing en zoete eik vallen op. Qua kruiden gaat hij heel breed, zowel allerlei tuinkruiden als keukenkruiden. Kruisbessen, en nog niet zo’n beetje. Opnieuw dat licht aangebrande (toast). Prikkelend mondgevoel. Niet echt rond te noemen, daarvoor is hij gewoon nog te jong. Maar wat kan het me schelen, ik vind het heerlijk. Lange, prikkelende, bitterzoete afdronk. Bijzonder, absoluut, en zeker op de neus erg complex voor een negenjarige whisky. Opnieuw knap geselecteerd (dank u Johan). 90/100

Westport

Eén van de jongste telgen van de Malts of Scotland is de op de meeste plaatsen reeds uitverkochte Westport. Westport zegt u? Niet echt een bekende distilleerderij, toch? Niet echt nee, Westport is gewoon de naam die deze whisky heeft meegekregen. De inhoud bestaat voor 99,99% uit Glenmorangie en voor 0,01% uit Glen Moray. Vreemde manier van bottelen? Niet als je weet dat Glenmorangie niet onafhankelijk mag gebottled worden – op de SMWS bottelingen na, maar die vermelden geen distilleerder – is dit een manier om als bottelaar toch Glenmorangie op de markt te brengen.

 
Westport 9y 2000/2010, 58.2%, Malts of Scotland, #800104, 644 bttls
Djee, dit is goed! Zalige bitterzoete neus met tonen van geconfijt fruit, zoethout, eucalyptus, munt, sinaas, gedroogde abrikoos, noten en lichte rokerigheid. Stevige, mondvulllende smaak op gedroogd fruit, espresso, noten, balsamico, kastanjes, hout… wat drogend maar zonder er over te gaan, echt een mooie bitterheid. Eens zien wat een beetje water met de whisky doet. Het gedroogde fruit komt meer naar voor en wordt vergezeld van bosbessen en een aangename kruidigheid. Slotsom: krachtig, complex en perfect gebalanceerd, en dit kost nog geen 40 euro! Kopen als je nog kan. 89/100

Our Angel

Gisteren een geweldige Brora & Clynelish tasting gehad, maar met amper twee uur slaap wil de kop vandaag niet echt mee, dat verslagje volgt dus morgen of overmorgen. In de plaats daarvan mijn bevindingen van Our Angel, die ik vorige week (nog eens) gedronken heb. The Drunken Angel en The Mad(eira) Angel hebben we al gehad. Telkens ging het om vaten van Cooley, de Ierse distilleerderij achter o.a. Connemara en Tyrconnell, gebotteld door The Nectar. Ook deze ‘Our Angel’ is een Cooley, maar een bijzondere want geselecteerd door de deelnemers van de Cooley Masterclass op het Spirits in the Sky festival te Leuven, editie 2008. Zij kregen een aantal cask samples te proeven en deze won het pleit, wat me na proeven niet verbaasde.

 
Cooley ‘Our Angel’ 9y 1999, 46%, Daily Dram – Ireland – 87/100
Zoete maar vooral fruitige whisky. Perzik, ananas, (sappige) peer, crème de banane, honing, bloemen. Zeer fris en vooral erg lekker, zowel op de neus als in de smaak. Ideaal op een zomers terrasje, maar eigenlijk evengoed op eender welke andere plek want dit is een pure genietwhisky. Wel oppassen want hij kapt erg makkelijk binnen.