Spring naar inhoud

Posts tagged ‘58.1%’

St. Magdelene 1970, Rare Malts

Naast de overbekende 1979 heeft Diageo indertijd een tweede St. Magdalene gebotteld als Rare Malt Selection, een 1970. Voor beide betaal je ongeveer 400 euro op veilingen. Mocht je dat bedrag te spenderen hebben, zou ik wel weten op welke m’n zinnen te zetten.

 

St. Magdalene 23y 1970/1994, 58.1%, Rare Malts
Rare Malts, dat wil zeggen dat ik de termen ‘stevig’, ‘clean’ en ‘scherp’ moet bovenhalen. Zo ook hier. De neus start alcoholisch, grassig en scherp, maar dat deemstert langzaamaan weg. Granen, hooi en rubber maken plaats voor fruit, turfrook en honing. Qua fruit moeten we het zoeken bij de familie van de citrusvruchten. Limoen, mandarijn en appelsien. Kruiden piepen ook om de hoek. Zoethout, nootmuskaat en gember. Vol en krachtig op de tong, grassig en fruitig. Maar ook hier heeft hij tijd nodig om open te komen, dat fruit is er niet onmiddellijk. Het fruit ligt in lijn met dat van op de geur en wordt vergezeld van noten, hooi, kruiden en eik. Naar het einde wordt het een beetje bitter en doemt opnieuw de turfrook op. Lange, droge afdronk op eik en kruiden. Net zoals de 1979 is ook de 1970 een whisky die veel tijd en geduld nodig heeft. Maar die dan al bij al toch heel wat minder te beiden heeft dan z’n legendarische broer. 86/100

Karuizawa 26y 1981

Een Karuizawa die enkele jaren geleden hoge ogen gooide, was deze 1981 geselecteerd door Marcin Miller van Number One Drinks, toen het nog geen eigenaar was van de resterende Karuizawa stock. Deze whisky behaalde een gouden medaille en de titel van beste Japanse whisky op de Malt Maniac Awards 2007.

 

Karuizawa 26 YO 1981/2007 'Vintage', 58.1%, cask 103Karuizawa 26y 1981/2007 ‘Vintage’, 58.1%, OB selected by Marcin Miller, cask 103
Klassieke, stevige Karuizawa-neus. Krachtig en vol. Vol van kruiden en eik vooral. Peper, kruidnagel, zoethout, anijs, munt. Gevolgd door kansijsuiker en woudvruchten zoals bosbessen en bramen. Maar ook door leder, noten en dennennaalden. Antiekwas. Lichte turfrook en tabak maken het plaatje compleet. Al even stevig op de smaak, en op dezelfde associaties dan in de geur. Veel eik en kruiden, bosvruchten, noten, leder, tabak, zachte turfrook… pruimen en mosterd als extra. Maar het zijn de kruiden die veruit het luidste om de aandacht roepen. Kruidnagel, eucalyptus, munt, zoethout, kaneel, enzomeer. Lange afdronk, of wat had je gedacht? Niet veel fruit meer, de eik en de kruiden nemen ook hier het heft in handen. Misschien niet het absolute topniveau van enkele latere bottelingen (die zijn nog wat complexer met vooral nog grootser fruit), maar wel opnieuw een dijk van een whisky. En in heinde en verre geen sulfer te bespeuren. Die sulfer lijkt me echt wel een fenomeen van Karuizawa uit de tweede helft van de jaren zeventig te zijn. 90/100

 
de wijze whiskyquiz 2013

Een kleine dienstmededeling: whiskyclub Friends of the Quaich organiseert binnenkort hun tweede whiskyquiz, meer bepaald op vrijdag 13 september 2013. De club wil de quiz toegankelijk te houden voor iedereen, het is dus geen quiz voor freaks. Mensen die zich niet door de datum laten afschrikken, vinden hier meer informatie.

Highland Park 12y ‘Hjarta’

Highland Park lanceerde deze Hjarta ter gelegenheid van de inwijding van haar nieuwe bezoekerscentrum in 2009. De whisky was enkel te koop op de distilleerderij zelf (of via de website) en in de Scandinavische landen. De naam van deze botteling verwijst naar het Noors voor hart.

 

Highland Park 12 YO 'Hjarta'Highland Park 12y ‘Hjarta’, 58.1%, OB 2009, 3924 bottles
Ronde, rijke neus die doet vermoeden dat de whisky in deze botteling grotendeels op sherryvaten heeft gerijpt. Ik ruik rozijnen, koffie, karamel, leder, orangettes en zoethout. Maar ook de typische heide en honing tekenen present. Na enige tijd lichte tonen van kersen en woudvruchten. Op de achtergrond heb ik zachte turfrook en zilt. Ook wat hint van (gezouten) boter. De alcohol laat zich natuurlijk gelden, water toevoegen is echter niet noodzakelijk, het geheel wordt er enkel – en zoals wel vaker – wat zoeter door. Ook op de smaak geeft hij zich volledig bloot zonder. Stevige eik, een pak kruiden, rook, toast en kersen, dat zijn de zaken die in eerste instantie opvallen. Fudge, rozijnen, gedroogde abrikozen, zoethout en honing komen daarna en verzachten de tong. Ook een beetje kokos en butterscotch. Stevig en prikkelend mondgevoel. De afdronk is lang en verwarmend, kruidig en licht rokerig. Niet goedkoop (was een 100 euro, je betaalt er vandaag het drievoud voor), wel lekker. 87/100

Een mélangeke

Hieronder enkele whisky’s die ik op diverse gelegenheden heb gedronken, en dus meestal maar van summiere notities heb kunnen voorzien.

 
Bunnahabhain XVIII, 43%, OB 2005 – Islay – 79/100
Fruitige neus, met wat hout. Ik smaakte fruit, beetje zoet en granen. Lichte bitterheid in smaak en afdronk. Lekker maar had hier toch iets meer van verwacht.
 
Auchentoshan Three Wood, 43%, OB 2008 – Lowland – 74/100
Neus is lekker maar smaak is me te wrang. Te droog, te veel hout. Two wood was genoeg geweest. Ook heel veel drop. Ben nooit z’n drop-fan geweest. 74 (voor de neus).
 
Glenturret 12y, 40%, OB 2003 – Highland – 73/100
Granige neus met zoet fruit. Gestoofd fruit. Honing. En een beetje kruiden. De granen ook in de smaak, van die muesli toestanden. Wit fruit en wat zilt. Korte, ziltige afdronk. Aangename whisky zonder meer. Vooral zonder meer.
 
Strathisla 8y ’70 proof’, Gordon & MacPhail, bottled mid 1970’s – Speyside – 75/100
Dit moet dus whisky van de tweede helft van de jaren 1960 zijn. Ter info, 70° proof is ongeveer 40%. Fruit, karamel, wat platte smaak. Te vroeg gebotteld? Te fel versneden?
 
Talisker 10y Cask Strength, 58.1%, OB 2006, only available at the distillery – Skye – 78/100
Niet gecommercialiseerd, gedronken tijdens ons Skye-reisje (november 2006) op de distilleerderij zelf. Viel wat tegen, miste de finesse van de versneden 10y. Maar moet wel zeggen dat ik geen water bij de hand had.
 
Bruichladdich 16y 1990/2007, 46%, Duncan Taylor NC², sherry Cask – Islay – 62/100
Neus van een witte wijn. Slap, zonder veel associaties. Wat bittere en droge smaak met ook hier weinig boeiends. Korte, wijnige finish.