Spring naar inhoud

Posts tagged ‘56.1%’

Talisker 27y 1985, Special Release

Ik heb dus ook een sample kunnen bemachtigen van de Talisker 1985 uit de Special Release van Diageo. En hoeft het gezegd, goedkoop is hij niet. 600 euro is gewoon te veel voor een 27-jarige whisky, maar het is wel in lijn met de rest en simpelweg de trend.

 

Talisker 27y 1985, 56.1%, OB 2013, Special Release, 3000 bottles
Heerlijke complexe neus. Smeuïg, zoet, mineralig, rokerig en zilt, dan zijn de eerste zaken die in mij opkomen. Natte stenen en nat gras wat het mineralig karakter betreft, zachte karamel en vanille wat het zoete betreft. Een zalige waxy toets in de vorm van oud leder en geboende meubels. Fruit in de vorm van appelsienen en aardbeienconfituur. Zachte kruiden zoals kamille en zoethout vullen aan. De turfrook houdt zich gedeisd maar is een absolute meerwaarde. De smaak is krachtig, rond en erg rijk. Zilt, rook, olie, vanille, kruiden (zoethout, nootmuskaat en een beetje kruidnagel), de smaken komen en gaan, maar vooral het fruit is groots. Ik noteer aardbeien, perziken, appelsienen en wat ananas. De zee laat zich gelden onder de vorm van zilt en zeewier. Zachte eik. Dito rook. Tabak. Wat drop nu ook. Mooi gelaagd. Erg lange afdronk, rokerig, zilt, kruidig en zoet, al even complex als de smaak. Zilte chocolade. Zo’n whisky waarna je als je hem ’s avonds drinkt, je tanden niet meer poetst. Machtige Talisker, van het niveau van de beste 30-jarigen. 93/100

Longmorn 36y 1970, Single Malts of Scotland

1969 is volgens velen (die ik niet tegenspreek) het beste jaar voor Longmorn. Met deze 1970 van Specialty Drinks zitten we daar dus dicht in de buurt.

 

Longmorn 36 YO 1970/2006, 56.1%, Single Malts of Scotland, sherry cask #28Longmorn 36y 1970/2006, 56.1%, Single Malts of Scotland, sherry cask #28, 255 bottles
Prikkelende geur. Wat alcoholisch (dit ís natuurlijk ook 56% alcohol) en scherp. Veel kruiden in het begin. Maar dat scherpe verdwijnt na enige tijd naar de achtergrond om plaats te maken voor fruit. Aardbeidenconfituur, bramen en cassis. Na enige tijd ook lichte tropische toetsen (lychee, meloen) maar niet zo rijk als de 1971 voor Spirito Divino bv. De kruiden verzachten wat van karakter. Gember en peper maken plaats voor nootmuskaat en kaneel. Gaat verder op vanille, marsepein en bijenwas. Onderliggend een lichte rokerigheid. En vrij veel eik ook. Op de smaak valt die eik nog meer op, het start behoorlijk droog. Maar er is voldoende zoets (zachte karamel) en fruit (perzik, meloen, aardbei, appelsien) aanwezig om het geheel te balanceren. Wel veel kruiden. Ik denk daarbij onder andere aan kruidnagel, kaneel, nootmuskaat en zoethout. En ook hier de zachte rook. Lange, kruidige afdronk met het fruit dat het onderspit delft. Misschien net iets te droog op de smaak om de negentig te halen. 89/100

Laphroaig 16y 1996, Malts of Scotland

Vandaag nog een botteling uit de vorige batch van Malts of Scotland, een Laphroaig 1996. Deze fles ontving een ‘Thumbs Up award’ in de jongste Malt Maniac Awards.

 

Laphroaig 16 YO 1996/2012, 56.1%, Malts of Scotland, Pedro Ximinez sherry cask #MoS12041Laphroaig 16y 1996/2012, 56.1%, Malts of Scotland, Pedro Ximinez sherry cask #MoS12041, 240 bottles
Knap gebalanceerde, ronde neus. Weinig scherps. Is nochtans jonge Laphroaig op hoog alcoholpercentage. Mooi geïntegreerd allemaal. En met allemaal bedoel ik zoete elementen (karamel, sinaas, chocolade, appelcompot), zilte (zout, gerookte vis, zeewier) en rokerige (turfrook met een medicinale toets). Dat medicinale en dat zeewier komt van de turf die gebruikt wordt om het kiemen van de gerst te stoppen. De turf die Laphroaig hiervoor gebruikt is immers turf van onder het zeeniveau, en bevat dus resten van zeewier en jodium. Dit bijvoorbeeld in tegenstelling tot Ardbeg. Soit, terug naar de geur. Ik heb ook wat kruiden en – wat altijd een meerwaarde is – balsamico. Mondvullend en olieachtig op de tong. Romige chocolade, praliné en zachte karamel maken het zoet, mandarijn en sinaas maken het fruitig, zoethout, peper en gember maken pittig, zilt en medicinale turf maken het ‘Islay’. En opnieuw is alles knap verweven, er is niets dat harder dan de rest om de aandacht roept. De zoete sherrytonen zetten zich samen met het zilt en de turfrook verder in de lange afdronk. Verwevenheid, dat is het woord hier. Samen met perfect. 89/100

Caol Ila 19y 1993, Malts of Scotland

Malts of Scotland heeft al een aantal oude Caol Ila’s gebotteld, een 1979, een 1980 en een 1981. In de nieuwe batch zit een jongere, een 1993. Net als de Port Charlotte een sherry hogshead. Te koop voor 95 euro.

 

Caol Ila 19y 1993/2012, 56.1%, Malts of Scotland, Sherry Hogshead #MoS12037, 225 bottles
Zachte en complexe neus. Turf, ja, maar niet dominant, genoeg fruit en zachte karamel. Het fruit is wit: peren en appel. Vers geperst appelsap. Misschien ook wat ananas, zonder echter de tropische toer op te gaan. Onderliggend enkele zee-elementen zoals jodium, zeewier en een beetje zilt. Licht mineralig ook wel (de natte stenen). Kaarsvet heb ik nog, net als wat zoetere zaken zoals praliné en warme cake. Redelijk complex. Aangenaam romig in de mond, met meer turfrook dan op de neus. Ook het zilt is prominenter aanwezig. En het fruit is anders, eerder de gedroogde variant: rozijnen, pruimen, vijgen. Bijenwas in de verte. Middellange afdronk, zoet en rokerig met een mooie lichte bitterheid. 87/100

Port Ellen 1982/2007 cask 2850, Berry Bros & Rudd

Vandaag bespreek ik een Port Ellen 1982 van Berry Bros. Ruim een jaar geleden kwam hier al eens een 1982 van deze bottelaar aan bod, maar dat was een sherryvat. Een zeer actief sherryvat. Terwijl de kleur van deze whisky erg licht is en het hier dus ofwel een bourbonvat ofwel een inactief sherryvat betreft.

 

Port Ellen 1982/2007, 56.1%, Berry Bros & Rudd, cask 2850
Frisse, lichte neus, fruitig en ziltig. Limoen en groene appels, zeewier en zilt. Daartussen ook wat vanillle, amandelen en gras. Lichte rook. Stevig mondgevoel, en opnieuw vallen het frisse fruit en het zilt op. Gerookte heilbot, zeewier en appels, gevolgd door vanille, gember, zoethout en peper. Best kruidig. En opnieuw de zachte rook. Erg aangenaam. Lange, zilte afdronk met citrus en kruiden. De laatste jaren kan je Port Ellen 1982/1983 zo goed als blind kopen. Niet goedkoop, maar bijna altijd erg lekker. Enkele jaren geleden werd er af en toe nog een sulferbom gebotteld, zeker in de periode waaruit deze botteling komt, maar die tijden blijken voorgoed voorbij. Strengere selectie? 89/100

Twee puberende Laphroaigs van Douglas Laing

Puberende Laphroaigs??? Stop met drinken Johan!
 
Laphroaig 15y 1982/2003, 50%, DL Old Malt Cask, cask 914 – Islay – 86/100
Een 15-jarige Laphroaig, gedistilleerd in 1982 en gebotteld in 2003, straf! Nochtans staat het zo op het etiket. Is ie nu een goeie 20 jaar oud of gedistilleerd rond 1988? Soit, proeven nu. Vrij typische – en dus best wel lekkere – Laphroaig neus met veel zoete turf en citrus. Ook de smaak is zoet en rokerig. Exotisch fruit en een beetje kruiden. Lange, zoet-rokerige afdronk. Njammie.
 
Laphroaig 17y 1990/2008, 56.1%, Signatory, cask 08/45, 224 bottles – Islay – 90/100
Ook deze is lekker, vooral in de smaak en afdronk. Zoete neus. Iets van amandel. En houtskool. In de mond zalige zoete turf, met voor de rest citrus, peper en een beetje zilt naar het einde toe. Lange, zilte en rokerige afdronk… Lovely!
 
Weerom twee toppers van Laphroaig dus.

Farmy

Farmy? Jawel, sommige whisky’s hebben een ‘boerderij’ karakter. Wat je daar onder moet verstaan zijn associaties à la koeiestal, paardestal… eender welke stal eigenlijk, logischerwijze dus ook mest, nat hooi… Voor alle duidelijkheid, dit zijn allemaal associaties in de neus (lang geleden dat ik nog mest gegeten heb). Natte hond komt hier ook in de buurt. Iedereen heeft al wel eens een hond die door de regen gelopen heeft tegen zich weten opspringen. Wel, die geur bedoel ik.
Ik kan me voorstellen dat dat allemaal weinig aanlokkelijk klinkt, maar ik ben over het algemeen echt wel fan van farmy notes in whisky. Het zijn meestal geturfde bottelingen die dit karakter vertonen, met Brora op kop.

 
Brora 24y 1977/2001, 56.1%, Rare Malts – Highland – 90/100
Neus is erg Clynelish-achtig. Droog, beetje bloemig, beetje boenwas, met eerst lekkere en subtiele turf en dan ‘farmy’ notes (koeienstal, nat hooi). Smaak is vettig en complex. Wat zoet, wat peperig, wat fruitig (citrus) en lekkere turf. Geen water nodig, zoals het geval is voor de meeste Brora’s. Lange, rokerige afdronk met iets ziltigs en hint van mosterd. Zeer lekker, maar voor mij ietsje minder dan de 21y 1977.