Spring naar inhoud

Posts tagged ‘55%’

Ardbeg Provenance for Asia

Laat ons nog eens écht zwaar geschut bovenhalen. Van de Ardbeg Provenance zijn vier batchen gebotteld, één voor de Europese markt (1997), één voor de Amerikaanse markt (de Verenigde Staten eigenlijk, 1998) en twee voor de Aziatische én Amerikaanse markt (2000). Ik had tot voor kort enkel nog maar de Europese botteling geproefd, een machtige whisky. Deze voor Azië & de VS is beter. Oh yes! Ongelooflijk bedankt Bert!

 

Ardbeg 1974 ‘Provenance’, 55%, OB 29 March, 2000 for Asia & US, third release, bottle no 5060, 75 cl
Pfiew, wat ruikt dit hemels! Zeemzoete turfrook, oud geboend leder, geboende eiken meubels, lichte zilt, belegen eik, zachte kruiden zoals zoethout, gember en kaneel, vers gebakken croissants, honing, warme appeltaart (of is het abrikozentaart? Nee, het is beide), lapsang souchong thee, een beetje jodium… wow! Ik weet dat een opsomming van associaties niet veel zegt, het toont enkel aan dat deze whisky een complexe neus heeft. Maar dit moet je ruiken, dit is zo goed, prachtig verweven, niets scherps aan, en het blijft maar evolueren. Geuren komen, prikkelen je zinnen, gaan weer weg en duiken weer op. Hemels dus. De smaak is zeker even complex en even goed. Nu ja, ‘goed’ is een licht understatement hier. Zoete turf, zilt, een lichte medicinaliteit, bijenwas, olijfolie (eerste persing – yeah right), zachte karamel, appels, mandarijn, peper, gember, melkchocolade en cake. Niet dat dat alles is, maar ik heb geen zin om verder te graven, wel om verder te genieten. Het geheel er erg olieachtig, licht vettig dus. Zeer lange afdronk, op de meest sublieme turf, zilt, kruiden en fruit. Ardbeg op z’n absolute top en toch wel mooi twee puntjes meer dan de ‘Europe’. 96/100

Advertenties

Longrow 1987 ‘To Celebrate 2000’, Samaroli

En dan nu een ander zusje. Een legendarisch zusje. Een Longrow 1987 die Samaroli eind 1999 bottelde om het jaar 2000 te vieren. Ik denk niet dat meneer Samaroli veel beters had liggen. Zelfs hij niet.

 

Longrow 1987/1999, 55%, Samaroli, To Celebrate 2000
De neus vertoont een gelijkaardig patroon als bij vat 113. Dezelfde heerlijke combinatie van zoete turf, zee-elementen (inclusief gerookte heilbot en oesters), farmy tonen, kruiden, mineralen, zoete elementen… maar krachtiger, gebalder. Een aanéénschakeling van zeer expressieve aroma’s. Explosief is het woord. En van explosief gesproken, het proeven voelt aan als vuurwerk. Vuurwerk van turf, sinaas, mandarijn, amandelen, marsepein, teer, gember, zoethout, peperkoek, zilt, hooi, mineralen… nu ja, je kent het patroon ondertussen wel. Het heeft niet veel zin, en het is eigenlijk ook onbegonnen werk alle associaties op te schrijven. Het woord ‘goddelijk’ mag volstaan. Zéér krachtig allemaal, maar tegelijk getemd door de olie. Ook de afdronk roept hard en vooral zéér lang om de aandacht. Even goed als de beste Brora’s. Ik vond vat 113 fantastisch, dit is simpelweg subliem. Veel beter wordt whisky niet. 95/100

Arran ‘Chianti Classico Reserve wine cask’ 1998 for the Russian market

Vandaag een Arran voor de zoetekauwen onder ons. Je kan ‘m hier en daar nog vinden voor iets minder dan 60 euro.

 

Arran ‘Chianti Classico Reserve wine cask’ 1998/2007, 55%, OB for the Russian market, 1950 bottles
Zoete neus op aarbeien met veel suiker, aardbeiensnoepjes, perziken, suikerspin en wat zoethout. Zoete drop ook wel. Misschien dus een beetje kruidig, zeker wat fruitig, maar toch vooral zoet. Ook de smaak is zoet, maar hier vergezeld van een extra kruidigheid (meer dan op de neus) in de vorm van peper. Frambozenconfituur ook nog. Nougat, en opnieuw het zoethout. Lange afdronk, eerst nog zoet, daarna wat drogend. Niet slecht maar wel erg zoet, tè eenzijdig zoet om hoger te scoren. 77/100

Highland Park 12y ‘Saint Magnus’

Met de Magnus Editions trilogie heeft Highland Park eer betoond aan Saint Magnus, de eerste graaf van Orkney, en ook wel een beetje aan z’n stichter Magnus Eunson (1798), genoemd naar deze heilige. Saint Magnus was een Noorman (Orkney was in die tijd Noors grondgebied) die leefde van 1075 tot 1116 of 1117, toen hij door z’n neef en rivaal, Earl Haakon, werd vermoord. Z’n verhaal wordt verteld in twee sages (Magnus’ saga) en een legende (Legenda de sancto Magno).
De drie whisky’s in deze reeks zijn de 15y ‘Earl Magnus’, de 12y ‘Saint Magnus’ en de 18y ‘Earl Haakon’. Ze werden gebotteld in een hand-geblazen bruine fles en kregen een retro-label mee dat gebaseerd werd op een 150 jaar oude fles Highland Park.

De Saint Magnus die ik vandaag proef, is een vatting van whisky gerijpt op sherryvaten, voor het grootste deel van Europese eik. De jongste whisky werd gedistilleerd in 1998.

 

Highland Park 12y ‘Saint Magnus’, 55%, OB 2010, 11.994 bottles
Krachtige en zoete neus op tonen van honing en hooi (of wat had je gedacht?), karamel, leder, gedroogde vruchten, geroosterd vlees, kaneel en zoethout. En dat alles vermengd met eik en wat rook. Op zich allemaal aangename associaties, maar het geheel is vrij scherp: de karamel doet wat verbrand aan, het leder is nieuw en ruw, de eik en de kruiden zijn best dominant. Dus al bij al niet zó geweldig aangenaam. De smaak is al even krachtig en ja, ook scherp. Bitter. Daar zorgen kruiden, karamel, eik en noten voor. Wat rook ook, en teer. Water helpt wel, het brengt honing, sinaas en bijenwas naar voor. Lange droge afdronk op kruiden en turf. Zonder water zou ie onder de tachtig zijn geëindigd. Niet makkelijk meer te krijgen, maar zo erg is dat nu ook weer niet. 82/100

Een koppel Bladnochs

Bladnoch 13y, 55%, OB 2005 – Lowland – 74/100
Granige, maltige neus met duidelijk citrus. Frisse, licht zoete smaak met veel citroen. Middellange afdronk op opnieuw graan en citroen. Mmm, het stevigere alternatief voor citroenjenever…
 
Bladnoch 15y, 46%, OB 2008 – Lowland – 83/100
Nieuwe officiële botteling, bestaat ook een 40% versie van. Stevige neus met veel fruit (citrus), granen, bloemen (vraag me vooral niet welke), zilt en peper. Smaak mooi in het verlengde hiervan: citroen, peper en zilt. Finish op citrus en zoethout. Mooie lowlander.
 
En ook:
Bladnoch new spirit, 63%, 2008 – 45/100
Altijd plezant om eens new spirit te drinken. Whisky vóór het whisky is met andere woorden. Deze spirit van Bladnoch is extreem zoet. Puur snoep. Zo van die harde fruitsnoepjes. Wel drinkbaar, verdacht drinkbaar zelfs. Maar bon, dit is dus geen whisky.