Spring naar inhoud

Posts tagged ‘54.7%’

3 dec

Laphroaig 10y 1996, Jack Wiebers Auld Distillers

Een whisky die ik al enige tijd geleden proefde, maar waarvan ik nu op de tasting note stootte, is deze Laphroaig 1996.

 

Laphroaig 10y 1996/2006, 54.7%, Jack Wiebers Whisky World, Auld Distillers Collection, sherry cask 5369, 300 bottles
De neus start op stevige, medicinale turf. Turfrook, jodium, zilt. En dat samen met de geuren die de sherry aanbrengt: karamel, peper, kaneel, pruimen, rozijnen en gekarameliseerde appeltjes. Ook wat appelsienen. En dan is er ook nog een meer dan aangename toets van geroosterd vlees. De smaak is stevig op een mengeling van turf, appelsien, mandarijn, karamel, chocolade, peper, kaneel en zilt. Niet erg complex, wel meer dan gewoon aangenaam. De afdronk is lang en bitterzoet. Niet voor gevoelige zielen, maar sherry en turf kunnen samen mooie dingen doen, dat weten we ondertussen wel. 86/100

21 mrt

Clynelish 1997 for Whisky Live Belgium

Op het jongste Whisky Live festival in Spa, zorgde Malts of Scotland voor de festivalbotteling. Als je weet dat Dominiek Bouckaert invoerder van MoS is, hoeft het niet te verbazen dat de keuze op een Clynelish viel. Een Clynelish 1997. Verkrijgbaar in de handel voor een kleine 80 euro.

 

Clynelish 15 YO 1997/2013, 54.7%, Malts of Scotland for 10th Whisky Live Belgium, bourbon hogshead #MoS12051Clynelish 15y 1997/2013, 4.7%, Malts of Scotland for 10th Whisky Live Belgium, bourbon hogshead #MoS12051, 242 bottles
Yep, opnieuw bingo. Ronde, smeuïge geur op de obligate bijenwas, honing, vanille en sappig (wit) fruit. Rode appels, witte perziken, zelfs wat meloen. Pas in tweede instantie komt de zee opzetten. Zilt, zeewier, oesters. En ook het mineralige karakter geeft zichzelf pas na enige tijd bloot. Kalk. Sappige eik ondersteunt het geheel. En nu ik er aan denk, ik merk weinig kruiden op. Wel olie. Arachide-olie. En amandelen (marsepein). Rond, romig en vol mondgevoel. Perfecte drinksterkte, water is het laatste waar ik aan denk. Zoet en fruitig bovenaan, met een prachtig onderliggend bitter kantje. Vanille, honing, sappige appels en perziken, ananas, marsepein. Peperkoek. En daaronder dan witte pompelmoes, zachte eik en kruiden. Zoethout en gekonfijte gember. Een lichte zilte toets en een iets minder lichte waxy toets. Wat nat hooi ook nog. Erg complex voor z’n leeftijd. Middellange afdronk, waar de bijenwas, het zoete en sappige fruit, het zilt, de kruiden en de eik elkaar perfect in evenwicht houden. Misschien niet de allerbeste Clynelish 1997 die ik kon proeven, die eer gaat nog steeds naar de botteling van The Bonding Dram, maar veel scheelt het niet. Ik ben fan. 89/100

27 jun

2 Reacties

Brora 32

Brora 32, zou dat geen tijd gaan worden? Welaan dan! Al vaak gedronken, maar dus nog niet besproken. Deze recentste release bevat whisky gerijpt op Amerikaanse en Europese eik. Oorspronkelijk te krijgen voor een 350 euro, nu betaal je minstens honderd euro meer.

 

Brora 32y, 54.7%, OB 2011, 10th annual release, 1500 bottles
Delicate en subtiele neus waarvan je de eerste keer ruiken denkt “bwa, niet slecht”, de tweede keer “mja, toch wel lekker”, de derde keer “gho, toch goed hoor”, de vierde keer “mmm, heerlijk eigenljk” en uiteindelijk (twaalfde maal?) simpelweg “wauw!”. Neem er m.a.w. je tijd voor, dan geeft hij zich in al z’n complexe glorie bloot. En die glorie is zoet (honing en vanille, maar ook wat nougat), fruitig (rijpe sinaas, zoete roze pompelmoes, citroensorbet, sappige perzik, ananas, verse gele pruimen), mineralig (natte stenen), zilt (plus het zeewier), matig kruidig (tuinkruiden), waxy (smeuïge bijenwas, van die kaarsen gemaakt van opgerolde bijenwas) en licht gerookt. Die rook is niet zozeer turfrook, alhoewel dat er ook in zit, maar eerder de rook van een houtvuur. En zelfs daarmee stopt het niet, de geweldige natte hond en al even nat hooi zijn ook van de partij, zonder de mest echter. Niet erg. Rond en romig mondgevoel. De smaak start zoet en fruitig: opnieuw dat zoete citrusfruit (roze pompelmoes en rijpe sinaas), ananas en perzik. Melkchocolade en zachte karamel. Vrij snel valt ook de kruidige rook op. Hier niet onmiddellijk tuinkruiden, wel peper, gember, zoethout en nootmuskaat. Hoe langer hoe meer zilt. Het geheel krijgt een zalig droog kantje (altijd het juiste droog), de kruiden worden grootser, er komt wat eik en noten bij, en zelfs wat hars. Knappe evolutie van fruitig zoet naar kruidig droog. Lange afdronk, balancerend tussen de zoete en drogere aroma’s van de smaak. Een whisky waar je tijd voor moet nemen (aan enkele euros per slok doe je dat ook gewoon). Uitzonderlijk complex en erg delicaat. Het niveau van de 2004, 2005 en 2006 release haalt hij voor mij echter niet. Maar erg veel scheelt dat nu ook weer niet. 93/100

19 jan

Port Ellen for Feis Ile 2008

Dit is een behoorlijk unieke botteling. Ze werd enkel tijdens het vorige Feis Ile festival op Islay te koop aangeboden in de shop van Caol Ila, in een erg beperkte oplage van amper 200 flessen. Voor 100 pond. Haalt nu makkelijk 1.000 euro op eBay. Er zijn slechtere beleggingen me dunkt. Luc Timmermans had een fles open staan op het Lindores Whiskyfest, heb niet lang getwijfeld en me 2 cl aangeschaft.

 
Port Ellen 1981/2008, 54.7%, OB for Feis Ile 2008, cask 1301 – Islay – 90/100
Wat een fantastisch lekkere neus heeft deze Port Ellen! Rokerig, ziltig, kruidig, zoet (vanille),… the whole lot. Appelbloesems ook. Wordt na een tijdje medicinaler. Jodium. Erg complex. Hetzelfde kan gezegd worden van de smaak. Zalige turf, maar vooral veel zilt. Phoe, dat is op het randje. Beetje karamel ook en citrusfruit. Wordt langzaamaan wat bitter, maar dan lekker bitter. Peper. Maar het zoute blijft wel domineren. Heel lange afdronk op turf en zilt. Als je van gezouten houdt, is dit helemaal je ding. Je kan zelfs je lege glas laten drogen en het residu over je frieten kappen. Frieten met Port Ellen zout, geef toe, ze zullen nog nooit zo gesmaakt hebben! Een bijzondere Port Ellen in ieder geval.