Spring naar inhoud

Posts tagged ‘54.9%’

Lochside 30y 1981, Cadenhead’s Closed Distilleries

Lochside 1981, na 2011 is dat niet meer gebotteld. Ik vrees dus dat we dat wel gehad hebben. Ik ben dan ook verheugd nog eens een Lochside 1981 te kunnen proeven. En niet zomaar een Lochside 1981, nee, de ondertussen al legendarische botteling uit de Closed Distilleries reeks van Cadenhead. Ongelooflijk bedankt Kris!

 

Lochside 30 YO 1981, 54.9%, Cadenhead's Closed DistilleriesLochside 30y 1981/2011, 54.9%, Cadenhead’s ‘Closed Distilleries’, bourbon hogshead, 246 bottles
De neus toont zich zoals ik ‘m verwachtte, nogal fruitig. En ‘nogal’ is hier een stevig understatement. Zeker met wat tijd te geven is dit een regelrechte fruitbom. Vooral zoet fruit voert de forcing. Veel ananas, mandarijn, roze pompelmoes, wat banaan, mango, passievrucht, rijpe meloenen, kiwi, papaja… wow! Citrus en tropische soorten op z’n mooist. Doorheen dit fruitgeweld ruik ik boenwas, vanille en boter, zaken die het nog wat extra smeuïg maken. Hooi en heide geven het diepte. Eik is aanwezig, maar gematigd. En weet je wat, met een beetje water wordt het zo mogelijk nog fruitiger. Op de smaak van hetzelfde laken een broek. Fruit, fruit en fruit. Allerlei tropisch fruit, perziken, peren, roze pompelmoes, mandarijn… De waxyness wijkt niet en ook het hooi blijft z’n ding doen. Ik heb wel meer kruiden. Peper, gember, nootmuskaat. Prikkelende en tintelend mondgevoel. Zestig ook wel. Vrij lange afdronk, fruit en kruiden in perfecte harmonie. Oké, dit is legendarische whisky. De hoop nog een fles vast te krijgen, zal ik bij deze maar opbergen. 93/100

Laphroaig 19.0

Deze Laphroaig 19.0 is een zéér zeldzame, zéér gezochte en ondertussen dan ook zéér dure botteling. Hij werd gebotteld ter gelegenheid van het 190-jarig bestaan van de distilleerderij en de 175 flessen werden verloot onder de (massale) geïnteresseerden. Reken maar op een kleine duizend euro, als je al ergens een fles tegenkomt.

 

Laphroaig ’19.0’, 54.9%, bottled 2005 for the 190th anniversary, cask 5386, 175 bottles
Maar dus niet alleen de zeldzaamheid, ook de kwaliteit van de whisky verantwoordt in zekere zin de hoge prijs (alhoewel). Hij biedt in ieder geval het beste van Laphroaig, erg geconcentreerd, erg expressief en alles in een perfecte balans. Zoete turf, vanille, citroentaart, medicinale toetsen, zilt, zoethout… eigenlijk zegt dit niet veel, het zijn grotendeels klassieke Laphroaig elementen. Je moet het proeven, het is alles wat je verwacht maar dan in de overtreffende trap. En aangevuld met een geweldige ‘farmy’ kantje. En die afdronk, die blijft maar duren. Ik prijs mezelf ongelooflijk gelukkig dat ik hier een (klein) sampletje van heb kunnen bekomen, ik ga hier dan ook niet veel meer woorden aan vuil maken en met volle teugen genieten van deze laatste centiliter. 93/100

Wat een topweek was me dat… moet ik vaker doen.

Highland Park 18y ‘Earl Haakon’

En nu we toch bezig zijn, hierbij mijn bevindingen van de derde in de Saint Magnus trilogie, de 18-jarige ‘Earl Haakon’, genoemd naar de moordenaar van de heilige Magnus. Nogmaals bedankt voor de sample Marc.

 

Highland Park 18y ‘Earl Haakon’, 54.9%, OB 2011, 3.300 bottles
De neus heeft wat tijd nodig om open te komen. Hij start ‘groen’ (planten en tuinkruiden), gevolgd door kandijsuiker en bananen. Doet me wat aan rum denken. Kaneel ook en warme appelsmoes. Daardoorheen ‘herfst’: natte bladeren en mos. Maar een heel weinig turfrook. Stevig op de tong, mondvullend. Hier vallen de kruiden eerst op: gember, nootmuskaat, peper en zoethout . Ook hier rozijnen en bananen, groene bananen (lichte taninnes). Vanillefudge en nougat maken het geheel zoet. Lichte rook. Middellange, bitterzoete afdronk. Niet erg complex, wel lekker. Maar hoeft het gezegd, te duur voor wat het is. 86/100