Spring naar inhoud

Posts tagged ‘43 yo’

28 apr

2 Reacties

Tomintoul 1967, Thosop

Niet zo lang geleden proefde ik de Tomintoul 1967 van A.D. Rattray. Dat was een whisky die moest groeien, hij startte heel gedempt, zowel op de neus als op de smaak, maar met wat moeite doen en vooral tijd geven, bloeide hij open tot een wondermooie whisky. Vandaag proef ik de 1967 van Thosop, en aangezien ik nog wat over had van de Rattray heb ik meteen een mooie sparring partner.

 

Tomintoul 43y 1967/2010, 49.3%, Thosop, handwritten label, bourbon cask #5426, 112 bottles
Deze Thosop is in tegenstelling tot de Dewar Rattray meteen erg aromatisch, hier moet je niet zo veel moeite voor doen. Ook een bourbon cask maar het hout was hier actiever, zonder dat het z’n stempel op de whisky drukt. Veel fruit: ananas, rijpe sinaas, appels. Veel groene thee ook. Dan geroosterde noten. Karamel? Ja, een beetje. Butterscotch. Nootmuskaat, en dus de mooie, zachte eik. De smaak is zeker steviger dan die van de Rattray (logisch, 9% meer), met de eik die zich heel mooi vermengd met tonen van gebakken banaan, pompelmoes, karamel en kruiden. Hier echt veel nootmuskaat. Daarna ook wat peer. De eik zorgt voor een mooie bitterheid. Eerder lange, verwarmende en drogende afdronk op kruiden en sinaas. Erg lekkere whisky. Het is moeilijk kiezen tussen beide, het zijn twee verschillende profielen, je moet ze ook anders benaderen… maar beide zijn toppers, laat dat duidelijk zijn. 90/100

22 mrt

2 Reacties

Tomintoul 43y 1967, Dewar Rattray

Tomintoul, dat je uitspreekt als Tomintauwel, is met z’n oprichting in 1965 een eerder jonge distilleerderij. Het ligt in de vallei van de Avon, de Strath Avon of de Glen Avon. Sedert het jaar 2000 is het in handen van Angus Dundee Distillers, en de productie gaat voor het overgrote deel naar de blending industrie. Vroeger nog meer dan vandaag trouwens.

 

Tomintoul 43y 1967/2010, 40.7%, Dewar Rattray, bourbon cask #2559, 132 bottles
Lichte, delicate neus die zich langzaam ontplooit tot een absolute beauty. Enerzijds heb je een schitterende fruitigheid op perzik, peer, abrikoos, mandarijn en roze pompelmoes. Een lichte tropische toets zelfs. Lychee, meloen. Fris! Daarnaast een smeuïge zoetigheid op de heerlijkste honing en marsepein. Gevolgd door een zachte kruidigheid. Nootmuskaat en munt. Prachtige eik doorheen dit alles, die nooit of te nimmer de bovenhand neemt. Een beauty, ik zei het al. De smaak is zacht als zijde, de whisky vlijt zich elegant op de tong. Echt krachtig is dit natuurlijk niet, maar kracht is het laatste wat je in dit soort whisky nodig hebt. Het fruit leidt ten dans, ik heb peer, gele appels, banaan en abrikozenconfituur. Zoete granen ook, ontbijtgranen met honing. Een lichte herbal kruidigheid en zachte eik. Dat laatste doet z’n best voor een droge toets te zorgen, maar het fruit wint ook hier, met verve. Hier ga ik geen water bij doen, het risico om dit plaatje om zeep te helpen wil ik niet lopen. De afdronk is misschien niet erg lang maar al even lekker als de smaak. Citrusvruchten (mandarijn, sinaas) en kruidenthees. Heerlijk. En met 170 euro verdomd scherp geprijsd voor een 43 jaar oude whisky. 91/100