Spring naar inhoud

Posts tagged ‘2013’

Big Peat ‘Christmas 2013’

Ik weet het, qua timing kon het beter, maar ik zet me vandaag aan de Big Peat ‘Christmas Edition 2013’. Net zoals de standaardbotteling bevat deze whisky van Ardbeg, Bowmore, Port Ellen (jawel) en Caol Ila, maar ook van Laphroaig en Lagavulin.

 

Big Peat ‘Christmas Edition 2013’, 54.9%, Douglas Laing 2013
Rokerig, granig en zilt op de neus, met daartussen tonen van wit fruit. Wit fruit zoals daar is: peren en gele appels (geel van buiten, wit van binnen). In de geur doet deze whisky jonger aan dan de gewone die ik in 2010 proefde. Vooral het zilt valt nu op. Brak water. Ik heb ook enkele frisse elementen zoals munt en eucalyptus. En een beetje zoethout. De granen brengen me bij nu havermout. In z’n geheel niet zo bijzonder. Nogal scherp ook. Ook op de smaak is dit duidelijk jonge whisky en net als op de neus behoorlijk scherp. Maar dat ligt deels natuurlijk ook aan het alcoholpercentage. Ik noteer turfrook, neigend naar assen, teer, zilt en ‘jong’ fruit zoals ananas en peer. Kruiden vallen er nog te ontwaren: gember en peper. Zwarte thee. De afdronk is lang en rokerig. Niet slecht, zeker niet, maar toch merkelijk minder dan de 2010. 85/100

Advertenties

Brora 35y, Special Release 2013

Van de jongste Diageo release is er natuurlijk één botteling die ik geproefd moet hebben, de Brora 35. Maar ik heb ook een sample van de Talisker vast kunnen krijgen, die volgt later.
Ik ging er – verkeerdelijk dus – van uit dat de Brora cyclus in 2013 een stijlvol orgelpunt zou krijgen met een 40 jarige, op basis van laatste vaten 1972 die Diageo heeft liggen. Niet dus, men heeft er nog een 35 uit kunnen persen. Deze botteling zou enkel 1977 distillaat bevatten. Niet onlogisch aangezien er geen 1978 meer beschikbaar is. Naar goede gewoonte is deze botteling weer een stuk duurder (900 euro) dan de vorige.

 

Brora 35y, 49.9%, OB 2013, 12th release, 2944 bottles
De neus is in ieder geval pure Brora 1977 en in lijn met de 2012. Lichte zoetzure ‘Brora’ turf, maar vooral zalige ‘Clynelish’ bijenwas. Daarachter gaat veel sappig en aromatisch fruit schuil: perziken, rode appels, abrikozen, aardbeiencoulis, banaan en zelfs wat mango in de verte. Vanille en zachte karamel qua zoets. Ook een ‘coastal’ toets dient zich aan, in de vorm van zilt, zeewier en oesters. De associaties van de boerderij groeien meer en meer (geen mest, wel natte hond en al even nat hooi), en worden vergezeld van kruiden zoals kaneel, tijm en wat zoethout. Niet veel eik. Ik mis ook de mineralen van de 2012. Deze geur doet echter niet veel onder voor de 2012, hij is enkel een ietsje minder complex. Proeven nu. Mocht ik even twijfelen aan mijn liefde voor Brora, het kost weinig moeite die twijfel weg te nemen. Heerlijk is dit goedje! Elegant, delicaat, gelaagd, rijk… puur genieten. Deze Brora is zoet (vanille, honing, nougat), fruitig (appelsien, perziken en pompelmoes), zilt (samen met wat zeevruchten), kruidig (kaneel, zoethout en een beetje gekonfijte gember), waxy (geboend leder en bijenwas pur sang), farmy (vooral op hooi) en licht rokerig. In tegenstelling tot de neus heb ik hier wel wat mineralen. Zachte eik ondersteunt het geheel. Het mondgevoel is zacht en olieachtig. Dat laatste doet me er aan denken dat ik ook wat olijfolie proefde. Lange afdronk op turfrook, zilt en kruiden. De was die ik in de afdronk van de 2012 had, is hier verdwenen. Over het algemeen vind ik deze 35 iets scherper en iets minder rond dan de vorige. Het blijft echter van het beste wat er elk jaar gebotteld wordt. Benieuwd waarmee Diageo eind dit jaar op de proppen zal komen. 93/100