Spring naar inhoud

Posts tagged ‘2003’

Balblair 2003

Vandaag één van de nieuwe officiële Balblairs, de 2003, samengesteld uit achtien bourbonvaten. Kost een kleine 40 euro.

 

Balblair 2003, 46%, OB 2013, first release, bourbon oak casks
Je ruikt alvast dat dit nog vrij jonge whisky is. Veel granen, wit fruit zoals appels en peren, nog niet helemaal rijpe kruisbessen, vanille en lichte florale toetsen. Ik denk aan heide en weidebloemen. Boterbloemen, paardenbloemen, je kent ze. Daar komt nog wat honing bij. En iets vaag mineraligs. Kalk? Misschien. Na enige tijd valt er zelfs bubblegum waar te nemen, wat de jonge leeftijd nog wat extra onderlijnt. Deze Balblair kapt vlot binnen, maar is een beetje simpel. Ik proef vanille en honing, granen, appelsien en rode appels, en grassige elementen. De heide weer. Lichte kruiden. Kaneel en tuinkruiden. Die kruiden groeien naar het einde en domineren de eerder korte afdronk, samen met gras en lichte citrustonen. Fris en jong profiel dat de nodige complexiteit mist. Net niet goed genoeg om tachtig te scoren. 79/100

Brora 30y, 2003

De tweede Brora release, de 2003 botteling, waarmee mijn rijtje officiële Brora’s compleet is. De Rare Malts even gemakshalve buiten beschouwing gelaten.

 

Brora 30y, 55.7%, OB 2003, 2nd release, 3000 bottles
Niet de verwachte boerderij-explosie (gelieve dit niet letterlijk te nemen), wel een erg ‘coastal’ profiel. Meer Brora 1971 dan 1972 met andere woorden. Pas op, die boerderij ruik je wel (stallen, hooi, mest…) maar het is niet zo into-your-face als bij de 2004, of als in mindere mate bij de 2005 of de 2006. Zilt dus, en zeewier, en oesters, en een beetje jodium. Na enige tijd komt een schitterende fruitigheid los: pompelmoes, mango, papaja, ananas en (witte) perziken. Kruiden zoals peper en kaneel volgen gezwind. Tabak en leder maken het plaatje af. Alles in perfecte harmonie. Wie zei ook al weer dat die eerste twee bottelingen wat te ruw, wat te scherp waren? Scherp, ruw, dit? Of is het de flessenrijping die z’n werk heeft gedaan? Whatever, I like it. A lot. In de mond is dit ook alles behalve scherp. Dit is rond, romig en elegant. Stevige turf, samen met een beetje rubber en teer. Zilt en zeewier. Peper, kruidnagel en gember. Toch iets scherps dus, alhoewel dat gecounterd wordt door vanille en marsepein. Het fruit is van de citrusvariant: pompelmoes opnieuw, appelsien en mandarijn. En olie. Olijfolie meer bepaald. Gewoonweg heerlijk. Lange afdronk op honing, vanille, zilt, rook en peper. Pure Brora 1971 als je het mij vraagt. Je hoort me niet klagen. Niet helemaal het niveau van z’n voorganger of directe opvolgers, wel beter dan verwacht. 92/100

Amrut ‘Double Cask’ 2003

Vandaag de volgens sommigen beste Amrut. Ik had er al veel over gehoord, maar onlangs pas geproefd. De Double Cask dus, een vatting van twee vaten, elk zeven jaar oud. Gezien de klimatologische omstandigheden in Bangalore, is dit zowat het oudste dat ze deze whisky krijgen. Waar hij nog te koop staat, betaal je er een 150 euro voor.

 

Amrut 'Double Cask' 7 YO 2003/2010, 46%, ex-bourbon casks 2874&2273Amrut ‘Double Cask’ 7y 2003/2010, 46%, ex-bourbon casks 2874/2273, 306 bottles
Cleane, zoete neus, gedomineerd door vanille en fruit uit blik (op siroop). Ananas, peren, perziken, you name it, zelfs zo’n blik fruit cocktail van Del Monte (inclusief die twee krieken). Maar hij is complexer dan dat, ik ruik ook granen, lichte kruiden zoals nootmuskaat en kaneel, en een beetje was (kaarsvet). Wat gedroogde bloemen op de achtergrond, niet ongewoon bij Amrut. Zacht en romig mondgevoel, zoet en kruidig. De nootmuskaat keert terug, nu vergezeld van gember en een beetje peper. Vanille en honing. Het fruit is nu ronduit tropisch en niet zozeer ingeblikt. Banaan, ananas, lychee, meloen, papaja. Hoera. Lichte, ronde eik. Geen erg lange afdronk, maar wel rond en rijk. Dit is een expressieve en aromatische Amrut, en inderdaad één van de beste die ik al kon proeven. 90/100

Glenburgie 9y 2003, Asta Morris

Na de Blair Athol 1998 en amper drie weken na de Caol Ila 1999, staat hier voor mij de nieuwste botteling uit de Asta Morris stal, een Glenburgie 2003. De tweede Glenburgie die Bert bottelt, na de 1997. En opnieuw scherp geprijsd, je betaalt er 49 euro voor. Oké, hij is jong, maar het blijft een single cask op vatsterkte natuurlijk.
En voor ik het vergeet: een gelukkige verjaardag Bert!

 

Glenburgie 9y 2003/2012, 53.6%, Asta Morris, cask AM013, 334 bottles
Bijzondere neus. En niet in de zin van “speciaal” (zoals in “yek, wat is dit?”), nee, integendeel, dit is een neus die ik geweldig vind, maar die zich niet gemakkelijk laat omschrijven. Honingzoete granen, toast, licht verbrande cake en verbrande heide, dat zijn zo de zaken waar ik eerst aan denk. Dat laatste duwt me in de richting van het florale. Gedroogde bloemen, potpourri… maar dan eerder die met gele en bruine tinten (zoeter), dan wel de frissere varianten. Herfst, geen lente. Ja, herfst, want ik kom ook op varens en gevallen bladeren uit. De juiste whisky voor het juiste seizoen. Licht aangebrand stoofvlees (no kidding). En er doemt ook wat fruit op, gestoofd fruit. Appelsienconfituur. abrikozencompot. Warme krieken. Een klein beetje eik en kruiden: tijm, nootmuskaat en kaneel. De kaneelstokjes van in die potpourri. Zelfs een heel klein beetje rook van het hout. Negen jaar? Knap. De smaak is stevig en ook wel wat hevig. De leeftijd natuurlijk, maar ik ga ervan uit dat Bert ‘m wel wat getemd zal hebben. Veel kruiden, heide, honing en zoete eik vallen op. Qua kruiden gaat hij heel breed, zowel allerlei tuinkruiden als keukenkruiden. Kruisbessen, en nog niet zo’n beetje. Opnieuw dat licht aangebrande (toast). Prikkelend mondgevoel. Niet echt rond te noemen, daarvoor is hij gewoon nog te jong. Maar wat kan het me schelen, ik vind het heerlijk. Lange, prikkelende, bitterzoete afdronk. Bijzonder, absoluut, en zeker op de neus erg complex voor een negenjarige whisky. Opnieuw knap geselecteerd (dank u Johan). 90/100

Bruichladdich Organic

De Bruichladdich ‘Organic’ is een 100% organische whisky. Dit wil zeggen dat de ingrediënten op bio-dynamische wijze geproduceerd werden én van Schotse oorsprong zijn. Het graan komt van vijf Schotse boerderijen. De whisky is gecertifieerd door de Bio Dynamic Agricultural Association. De naam die deze botteling meekreeg is Anns an t-seann doigh, ofte ‘zoals het vroeger was’.

 

Bruichladdich ‘Organic’ 2003/2009, 46%, OB, 15000 bottles
Maltige en granige neus. Bierbeslag, gist, ontbijtgranen. Wat gele appels erdoorheen, maar weinig andere elementen. Misschien een beetje aardbei op de achtergrond. Saai. Ook de smaak is vooral granig. Pils (goedkope pils), wort, wat florale toetsen, schil van sinaas… vrij bitter en niet echt lekker te noemen. Middellange, licht bittere afdronk op granen en kruiden. Een dag later een tweede keer proeven geeft een gelijkaardig oordeel, echt appreciëren kan ik deze whisky niet. 73/100

Amrut 2003, Milroy’s

Vandaag proef ik een vijf à zes jaar oude Amrut, gedistilleerd in 2003 en gebotteld in 2009 door Milroy’s. Hij behaalde brons op de Malt Maniac Awards 2009. Vermits Amrut omwille van het Indische klimaat een erg hoge angel’s share heeft, zullen we het met deze leeftijden moeten doen en nooit 15 of 20 jarige Amrut te proeven krijgen.

 
Amrut 2003/2009, 46%, Milroy’s, cask 08/08/30-1, 210 bottles
De neus van deze Amrut start granig en licht herbal, maar evolueert daarna richting floraal, grassig, mineralig en zoet (honing). Lindebloesems. Aangenaam om ruiken. Ook op de smaak start hij vrij vlak met wat kruiden en granen, maar hij wordt beter met de tijd. Herbal, grassig en floraal. Romig mondgevoel. Eerder korte en licht zoete afdronk. Heeft wat tijd nodig, maar is dat best lekker. Mist wel een beetje pit op de tong, de neus vond ik het beste deel. 84/100