McTears et al

Naar aanleiding van de slechte ervaring die Luc Timmermans had met McTears, wil ik graag mijn ervaring met hen – waarnaar ik vorige week reeds verwees – delen.
In mei 2010 kocht ik een fles bij McTears, een lot uit de Rare Whisky Sale van 5 mei. Toen ik deze ontving was de schroefdop van de fles volledig ingetaped en bij het vastnemen van de fles zaten mijn handen meteen onder de whisky. Ook was er een briefje van de verzendmaatschappij bijgevoegd met volgende boodschap:

Het niveau in de fles was duidelijk lager dan op de foto van de veilingcatalogus. Het was dus meer dan ‘slowly’, er moeten enkele centiliters uit de fles zijn gelekt tussen het ogenblik dat de foto werd genomen (als het al dezelfde fles was die op de foto stond) en het ogenblik dat ik de fles ontving. Ik verstuurde onderstaand klachtenmail naar McTears:
Last Friday I received the bottle (out of the Rare Whisky Sale of May 5th and as mentioned in the attached invoice), but I’m afraid this is a defective bottle, as also noticed by Mail Boxes Etc., see the customer note saying they had to seal it to be able to ship.
However sealing the bottle didn’t prevent more whisky to leak out during the shipment. I don’t know for how long this bottle isn’t closed properly, but as it was bottled nineteen years ago, the remaining whisky is probably not good anymore.
I don’t understand why it was put for sale in the first place. What do you propose?
Het beleefde antwoord van McTears:
I am very sorry to hear what has happened to your bottle.
I have looked into the bottle that you won at the auction and I could see nothing wrong with the bottle and entered it into the sale as per the description. Although the level was lower than normal it is not uncommon for a number of these older bottles to be at different levels.
I would have to say that when this bottle left McTear’s it was not leaking and we would of not of been shipped if it had been. What may of occurred is that if the bottle was stored on its side the whisky could of eroded the cork and caused the leak. May I ask if you took out any insurance for the delivery?
Daarna antwoordde ik nog het volgende:
Thanks for your reply. A lower fill level is indeed not uncommon for older bottles, but I fear that for this bottle it isn’t due to some breathing but rather to this leak. The bottle has a screw cap and this cap was loose (although seal not broken, not been opened), you can turn the cap 90° left and right.
Vervolgens werden nog enkele emails over en weer gestuurd, waarbij de bottom line was dat ik me maar moest wenden tot de verzender, Mail Boxes Etc., omdat die een verzekerde verzending stuurde. Maar die verwees dan weer naar McTears omdat zij volgens hen de fles zo (lekkend) van McTears ontvangen hebben, er was bij de verzending geen schade opgetreden, zij konden hier de verzekering niet inroepen. Een logische redenering van MBE lijkt me, maar McTears weigerde elke aansprakelijkheid.
Slotsom is dat er geen enkele compensatie volgde en dat ik met een fles zit waarvan ik niet weet hoe lang ze slecht gesloten was, als het al geen fake betreft waarbij er amateuristisch een andere (weliswaar eenzelfde als de originele) dop is opgeduwd. Ik heb onmiddellijk de dop van de fles proberen vast te zetten en er opnieuw tape rond gedraaid, wat verder lekken en vervliegen zal voorkomen, maar damage done natuurlijk. Nadien heb ik niets meer via hen gekocht en de kans dat ik het ooit nog doe, is klein, of het moet al een fles zijn die zeer hoog op mijn verlanglijstje staat en die ik voor een scherpe prijs op de kop kan tikken.

Best wat zilt ook. Zoute drop. Een klein beetje balsamico heb ik nog, net als oud leder. Een beetje rook rondt het geheel af. Erg aangenaam om ruiken, laat dat duidelijk zijn. Zachte, romige smaak op vanillefudge, hazelnoten, zilt, allerlei bessen, eik en turfrook. Meer turfrook dan op de neus. Pas in tweede instantie zetten er zich kruiden door: peper, zoethout en gember. Heerlijk. De afdronk is niet geweldig lang, met vooral nog kruiden en een beetje rook die blijven hangen, het fruit neemt snel de benen. Misschien niet de beste Jura 1966 (de twee Signatory’s – 10th anniversary en dumpy – en de Samaroli zijn nóg beter), maar zoveel scheelt het nu ook weer niet. Prachtige whisky. 92/100
Confidential 16y 1995/2011, 53.9%, Kintra Single Cask Collection, sherry butt #5, 120 bottles
Tonen van hars duiken op, en onderliggend een zoete granigheid. Geroosterde granen met ahornsiroop (Jeroen Meus z’n recept). Pas na enige tijd komt er ook fruit naar voor: groene appels en peren. Ook de smaak is fris, maar zoeter dan de neus. Daar zorgt de ahornsiroop voor, samen met vanille en kristalsuiker. Het graan blijft aanwezig, maar de appels en de peren maken op de tong plaats voor citrus (citroen en witte pompelmoes). Alcoholisch. Kruiden zoals kaneel en peper maken het plaatje af. Middellage, grassige en alcoholische afdronk. Lekker zonder meer, op de smaak is de alcohol iets te prominent aanwezig om hoger te scoren. 83/100
Amrut NAS, 62.7%, Blackadder 2008, cask BA 1/2008, 277 bottles
Het onvolprezen
Glen Grant 36y 1975/2012, 46.6%, Archives, bourbon hogshead #5476, 81 bottles
Highland Park 24y 1986/2010, 51.8%, The Nectar of the Daily Drams
En daaronder een klein beetje zachte bijenwas en dito turfrook. Mooie gelaagdheid, en een neus om te genieten. De smaak is vol en rond, en ligt in het verlengde van de neus. Hetzelfde fruit (meloen, lychee, pompelmoes), de heide, de vanille, de noten en de zachte eik op de achtergrond. Hier wel aangevuld met kruiden. Zowel gember als allerlei kruidenthees. Gesuikerde kamillethee bijvoorbeeld. Best lange afdronk, fruitig op bitterzoete tonen. Erg lekkere Benriach die qua profiel weer anders is dan de andere. De 1978 is zoeter en op de neus nóg wat expressiever (maar minder complex), de 1977 is wat frisser en voor mij ook (nog) gelaagder dan zowel de 1978 als deze 1979. Ik heb een lichte voorkeur voor de 1977 (de sublieme 1975 laten we dan even buiten beschouwing), maar dat neemt niet weg dat dit weer een uitzonderlijk vat is waar Bert z’n handen op heeft weten te leggen. 92/100
Bruichladdich 18y, 46%, OB +/- 2011
Glen Elgin 12y, 43%, OB +/- 2000, Flora & Fauna
Inchgower onderging een grondige verbouwing in 1966, de productiecapaciteit werd verdubbeld, maar amper 1% van de productie is bestemd voor botteling als single malt, de rest gaat naar de blends van Diageo, de huidige eigenaar van de brand.
Bruichladdich 10y ‘The Laddie Ten’, 46%, OB 2011
zilt en zelfs wat jodium. Aan welke kust ligt Ardmore nu ook al weer? De turf ondersteunt het geheel, is constant discreet aanwezig. Na enige tijd wordt in de fruitafdeling de sinaas vergezeld van banaan en ananas. Nat hooi ook, licht ‘farmy’. I like. Op de smaak wordt dit patroon verdergezet. Het mondgevoel is zacht en olieachtig. Qua associaties kan ik me er gemakkelijk van afmaken en verwijzen naar de neus. Maar dat ga ik niet doen, ik schrijf op: mineralen, zachte turf, hooi, cashewnoten, zilt, sinaas en ananas. Maar ook vanille, limoen en kruiden (peper en gember). En ook hier zit de balans tussen dit alles perfect. Lange afdronk op aarde, turfrook en fruit, en op het einde nog wat zilt als extraatje. Lekkere, complexe en fraai gebalanceerde Ardmore. Weerom een knappe selectie Dominiek! 90/100
Port Charlotte 2002/2010, 64.2%, Malts of Scotland, bourbon hogshead, cask #1172, 306 bottles




