Spring naar inhoud

Posts from the ‘North Port (Brechin)’ Category

North British 51y 1962, Malts of Scotland

Jawel, u leest het goed, onderstaande whisky is liefst 51 jaar oud. Dat kan dezer dagen alleen maar een grain whisky zijn. Of het moet een wel very-high-end single malt in peperdure uitvoering zijn. Soit, één van de recente Malts of Scotland dus. Kost je 250 euro, wat niet goedkoop is, maar lees de leeftijd en vintage nog een keer…

 

North British 51 YO 1962/2013, 41.5%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS13017North British 51y 1962/2013, 41.5%, Malts of Scotland, bourbon hogshead #MoS13017, 85 bottles
En die leeftijd ruik je. In de vorm van balsamico, sojasaus, geroosterde noten, geroosterde eik, toast en oud leder. De geur van een sigarendoosje ook, net als wat zoethout. En mos. Maar hij heeft vreemd genoeg (en leuk genoeg) ook een jonger kantje. In de vorm van fris en sappig fruit. Aardbeien, frambozen, rabarberspijs. En geflambeerde banaan. Oud en tegelijkertijd toch ook erg levendig. Knap! Op de tong is het zacht en romig. Het patroon van de neus wordt verder gezet. Oude, wat belegen zaken, hand in hand met frissere associaties. Aardbeien, banaan, appelsienen, rozijnen, kersen, ananas, kokos, vanille, zachte karamel, oud leder, balsamico, tabak, kaneel, anijs, zoethout, kruidnagel, chocolade, koffie, eik… het blijft maar komen. Complex, subtiel, elegant, gelaagd, verweven, gebalanceerd, en nog een hoop andere termen die ik uit m’n hoed zou kunnen toveren. De eik en de kruiden treden iets meer op de voorgrond, wat alles behalve abnormaal is bij grain en bij deze leeftijd. Vrij korte, lichte afdronk op (geen al te sterke) koffie, kruidnagel, de steeds weer terugkerende balsamico, geflambeerde bananen en verdacht weinig eik. Complexe en verfijnde oude grain. 89/100

The Green Man & North Port Brechin 1976

Twee weken geleden opende in Oostende een nieuwe whiskybar, The Green Man, verwijzend naar het symbool voor de steeds terugkerende cyclus van het leven (afgebeeld als een hoofd waaruit bladeren en takken groeien). The Green Man is een initiatief van Michiel Mestdagh en Mireille Defreyne, en bevindt zich aan de Koningstraat. Op donderdag- en vrijdagavond tussen 18u30 en 23u en zaterdag tussen 13u en 19u kan je er proeven van meer dan 350 whisky’s.

The Green Man Oostende

Ik weet niet of ze North Port Brechin schenken… North Port Brechin of simpelweg North Port is in ieder geval wat ik momenteel in mijn glas heb, en dat is lang geleden. Niet verwonderlijk, want het is nog maar mijn tweede. Bedankt voor de sample Gunther.

 

North Port Brechin 29 YO 1976/2006, 58.2%, Signatory, Cask Strength Collection, cask 3886North Port Brechin 29y 1976/2006, 58.2%, Signatory, Cask Strength Collection, cask 3886, 222 bottles
Frisse, cleane neus. Veel citrus (limoen, citroen) en mineralen (natte stenen, nat – gemaaid – gras, kalk) en tuinkruiden (munt, tijm, peterselie). Fris, echt wel. Lichte granen en eik op de achtergrond. Mmm, iets van pils nu ook. O ja, hoe langer hoe duidelijker. Vrij scherp op de smaak. Granen, gras en eik, en opnieuw veel citrus. Zelfs wat zilt. Beter met een beetje water, het wordt zoeter, de scherpe randjes verdwijnen naar de achtergrond. Appelsap. Sterk appelsap. Door het toevoegen van water komt er lichte rokerigheid bij. Er blijft een (aangename) bitterheid sluimeren. Lichte tannines. Kastanjes. Middellange, droge afdronk met het grassige karakter dat tot het bittere eind om de aandacht blijft roepen. Scherp profiel, maar ik kan dit hier erg appreciëren. 87/100

North Port

North Port (ook gekend onder de naam Brechin, North Port Brechin of in z’n beginjaren onder Townhead) is een distilleerderij die in 1820 gebouwd werd door David, John & Alexander Guthrie in het plaatsje Brechin, aan de oostkust van Schotland. Na af en toe tijdelijk de productie stil te hebben gelegd, o.a. tijdens de twee wereldoorlogen, sloot Diageo in 1983 definitief de deuren van North Port. Vandaag staat er een supermarkt op het terrein waar ooit deze distilleerderij actief was.

 
North Port 26y 1981/2007, 52.9%, DT Rarest of the Rare, cask 775
Deze whisky is redelijke ‘waxy’. Op de neus heb ik boenwas, kaarsvet, lampolie, dat soort zaken. Geen Clynelish waxyness echter. Geen honing, geen bloemen. Veel gras, dat wel. Hooi (gedroogd gras dus eerder). Wat hars en zoethout ook. Niet echt boeiend eigenlijk. Ook de smaak is dit niet. Die is vettig, olieachtig en geeft associaties van hars, citrus, venkel en het gras weer. Eerder lange, droge en zilte afdronk. Bwa, dit is verre van slechte whisky hoor, maar nogal aan de saaie kant. 75/100