Een super bourbon
De Ezra Brooks 15y 101 proof is één van de (misschien wel dé) beste bourbon die ik al dronk. Het is een botteling van ergens de jaren zeventig en de fles gaat vergezeld van het opschrift ‘Rare Old Sippin’ Whiskey’. Sippin’ Whiskey indeed, echt een whiskey om van te smullen. Let op, de 101° proof is hier niet een dikke 57% maar 50,5% alcohol. Dit is immers American proof, simpelweg het dubbele van wat wij als alcoholpercentage tellen. In Schotland hadden ze een ander ‘proof’-stelsel, 100° proof was de alcoholsterkte waarop men buskruit nog kon doen ontsteken, zijnde 57% (70 proof = 40%, 80 proof = 45,7% enzovoort), met minder dan deze 57% bevatte het mengsel te veel water om het buskruit nog te doen ontbranden.
Ezra Brooks was in de jaren zeventig alles behalve een goedkope bourbon, iets wat het vandaag wel is. Het was integendeel een high-end whiskey, vooral populair bij de beter gegoede college studenten.
Ezra Brooks 15y 101 proof, 50.5%, ‘Rare Old Sippin’ Whiskey’, Kentucky Straight Bourbon, 1970’s
Zo goed als geen old bottle effect op de neus, wel een mengeling van de typische bourbongeur en sherry-associaties. Een ander type hout gebruikt voor het rijpen? Toch een bepaald effect van de 30 à 40 jaar op fles? Of gaf hij deze indrukken indertijd ook al? Wie zal het zeggen, en wie maalt er om… dit is in ieder geval een heerlijke neus. Enerzijds heb ik granen, vanillestokjes, vegetale en herbal tonen (broccoli, peterselie, eucalyptus, menthol) en daarna ook kaneel. Maar daar houdt het niet bij op, er zit een lekkere waxyness onder. Oud leder, antiekwas, oude meubels, dat soort zaken. Het geeft het geheel een zachte, romige, smeuïge toets. Gekonfijt en gedroogd fruit ook, net als wat balsamico. Karamel. Subtiele en complexe neus. Stevig op de tong, zoet en kruidig, erg kruidig. Vanille, maar ook zachte karamel, nootmuskaat, kaneel, peper en wat gember. Hout natuurlijk, licht bitter, propolisdruppels. Evoluerend naar bosvruchten. Ik denk aan cassissiroop en braambessen. Lange, droge en kruidige afdronk. Geweldige bourbon. 88/100
Glenfarclas 25y, 43%, OB 2010
maar ook orangettes en van die halve-maan-vormige gesuikerde sinaasschijfjes. Braambessen. Naast het fruit noten, eucalyptus, heide en redelijk wat kruiden. Kaneel en zoethout. Drop. Heerlijk om ruiken. De smaak is nog kruidiger dan de neus, het fruit komt wat in de verdrukking. Hier is het vooral gedroogd fruit dat tussen de kruiden en het hout doorpriemt. Qua kruiden denk ik aan zoethout, nootmuskaat en veel peper. Donkere chocolade en drop zorgen voor een zoete toets. Koffielikeur steekt ook nog de kop op. Toch wel een pak complexer dan de voorgangers. De afdronk is lang en droog (maar zeker niet té droog, wordt net als op de tong nooit wrang), met tonen van koffie en chocolade – altijd al een geslaagde combinatie – en zoethout. Zéér lekkere whisky en met z’n dikke 250 euro ook zeer betaalbaar voor een veertigjaar oude whisky. 91/100
Onversneden 