Glenlivet 1972/1998, Murray McDavid

Vanaf de jaren tachtig van de negentiende eeuw werd Glenlivet zo populair dat de naam ook door andere distilleerders werd gebruikt. Hierop wendde de toenmalige eigenaar, John Gordon Smith – zoon van de stichter George Smith – zich tot de rechtbank om het alleenrecht te bekomen op het gebruik van de naam Glenlivet. Hij slaagde maar gedeeltelijk in z’n opzet: enkel hij mocht de naam gebruiken zonder bij- of voorvoegsel, andere distilleerders mochten de naam toevoegen aan hun eigen naam. Daarop werd Glenlivet The Glenlivet. De strijd om het alleenrecht van de naam werd in de twintigste eeuw echter met evenveel vuur (en meer succes) verdergezet. Vandaag is enkel Cadenhead nog een beetje een ‘pain in the ass’.

 

Glenlivet 1972/1998, 46%, Murray McDavid, cask MM1942
De neus begint mooi op fruit, kruiden en eik, het beproefde concept van Speyside op leeftijd. Wat vanille ook, en lichte florale tonen. Maar daarna valt de geur snel weg. Het geheel is redelijk vlak, mist punch en expressiviteit. Er komt ook niets bij, ook geen subtielere aroma’s. Discreet zou je met een eufemisme kunnen zeggen. Hetzelfde verhaal op de smaak. Lichte fruitige tonen (ananas, abrikoos), vanille, honing, wat eik, wat kruiden (peper, zoethout), maar eerder aan de platte, vlakke kant. Korte, licht drogende afdronk. Niet slecht, zeker niet, maar ook niet veel meer dan dat. 83/100