Een verschrikkelijke Longrow
Spijtig genoeg geen Whisky Festival voor mij dit weekend, er zijn nu eenmaal zaken waarvoor zelfs een whiskyfestival moet wijken. Naar het schijnt kan je troost vinden in whisky, maar ik moet ze dan toch beter uitkiezen…
Longrow 10y 1995/2005 Tokay Wood Finish, 55.6%, OB, 7440 bottles – 45/100
8 jaar op refillvat en 2 jaar op Tokayvat gefinished. Beetje vreemd effect. Typevoorbeeld van een whisky die je verdund moet drinken. Onverdund is ie ontoegankelijk en scherp. Niet de verwachte turf maar scherpe zwavel! Bitterzoet. En een wel erg bittere afdronk. Gaat de 50 niet halen… Verdund komt er fruit naar boven (sinaasappel, mandarijn). Rozijnen? Smaak blijft weinig complex met zoet fruit en vanille. Je moet al veel water toevoegen opdat de scherpe bitterheid verdwijnt. Dan komt de turf en zilt vaag bovendrijven. Maar dan verwatert hij, letterlijk… Ik heb zo’n vermoeden dat sommigen dit lekker vinden, ik vind dit maar niks.
